Sygn. akt: VIII U 1168/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 23 marca 2016 roku - znak (...)/RKS/B - Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. na podstawie art. 83 ust. 1 oraz art. 32 ustawy z dnia 13 pa
§ 3k.p.c.
/postanowienie wraz z uzasadnieniem - k. 246 - 256 akt o sygn. VIII U 2517/16/ Wnioskodawczyni nie opłaciła należnych składek na ubezpieczenia: społeczne za okres od grudnia 2008 roku do lipca 2015 roku, zdrowotne za okres od listopada 2008 roku do lipca 2015 roku i na Fundusz Pracy za okres od kwietnia 2009 roku do lipca 2015 roku. Zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy na dzień 23 marca 2016 roku wyniosło łącznie 95.285,71 zł. Na tę kwotę złożyły się składki:
- na ubezpieczenia społeczne w ramach zakresów numerów deklaracji 01-39 za okres od grudnia 2008 roku do lipca 2015 roku w kwocie: 45 563,97 zł oraz: - odsetki za zwłokę: 16 800,00 zł, - koszty upomnienia: 0,00 zł, - koszty egzekucyjne: 0,00 zł;
- na ubezpieczenie zdrowotne w ramach zakresów numerów deklaracji 01-39 za okres od listopada 2008 roku do lipca 2015 roku w kwocie: 19 815,47 zł oraz: - odsetki za zwłokę: 7 825,00 zł, - koszty upomnienia: 0,00 zł, - koszty egzekucyjne: 0,00 zł;
- składki na Fundusz Pracy w ramach zakresów numerów deklaracji 01-39 za okres od kwietnia 2009 roku do lipca 2015 roku w kwocie: 3 883,27 zł oraz - odsetki za zwłokę: 1.398,00 zł, - koszty upomnienia: 0,00 zł, - koszty egzekucyjne: 0,00 zł. /okoliczność bezsporna; a nadto: decyzja z dnia 23 marca 2016 roku - k. 30 - 31 akt ZUS/ Tak ustalony stan faktyczny nie był sporny pomiędzy stronami. Szczegółowych ustaleń Sąd dokonał na podstawie powołanych dokumentów znajdujących się w aktach niniejszej sprawy oraz w załączonych aktach o sygn. VIII U 2517/16 oraz w aktach ZUS. Wnioskodawczyni nie kwestionowała wysokości zaległości wskazanych w zaskarżonej decyzji. Podnosiła jednak, że nie prowadziła w spornym okresie działalności gospodarczej. Ta okoliczność została już jednak rozstrzygnięta prawomocną decyzją z dnia 12 sierpnia 2015 roku nr (...), która została częściowo zmieniona prawomocną decyzją z dnia 12 listopada 2015 roku nr 351/15, od których to decyzji odrzucono odwołania wnioskodawczyni na podstawie (...) § 3 k.p.c. Mając to na względzie Sąd na podstawie art. 217 § 3 k.p.c. oddalił wniosek pełnomocnika wnioskodawczyni o dopuszczenie dowodu z dokumentów załączonych do odwołania oraz dowodów z zeznań świadków i wnioskodawczyni na okoliczność nieprowadzenia działalności gospodarczej w spornym okresie. Okoliczności te nie mogą być już bowiem przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. Sąd Okręgowy w Łodzi zważył, co następuje: Odwołanie nie jest zasadne i jako takie podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 oraz art. 12 ust 1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych ( Dz. U. z 2016 roku, poz. 963 ze zm.) obowiązkowym ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu – podlegają m. in. osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność oraz osobami z nimi współpracującymi. Na podstawie art. 13 ust. 4 powołanej ustawy osoby fizyczne prowadzące działalność pozarolniczą podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. Artykuł 11 ust 2 ustawy stanowi zaś, że dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu podlegają na swój wniosek osoby objęte obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi prowadzące pozarolniczą działalność (w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 5). Na podstawie art. 66 ust. 1 pkt. 1c ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych z dnia 27 sierpnia 2004 roku ( tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 1793, ze zm.) osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi, które są osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Jak zaś stanowi art. 32 powołanej wcześniej ustawy systemowej do składek na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz na ubezpieczenie zdrowotne w zakresie: ich poboru, egzekucji, wymierzania odsetek za zwłokę i dodatkowej opłaty, przepisów karnych, dokonywania zabezpieczeń na wszystkich nieruchomościach, ruchomościach i prawach zbywalnych dłużnika, odpowiedzialności osób trzecich i spadkobierców oraz stosowania ulg i umorzeń stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące składek na ubezpieczenia społeczne. Płatnik składek na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych jest obowiązany według zasad wynikających z przepisów ustawy obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy. Zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy systemowej płatnik składek przesyła w tym samym terminie deklarację rozliczeniową, imienne raporty miesięczne oraz opłaca składki za dany miesiąc, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2a i 2b, nie później niż: 1) do 10 dnia następnego miesiąca – dla osób fizycznych opłacających składkę wyłącznie za siebie; 2) do 5 dnia następnego miesiąca – dla jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych; 3) do 15 dnia następnego miesiąca – dla pozostałych płatników. Stosownie do art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych należnościami z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne są: składki, odsetki za zwłokę, koszty egzekucyjne, koszty upomnienia oraz dodatkowa opłata. Zakład Ubezpieczeń Społecznych na mocy art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy systemowej wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących w szczególności ustalania wymiaru składek i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu składek. W rozpoznawanej sprawie organ rentowy decyzją z dnia 23 marca 2016 roku - znak (...)/RKS/B - na podstawie art. 83 ust. 1 oraz art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych określił zadłużenie B. P. z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy na kwotę 95.285,71 zł. Strona odwołująca się nie zgłaszała zastrzeżeń wobec wysokości tak ustalonej zaległości, ale podnosiła, że w spornym okresie nie podlegała ubezpieczeniom społecznym, ponieważ nie prowadziła faktycznie działalności gospodarczej. Kwestia podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzonej działalności oraz podstawy wymiaru składek została już jednak prawomocnie rozstrzygnięta decyzjami ZUS z dnia 12 sierpnia 2015 roku nr (...) oraz z dnia 12 listopada 2015 roku nr 351/
- Odwołania od tych decyzji zostały odrzucone prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Łodzi VIII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 marca 2017 roku wydanym w sprawie o sygn. akt VIII U 2517/16 na podstawie art.
§ 3k.p.c.
Wbrew stanowisku pełnomocnika wnioskodawczyni okoliczność, że kwestia podlegania nie była przedmiotem merytorycznego rozstrzygnięcia Sądu, nie pozwala na jej rozstrzygnięcie w niniejszym postępowaniu. Odrzucenie odwołania na podstawie art.
§ 3k.p.c.
powoduje bowiem bezsprzecznie, że decyzje ZUS z dnia 12 sierpnia 2015 roku i 12 listopada 2015 roku są prawomocne. Wnioskodawczyni nie złożyła zażalenia na postanowienia Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 10 marca 2017 roku w sprawie VIII U 2517/16 w przedmiocie odrzucenia odwołań. Decyzje ZUS stwierdzające podleganie wnioskodawczyni obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu w okresie od dnia 1 listopada 2008 roku do dnia 14 lipca 2015 roku z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności i określające miesięczne podstawy wymiaru składek z ww. tytułu na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy nie mogą podlegać już weryfikacji w toku postępowania sądowego. Droga ta została zamknięta prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Łodzi VIII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 marca 2017 roku wydanym w sprawie o sygn. akt VIII U 2517/16 o odrzuceniu odwołań od tych decyzji. Wobec przesądzenia kwestii podlegania ubezpieczeniom w spornym okresie, prawidłowa jest również zaskarżona decyzja z dnia 23 marca 2016 roku - znak (...)/RKS/B, którą ZUS określił wysokość zadłużenia B. P. z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy za okresy wskazane w decyzji z dnia 12 sierpnia 2015 roku. Wnioskodawczyni nie kwestionowała przy tym wysokości zadłużenia. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie od decyzji ZUS z dnia 23 marca 2016 roku, znak (...)/RKS/B. Ze względu na wynik postępowania oraz datę wniesienia odwołania od zaskarżonej decyzji, Sąd o kosztach procesu orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 6 Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( Dz. U. z 2015 roku, poz. 1804) uwzględniając, że pełnomocnik organu rentowego wnosił o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 1/3 stawki minimalnej. Sąd zasądził zatem od B. P. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddziału w Ł. kwotę 2.400,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego Zastosowania w niniejszej sprawie nie ma Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku zmieniające rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( Dz.U. 2016, poz. 1667), które weszło w życie w dniu 27 października 2016 roku, a zgodnie z § 2 do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. ZARZĄDZENIE Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi wnioskodawcy. 8 września 2017 roku M.U.