Sygn. akt IV C 1080/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 lipca 2017 r. Sąd Okręgowy w Warszawie IV Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR (del.) Robert Masznicz Protokolant: sekretarz sądowy Kamila Osica po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2017 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa spółki akcyjnej pod firmą (...) Spółka Akcyjna z siedzibą we W. oraz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością pod firmą (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. przeciwko pozwanemu, którym jest samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej pod nazwą Samodzielny Publiczny Centralny Szpital Kliniczny w W. z siedzibą w W. o zapłatę 1) zasądza od pozwanego na rzecz spółki akcyjnej pod firmą (...) Spółka Akcyjna z siedzibą we W. kwotę 77.129,47 zł (siedemdziesiąt siedem tysięcy sto dwadzieścia dziewięć złotych 47/100) wraz z odsetkami liczonymi od kwot oraz terminów liczonych w następujący sposób:
(1)w zw. z art. 535 k.c. Opisany stan faktyczny i prawny nie prowadzi do nieważności odpowiednich ofert, postępowań przetargowych oraz umów zawartych przez (...) z pozwanym. Każdy z członków konsorcjum jest odrębnym oferentem, składającym ofertę, a ważność lub nieważność umów między oferentami nie wpływa na ważność i skuteczność złożenia oferty. W takim stanie brak podstaw do przyjęcia, że postępowania przetargowe były nieważne. Przypadki, kiedy zamawiający ma podstawę do unieważnienia postępowania przetargowego, określa przepis art. 93 ustawy – Prawo zamówień publicznych. Przewidziane tam przesłanki nie zaszły. Niezasadny jest zarzut pozwanego, że wierzytelność (...) względem pozwanego wygasła wskutek jego zaspokojenia przez (...) na zasadzie art. 356 § 2 k.c. Przepis ten stanowi, że jeżeli wierzytelność pieniężna jest wymagalna, wierzyciel nie może odmówić przyjęcia świadczenia od osoby trzeciej, chociażby działała bez wiedzy dłużnika. Warunkiem zaistnienia takiej sytuacji jest jednak to, by spełniający świadczenie działał za dłużnika. W tak ustalonym stanie prawnym oraz biorąc pod uwagę ustalone przez Sąd okoliczności faktyczne sprawy brak podstaw do uznania, że (...) spełnił względem (...) świadczenie pozwanego. Nawet gdyby przyjąć, że między powodami doszłoby wymiany środków pieniężnych wynikających z umów konsorcjum, to obejmowałyby one jedynie wewnętrzne ustalenia stron i nie prowadziłyby do wygaśnięcia odpowiedniego zobowiązania pozwanego. W takim stanie pozwany obowiązany jest zapłacić na rzecz (...) wynikające z faktur należności wraz z należnymi odsetkami, które zostały określone w art. 4 pkt 3 oraz art. 7 ust. 1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, a których wysokość za okres od dnia wymagalności danej faktury do dnia 31 grudnia 2015 r. została określona w art. 56 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, zaś za okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych. Zgodnie z art. 108 § 1 zdanie pierwsze k.p.c., Sąd Okręgowy rozstrzygnął w wyroku o kosztach procesu, mając na uwadze, że roszczeniu (...) udzielono ochrony w całości, zaś powództwo co zapłaty na rzecz (...) zostało w całości oddalone. W takim stanie Sąd orzekł o zasądzeniu od pozwanego na rzecz (...) zwrotu kosztów procesu w całości według norm przepisanych na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 k.p.c. oraz o zasądzeniu od (...) na rzecz pozwanego kosztów procesu w całości według norm przepisanych na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. Na zasądzoną od pozwanego na rzecz (...) z tego tytułu sumę 11.074,00 zł złożyły się:
- a)kwota 3.857,00 zł, stanowiąca zwrot kosztów opłaty stosunkowej od pozwu;
- b)kwota 7.217,00 zł, stanowiąca zwrot kosztów zastępstwa procesowego, w tym - 7.000,00 zł z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika procesowego ustanowionego w osobie radcy prawnego, - 17,00 zł, stanowiąca zwrot kosztów opłaty skarbowej od złożonego pełnomocnictwa procesowego. Na zasądzoną od (...) na rzecz pozwanego z tego tytułu sumę 7.200,00 złożyły się wyłącznie koszty zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Kwoty zasądzone tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego zostały w każdym wypadku określone na podstawie właściwych rozporządzeń wykonawczych odpowiednio do ustawy o radcach prawnych oraz ustawy – Prawo o adwokaturze, które obowiązywały w chwili wszczęcia postępowania, a które na mocy przepisów przejściowych nadal są stosowane w sprawie. Nieusprawiedliwiony był wniosek pozwanego o odstąpienie od obciążania pozwanego obowiązkiem zwrócenia kosztów procesu na rzecz (...) na podstawie art. 102 k.p.c. (...), który prawidłowo wykonał własne zobowiązanie, poniósł przecież wysokie i konieczne wydatki w procesie w celu dochodzenia roszczenia, którego wymagalności pozwany nie uznał także w toku postępowania. Poniesione w sprawie przez (...) koszty sądowe uległy czterokrotnemu zwiększeniu z ¼ opłaty stosunkowej od pozwu (koszty sądowe w postępowaniu upominawczym w razie uprawomocnienia się nakazu zapłaty) do pełnej opłaty stosunkowej wyłącznie wskutek zachowania procesowego pozwanego. Pozwany mógł zaniechać sprzeciwu od nakazu zapłaty i w odpowiedniej części zaspokoić roszczenie (...) stwierdzone nakazem. Zgodnie z art. 79 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, taka postawa spowodowałaby zwrócenie na rzecz (...) ¾ opłaty od pozwu z rachunku Skarbu Państwa i istotnie ograniczyłaby poniesione przez (...) nie tylko koszty sądowe, ale i koszty zastępstwa procesowego, gdyż stawki wynagrodzenia pełnomocnika procesowego są odpowiednio niższe w postępowaniu upominawczym. Skarżąc nakaz zapłaty, pozwany mógł wreszcie zawrzeć ugodę sądową co do zaspokojenia (...) ze skutkiem zwrócenia (...) połowy opłaty od pozwu z rachunku Skarbu Państwa zgodnie z art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. c ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, jak również ze skutkiem wzajemnego zniesienia kosztów procesu zgodnie z art. 104 k.p.c. Z wielu możliwych postaw procesowych pozwany dokonał wyboru na rzecz zachowania powodującego istotne zwiększenie kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego po stronie (...). W takim stanie, okoliczności, na które powoływał się pozwany, nie mogą stanowić usprawiedliwienia dla przerzucenia wysokich kosztów nieuzasadnionego sporu na (...), który prawidłowo wykonał własne zobowiązanie. Stan majątkowy pozwanego może się zresztą w przyszłości poprawić, a pozwany odpowiada za zobowiązania wywołane kosztami procesu również swoim majątkiem przyszłym. Z tych przyczyn i na podstawie przywołanych przepisów Sąd orzekł jak w sentencji. ZARZĄDZENIE (...)
- a)(...)
- b)(...) (...)