z § 2 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu), opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł, wydatki na poczet opinii biegłych 5.000 zł, koszty zastępstwa procesowego w II. instancji 1.800 zł (
z § 12 ust 1 pkt 2 ww. Rozporządzenia). Łącznie jest to kwota 14.217 zł. Koszty poniesione przez stronę pozwaną to: koszty zastępstwa procesowego 3.600 zł
z § 2 ust. 1 i 2 ww. Rozporządzenia, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł, zaliczka na poczet opinii biegłych 1.000 zł, koszty dwóch postępowań skargowych tj. 2 x 30 zł opłata od skargi, koszty zastępstwa procesowego w dwóch postępowaniach skargowych 300 zł (§ 6 pkt 4 w zw. z § 12 ust. 2 pkt 1 ww. Rozporządzenia) i 150 zł (§ 6 pkt 3 w zw. z § 12 ust. 2 pkt 1 ww. Rozporządzenia), koszty zastępstwa procesowego w II. instancji 1.800 zł (
z § 12 ust. 1 pkt 2 ww. Rozporządzenia), opłata od apelacji 2.276 zł. Łącznie jest to kwota 9.203 zł. Łączne koszty procesu poniesione przez strony to zatem kwota 23.420 zł, z czego 27% czyli 6.323,40 zł powinni ponieść powodowie. W związku z tym pozwany powinien zwrócić powodom kwotę 7.893,60 zł (poniesione przez powodów 14.217 zł – 6.323,40 zł). W wyroku w tym zakresie nastąpiła omyłka, która podlega sprostowaniu osobnym postanowieniem. Sąd nie uwzględnił po stronie powodów jako kosztu procesu wydatku związanego z przeprowadzeniem dowodu z prywatnej opinii. Zgodnie z art. 98 § 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Koszt takiej opinii mógłby stanowić element należnego powodom odszkodowania, jednak strona powodowa – reprezentowana przez fachowego pełnomocnika - żądania takiego w sprawie nie zgłosiła. Za utrwalony należy bowiem uznać pogląd zaprezentowany w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że odszkodowanie może - stosownie do okoliczności sprawy - obejmować także koszty ekspertyzy wykonanej na zlecenie strony (vide uchwała SN z dnia 18 maja 2004 roku wydana w sprawie III CZP 24/04). Pełnomocnik powodów nie wnosił o zwrot kosztów poniżonych w związku ze środkami odwoławczymi pozwanego od orzeczeń w przedmiocie wynagrodzenia biegłych, w związku z tym na podstawie art. 109§2 k.p.c. nie zostały one uwzględnione. Również nie uwzględniono kosztów strony pozwanej w postępowaniu zażaleniowym, gdyż Sąd II instancji nie pozostawił w tym zakresie rozstrzygnięcia tutejszemu Sądowi. Nieuiszczone koszty sądowe to z kolei kwota 3.985,02 zł, w tym: opłata od rozszerzonego żądania pozwu w zakresie utraty wartości nieruchomości 678 zł, wydatki związane z opiniami biegłych, nie mające pokrycia w zaliczkach uiszczonych przez strony w łącznej kwocie 3.307,02 zł (3.904,43 zł z postanowienia z dnia 15 października 2015 roku k. 703 + 4.368,88 zł z postanowienia z dnia 4 października 2016 roku k. 1147 + 1.033,71 zł z postanowienia z dnia 24 stycznia 2017 roku k. 1248 pomniejszone o zaliczki uiszczone przez strony w łącznej kwocie 6.000 zł). W związku z tym na podstawie art. 100 k.p.c. i art. 130 3§2 k.p.c. i w zw. z art. 113 ust. 1 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nakazano ściągnąć w pkt 3b. wyroku na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Poznaniu od powodów kwotę 1.075,96 zł, a od pozwanego kwotę 2.909,06 zł. SSO Agnieszka Śliwa
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.