art. 824 § 1 k.c., o ile nie umówiono się inaczej w przypadku ubezpieczenia autocasco suma pieniężna wypłacona przez ubezpieczyciela nie może być wyższa od poniesionej szkody. Ubezpieczenie majątkowe ma na celu wyrównanie zaistniałego uszczerbku majątkowego i podobnie jak naprawienie szkody nie może prowadzić do bezpodstawnego wzbogacenia ubezpieczonego, gdyż byłoby to sprzeczne z istotą ubezpieczeń. Pozwana podniosła, że stawka za roboczogodzinę w wysokości 100 zł za godzinę jest stawką zawyżoną, odbiegającą od stawek rynkowych obowiązujących w regionie, gdzie wykonywana była naprawa przedmiotowego pojazdu. Trudno uznać wysokość stawki w wysokości 100 złotych za godzinę, bowiem maksymalna wysokość stawki dla warsztatów w regionie, gdzie została dokonana naprawa oscylują granicach 50 zł za godzinę i taką stawkę należy uznać za uzasadnioną. Przedstawione przez pozwanego rozliczenie szkody zostało sporządzone
ogólnymi warunkami ubezpieczenia - § 27 ust. 1, gdzie wysokość odszkodowania z tytułu powstałej szkody określana jest na podstawie sporządzonej przez (...) wyceny kosztów naprawy pojazdu z uwzględnieniem podatku VAT oraz z zastrzeżeniem § 26 ust. 12. Kosztorysy sporządzane są m.in. w oparciu o normy czasowe naprawy pojazdu, określane przez producenta i ujęte w systemie A. lub E., stawki za roboczogodzinę ustalone są wg średnich stawek stosowanych przez warsztaty naprawcze funkcjonujące poza siecią autoryzowanych stacji obsługi, koszty części zamiennych ujęte w systemach A. lub E. ustalone są według cen części zamiennych dystrybuowanych przez oficjalnych producentów lub importerów pojazdów, z uwzględnieniem procentowego pomniejszania wartości części, o czym mowa w § 10 ust. 1 ogólnych warunków ubezpieczenia, chyba że przy zawarciu umowy odstąpiono od jego stosowania (wykupienie amortyzacji). Dodatkowo w kosztorysach (...)
1 ogólnych warunków ubezpieczenia będzie stosowany współczynnik korygujący koszt części pojazdu w wysokości określonej tabelą (wysokość współczynnika związana z wiekiem pojazdu). Dodatkowo, o czym poszkodowany był informowany na etapie postępowania likwidacyjnego,
ogólnymi warunkami ubezpieczenia § 27 ust. 3 po przedłożeniu (...) oryginałów faktur VAT dokumentujących poniesienie kosztów naprawy w wysokości przewyższającej sporządzoną wyceną (...) mogłoby uzupełnić kwotę odszkodowania do poziomu wynikającego z przedłożonych faktur. Szczegółowe zasady określające dopłaty znajdują się w § 27 ust. 3 ogólnych warunków ubezpieczenia. Podsumowując, współczynnik korygujący w wysokości 50 % (pojazd w szóstym roku eksploatacji) na kosztorysie ofertowym będzie występował zawsze, dopiero przy naprawie pojazdu na rachunki, potrącenie to będzie zniesione i koszt części zostanie pokryty w całości. Odnosząc się do kalkulacji sporządzonej przez niezależnego rzeczoznawcę na zlecenie strony powodowej, strona pozwana podniosła, że nie został wskazany warsztat w którym miałaby zostać przeprowadzona naprawa. Dalej pozwana wskazała, że poszkodowany wykupił polisę bez ubytku wartości części, ale wypłata bez ubytku
warunkami polisy AC musi być poparta udokumentowaniem naprawy w postaci kosztorysu warsztatu oraz faktury zgodnej z zatwierdzonym kosztorysem. Poza tym inspekcja udowodniła, że w chwili zawierania polisy zderzak tylni był uszkodzony w stopniu kwalifikującym go do wymiany w związku z tym powyższym zastosowano amortyzację ceny zderzaka oraz kosztów jego lakierowania. W kalkulacji ofertowej pozwanego zastosowano 50 % amortyzację części
rokiem produkcji pojazdu i warunkami polisy AC. W kalkulacji szkody powoda zastosowano natomiast wskaźnik urealnienia na poziomie 50 % na części T.. Stanowisko w tej kwestii wynika z faktu, iż na polskim rynku motoryzacyjnym dostępny jest bardzo duży asortyment części zamiennych w szerokim zakresie cenowym. Zarówno producenci, oficjalni dostawcy i pozostałe podmioty zajmujące się handlem częściami zamiennymi oferują sprzedaż po zróżnicowanych cenach tym samych części. Powszechne stało się również zjawisko stosowania przy sprzedaży różnego rodzaju rabatów, czy upustów marketingowych, co powoduje, że rzeczywista cena części jest najczęściej niższa od sugerowanej przez producenta pojazdów. Cena finalna wynikała najczęściej z polityki cenowej dystrybutora, a nie jakości wykonania danej części zamiennej. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód R. W. zawarł ze stroną pozwaną (...) S. A. w W. umowę ubezpieczenia komunikacyjnego stwierdzoną polisą (...) w zakresie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych (OC) oraz auto-casco (AC). Przedmiotem umowy był samochód marki T. (...), rok produkcji 2009 nr nadwozia (...), nr rejestracyjny (...) (obecnie(...)), będący własnością powoda. Umowę ubezpieczenia autocasco zawarto na okres od 25 marca 2015 r. do 25 marca 2016 r. W umowie zawartej z powodem przewidziano odstąpienie od procentowego pomniejszania wartości części. Jako sumę ubezpieczenia pojazdu wskazano kwotę 42.188 zł.
1 ogólnych warunków ubezpieczenia autocasco dotyczących umowy ubezpieczenia autocasco zawartej między stronami jeśli nie umówiono się inaczej, przy ustalaniu wysokości odszkodowania zastosowanie ma procentowe pomniejszenie wartości części w wysokości uzależnionej od eksploatacji pojazdu, ustalonego
tabelą: za 1 rok – 0 %, za 2 – 10 %, za 3 – 15 %, za 4-20 %, za 5- 25 %, za 6-35 %, za 7- 40 %, za 8- 45 %, za 9 – 50 %, za 10 i więcej – 55 %.
tych warunków za zgodą (...) i po opłaceniu dodatkowej składki w wysokości określonej w taryfie, wyłącznie w chwili zawarcia umowy wprowadza się możliwość odstąpienia od procentowego pomniejszenia wartości części przy szkodach częściowych. W myśl § 27 ust. 1 ogólnych warunków ubezpieczenia autocasco ustalenie wysokości odszkodowania z tytułu powstałej szkody następuje na podstawie sporządzonej przez (...) wyceny kosztów naprawy pojazdów z uwzględnieniem podatku VAT, z zastrzeżeniem § 26 ust. 12 w oparciu o: normy czasowe naprawy pojazdu, określone przez producenta i ujęte w systemie A. lub E.; stawki za roboczogodzinę ustalone wg średnich stawek stosowanych przez warsztaty naprawcze funkcjonujące poza siecią autoryzowanych stacji obsługi na terenie odpowiadającym adresowi zameldowania lub siedziby ubezpieczonego lub użytkownika pojazdu określonym w dokumencie ubezpieczenia; koszt części zamiennych ujętych w systemach A. lub E. i ustalony wg cen części dystrybuowanych przez oficjalnych producentów lub importerów pojazdów z uwzględnieniem: procentowego pomniejszenia wartości części, o czym mowa w § 10 ust. 1, chyba że przy zawarciu umowy odstąpiono od jego stosowania
1 pkt 1; współczynnika korygującego koszt części o których mowa w ust. 1 pkt 3 w wysokości określonej w tabeli z tytułu dostosowania wartości wyceny do poziomu ustalonego na bazie części alternatywnych (tzw. zamienników) dopuszczonych do obrotu i dystrybuowanych poza siecią oficjalnych producentów lub importerów pojazdów: za pierwszy roku eksploatacji - 35 %, za drugi rok 40 %, za trzeci rok 40 %, za czwarty rok 40 %, za piąty rok 45 %, za szósty rok 50 %, za siódmy rok 55 %, za ósmy rok 55 %, za dziewiąty rok 60 %, za 10 rok i więcej 65 %.
2 ogólnych warunków ubezpieczenia w przypadku braku norm czasowych lub cen części w systemie A. lub E. przyjmuje się normy dla pojazdu najbardziej zbliżonego właściwościami techniczno - eksploatacyjnymi, a ceny części odnosi się do cen detalicznych dystrybuowanych przez oficjalnego producenta się lub importera pojazdu lub innych dostawców części.
3 ogólnych warunków ubezpieczenia po przedłożeniu (...) oryginałów faktur VAT dokumentujących poniesienie kosztów naprawy w wysokości przewyższającej sporządzoną wycenę, (...) uzupełni kwotę odszkodowania do poziomu wynikającego z przedłożonych faktur, nie więcej jednak niż do poziomu ustalonego w oparciu o: normy czasowe naprawy pojazdu określone przez producenta i ujęte w systemie A. lub E., stawki za roboczogodzinę ustalone wg średnich stawek stosowanych przez warsztaty naprawcze na terenie odpowiadającym adresowi zameldowania lub siedziby właściciela lub użytkownika pojazdu określonym w dokumencie ubezpieczenia, ceny części ujęte w systemach A. lub E., nie więcej jednak niż ceny części dystrybuowane przez oficjalnych producentów do importerów pojazdów z uwzględnieniem procentowego pomniejszenia wartości części o którym mowa w § 10 ust. 1, chyba że przy zawarciu umowy odstąpiono od jego stosowania
1 pkt 1.
paragrafem 27 ust. 6 ogólnych warunków ubezpieczenia w przypadku stwierdzenia w elementach zakwalifikowanych do zamiany lub naprawy wcześniejszych uszkodzeń lub napraw zmniejszających ich walory użytkowe (...) zastosuje potrącenie wynikające ze zużycia technicznego tych części. Dowód: polisa w aktach szkody na płycie CD k. 42, ogólne warunki ubezpieczenia autocasco (...) k. 54-61. W dniu 14 lutego 2016 r. doszło do zdarzenia drogowego na skutek, którego uszkodzeniu uległ samochód powoda marki T. (...), rok produkcji 2009 nr nadwozia (...), nr rejestracyjny (...). Dowód: fakt bezsporny Powód, z tytułu ubezpieczenia autocasco, zgłosił szkodę u strony pozwanej. Pismem z dnia 18 lutego 2016 r. strona pozwana wezwała powoda do złożenia dokumentów celem ustalenia odpowiedzialności strony pozwanej. Strona pozwana przeprowadziła postępowanie likwidacyjne, w ramach którego sporządzony został w dniu 19 lutego 2016 r. w systemie (...)’S kosztorys naprawy nr (...),
którym koszt naprawy uszkodzonego samochody wyniósł 1.402,67 zł brutto. Pismem z dnia 22 lutego 2016 r. strona pozwana poinformowała powoda o przyznaniu odszkodowania w kwocie 1.402,67 zł Powód, nie zgodził się z wartością szkody ustaloną przez stronę pozwaną, dlatego zlecił sporządzenie kalkulacji ustalenia zakresu i kosztów naprawy uszkodzonego pojazdu rzeczoznawcy majątkowemu inż. J. K. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą Biuro (...) J. K. w N.. W dniu 24 lutego 2016 r. została sporządzona na podstawie oględzin ocena techniczna, w której rzeczoznawca stwierdził, że na skutek zdarzenia drogowego z dnia 14 lutego 2016 r. uszkodzeniu uległa tylna prawa strona samochodu. Rzeczoznawca do wymiany zakwalifikował: poszycie zderzaka tylnego, lampę zespoloną tylną prawą. Koszt naprawy rzeczoznawca ustalił na kwotę 3.252,99 zł brutto z VAT. Wycena została wykonana w systemie A. na dzień szkody, na podstawie oględzin. Wycenę sporządzono przyjmując średnie stawki za naprawy blacharsko – lakiernicze oraz mechaniczne stosowane przez zakłady specjalizujące się w naprawach powypadkowych pojazdów samochodowych, w tym również poza serwisowych (nieautoryzowanych) o standardzie usprzętowienia technicznego wystarczającym do przeprowadzenia prawidłowej naprawy. Stawka ta na rynku lokalnym kształtuje się na poziomie netto 100 zł/1 roboczogodzinę. Zastosowanie części oraz czasochłonność napraw przyjęto
technologią zalecaną przez producenta. Dokonano 50% korekty na lakierowanie z tyłu za wcześniejsze zarysowania powłoki w tylnej części nie związane ze zdarzeniem. Za sporządzenie kalkulacji powód zapłacił J. K. 250 zł Pismem z dnia 24 lutego 2016 r. powód poinformował stronę pozwaną, że nie zgadza się ze sposobem wyliczenia szkody. Powód podniósł, że zmuszony był powołać niezależnego rzeczoznawcę, który ustalił zakres i koszt napraw jego samochodu na kwotę 3.252,99 zł. W piśmie powód zażądał zapłaty wskazanej kwoty oraz zwrotu kosztów opinii niezależnego rzeczoznawcy w kwocie 250 zł. Na skutek powyższego pisma powoda strona pozwana w dniu 18 marca 2016 r. odmówiła wypłaty dalszego odszkodowania powołując się na zapisy § 27 ogólnych warunków ubezpieczenia autocasco. Pozwana wskazała, że przy wyliczeniu odszkodowania zastosowano współczynnik korygujący. Nadto wskazano powodowi, że jeżeli przedstawi fakturę z warsztatu za naprawę tych uszkodzeń na kwotę przewyższającą przyznane odszkodowanie, to strona powodowa przyzna odszkodowanie do poziomu wynikającego z przedłożonych faktur. Wezwaniem do zapłaty z 5.04.2016 r. pełnomocnik powoda wezwał stronę pozwaną do zapłaty dalszego odszkodowania w kwocie 2.291,59 zł oraz zwrotu kosztów opinii niezależnego rzeczoznawcy w kwocie 250 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania do zapłaty. W odpowiedzi na to wezwanie strona pozwana pismem z dnia 20 kwietnia 2016 r. podtrzymała swoje stanowisko i odmówiła wypłaty dalszych roszczeń. Dowód: dokumenty w aktach szkody na płycie CD k. 42: kosztorys (...)’S nr (...); ocena techniczna nr (...) z dnia 24.02.2016 r. wraz z kalkulacją k. 8-13; paragon fiskalny z 24.02.2016 r. k. 23; pismo pozwanej z dnia 18.02.2016 r. k. 14; decyzja o wypłacie odszkodowania z dnia 22.02.2016 r. k. 15; odwołanie powoda z dnia 24.02.2016 r. k. 16; pismo pozwanej z dnia 18.03.2016 r. k. 17-18; wezwanie do zapłaty k. 19-20; pismo pozwanej z dnia 20.04.2016 r. k. 21-22; paragon fiskalny k.
1 ogólnych warunków ubezpieczenia autocasco dotyczących umowy ubezpieczenia autocasco zawartej między stronami jeśli nie umówiono się inaczej, przy ustalania wysokości odszkodowania zastosowanie ma procentowe pomniejszenie wartości części w wysokości uzależnionej od eksploatacji pojazdu, ustalonego
tabelą: za 1 rok – 0 %, za 2 – 10 %, za 3 – 15 %, za 4-20 %, za 5- 25 %, za 6-35 %, za 7- 40 %, za 8- 45 %, za 9 – 50 %, za 10 i więcej – 55 %.
tych warunków za zgodą (...) i po opłaceniu dodatkowej składki w wysokości określonej w taryfie, wyłącznie w chwili zawarcia umowy wprowadza się możliwość odstąpienia od procentowego pomniejszenia wartości części przy szkodach częściowych. W myśl § 27 ust. 1 ogólnych warunków ubezpieczenia autocasco ustalenie wysokości odszkodowania z tytułu powstałej szkody następuje na podstawie sporządzonej przez (...) wyceny kosztów naprawy pojazdów z uwzględnieniem podatku VAT, z zastrzeżeniem § 26 ust. 12 w oparciu o: normy czasowe naprawy pojazdu, określone przez producenta i ujęte w systemie A. lub E.; stawki za roboczogodzinę ustalone wg średnich stawek stosowanych przez warsztaty naprawcze funkcjonujące poza siecią autoryzowanych stacji obsługi na terenie odpowiadającym adresowi zameldowania lub siedziby ubezpieczonego lub użytkownika pojazdu określonym w dokumencie ubezpieczenia; koszt części zamiennych ujętych w systemach A. lub E. i ustalony wg cen części dystrybuowanych przez oficjalnych producentów lub importerów pojazdów z uwzględnieniem: procentowego pomniejszenia wartości części, o czym mowa w § 10 ust. 1, chyba że przy zawarciu umowy odstąpiono od jego stosowania
1 pkt 1; współczynnika korygującego koszt części o których mowa w ust. 1 pkt 3 w wysokości określonej w tabeli z tytułu dostosowania wartości wyceny do poziomu ustalonego na bazie części alternatywnych (tzw. zamienników) dopuszczonych do obrotu i dystrybuowanych poza siecią oficjalnych producentów lub importerów pojazdów: za pierwszy roku eksploatacji - 35 %, za drugi rok 40 %, za trzeci rok 40 %, za czwarty rok 40 %, za piąty rok 45 %, za szósty rok 50 %, za siódmy rok 55 %, za ósmy rok 55 %, za dziewiąty rok 60 %, za 10 rok i więcej 65 %.
2 ogólnych warunków ubezpieczenia w przypadku braku norm czasowych lub cen części w systemie A. lub E. przyjmuje się normy dla pojazdu najbardziej zbliżonego właściwościami techniczno - eksploatacyjnymi, a ceny części odnosi się do cen detalicznych dystrybuowanych przez oficjalnego producenta się lub importera pojazdu lub innych dostawców części.
3 ogólnych warunków ubezpieczenia po przedłożeniu (...) oryginałów faktur VAT dokumentujących poniesienie kosztów naprawy w wysokości przewyższającej sporządzoną wycenę, (...) uzupełni kwotę odszkodowania do poziomu wynikającego z przedłożonych faktur, nie więcej jednak niż do poziomu ustalonego w oparciu o: normy czasowe naprawy pojazdu określone przez producenta i ujęte w systemie A. lub E., stawki za roboczogodzinę ustalone wg średnich stawek stosowanych przez warsztaty naprawcze na terenie odpowiadającym adresowi zameldowania lub siedziby właściciela lub użytkownika pojazdu określonym w dokumencie ubezpieczenia, ceny części ujęte w systemach A. lub E., nie więcej jednak niż ceny części dystrybuowane przez oficjalnych producentów do importerów pojazdów z uwzględnieniem procentowego pomniejszenia wartości części o którym mowa w § 10 ust. 1, chyba że przy zawarciu umowy odstąpiono od jego stosowania
1 pkt 1.
paragrafem 27 ust. 6 ogólnych warunków ubezpieczenia w przypadku stwierdzenia w elementach zakwalifikowanych do zamiany lub naprawy wcześniejszych uszkodzeń lub napraw zmniejszających ich walory użytkowe (...) zastosuje potrącenie wynikające ze zużycia technicznego tych części. W niniejszej sprawie strona pozwana nie dokonała przy ustaleniu wysokości odszkodowania pomniejszenia wartości części w związku okresem eksploatacji pojazdu. Zastosowała jednak
zapisami ogólnych warunków ubezpieczenia współczynnik korygujący ceny części w związku wiekiem pojazdu, do czego miała prawo w świetle zapisów § 27 ogólnych warunków ubezpieczenia. Nadto zastosowano też korektę amortyzacyjną z uwagi na wcześniejsze uszkodzenie uszkodzonej w wyniku zdarzenia części pojazdu do czego również strona pozwana miała prawo w świetle zapisów powyższego paragrafu. Gdyby powód przedstawił faktury VAT dokumentujące poniesienie wyższych kosztów naprawy to
3 ogólnych warunków ubezpieczenia (...) uzupełniłoby mu kwotę odszkodowania. Takich faktur powód nie przedstawił. Z uwagi na powołane okoliczności, Sąd uznał, iż prawidłowo ustalona kwota odszkodowania należnego powodowi za skutki zdarzenia drogowego z 14 lutego 2016 r. w niniejszej sprawie winna stanowić różnicę pomiędzy należną kwotą odszkodowania – stanowiącą wysokość świadczenia należnego powodowi na podstawie zawartej między stronami umowy ubezpieczenia autocasco w świetle zapisów ogólnych warunków ubezpieczenia dotyczących tej umowy, a kwotą przyznanego i wypłaconego powodowi dotychczas przez stronę pozwaną odszkodowania. Uwzględniając zatem wypłacone dotychczas przez stronę pozwaną odszkodowanie w kwocie 1.402,67 zł na rzecz powoda należało zasądzić kwotę 119,02 zł tytułem wyrównania kwoty należnego mu odszkodowania za skutki zdarzenia drogowego z dnia 14 lutego 2016 r., bowiem 1.521,69 zł-1.402,67 zł = 119,02 zł. Sąd oddalił powództwo w pozostałej części, w tym w zakresie żądania zwrotu poniesionych kosztów sporządzenia prywatnej kalkulacji ustalenia zakresu i kosztów naprawy uszkodzonego pojazdu. Odpowiedzialność odszkodowawcza z ubezpieczenia autocasco ma swe źródło w umowie zawartej pomiędzy stronami, która reguluje zakres odpowiedzialności ubezpieczyciela. W ocenie Sądu prywatna kalkulacja została sporządzona w oderwaniu od zasad odszkodowania ubezpieczeniowego przewidzianego w umowie autocasco zawartej pomiędzy stronami, bowiem nie uwzględniała postanowień umowy łączącej strony, która to umowa określała zakres odpowiedzialności strony pozwanej, a także sposób wyceny odszkodowania, zatem nie mogła stanowić podstawy do czynienia ustaleń faktycznych w sprawie. Nie mogła także być uznana za podstawę właściwego rozeznania poszkodowanego co do wysokości obowiązku ubezpieczającego, właśnie dlatego, że opierała się na odmiennych regułach określenia wartości odszkodowania. Kwotę odszkodowania należnego dodatkowo powodowi, Sąd zasądził wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, liczonymi od dnia 15 marca 2016 r. W pozostałym zakresie żądanie odsetek oddalono. Mianowicie,
art. 817 § 1 k.c. ubezpieczyciel – co do zasady, obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku. Natomiast § 2 stanowi, że gdyby wyjaśnienie w powyższym terminie okoliczności koniecznych do ustalenia odpowiedzialności ubezpieczyciela albo wysokości świadczenia okazało się niemożliwe, świadczenie powinno być spełnione w ciągu 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe. Jednakże bezsporną część świadczenia ubezpieczyciel powinien spełnić w terminie przewidzianym w § 1. W przedmiotowej sprawie Sąd zasądził odsetki po upływie terminu 30 dni od dnia zgłoszenia szkody. Orzeczenie w przedmiocie odsetek od zasądzonej kwoty podyktowane jest także przepisem art. 481 § 1 k.c. oraz 481 § 2 zd. 1 k.c. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 roku, od czasu wejścia życie ustawy z 9 października 2015 roku o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2015.1830), powoływanej dalej jako „ustawa zmieniająca”.
art. 481 § 1 k.c. jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. W myśl art. 481 § 2 zd. 1 k.c., jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych O kosztach postępowania w pkt III wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 100 zd. 2 k.p.c.
którym Sąd może jednak włożyć na jedną ze stron obowiązek zwrotu wszystkich kosztów, jeżeli jej przeciwnik uległ tylko co do nieznacznej części swego żądania albo gdy określenie należnej mu sumy zależało od wzajemnego obrachunku lub oceny sądu, albowiem strona pozwana przegrała postępowanie w bardzo nieznacznej części. W konsekwencji Sąd zasądził na rzecz strony pozwanej od powoda całość poniesionych przez nią kosztów tj. kwotę 17,00 zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów opłaty skarbowej za złożenie do sprawy dokumentu pełnomocnictwa oraz kwotę 1.200,00 zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów zastępstwa procesowego radcy prawnego
w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2015 poz. 1804), w brzmieniu obowiązującym przed 27 października 2016 r. Sąd w pkt IV i V wyroku, na podstawie art. 84 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych zwrócił powodowi i stronie pozwanej pozostałe z ich zaliczek kwoty tytułem niewykorzystanych zaliczek na koszt opinii biegłych. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.