I C 16/17

Sygn. akt I C 16/17 upr WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 marca 2017 r Sąd Rejonowy w Ropczycach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Paweł Hallada Protokolant: Sylwia Sochacka po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 r w Ropczycach na rozprawie sprawy z powództwa B. (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w G. przeciwko B. B. o zapłatę Oddala powództwo. Sygn. akt I C 16/17 upr UZASADNIENIE wyroku z 7 marca 2017 r. Powód B. (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w G. wniósł pozew o zapłatę domagając się zasądzenia od pozwanego B. B. kwoty 1318, 57 zł z odsetkami za opóźnienie w wysokości 10% w skali roku nie wyższymi niż dwukrotność odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenia kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu powód podniósł, że 25 stycznia 2012 r pozwany zawarł z (...) S. A. umowę o pożyczkę gotówkową nr (...). W związku z niewywiązywaniem się przez pozwanego ze zobowiązań wierzytelność została przeniesiona na (...), a następnie nabyta przez powoda na podstawie umowy z 4 grudnia 2015 r. Na dochodzoną kwotę składają się: kapitał 905, 63 zł, odsetki 91, 46 zł, koszty 321, 48 zł. Pozwany nie stawił się na rozprawę, nie żądał przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności i nie złożył oświadczeń. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Powód przedłożył kopię umowy pożyczki z 25 stycznia 2012 r zawarł z (...) S. A. w W. umowę pożyczki pięniężnej. Całkowita kwota do zapłaty wyniosła 3425, 45 zł. Pozwany powinien spłacić pożyczkę w 60 tygodniowych ratach. Oprocentowanie pożyczki była stałe w wysokości aktualnych odsetek maksymalnych. W razie ich obniżenia oprocentowanie ulegało obniżeniu a w przypadku podwyższenia powracało do pierwotnej wysokości. Umowa obejmowała także koszty ubezpieczenia – 320, 00 zł, opłatę przygotowawczą – 208, 80 zł, opłatę za obsługę pożyczki w domu – 1028, 00 zł, dodatkową opłatę przygotowawczą - 69, 60 zł. Powód 31 sierpnia 2016 r sporządził wyciąg z ksiąg rachunkowych obejmujący kapitał - 905, 63 zł, odsetki 91, 46 zł, nieoznaczone koszty - 321, 48 zł. Zgodnie z treścią wyciągu wierzytelności zostały nabyte na podstawie umowy cesji wierzytelności z 4 grudnia 2015 r. Powód oraz (...) z siedzibą w L. 4 grudnia 2015 r. zawarli umowę przelewu nieokreślonych wierzytelności. (dow: wyciąg z

2. 2016 r k. 6, odpis umowy pożyczki z
4. 2012 r k. 12-15, umowa przelewu k. 16 ) Dowód w postaci umowy pożyczki zawartej przez pozwanego jest wiarygodny i nie wymaga komentarza, Dowód w postaci wyciągu z ksiąg rachunkowych powoda jest wiarygodny co do określenia, jakie należności są objęte pozwem ale nie co do ich istnienia i sposobu obliczenia. Dokument ten nie jest dokumentem urzędowym, a zatem powód powinien udowodnić fakt powstania zobowiązania pozwanego, jego wysokość, rodzaj, sposób obliczenia i wysokość odsetek i kosztów oraz, że wierzytelności przysługują powodowi. Powód nie przedstawił dowodów, które jednoznacznie pozwoliłyby ustalić fakt istnienia zobowiązań pozwanego, ich wysokość oraz sposób obliczenia. Powód nie przedłożył umowy przelewu zawartej pomiędzy (...) S. A. a (...). Należy uznać, ze powód nie udowodnił, że jest czynnie legitymowany w sprawie oraz rodzaju i wysokości wierzytelności przysługujących mu wobec pozwanego. Oświadczenie prawdopodobnie z 3 grudnia 2015 zostało złożone w formie uniemożliwiającej ocenę jego znaczenia w sprawie. Sąd rozważył, co następuje Powód powinien udowodnić fakty, z których wywodzi skutki prawne. Jak wyżej wspomniano powód nie przedstawił wystarczających dowodów pozwalających na ustalenie rodzaju, charakteru i wysokości zobowiązań pozwanego oraz, że wierzytelności te były przedmiotem umowy przelewu na rzecz powoda i przysługują powodowi. Okoliczności faktyczne przytoczone w pozwie budzą uzasadnione wątpliwości, a zatem pomimo spełnienia pozostałych przesłanek wydania wyroku zaocznego powództwo należało oddalić. Powód przedłożył pismo z 24 lutego 2017 r wraz z załącznikami, które zostało doręczone po zamknięciu rozprawy i ogłoszeniu wyroku. Dodatkowe dowody nie mogły być przedmiotem oceny sądu w toku procesu. Oświadczenie z 4 grudnia 2015 jest dokumentem prywatnym, nie może być dowodem przeniesienia opisanych w nim wierzytelności tym bardziej, że odwołuje się do umowy ramowej z 18 lipca 2003 r zawartej kilka lat przed umową pożyczki zawartej przez pozwanego. Biorąc powyższe pod uwagę na zasadzie art. 353, 353 1, 354,
5. §
6. k. c. i art. 232 i 339 k. p. c. należało orzec jak w sentencji wyroku. Koszty procesu obciążają powoda.