Sygn. akt IV Ka 392/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 lipca 2017 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Ewa Rusin (spr.) Sędziow

§2kpk oraz art.

444§1 kpk zaskarżył powyższy wyrok w całości na niekorzyść skazanego Powołując się na przepisy art. 427 §

§2kpk i art.

438 pkt 1, kpk wyrokowi temu zarzucił: I. obrazę przepisu prawa materialnego , określonego w art. 85k.k ( w brzmieniu sprzed nowelizacji , która weszła w życie z dniem 1 lipca 2015r), polegającą na przyjęciu istnienia przesłanek do wydania wyroku łącznego , poprzez błędne przyjęcie , iż wyrok z dnia 4 sierpnia 2007r sygn. akt VIII733/07 może być traktowany jako pierwszy chronologicznie wyrok, który zapadł po popełnieniu przez sprawcę kolejnych przestępstw, zamykający daną grupę przestępstw pozostających w zbiegu realnym, podczas gdy wyrok z dnia 29 czerwca 2008roku sygn akt VIIIK1381/08 dotyczy przestępstw popełnionych po dacie wydania wyroku syg. aktVIII733/07 W konsekwencji na podstawie art. 437 §

§2

k.p.k skarżący wniósł o uchylenie wyroku i umorzenie postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego na podstawie art. 572kpk. Sąd Okręgowy zważył co następuje; Apelacja byłaby zasadna, gdyby ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego były prawidłowe, a niestety nie są. Przedmiotem niniejszego postępowania były skazania wyrokami Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 4.08.2007r. sygn.akt VIII K 773/07 –p oraz z dnia 29.06.2009r. sygn. akt VIII K 1381/08, które to wyroki zapadły pod rządami art. 85 kk sprzed nowelizacji tego przepisu, obowiązującej od 1 lipca 2015r. Wedle wskazanego przepisu warunkiem połączenia kar w ramach wyroku łącznego było popełnienie przez sprawcę dwóch lub więcej czynów, zanim zapadł pierwszy wyrok skazujący, chociażby nieprawomocny. Jakkolwiek w motywach pisemnych Sąd Rejonowy powołał się na przepis art. 85 kk sprzed nowelizacji, ale nie dokonał ustaleń faktycznych, uprawniających do stosowania tej regulacji. Mianowicie chronologicznie pierwszym skazaniem jest wyrok SR w Kłodzku z dnia 4 sierpnia 2007r. sygn. akt VIII K 773/07-p, wedle ustaleń Sądu Rejonowego po jego wydaniu skazany dopuścił się czynów objętych drugim wyrokiem tegoż Sądu z dnia 29.06.2009r. sygn. akt VIII K 1381/08, bo wszystkie 8 czynów opisanych w części wstępnej zaskarżonego wyroku a następnie w jego pisemnych motywach, skazany popełnił w 2008r. Zatem wedle ustaleń faktycznych Sądu Rejonowego skazania te nie spełniały ustawowych warunków łączenia kar z art. 85 kk, tym samym apelacja byłaby trafiona. Gdyby jednak Sąd Rejonowy pochylił się uważnie nad wyrokiem z dnia 29.06.2009r. sygn. akt VIII K 1381/08 ( podobnie jak i apelujący prokurator) , to dostrzegłby, że jeden spośród ujętych tamże 8 –miu czynów, opisany w pkt. VII części wstępnej z art. 157 § 1 kk skazany popełnił w nocy z 3 na 4 sierpnia 2007r., zatem przed wydaniem wyroku w sprawie sygn. akt VIII K 773/07-p, co oznacza, że wymierzona za ten czyn kara 1-go roku pozbawienia wolności spełnia ustawowe warunki z art. 85 kk łączenia kar w ramach wyroku łącznego z orzeczoną pierwszą chronologicznie karą. Skoro więc zaskarżony wyrok na oparto na błędnych ustaleniach faktycznych, mających wpływ na jego treść, skutkujących rażącą obrazą prawa materialnego art. 85 kk ( sprzed nowelizacji tego przepisu), tj. zapadł on z uchybieniami o jakich mowa w art. 438 pkt.1) i 3 kpk, należało tenże wyrok uchylić i sprawę skierować do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy. Zachodzi bowiem konieczność przeprowadzenia przewodu sądowego na nowo w całości ( art. 437 § 2 kpk). W toku ponownego rozpoznania sprawy należy dokonać prawidłowych ustaleń faktycznych i prawidłowego opisu uprzednich skazań M. W., co za tym dalej idzie, orzec dwie kary łączne pozbawienia wolności, wskazać przyjęte kryteria ich wymiaru ( bo dotychczas sąd I instancji uwzględnił jedynie jedno nich w postaci opinii o skazanym, co przecież jest niedostateczne). Wypada też przypomnieć, że podstawę prawną zaliczenia okresów odbytej już kary na poczet wyroku łącznego stanowi przepis art. 577 kpk, a nie przywołany w zaskarżonym wyroku art. 63 § 1kk. Skoro z akt sprawy niewątpliwie wynika, w jakim zakresie skazany odbył poszczególne kary, to w wyroku łącznym omawiane zaliczenie powinno wskazywać te okresy pozbawienia wolności. Redagując wyrok łączny nie należy zapominać, że w tego rodzaju postępowaniu występują jedynie wydatki ponoszone przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postepowania, nie wymierza się natomiast opłaty ( art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych tj. DZ. U. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.), zatem skazanego można zwolnić tylko od obowiązku ponoszenia wydatków, a nie kosztów sądowych w całości. Z przytoczonych względów orzeczono jak na wstępie.