znajduje zastosowanie m.in. wówczas, gdy osoba, pod której pieczą dziecko pozostaje, nie wykonuje albo niewłaściwie wykonuje obowiązki wynikające z orzeczenia w przedmiocie kontaktów z dzieckiem. Na posiedzeniu w dniu 4 czerwca 2013 r. uczestniczka postępowania B. S. „przyznała, że były takie sytuacje, gdzie nie respektowała postanowienia zobowiązującego ją do realizacji kontaktów z synem przez jego ojca, które było zawarte w postanowieniu Sądu Rejonowego w Kołobrzegu z dnia 14 listopada 2012 r.” (k. 43 akt). Z kolei z zeznań świadka P. W., podającego, iż „jest partnerem życiowym B. S.”, wynika, że „w tych dniach, w których nawet B. miał widzenia z dzieckiem, to jak mieliśmy potrzebę wyjazdu, to wyjeżdżaliśmy” (k. 151 i 152 akt). Już powyższe dostatecznie uzasadnia zastosowanie tu art.
poprzez zagrożenie uczestniczce postępowania B. S. nakazaniem zapłaty na rzecz wnioskodawcy A. B. sumy pieniężnej za każde naruszenie obowiązku wynikającego z postanowienia Sądu Rejonowego w Kołobrzegu z dnia 14 listopada 2012 r. w sprawie o sygn. akt III Nsm 373/12. W związku z treścią zażalenia należy też w tym miejscu podkreślić, co następuje. Istotnie, w myśl art. 598 18 § 2 k.p.c., przed wydaniem postanowienia, o które tu chodzi, obowiązkiem sądu jest wysłuchanie uczestników postępowania (wśród przepisów ogólnych normujących postępowanie nieprocesowe, tj. postępowanie, w którym sąd rozpoznaje sprawę o zagrożenie nakazaniem zapłaty sumy pieniężnej na podstawie art.
514 § 1 k.p.c.). Wysłuchanie należy odróżnić od przesłuchania uczestników postępowania w ramach postępowania dowodowego. Wysłuchanie nie jest dowodem, nie podlega przepisom o dowodach, a w szczególności nie jest objęte sankcją odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania. Do wysłuchania należy jednak odnieść treść art. 3 k.p.c., który to przepis stanowi, iż wyjaśnienia powinny być składane zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek (por. W. Siedlecki, Postępowanie nieprocesowe, Warszawa 1988, s. 70). Wysłuchanie może mieć również formę pisemną (por. J. Gudowski [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, pod red. T. Erecińskiego, t. III, Warszawa 2012, s. 71 i 335). Analiza akt sprawy nie pozwala na stwierdzenie, iż doszło tu do naruszenia art. 598 18 § 2 k.p.c. Już wobec powyższego zażalenie podlega oddaleniu (art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie m.in. § 11 pkt 3 w zw. z m.in. § 13 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 461). K., dnia 23 grudnia 2013 r.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.