← Polska

I C 519/17

Sygn. akt: I C 519/17 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 września 2017 roku Sąd Rejonowy w Człuchowie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Anna Wołujewicz Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Mucha po rozpoznaniu w dniu 13 września 2017 roku w Człuchowie sprawy z powództwa E. (...) z siedzibą we W. przeciwko D. P. o zapłatę oddala powództwo Sygn. akt I C 519/17 UZASADNIENIE Powód E. (...) z siedzibą w W. wniósł w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko E. Z.

(1)pozew o zapłatę kwoty 12.908,82 zł. z odsetkami umownymi od dnia 30 kwietnia 2015r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że 5 marca 2008 roku powód zawarł z pozwaną umowę kredytu o nr (...). Pozwana zobowiązała się do spłaty zadłużenia na zasadach określonych w umowie i regulaminie. Z uwagi na fakt, iż należność nie była regulowana w wyznaczonym terminie, powód wypowiedział umowę pismem z dnia 3 listopada 2009 oraz wezwał pozwaną do zapłaty pismem z dnia 28 kwietnia 2015 r. Powód wskazał również, że wierzytelność objęta pozwem wymagana jest od dnia 10 grudnia 2009r., a na wymagalne roszczenie składa się kapitał w wysokości 6.109,83 zł., odsetki karne w wysokości 6.378,99 zł. oraz koszty windykacji w wysokości 420 zł W dniu 12 maja 2015r. Sąd Rejonowy L. Z. w L. VI Wydział Cywilny przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w C., albowiem stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty. Pozwana E. Z.
(1)w odpowiedzi na pozew wskazała, że nie zgadza się z pozwem, albowiem od maja 2008 do 2015 roku minęło sporo czasu. Wskazała, że nie ma żadnych dowodów wpłat, a po śmierci męża, córka robiąc porządki wyrzuciła stare dokumenty. Wskazała również, iż Sąd Rejonowy w C. postanowieniem w sprawach I C 576/12, I Nc 14/15 umorzył postępowania, powołując się, że pozew został cofnięty. Pozwana podkreśliła, że jest pewna, że przedmiotowy kredyty został spłacony. Wskazała również, że ma kłopoty zdrowotne, albowiem choruje na nowotwór i leczy się. W dniu 11 października 2015 roku pozwana zmarła. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2015 roku Sąd zawiesił postępowanie w sprawie na podstawie art. 74 § 1 pkt 1 k.p.c. W dniu 30 czerwca 2017 roku postępowanie zostało podjęte z udziałem następcy prawnego pozwanej E. Z.
(1)- D. P.. Pozwana D. P. w piśmie z procesowym z dnia 16 sierpnia 2017 r. wniosła o oddalenie powództwa. Wskazała że umowa kredytu, na którą powołuje się powód, została wypowiedziana z dniem 3 listopada 2009 r., a wierzytelność objęta pozwem wymagana jest od dnia 10 grudnia 2009 r.. Pozwana podkreśliła, że przedmiotowy pozew został wniesiony w dniu 30 kwietnia 2015 roku. W związku z powyższym podniosła zarzut przedawnienia, albowiem roszczenie powoda o zwrot kredytu ma związek z prowadzeniem przez niego działalności gospodarczej. D. P. wskazała, że termin przedawnienia dla roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi 3 lata, a tym samym roszczenie powoda uległo przedawnieniu z dniem 10 grudnia 2012 r. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 5 marca 2008 r. pozwana E. Z.
(1)zawarła umowę o kredyt konsolidacyjny z E. (...) z siedzibą we W.. Na podstawie ww. umowy powodowy bank udzielił pozwanej kredytu w kwocie 8.421 zł 12 gr bezsporne, ponadto dowód umowa k. 16-26 Pismem z dnia 3 listopada 2009 powód wypowiedział pozwanej umowę oraz wezwał ją do zapłaty. Przedmiotowa wierzytelność jest wymagalna od dnia 10 grudnia 2009 r. bezsporne W dniu 11 października 2015 roku pozwana zmarła. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2017 r. spadek po E. Z.
(1), w sposób prosty, nabyła - na podstawie testamentu - jej wnuczka D. P. bezsporne, ponadto dowód: notatka k. 65, postanowienie k. 79 Sąd zważył co następuje: W przedmiotowej sprawie stan faktyczny, konieczny do rozstrzygnięcia ustalono na podstawie niekwestionowanych twierdzeń stron. Zarówno pozwana E. Z.
(1)jak i pozwana D. P. nie zakwestionowały, ze E. Z.
(1)łączyła z powodem umowa o kredyt konsumpcyjny. Podkreślano jednakże, że z uwagi na długi okres czasu strona pozwana nie posiada dowodów wpłat. W konsekwencji D. P. wniosła o oddalenie powództwa podnosząc zarzut przedawnienia. Zarzut ten w ocenie Sądu jest w pełni zasadny. Na wstępie należy przywołać treść art. 117 § 2 k..c. zgodnie z którym Sąd uwzględni fakt przedawnienia roszczenia tylko i wyłącznie na zarzut pozwanego. W przedmiotowej sprawie jak powyżej wskazano został on podniesiony przez pozwaną D. P. w piśmie z dnia 16 sierpnia 2017r. Również pozwana E. Z.
(2)kwestionowała roszczenie podkreślając, ze z uwagi na upływ czasu nie posiada ona dowodów wpłat. Powód dochodził od pozwanej w niniejszej sprawie zapłaty z tytułu świadczeń wynikających z umowy kredytowej. Jak wynika z pozwu roszczenie objęte pozwem stało się wymagalne z dniem 10 grudnia 2009 r. ( bezsporne). Zgodnie z treścią art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi trzy lata. W związku z powyższym przedmiotowe roszczenie uległo przedawnieniu po upływie 3 lat. Podkreślić należy, że powód nie przytoczył żadnych okoliczności, które świadczyłyby o przerwaniu biegu przedawnienia. W tych okoliczności mając na uwadze fakt, że roszczenie powoda uległo przedawnieniu, przedmiotowe powództwo podlegało oddaleniu.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.