z art. 11 § 2 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Brodnicy z dnia 17 czerwca 2013 roku sygn. akt II K 636 / 12 I. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie I w ten sposób, że z podstawy prawnej skazania eliminuje przepisy art. 244 kk i art. 11 § 2 kk , zaś z podstawy prawnej wymiaru kary eliminuje przepis art. 11 § 3 kk ; II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od Skarbu Państwa / Sądu Rejonowego w Brodnicy / na rzecz adwokata M. Z. kwoty: 516,60-,zł. / pięciuset szesnastu złotych i sześćdziesięciu groszy / brutto tytułem nieopłaconej obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz 108,- / stu ośmiu / zł. tytułem zwrotu kosztów dojazdu na rozprawę odwoławczą; IV. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za drugą instancję, obciążając wydatkami postępowania odwoławczego Skarb Państwa. Sygn. akt IX Ka 467/13 UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w Brodnicy S. P. zostań uznany za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu stanowiącego występek z art. 244 kk w zw. z art.
z art. 11 § 2 kk i za to w myśl art. 11 § 3 kk na mocy art.
kk sąd wymierzył mu karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1, 2 i 4 kk w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 kk zawiesił warunkowo na pięcioletni okres próby oddając go w tym czasie na podstawie art. 73 § 1 kk pod dozór kuratora sądowego. Na podstawie art. 42 § 2 kk w zw. z art. 43 § 1 kk sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres czterech lat. Na podstawie art. 49 § 2 kk sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 200,- zł. Sąd na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 kk zobowiązał oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu. Ponadto sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata T. G. kwotę 180,- zł. wraz z należną stawką podatku VAT tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przygotowawczym, jak również kwotę 432,- zł. wraz z należną stawką podatku VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu w postępowaniu przed sądem. Sąd zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych, a wydatkami poniesionymi w sprawie obciążył Skarb Państwa. Od powyższego wyroku apelację wniósł prokurator zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego. Wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego tj. art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk polegającą na jego błędnym zastosowaniu w kwalifikacji prawnej czynu obok przepisów art.
i 4 kk w sytuacji, gdy przepis art.
kk stanowi typ kwalifikowany czynów z art.
244 kk wobec czego warunki do zastosowania kwalifikacji prawnej czynu z art. 244 kk i art. 11 § 2 kk nie zachodzą. Powołując się wskazany wyżej zarzut prokurator wnosił o zmianę punktu I zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanie z kwalifikacji prawnej czynu art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, natomiast w pozostałym zakresie wnosił o utrzymanie wyroku w mocy. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie czynionych rozważań należy wskazać, iż problematyka związana ze stosowaniem kumulatywnej kwalifikacji prawnej art.
244 kk była analizowana przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 19 stycznia 2012 roku – sygn. akt I KZP 20/2011 (Biuletyn SN 2012/1). Sąd Najwyższy stwierdził, co też zostało podniesione w treści złożonego środka odwoławczego, iż brak jest podstaw do przyjmowania kumulatywnej kwalifikacji prawnej art.
z art. 244 kk, gdyż powołany art.
kk stanowi typ kwalifikowany zarówno w stosunku do czynu opisanego w art.
244 kk. Z powyższego wynika, iż przyjęcie kwalifikacji z art.
244 kk na zasadzie konsumpcji. Porównanie treści powołanych regulacji pozwala przyjąć, iż treść art.
244 kk. Należy również wskazać na niejednorodny charakter art.
kk, gdyż z jednej strony wprowadza zaostrzenie odpowiedzialności karnej (recydywa w zakresie przestępstw komunikacyjnych) z drugiej jednak strony stanowi typ kwalifikowany czynu zabronionego wprowadzając dodatkowe – względem art.
Konsekwencją przyjęcia powyżej wskazanego stanowiska była zmiana punktu I zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanie z podstawy skazania art. 244 kk i art. 11 § 2 kk, natomiast z podstawy prawnej wymiaru kary wyeliminowano regulację art. 11 § 3 kk. W pozostałym zakresie Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy, gdyż nie wystąpiły żadne uchybienia stanowiące bezwzględne przyczyny odwoławcze stanowiące podstawę jego uchylenia, bądź zmiany ponad granice zaskarżenia wskazane we wniesionym środku odwoławczym. Sąd Okręgowy działając na podstawie § 14 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądził na rzecz adwokata M. Z. kwotę 420,- zł powiększoną o stawkę podatku VAT – tj. 516,60 zł brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym. Sąd na podstawie art. 618 § 1 pkt 2 kpk w zw. z § 2 pkt 1 lit. b Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. Nr 27 poz. 271) dokonał zwrotu obrońcy udokumentowanych kosztów dojazdu w wysokości 108,- zł. O kosztach postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 634 kpk w zw. z art. 624 § 1 kpk, zwalniając oskarżonego od ich ponoszenia, a wydatkami poniesionymi w toku postępowania odwoławczego obciążył Skarb Państwa. W ocenie Sądu Okręgowego za powyższym rozstrzygnięciem przemawiają względy słuszności, gdyż postępowanie odwoławcze stanowiło konsekwencję błędu sądu pierwszej instancji, co też skutkowało zmianą wyroku.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.