VIII U 1070/17

Sygn. akt VIII U 1070/17 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 26 kwietnia 2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. po rozpatrzeniu wniosku I. Cesarza ponownie ustalił jej prawo do renty z tytułu częściowej okresowej niezdolności do pracy od 1 stycznia 2017 r. tj. od miesiąca w którym zgłoszono wniosek. Wskazano, że renta przysługuje do dnia 31 marca 2018 r. (decyzja – k. 212 akt ZUS) Od decyzji organu rentowego odwołanie w dniu 29 maja 2017 r. złożyła wnioskodawczyni i wskazała, że ZUS przyznał jej świadczenie jedynie na miesiąc przed złożeniem wniosku, a niezdolność do pracy wnioskodawczyni występuje na 3 miesiące wstecz od złożenia wniosku. Przedmiotowym odwołaniem, wniesiono o przyznanie prawa do świadczenia od dnia 1 listopada 2016 r. (odwołanie – k. 2-3) W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie podnosząc tożsame argumenty, co w zaskarżonej decyzji. (odpowiedź na odwołanie – k. 4) Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawczyni I. Cesarz urodziła się w dniu (...) (bezsporne) Dnia 12 lutego 2015 r. I. Cesarz złożyła wniosek o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. (wniosek – k. 162/163 akt ZUS) Decyzją z dnia 30 marca 2015 r. odmówił po rozpatrzeniu wniosku z dnia 12 lutego 2015 r. I. Cesarz prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia 1 kwietnia 2015 r. na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej. (decyzja – k. 171 akt ZUS) Pismem z dnia 5 maja 2015 r. wnioskodawczyni złożyła odwołanie do Sądu Okręgowego od decyzji z dnia 30 marca 2015 r. odmawiającej jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. (odwołanie – k. 174 akt ZUS) Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2016 r. po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2016 r. w Łodzi sprawy z odwołania I. Cesarza przeciwko (...) I Oddział w Ł. o rentę z tytułu niezdolności do pracy na skutek odwołania I. Cesarz od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. z dnia 30 marca 2015 r. zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje I. Cesarz rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 1 kwietnia 2015 r. do 31 października 2016 r. ( wyrok – k. 181 akt ZUS) W dniu 30 stycznia 2017 r. wnioskodawczyni złożyła wniosek o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. (wniosek – k. 197 akt ZUS) Decyzją z dnia 26 kwietnia 2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. po rozpatrzeniu wniosku I. Cesarza ponownie ustalił jej prawo do renty z tytułu częściowej okresowej niezdolności do pracy od 1 stycznia 2017 r. tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. Wskazano, że renta przysługuje do dnia 31 marca 2018 r. (decyzja – k. 212 akt ZUS) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zgromadzonych dowodów w postaci dokumentów, w tym akt rentowych i dokumentacji medycznej. Podkreślenia wymaga fakt, iż w niniejszej sprawie stan faktyczny był bezsporny i niekwestionowany przez żadną ze stron w toku sprawy. Przedmiotem niniejszej sprawy był spór prawny dotyczący interpretacji przepisów prawa. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odwołanie nie jest zasadne i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2009r., Nr 153, poz. 1227, ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:

1. jest niezdolny do pracy;
2. ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;
3. niezdolność do pracy powstała w wymienionych okresach składkowych lub nieskładkowych albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. W myśl art. 12 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne /art. 13 ust. 1/. W myśl art. 116 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. z dnia 7 lipca 2017 r. Dz.U. z 2017 r. poz. 1383), postępowanie w sprawach świadczeń wszczyna się na podstawie wniosku zainteresowanego, chyba że ustawa stanowi inaczej, zaś do wniosku w sprawie przyznania świadczeń powinny być dołączone dowody uzasadniające prawo do świadczeń i ich wysokości, określone w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego. W przedmiotowej niesporne były ustalenia faktyczne, żadna ze stron ich nie kwestionowała w toku sprawy, spór dotyczył interpretacji przepisów prawa. Wnioskodawczyni I. Cesarz poczuła się pokrzywdzona decyzją organu rentowego, który to przyznał jej prawo do renty od miesiąca, w którym ubezpieczona złożyła wniosek, nie biorąc pod uwagę, że orzeczenie niezdolności do pracy dotyczy także dwóch wcześniejszych miesięcy. Wskazać należy, że postępowanie organu rentowego było prawidłowe i Sąd nie dostrzegł w nim żadnych uchybień. Art. 100 ust. 1 w/w ustawy stanowi, że prawo do świadczeń określonych w ustawie powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do nabycia tego prawa. Należy podkreślić, co istotne, iż zgodnie zaś z art. 129 ust. 1 w/w ustawy, świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu. Wskazane w cytowanym artykule 57 – warunki muszą być spełnione kumulatywnie i ubezpieczony spełnił wszystkie te przesłanki. A zatem przenosząc rozważania na grunt niniejszej sprawy trzeba podkreślić, że ubezpieczona złożyła wniosek w dniu 30 stycznia 2017 r., zatem prawo do renty przysługuje jej od miesiąca stycznia 2017 r., tak jak wskazał w decyzji organ rentowy, pomimo orzeczonej niezdolności do pracy, która miała miejsce i trwała już w listopadzie i grudniu. Mając na względzie powyższe, Sąd Okręgowy, na postawie art. 477 14 §1 kpc, orzekł jak w sentencji wyroku. A.L. ZARZĄDZENIE odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawczyni 6.10.2017 r.