(tak wyrok Sądu Najwyższego z 25.05.1999 r. II UKN 622/98). Według art.
jeżeli ubezpieczony zgłosił nowe żądanie, dotychczas nierozpoznane przez organ rentowy, sąd przyjmuje to żądanie do protokołu i przekazuje go do rozpoznania organowi rentowemu, co też w postępowaniu zostało uczynione. Zażalenie na to postanowienie złożył ubezpieczony, szeroko wywodząc na temat minionego zatrudnienia i wskazując jakie dane powinny zostać uwzględnione przy wyliczaniu emerytury. Ubezpieczony nie podniósł żadnych argumentów merytorycznych dotyczących przekazania sprawy, w części do pierwszorazowego rozpoznania przez organ. Sąd Apelacyjny rozważył, że zażalenie jest niezasadne. Rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego, dotyczące de facto zobowiązania organu do rozstrzygnięcia sprawy ubezpieczonego w zakresie wniosku o przeliczenie emerytury z uwzględnieniem zarobków uzyskanych w latach 2002 i 2003 z tytułu zatrudnienia w (...) S.A. jest prawidłowe. Ubezpieczony nie wskazał żadnych argumentów, które by tę prawidłowość podważały, zaś Sąd zaprezentował w sprawie rzeczowe stanowisko, które poparł prawidłowymi przepisami procedury cywilnej. Sąd Apelacyjny w całości aprobuje stanowisko Sądu Okręgowego, ponieważ w każdym przypadku, gdy ubezpieczony wyraźnie zgłosi nowe żądanie i przy tym nie ma wątpliwości co do jego zakresu, to sąd ma obowiązek zastosować przepis art.
Należy też wyjaśnić, że dla zasadności zaskarżonego orzeczenia nie ma znaczenia prawnego przebieg i warunki finansowe dotychczasowego zatrudnienia. Organ rentowy, mając na względzie wnioski ubezpieczonego w zakresie dotyczącym zgłoszonego żądania o przeliczenie emerytury, dokona bowiem oceny prawnej, którą zaprezentuje w kolejnej decyzji podlegającej zaskarżeniu. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 397 §2 k.p.c. oddalono zażalenie. SSA Anna Polak SSA Jolanta Hawryszko SSA Urszula Iwanowska
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.