XI Ka 488/16

Sygn. akt XI Ka 488/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lipca 2016r. Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodnicząca SSO Elżbieta Kowalska p.o. Protokolanta Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu dnia 5 lipca 2016r. sprawy M. N. urodzonego (...) w K. s. R. i Z. z d. R. obwinionego o czyn z art. 97 k.w. w zw. z art. 45 ust. 2 pkt 1 Prawo o ruchu drogowym na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Kraśniku z dnia 9 marca 2016r. sygn. akt II W 46/16 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę obwinionego M. N. przekazuje Sądowi Rejonowemu w Kraśniku do ponownego rozpoznania. Sygn. akt XI Ka 488/16 UZASADNIENIE M. N. został obwiniony o to, że w dniu 30 grudnia 2015r. około godziny 15:25 w K. na ul. (...) kierując samochodem marki M. (...) o nr rej. (...) używał telefonu komórkowego bez wykorzystywania zestawu głośnomówiącego, trzymając aparat w dłoni, tj. o czyn z art. 97 k.w. w zw. z art. 45 ust. 2 pkt 1 Prawo o ruchu drogowym. Sąd Rejonowy w Kraśniku wyrokiem z dnia 9 marca 2016r. w sprawie – sygn. akt II W 46/16 obwinionego M. N.:

1. uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu wykroczenia wyczerpującego dyspozycję art. 97 k.w. i za to na podstawie art. 97 kw. wymierzył obwinionemu karę 200 (dwieście) złotych grzywny;
2. na podstawie art. 118 § 1 k.p.s.w. i art. 627 k.p.k. w zw. z art. 119 k.p.s.w. zasądził od obwinionego M. N. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania. Od tego wyroku apelację wniósł obwiniony M. N. zaskarżając wyrok w całości zarzucając:
3. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a to art. 7 k.p.k. w zw. z art. 8 k.p.s.w. poprzez dowolną a nie swobodną ocenę dowodów, a mianowicie dowolne i wybiórcze uznanie przez Sąd sprzecznych (fałszywych art. 233 § 1..) zeznań świadków (zostało udowodnione brak odpowiedzialności);
4. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, a mający wpływ na jego treść: - kontrola odbywała się na parkingu gdzie samochód obwinionego nie był w ruchu, wyłączony silnik; - całe zdarzenie w momencie którym odbywała się kontrola było po zachodzie słońca. Sąd jednak tylko sobie znanych powodów uznał, że było widno. Zamiast sprawdzić z zeznań świadków lub w Urzędzie Miasta o której godzinie zostało włączone oświetlenie uliczne to Sąd błędnie domniema że już było włączone. Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie od zarzutu popełnienia wykroczenia. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Kontrola odwoławcza zaskarżonego wyroku wykazała, iż konieczne było uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Kraśniku do ponownego rozpoznania. Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy przypisał obwinionemu M. N. popełnienie w dniu 30 grudnia 2015r. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 97 k.w., tymczasem w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sąd orzekający ustalił, iż zdarzenie z udziałem obwinionego miało miejsce w dniu 31 grudnia 2015r. (str. 1-3 uzasadnienia, k. 31-32). Zachodzi zatem sprzeczność pomiędzy treścią wyroku a jego uzasadnieniem w zakresie daty czynu. Jednocześnie należy wskazać, że Sąd Rejonowy przeprowadzając postępowanie dowodowe w sprawie nie przesłuchał na okoliczność daty czynu świadka K. G.. Wyżej wskazane uchybienia w postępowaniu przed Sądem Rejonowym spowodowały, iż zaskarżone orzeczenie uchyla się spod kontroli instancyjnej. Zaistniała zatem konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy obwinionego M. N. Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy uniknie wyżej wskazanych uchybień. Przesłucha obwinionego (o ile zechce on składać wyjaśnienia) i świadków, w tym na okoliczność daty czynu. Cały zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd orzekający podda ocenie zgodnej z wymogami art. 7 k.p.k. w zw. z art. 8 k.p.w., poczyni prawidłowe ustalenia faktyczne i wyda rozstrzygnięcie w sprawie. W razie potrzeby Sąd Rejonowy sporządzi uzasadnienie wyroku odpowiadające wymogom art. 424 k.p.k. w zw. z art. 82 § 1 k.p.w. Z uwagi na powyższe Sąd odwoławczy na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w. orzekł jak w wyroku. Elżbieta Kowalska