o uchylenie zaskarżonej decyzji, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ rentowy i umorzenie postępowania. W uzasadnieniu tego wniosku organ podnosił, iż Komisja Lekarska ZUS w dniu 4 maja 2016r. wydała orzeczenie o zdolności ubezpieczonego do pracy w oparciu o konsultację specjalisty kardiologa ZUS, który nie stwierdził takiego upośledzenia funkcji układu krążenia powodującego niezdolność do pracy badanego, aktywnego zawodowo pracującego jako pracownik ochrony. Podczas badania przez Lekarza Orzecznika w dniu 12 kwietnia 2016r. badany nie zgłaszał dolegliwości ze strony narządu ruchu, kręgosłupa. W badaniu przedmiotowym nie stwierdzono odchyleń w zakresie OUN i CUN. Specjalista pulmonolog w swej konsultacji w dniu 18 stycznia 2016r. potwierdził brak niezdolności do pracy z powodu schorzeń układu oddechowego. Organ rentowy wskazywał, iż biegli dysponowali nową dokumentacją – kartą informacyjną z hospitalizacji w Oddziale Chorób Wewnętrznych z 2016r. (niedostępna Komisji Lekarskiej), a przeprowadzona diagnostyka kardiologiczna potwierdziła brak niezdolności do pracy z przyczyn kardiologicznych. Zdaniem organu rentowego stwierdzone przez biegłych schorzenia układu ruchu z deficytem neurologicznym jest nową okolicznością w sprawie. Komisja Lekarska nie dysponowała wynikiem badania EMG z dnia 21 września 2016r., które ujawniło uszkodzenie nerwu pośrodkowego prawego w odcinku dystalnym oraz badaniami RTG kręgosłupa z dnia 24 czerwca 2016r. oraz RTG kręgosłupa C z dnia 15 czerwca 2016r. W przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania. Dokonując oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego z punktu widzenia dyrektyw wynikających z art.233 § 1 K.p.c. Sąd Okręgowy uznał, iż opinia biegłych sądowych z dnia 15 lutego 2017r. posiadała taką moc dowodową i wiarygodność, które pozwalały na wydanie w sprawie rozstrzygnięcia merytorycznego o prawie powoda do renty z tytułu niezdolności do pracy. Na wstępie rozważań w tej kwestii odnieść należy się do wniosku organu rentowego o uchylenie zaskarżonej decyzji, przekazanie sprawy temu organowi i umorzenie postępowania (art.
Wniosek ten był – w ocenie Sądu – nieuzasadniony z tego powodu, iż opinia biegłych sądowych za przyczynę częściowej niezdolności powoda do pracy uznawała nie tylko schorzenia układu ruchu z deficytem neurologicznym (potwierdzone nową dokumentacją medyczną złożoną przez powoda w toku procesu), ale także pozostałe schorzenia wymienione w rozpoznaniu, w tym przewlekłą chorobę niedokrwienną serca, która stanowi stanowcze przeciwskazanie do wykonywania przez ubezpieczonego pracy na stanowisku związanym z pracą fizyczną i dźwiganiem ciężarów, którą to pracę ubezpieczony wykonywał przez wiele lat. Także zatrudnienie ubezpieczonego w wyuczonym zawodzie montera sieci i instalacji gazowych (vide – kwalifikacje wskazane przez ubezpieczonego w informacji dołączonej do wniosku o rentę oraz w kwestionariuszu kwalifikacji zawodowych – dokumentacja lekarska ZUS) spawacza elektryczno - gazowego, spawacza metodą MAG wiąże się z koniecznością wykonywania zatrudnienia w powyższych warunkach. Biegli sądowi nie uznali za wyłączną przyczynę stwierdzonej przez nich częściowej niezdolności do pracy powoda choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa z istotnym deficytem neurologicznym lecz wskazywali, iż przyczyną tej niezdolności są także pozostałe liczne schorzenia ubezpieczonego wskazane w rozpoznaniu, w tym także schorzenia, które były znane organom orzeczniczym ZUS – w szczególności miażdżyca, przewlekła choroba niedokrwienna serca i dławica piersiowa. Dodatkowo wskazać w tym miejscu należy, iż biegli sądowi wyeksponowali przewlekły charakter schorzeń ubezpieczonego, w tym wiodących obecnie schorzeń w postaci choroby zwyrodnieniowej stawów i kręgosłupa, wielopoziomowej dyskopatii szyjnej i lędźwiowej oraz przewlekłego zespołu bólowego szyjno - barkowego i lędźwiowo – krzyżowego objawowego z okresami zaostrzeń i obecnymi objawami ubytkowymi. Skoro w zaświadczeniu lekarza leczącego z dnia 2 marca 2014r. (w dokumentacji lekarskiej ZUS dołączonej do akt sprawy) jako choroba współistniejąca wskazana została otyłość, to organy orzecznicze ZUS także i z tej przyczyny powinny przebadać ubezpieczonego kompleksowo także z udziałem specjalisty – konsultanta neurologa. W momencie badania ubezpieczonego przez Komisję Lekarską ZUS cierpiał on już na powyższe, przewlekłe schorzenia – co potwierdziła opinia biegłych sądowych oraz złożona przez powoda do akt sprawy nowa dokumentacja medyczna (k.17 – 20 a.s.). Dokumentacja ta nie może być jednak uznana za nową okoliczność w rozumieniu art.
albowiem potwierdzała ona tylko przewlekłe schorzenia ubezpieczonego, na które choruje on od wielu lat. Z wyżej wskazanych przyczyn brak było podstaw prawno – procesowych do uwzględnienia wniosku organu rentowego o wydanie w sprawie orzeczenia na podstawie art.
Dowód z opinii biegłych sądowych potwierdzał częściową niezdolność ubezpieczonego do pracy zgodnej z posiadanymi przez niego kwalifikacjami. Biegli sądowi swoich ustaleń i wniosków dokonali na podstawie niekwestionowanej przez strony dokumentacji medycznej, a także na podstawie badania przedmiotowego. Ich opinia miała charakter w pełni merytoryczny i opierała się na specjalistycznej wiedzy medycznej w zakresie tych schorzeń na które cierpi ubezpieczony. Mając na uwadze, iż zgodnie z art.12 ust.1 i ust.3 ustawy emerytalnej niezdolnym do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, a za częściowo niezdolną do pracy uznana jest osoba, która – tak jak powód – w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Sąd Okręgowy na podstawie art.
w związku z art.57 ust.1 pkt 1-3, ust.2 oraz art.58 ustawy emerytalnej z 17 grudnia 1998r. orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. W punkcie II sentencji Sąd nie stwierdził odpowiedzialności organu rentowego, o której mowa w art.118 ust.1a ustawy emerytalnej albowiem istotnych dla rozstrzygnięcia sporu ustaleń biegli sądowi dokonali także na podstawie nowych dowodów z dokumentacji dotyczącej leczenia ubezpieczonego, nie znanych organowi rentowemu w postępowaniu administracyjnym.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.