XV GC 523/14

Sygn. akt XV GC 523/14 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 10 kwietnia 2014 roku powód (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. wniósł o zasądzenie od pozwanej „Go! (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwoty 2.804,82 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu podniósł, że pozwany związany był z pierwotnym wierzycielem – (...) S.A. w W. umową, której przedmiotem było świadczenie usług telekomunikacyjnych. Z tytułu przedmiotowej umowy pozwany powinien uiścić kwoty opisane w fakturach VAT i notach odsetkowych. Powód podniósł, że dochodzoną pozwem wierzytelność nabył na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 21 czerwca 2012 roku. Na wartość przedmiotu sporu składa się kwota 2.198,08 złotych tytułem wynagrodzenia za świadczone usługi telekomunikacyjne, kwota 64,98 złotych tytułem odsetek opisanych w notach odsetkowych oraz kwota 541,76 złotych tytułem skapitalizowanych odsetek liczonych od należności głównej od dnia 5 maja 2011 roku do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu. Pozwana „Go! (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 600 złotych i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych. Pozwana przyznała fakt zawarcia z (...) S.A. umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zarzucając nie wykazanie nabycia przez powoda wierzytelności objętej przedmiotowym procesem, a w zakresie noty odsetkowej nie wykazanie spełnienia świadczenia po terminie. Ponadto podniosła zarzut przedawnienia roszczenia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Na podstawie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z dnia 3 grudnia 2008 roku (...) spółka akcyjna z siedzibą w W. zobowiązała się do świadczenia na rzecz „Go! (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. w sposób ciągły usług telekomunikacyjnych, w szczególności usług telefonicznych, w tym usługi (...) polegającej na możliwości wykonywania połączeń telefonicznych za wynagrodzeniem określonym w Regulaminie i Cenniku. (dowód: umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) – k. 34) Na podstawie wyżej opisanej umowy (...) S.A. w W. wystawiła następujące faktury VAT: - nr (...) z dnia 16 czerwca 2010 roku na kwotę 989,14 złotych z terminem płatności do dnia 30 czerwca 2010 roku; - nr (...) z dnia 17 stycznia 2011 roku na kwotę 478,37 złotych z terminem płatności do dnia 31 stycznia 2011 roku; - nr (...) z dnia 16 grudnia 2010 roku na kwotę 488,49 złotych z terminem płatności do dnia 30 grudnia 2010 roku; - nr (...) z dnia 21 kwietnia 2011 roku na kwotę 22,95 złotych z terminem płatności do dnia 5 maja 2011 roku; - nr (...) z dnia 16 września 2010 roku na kwotę 682,05 złotych z terminem płatności do dnia 30 września 2010 roku; - nr (...) z dnia 18 października 2010 roku na kwotę 511,90 złotych z terminem płatności do dnia 1 listopada 2010 roku. (...) S.A. w W. wystawiła następujące noty odsetkowe: - nr (...) z dnia 16 grudnia 2010 roku na kwotę 34,53 złotych z tytułu opóźnienia w zapłacie faktury VAT nr (...) w zakresie kwoty 1.077,19 złotych za okres od dnia 2 września 2010 roku do dnia 30 listopada 2010 roku; - nr (...) z dnia 19 października 2010 roku na kwotę 30,45 złotych z tytułu opóźnienia w zapłacie faktury VAT nr (...) w zakresie kwoty 936,76 złotych za okres od dnia 5 maja 2010 roku do dnia 4 sierpnia 2010 roku oraz z tytułu opóźnienia w zapłacie faktury VAT nr (...) w zakresie kwoty 1.074,72 złotych za okres od dnia 4 sierpnia 2010 roku do dnia 28 września 2010 roku. (dowód: faktury VAT i noty odsetkowe – k. 24-33) Na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 21 czerwca 2012 roku (...) S.A. w W. sprzedała na rzecz (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. wierzytelności opisane w Załączniku nr 1 do umowy sprzedaży. Zgodnie z § 4 ust. 3 – 4 umowy, wierzytelności miały przejść na nabywcę pod warunkiem uiszczenia przez niego kwoty określonej w § 4 ust. 1, do chwili zapłaty wierzytelności miały pozostać własnością zbywcy. Przekazanie wierzytelności miało odbyć się, po spełnieniu wyżej opisanego warunku, poprzez podpisanie protokołu przekazania przez upoważnione osoby, przy tym wzór tego protokołu stanowił Załącznik nr 2 do umowy. (dowód: umowa sprzedaży wierzytelności z dnia 21 czerwca 2012 roku – k. 23) Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o dokumenty zgromadzone w aktach sprawy. Postanowieniem z dnia 27 marca 2015 roku pominięto wniosek powoda o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego. Należy wskazać, że zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2014 roku wezwano pełnomocnika powoda do uiszczenia kwoty 1.000 złotych tytułem zaliczki na koszty przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w terminie 14 dni pod rygorem pominięcia wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego. Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi powoda w dniu 28 sierpnia 2014 roku (k. 97) i nie zostało wykonane. W konsekwencji na podstawie art. 1304 § 5 k.p.c. należało pominąć ten wniosek dowodowy. Postanowieniem z dnia 27 marca 2015 roku oddalono wniosek powoda o dopuszczenie dowodu z załącznika do umowy sprzedaży wierzytelności. Należy wskazać, że zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2014 roku zobowiązano pełnomocnika powoda do złożenia załącznika do umowy sprzedaży wierzytelności w terminie 14 dni pod rygorem oddalenia wniosku dowodowego. Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi powoda w dniu 28 sierpnia 2014 roku (k. 97) i nie zostało wykonane. W konsekwencji, z uwagi na niezłożenie tego dokumentu, wniosek dowodowy podlegał oddaleniu. Sąd zważył, co następuje: Powództwo jako bezzasadne podlegało oddaleniu. Zgodnie z ogólnymi regułami postępowania dowodowego obowiązek przedstawienia dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy spoczywa na stronach, a ciężar udowodnienia faktów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie spoczywa na stronie, która z tych faktów wywodzi skutki prawne – art. 6 k.c. w zw. z art.3 k.p.c. w zw. z art. 232 k.p.c. Zgodnie z art. 56 ust. 1 - 4 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie zawarcia opisanej w pozwie umowy

1. świadczenie usług telekomunikacyjnych odbywa się na podstawie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych.
2. Z zastrzeżeniem ust. 5, umowę o świadczenie publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych, w tym o zapewnienie przyłączenia do publicznej sieci telekomunikacyjnej, zawiera się w formie pisemnej.
3. Umowa, o której mowa w ust. 2, powinna określać w szczególności: 1)nazwę, adres i siedzibę dostawcy usług; 2)świadczone usługi, dane o ich jakości, w tym o czasie oczekiwania na przyłączenie do sieci lub terminie rozpoczęcia świadczenia usług telekomunikacyjnych; 3)zakres obsługi serwisowej; 4)dane szczegółowe dotyczące cen, w tym pakietów cenowych oraz sposoby uzyskania informacji o aktualnym cenniku; 5)czas trwania umowy oraz warunki przedłużenia i rozwiązania umowy; 6)wysokość kar umownych w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania usługi telekomunikacyjnej; 7)tryb postępowania reklamacyjnego; 8)informację o możliwości rozwiązania sporu w drodze mediacji lub poddania go pod rozstrzygnięcie sądu polubownego.
4. Umowa o zapewnienie przyłączenia do publicznej sieci telekomunikacyjnej poza elementami, o których mowa w ust. 3, powinna określać numer przydzielony abonentowi, a w przypadku przyłączenia do publicznej stacjonarnej sieci telefonicznej także adres zakończenia sieci. Zgodnie z art. 509 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Pozwany przyznał fakt zawarcia z (...) S.A. umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Pozwany wnosząc o oddalenie powództwa podniósł w pierwszej kolejności zarzut nie wykazania, że objęte pozwem wierzytelności objęte były złożoną umową sprzedaży wierzytelności, tj. zarzut nie wykazania legitymacji czynnej przez powoda. Ponadto zarzucił nie wykazanie opóźnienia w zapłacie należności opisanych w notach odsetkowych oraz zarzut przedawnienia roszczenia. Znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, otwierające drogę do dalszych rozważań, miała kwestia wykazania przez powoda przysługiwania legitymacji czynnej w niniejszej sprawie. Kwestię przysługiwania stronom legitymacji procesowej Sąd zobowiązany jest badać z urzędu. Fakt zawarcia umowy sprzedaży wierzytelności oraz jej treść winna udowodnić strona powodowa – zgodnie z rozkładem ciężaru dowodu, wynikającym z przepisu art. 6 k.c. oraz stanowiącego jego odpowiednik procesowy art. 232 k.p.c., skoro z okoliczności tej wywodzi skutki prawne. W przedmiotowej sprawie powód nie wykazał, że wierzytelności opisane w pozwie objęte były umową sprzedaży wierzytelności z dnia 21 czerwca 2012 roku. Nie złożył bowiem (mimo zobowiązania Sądu) załącznika do umowy, w którym opisane były sprzedane wierzytelności. Ponadto mając na uwadze treść § 4 ust. 3 i 4 tej umowy, powód zobowiązany był również do wykazania, że zapłacił cenę sprzedaży, a okoliczność ta powinna zostać stwierdzona protokołem przekazania. Strony umowy zastrzegły bowiem, że wierzytelności przechodzą na nabywcę pod warunkiem uiszczenia ceny, a przekazanie wierzytelności miało się odbyć na podstawie protokołu przekazania podpisanego przez upoważnione osoby. W konsekwencji powód nie wykazał aby na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 21 czerwca 2012 roku nabył jakiekolwiek wierzytelności (nabycie ich następowało dopiero po spełnieniu warunku zawieszającego) oraz aby umowa ta obejmowała wierzytelności objęte pozwem. Nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia złożenie przez powoda wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu. Zgodnie bowiem z art. 194 ust. 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych moc prawna dokumentów urzędowych opisanych w ust. 1 (a więc m.in. wyciągów z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego) nie obowiązuje w postępowaniu cywilnym. Reasumując, w niniejszej sprawie powód nie wykazał, że posiada legitymację czynną. W konsekwencji powództwo podlegało oddaleniu bez konieczności szczegółowego rozważania pozostałych zarzutów pozwanego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanych wyżej przepisów, orzeczono jak w punkcie I wyroku. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. Powódka przegrała sprawę w całości. Koszty pozwanego obejmowały wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w wysokości 600 zł, ustalone w oparciu o § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.