VIII U 2348/16

Sygn. akt VIII U 2348/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 5 września 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił M. P. prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS wnioskodawca nie został uznany za całkowicie niezdolnego do pracy. Wobec czego brak jest podstaw do uznania wyższego stopnia niezdolności do pracy. /decyzja – k. 149 akt ZUS/ Od decyzji ZUS odwołanie złożył wnioskodawca, wskazując, że nie zgadza się z orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS. Wskazał, że ma problemy zdrowotne, związane z wadami serca oraz przebytym zawałem mięśnia sercowego. Dodatkowo posiada schorzenia neurologiczne kręgosłupa (zwyrodnienia, przepukliny). Nasilają się również inne schorzenia jak przerost prostaty, zespół jelita nadwrażliwego, choroby przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze. /odwołanie – k. 2 / W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując argumenty tożsame jak w zaskarżonej decyzji. /odpowiedź na odwołanie – k. 3/ Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny M. P. urodził się (...). Jest z wykształcenia inżynierem rolnikiem, ostatnio był zatrudniony jako nauczyciel. Ubezpieczony posiada wymagane okresy składkowe i nieskładkowe. Po raz pierwszy wnioskodawca miał ustalone prawo do renty w 1994 roku. Decyzją z dnia10.10.2013 roku organ rentowy ponownie przyznał wnioskodawcy prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy okresowo do dnia 30.09.2016 roku. /okoliczności bezsporne/ W dniu 18.07.2016 r. ubezpieczony złożył wniosek o ustalenie wyższego stopnia niezdolności do pracy. /wniosek – k. 144 akt ZUS/ Orzeczeniem Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 12.08.2016 r. rozpoznano u wnioskodawcy: wadę serca pod postacią (...) po dwukrotnym leczeniu operacyjnym w 1994 roku z możliwym resztkowym przeciekiem lewo-prawym, umiarkowaną niedomykalność zastawki trójdzielnej ze (...) 41mmHg, przewlekłą stabilną chorobę niedokrwienną serca, przebyty przechodzony zawał mięśnia sercowego, zmiany zwyrodnieniowo – dyskopatyczne kręgosłupa C i L-S z zaznaczonymi objawami korzeniowymi prawostronnymi z odcinka L-S, z niewielką dysfunkcją chodu, nadciśnienie tętnicze poddające się leczeniu, łagodny przerost gruczołu krokowego, bezobjawowe żylaki odbytu. Z uwagi na powyższe schorzenia, lekarz orzecznik ZUS uznał wnioskodawcę za osobę częściowo niezdolną do pracy do dnia 30.09.2019 roku. /orzeczenie Lekarza Orzecznika – k. 146 akt ZUS, opinia lekarska – k. 19-21 dokumentacji medycznej/ W wyniku złożonego przez wnioskodawcę sprzeciwu, sprawę rozpoznała Komisja Lekarska ZUS, która w orzeczeniu z dnia 29.08.2016 roku potwierdziła ustalenia lekarza orzecznika. /orzeczenie Komisji Lekarskiej – k. 147 akt ZUS, opinia lekarska – k. 38-40 dokumentacji medycznej/ Z punktu widzenia kardiologicznego, u wnioskodawcy rozpoznaje się wadę serca wrodzoną, (...) (ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej) po dwukrotnej operacji w 1994 roku, z częściowym przeciekiem lewo – prawym, przewlekłą stabilną chorobę niedokrwienną serca, stan po przebytym zawale mięśnia serca, nadciśnienie tętnicze, wydolność krążenia, z frakcją wyrzutową lewej komory EF 45%-50%, co obniża sprawność organizmu w stopniu powodującym długotrwałą częściową niezdolność do pracy do dnia 30.09.2019 roku. Wnioskodawca jest relatywnie dobrego ogólnego stanu zdrowia, nie miał do tej pory wykonanych badań koronarografii i angioplastyki tętnic wieńcowych. W badaniu angio-CT tętnic wieńcowych nie uwidoczniono istotnych zwężeń w tętnicach wieńcowych odpowiedzialnych za ukrwienie mięśnia sercowego. (...) należy do jednych z najczęstszych wad serca, dobrze poddaje się leczeniu zabiegowemu i cechuje się możliwością skutecznego leczenia przyczynowego, co miało miejsce u wnioskodawcy. Dzięki skutecznym zabiegom udało się uniknąć uszkodzenia mięśnia sercowego wtórnie do wady serca. U wnioskodawcy występuje dobra globalna funkcja skurczowa mięśnia lewej komory serca (frakcja wyrzutowa EF 50% jest normą), występują jedynie nieznaczne zaburzenia kurczliwości - bez upośledzenia funkcji globalnej. Nadciśnienie tętnicze jest kontrolowane lekami. opinia pisemna biegłego sądowego kardiologa B. Lao – G. k 23-24, k 52 i biegłego kardiologa R. G. k 64-66 Z punktu widzenia neurologicznego u wnioskodawcy rozpoznaje się zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa z okresowym zespołem bólowym, obecnie bez jawnych objawów powikłań korzeniowych. W badaniu przedmiotowym, poza nieznacznym ograniczeniem zgięcia grzbietowego prawej stopy nie stwierdza się u wnioskodawcy innych jawnych objawów uszkodzenia układu nerwowego, w szczególności mogących powodować istotne ograniczenie sprawności ruchowej. Nie stwierdza się u wnioskodawcy objawów rwy kulszowej. Ograniczenie zgięcia grzbietowego stopy to tzw. zespół opadającej stopy, wynikający z uszkodzenia nerwu strzałkowego po rwie kulszowej. Brak jest podstaw do orzekania całkowitej niezdolności do pracy. Opinia pisemna biegłego neurologa J. Z. k 27-28, opinia ustna k 54 Sąd Okręgowy dokonał powyższych ustaleń w oparciu o załączone akta organu rentowego, dokumenty oraz opinie biegłych kardiologów i neurologa. W ocenie Sądu opinie biegłych są w pełni wiarygodne. Zostały sporządzone przez biegłych o specjalnościach właściwych z punktu widzenia schorzeń wnioskodawcy, w oparciu o analizę przedłożonej dokumentacji lekarskiej oraz wyniki przeprowadzonych badań własnych wnioskodawcy. Biegli uznali, że wnioskodawca jest częściowo niezdolny do pracy. W toku postępowania wobec zgłoszonych przez wnioskodawcę zarzutów co do opinii biegłych, Sąd przeprowadził opinie uzupełniające, a nadto dopuścił dowód z opinii innego biegłego kardiologa. W ocenie Sądu Okręgowego, opinie biegłych kardiologów, w sposób wystarczający obrazują stan zdrowia wnioskodawcy. Ponadto wszelkie wątpliwości, w ocenie Sądu zostały wyjaśnione w sposób nie budzący wątpliwości interpretacyjnych. Z opinii biegłych wynika jednoznacznie, że występujące u wnioskodawcy schorzenia czynią go osobą częściowo niezdolną do pracy. Sąd oddalił wnioski dowodowe pełnomocnika wnioskodawcy o dopuszczenie dowodu z opinii lekarza medycyny pracy oraz okulisty, bowiem kwestie istotne w sprawie zostały dostatecznie wyjaśnione, zaś uwzględnienie wniosków zmierzałoby jedynie do niepotrzebnego przedłużenia postępowania. Ponadto należy pamiętać, że Sąd nie jest zobowiązany do dopuszczania dowodu z opinii kolejnych biegłych dopóty dopóki nie pojawi się opinia korzystna dla tej strony. Sąd Okręgowy zważył, co następuje Odwołanie nie jest zasadne i podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 57 pkt. 1 ustawy z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j Dz.U. z 2016 roku, poz.887) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu o ile jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, niezdolność powstała w okresach wymienionych w tym przepisie albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Na podstawie art. 107 prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego, przeprowadzonego na wniosek lub z urzędu, ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności lub jej ponowne powstanie. W oparciu o art. 12 ust. 1 wskazanej ustawy niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest zaś osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy (ust.2), a częściowo niezdolną do pracy - osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji (ust.3) Na mocy art.13 ust.1 przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się: 1) stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji; 2) możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne. Wskazane w cyt. przepisie art.57 warunki muszą być spełnione kumulatywnie. Brak choćby jednego z nich powoduje brak prawa do świadczenia. Materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie, a oparty na wiarygodnych i przyjętych przez Sąd opiniach biegłych sądowych lekarzy specjalistów z dziedzin schorzeń, na które powołuje się wnioskodawca, wykazuje jednoznacznie, że organ rentowy zasadnie uznał wnioskodawcę za osobę częściowo niezdolną do pracy. Sąd w pełni uznał wartość dowodową opinii biegłych, na podstawie których ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu złożone do sprawy opinie, w tym w szczególności druga opinia biegłego kardiologa, R. G.