VI Gz 231/17

Sygn. akt VI Gz 231/17 POSTANOWIENIE Dnia 09 listopada 2017 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SO Jerzy P. Naworski (spr.) Sędziowie: SO Zbigniew Krepski, SO Joanna Rusińska po rozpoznaniu w dniu 09 listopada 2017 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. W. przeciwko I. C. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na zawarte w pkt II (drugim) wyroku Sądu Rejonowego we Włocławku z dnia 19 czerwca 2017 r. (sygn. akt V GC 984/14) postanowienie o kosztach procesu postanawia

1. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że w pkt II (drugi) wyroku podwyższyć zasądzoną kwotę z 4.863,00 zł (cztery tysiące osiemset sześćdziesiat trzy) złote do kwoty 6.063,00 zł (sześć tysiące sześćdziesiąt trzy) złote,
2. zasądzić od pozwanej na rzecz powoda kwotę 150,00 zł (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania zażaleniowego Jerzy P. Naworski Zbigniew Krepski Joanna Rusińska UZASADNIENIE W pkt II wyroku zaocznego z dnia 19 czerwca 2017 r. Sąd Rejonowy zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 4.863,00 zł (k. 57) wskazując w uzasadnieniu, że składa się na nie opłata od pozwu (1.246,00 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (3.600,00 zł), wynikające z § 2 pkt 5 rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. poz. 1804 ze zm., dalej jako taryfa radcowska), i opłata od pełnomocnictwa (17,00 zł) - k. 68 – 68, s.
3. W zażaleniu na to postanowienie powód zarzucił mu naruszenie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 k.p.c. i § 2 pkt 5 taryfy radcowskiej przez zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 3.600,00 zł, a nie w wysokości 4.800,00 zł. W oparciu o ten zarzut żalący się wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez zasądzenie od pozwanej kwoty 6.063,00 zł oraz kosztów postępowania zażaleniowego. Skarżący podkreślił, że zgodnie z obowiązującą w chwili wniesienia pozwu taryfą radcowską stawka minimalna określona w § 2 pkt 5 taryfy wynosiła 4.800,00 zł. Taryfa została zmieniona rozporządzeniem ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz. U. poz. 1667, dalej jako nowela), lecz w świetle jej § 2 do spraw wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe (k. 63-64). Pozwana nie udzielił odpowiedzi na zażalenie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zarzut naruszenia art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 i § 2 pkt 5 taryfy radcowskiej jest zasadny. Jak trafnie podniósł skarżący, Sąd pierwszej instancji pominął § 2 noweli, zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jej wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Rozporządzenie weszło w życie z dniem 27 października 2016 r. (§ 3), a ponieważ sprawa w pierwszej instancji nie została zakończona do tego dnia, zastosowanie znajdowała stawka minimalna określona w § 2 pkt 5 taryfy sprzed nowelizacji, która wynosiła 4.800,00 zł, a nie, jak przyjął Sąd pierwszej instancji, 3.600,00 zł, ustalona w noweli. W związku z tym należało na podstawie art. 386 § 1 w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że podwyższyć zasądzone koszty procesu do kwoty 6.063,00 zł i zasądzić od pozwanej na rzecz powoda koszty postępowania zażaleniowego, na które składa się opłata od zażalenia (30,00 zł) i wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 120,00 zł (§ 10 ust. 2 pkt 1 taryfy radcowskiej). Jerzy P. Naworski Zbigniew Krepski Joanna Rusińska (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...)