o czyn z art.
oskarżonego C. A. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku tj. czynu z art.
kk i za czyn ten na podstawie powołanego przepisu wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 42§2 kk orzeka wobec oskarżonego dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych; III. na podstawie art. 43a§2 kk orzeka od oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 10.000 zł (dziesięciu tysięcy złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej ; IV. na podstawie art. 63§1 i 5 kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza okres zatrzymania oskarżonego od dnia 17 listopada 2016 roku do dnia 18 listopada 2016 roku, tj. dwa dni; V. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym kwotę 70 zł (siedemdziesięciu złotych) tytułem zwrotu wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania oraz opłatę w kwocie 60 zł (sześćdziesięciu złotych). UZASADNIENIE Zgodnie z przepisem art. 424 § 3 k.p.k. uzasadnienie ograniczono do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku oraz rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych. Sąd zważył, co następuje: Sąd ustalił stan faktyczny w oparciu o całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu z art.
i złożył w postępowaniu przygotowawczym wniosek o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie mu: - kary 3 miesięcy pozbawienia wolności, - dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, - świadczenia pieniężnego w wysokości 10.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Powyższy wniosek został zaakceptowany przez Prokuratora a następnie skierowany do Sądu w trybie art. 335 § 1 k.p.k. Mając zatem na uwadze, że oskarżony przyznał się do winy, w świetle jego wyjaśnień okoliczności popełnienia przestępstwa i wina nie budzą wątpliwości, zaś postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte, Sąd przychylił się do wniosku prokuratora złożonego w trybie art. 335 § 1 k.p.k. Oskarżony C. A. prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny, znajdując się w stanie nietrzeźwości (0,88 i 0,83 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu). Ponadto czyn ten popełnił w czasie obowiązywania 5 – letniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 22 marca 2013 roku w sprawie VIII K 193/13 za czyn z art.
Nie ulegało zatem wątpliwości, że zachowanie oskarżonego wyczerpało ponownie ustawowe znamiona przestępstwa z art.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art.
wymierzył oskarżonemu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. W ocenie Sądu orzeczona kara jest współmierna do stopnia winy oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu, a nadto niewątpliwie spełni swój cel wychowawczy i zapobiegawczy. Sąd wziął pod uwagę pozytywną postawę oskarżonego w toku postępowania, przyznanie się do popełnienia zarzucanego mu czynu oraz stosunkowo młody wiek. Jako okoliczności obciążające Sąd potraktował jednocześnie uprzednią karalność oskarżonego za takie samo przestępstwo i znaczny stopień nietrzeźwości. W ocenie Sądu właściwości i warunki osobiste karanego już oskarżonego uzasadniały wymierzenie mu kary izolacyjnej w najniższym ustawowym wymiarze. Oskarżony jest sprawcą niepoprawnym, zaś poprzednio orzeczona kara nie okazała się wobec niego skuteczna. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w pkt I części rozstrzygającej wyroku. W pkt II wyroku, przy uwzględnieniu wszystkich wyżej powołanych okoliczności dot. wymiaru kary, na podstawie przepisu art. 42 § 4 kk orzeczono wobec oskarżonego dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, obligatoryjny w niniejszej sprawie. Jednocześnie należy wskazać, że Sąd omyłkowo wskazał jako podstawę orzeczenia zakazu przepis art. 42 § 2 k.k. zamiast § 4 tegoż przepisu. Na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeczono obligatoryjne w przypadku skazania za czyn z art.
k.k., świadczenie pieniężne w wysokości 10.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Na podstawie art. 63 § 1 i 5 k.k., na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności, Sąd zaliczył okres zatrzymania oskarżonego od dnia 17.11.2016 r. do dnia 18.11.2016 r., tj. 2 dni. Przy uwzględnieniu sytuacji materialnej oskarżonego na podstawie art. 627 § 1 kpk obciążono go kosztami postępowania w całości, w tym wydatkami postępowania w wysokości 70 zł oraz opłatą karną w kwocie 60 zł zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.