Sygn. akt IV P 66/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 października 2017 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący : SSR Maja Snopczyńska Protokolant : Karolina Nowicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2017roku w Ś. sprawy z powództwa R. M. przeciwko (...) S.A. we W. o wynagrodzenie I. zasądza od strony pozwanej (...) S.A. we W. na rzecz powoda R. M. kwotę 664,57 zł netto ( sześćset sześćdziesiąt cztery złote i pięćdziesiąt siedem groszy) tytułem części wynagrodzenia za (...) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia (...) do dnia zapłaty; II. nakazuje pozwanemu uiścić na rzecz Skarbu Państwa Sąd Rejonowy w (...)kwotę 34,00 zł tytułem opłaty od pozwu, od której powód był ustawowo zwolniony. UZASADNIENIE Powód R. M. wniósł o zasądzenie od strony pozwanej (...) S.A. we W. kwoty 664,57zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od (...) tytułem wynagrodzenia za maj (...). W uzasadnieniu podniósł, że ze stroną pozwaną łączyła powoda umowa o pracę tymczasową; w okresie zatrudnienia miał zajęcie komornicze niealimentacyjne, z którego pracodawca dokonywał potrąceń; stosunek pracy ustał (...)i po jego ustaniu powód otrzymał 666,04 zł tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz kwotę 794,43 zł tytułem wynagrodzenia; pracodawca niesłusznie potrącił z wynagrodzenia potrącenia komornicze, gdyż kwot tych nie można sumować, a dla pracownika powinno pozostać minimalne wynagrodzenie. Strona pozwana w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa podnosząc, że wobec dokonanego zajęcia komorniczego strona pozwana miała obowiązek dokonywać potrąceń, zaś ekwiwalent za niewykorzystany urlop został ustalony w wysokości 858,40 zł brutto (665,05 zł netto), wynagrodzenia za maj - 2239,38 zł brutto (1626,45zł netto); minimalne wynagrodzenie za pracę wynosi 1459,48 zł netto i taką kwotę łącznie wypłacono powodowi, powiększoną o 0,99 zł tytułem odsetek za opóźnienie zliczając obie należności zgodnie z art. 87 par. 8 kp oraz wskazaniami GUS. W toku po stępowania Sąd ustalił następują cy stan faktyczny : Powód był zatrudniony u strony pozwanej na podstawie umów o pracę tymczasową zawartych na czas określony od (...) DOWÓD: umowy k. 44-46 W dniu (...)powód otrzymał przelewem kwotę 666,04 zł tytułem ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy, zaś (...) kwotę 794,43 zł tytułem wynagrodzenia za maj
- BEZSPORNE ponadto wynikające z potwierdzeń operacji k. 14-15, 49, 50 Na kwotę ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy składa się kwota 665,05 netto ekwiwalentu i 0,99 zł odsetek ustawowych. Z wynagrodzenia za (...) w kwocie 1.626,45 zł netto potrącono kwotę 832,02 zł na rzecz wierzycieli. DOWÓD: listy płac k. 51, 52 Postanowienie z (...) Komornik Sądowy przy Sądzie (...) I. P. dokonała zajęcia wynagrodzenia za pracę powoda w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzyciela P.R.E.S.C.O. (...) we W.. DOWÓD: postanowienie k. 23 W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył: Powództwo jest zasadne. Pomiędzy stronami bezspornym był fakt zatrudnienia powoda oraz wypłaty zaniżonego wynagrodzenia; także kwota różnicy pozostawała bezsporna. Dla rozstrzygnięcie sprawy istotnym jest ustalenie czy strona pozwana prawidłowo dokonała potrącenia zajęcia komorniczego z wynagrodzenia powoda. Zgodnie z art 87 kp z wynagrodzenia za pracę - po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych - podlegają potrąceniu tylko następujące należności: 1) sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych; 2) sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne; 3) zaliczki pieniężne udzielone pracownikowi; 4) kary pieniężne przewidziane w art.
- jednak potrącenia mogą być dokonywane w następujących granicach: 1) w razie egzekucji świadczeń alimentacyjnych - do wysokości trzech piątych wynagrodzenia; 2) w razie egzekucji innych należności lub potrącania zaliczek pieniężnych - do wysokości połowy wynagrodzenia. Paragraf 8 powołanego przepisu wskazuje dodatkowo, że potrąceń należności z wynagrodzenia pracownika w miesiącu, w którym są wypłacane składniki wynagrodzenia za okresy dłuższe niż 1 miesiąc, dokonuje się od łącznej kwoty wynagrodzenia uwzględniającej te składniki wynagrodzenia. Strona pozwana powoływała się na art. 87 §8 kp, lecz wskazać należy, że nie ma on zastosowania w niniejszej sprawie, bo ekwiwalent za urlop nie jest składnikiem wynagrodzenia za okres dłuższy niż miesiąc o którym mowa a tym przepisie. Dodatkowo w art. 87 1 kp ustawodawca wprowadził ograniczenie, że wolna od potrąceń jest kwota wynagrodzenia za pracę w wysokości: 1) minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, przysługującego pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy, po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych - przy potrącaniu sum egzekwowanych na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne; 2) 75% wynagrodzenia określonego w pkt 1 - przy potrącaniu zaliczek pieniężnych udzielonych pracownikowi; 3) 90% wynagrodzenia określonego w pkt 1 - przy potrącaniu kar pieniężnych przewidzianych w art.
- Zgodnie z treścią Wyroku Sądu Najwyższego z dnia 11 czerwca 1980 r.I PR 43/80 "ekwiwalent pieniężny należny pracownikowi za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy podlega ochronie w takim samym zakresie jak wynagrodzenie za pracę". Powód podnosił, że brak było podstaw, aby potrącić wynagrodzenie komornicze z należnego powodowi wynagrodzenia. Powoływał się przy tym na stanowisko Głównego Inspektoratu Pracy z 7 III 2011r. Jest to stanowisko w sprawie kwoty wolnej od potrąceń przy wypłatach pensji za dwa miesiące w jednym miesiącu ( (...)364-4560-12-1/11/PE/RP). Zgodnie z tym stanowiskiem "Jeżeli (...) pracodawca w jednym miesiącu wypłaca wynagrodzenie za dany miesiąc oraz wynagrodzenie za miesiąc poprzedni, to dokonując potrąceń obowiązany jest stosować kwotę wolną w stosunku do każdego z wypłacanych wynagrodzeń." Strona pozwana wypłaciła powodowi w dniu (...)ekwiwalent za urlop w kwocie 665,05 zł i 0,99 zł odsetek za opóźnienie. Z kwoty ekwiwalentu nie dokonano żadnego potrącenia. Należność ta została wypłacona w związku z zakończeniem stosunku pracy. Następnie w dniu (...) powód otrzymał wynagrodzenie za (...). Kwota wolna od potrąceń wynosi 1459,48 zł netto. I takiej wysokości wynagrodzenie powinien otrzymać powód. Zaś tytułem wynagrodzenia za maj wypłacono powodowi jedynie 794,43 zł. Wynagrodzenie za pracę zgodnie z powołanymi wyżej przepisami podlega ochronie i nie powinno być pomniejszane. Wskazać należy, że pracodawca wypłacał dwie odrębne należności pracownicze. Skoro powód powinien otrzymać wynagrodzenie za maj w kwocie 1459,48 zł netto, zaś wypłacono 794,43 zł. Tym samym należało zasądzić na rzecz powoda kwotę 665,05 zł tytułem pozostałej części wynagrodzenia za maj 2017r. Zgodnie z treścią art. 481 kc jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie, jeżeli nie ustalono innej stopy. Mając powyższe na uwadze, zgodnie z powołanymi przepisami zasądzono na rzecz powoda kwotę 665,05 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 10 czerwca 2017 roku. Na podstawie art. 96 ust. 1 pkt 4 w zw. art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Sąd nakazał stronie pozwanej uiścić na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w (...) kwotę 34 zł tytułem opłaty od pozwu, od której powód był ustawowo zwolniony.