Sygn. akt II K 635/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 października 2017 roku Sąd Rejonowy w Bełchatowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Robert Sobczak Protokolant: s

§1i 4 kk w zb.

z art. 244 kk w zw. z art. 11§2 kk 1) oskarżonego S. G. w ramach zarzucanego mu czynu uznaje za winnego tego, że w dniu 18.05.2017 roku w D. na ul. (...) woj. (...) na drodze publicznej poruszał się w ruchu lądowym jako kierujący samochodem osobowym marki A. (...) o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości i w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie II Wydział Karny wydanym w dniu 22.11.2011 roku w sprawie sygn. akt II K 1022/11, a także będąc wcześniej skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie VI Wydział Grodzki wydanym w dniu 13.10.2005 roku w sprawie sygn. akt VI K 683/05, przy czym czynu tego dopuścił się po odbyciu kary co najmniej 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślnie przestępstwo podobne prawomocnym wyrokiem łącznym wydanym w dniu 21.10.2014 roku w sprawie sygn. akt II K 513/14, to jest przestępstwa wypełniającego dyspozycję art.

§ 1i 4 k.k.

w zw. z art. 64§1 k.k. i na podstawie art.

§ 4k.k.

wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; 2) na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego dożywotnio; 3) na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu (...) świadczenie pieniężne w kwocie 10000 (dziesięć tysięcy) złotych; 4) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 180 (sto osiemdziesiąt) złotych opłaty i 74,80 (siedemdziesiąt cztery 80/100) złotych z tytułu zwrotu wydatków. Sygn. akt II K 635/17 UZASADNIENIE W dniu 18.05.2017 roku około godziny 14.40 funkcjonariusz Policji z KPP w D., woj. (...) D. R. kontrolował na ulicy (...) w D. pojazd marki S. (...) nr rej. (...). W tym czasie na skrzyżowaniu doszło do zderzenia się dwóch pojazdów marki A. (...) oraz F. (...). Kierujący samochodem marki F. (...) zatrzymał się na miejscu kolizji, natomiast kierujący samochodem marki A. (...) gwałtownie oddalił się z miejsca zdarzenia w kierunku miejscowości K.. Natychmiast za kierującym tym samochodem udał się radiowozem D. R. i dodatkowo do pomocy skierowano drugiego funkcjonariusza Policji M. O.. Po pewnym czasie D. R. zauważył przy drodze polnej stojący samochód A. (...) i wówczas kierowca tego samochodu na widok nadjeżdżającego radiowozu Policji wysiadł z auta i zaczął uciekać. D. R. udał się za nim w pościg i po około 100 metrach zatrzymał uciekającego mężczyznę. Po doprowadzeniu do radiowozu ustalono, iż kierowcą samochodu A. (...) nr rej (...) był S. G.. Poddano go badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu i okazało się, że jest nietrzeźwy. O godzinie 14.58 u oskarżonego stwierdzono (...) mg/l i o godzinie 15.17 - (...) mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Oskarżony został procesowo zatrzymany o godzinie 14.55. (dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 69v w zw. z k.18v, zeznania świadków M. O. k. 69v w zw. z k. 23v, D. R. k. 69v w zw. z k. 37v, protokół zatrzymania k. 6, protokół z przebiegu badania urządzeniem elektronicznym k. 3). S. G. był wielokrotnie karany sądownie. Za jazdę samochodem w stanie nietrzeźwości był skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie VI Wydziału Grodzkiego z dnia 13.10.2005 roku w sprawie sygn. akt VI K 683/05 na podstawie art.

§ 1

kk na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Ponadto S. G. był skazany za czyn z art.

§4

kk prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie II Wydziału Karnego z dnia 14.11.2011 roku w sprawie sygn. akt II K 1022/11 na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat i 60 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10 złotych. Jednocześnie Sąd orzekł wobec S. G. ww. wyrokiem na podstawie art. 42§ 2 kk środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 10 lat. Wyrok uprawomocnił się 22.11.2011 roku. Prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Bełchatowie wydanym w dniu 22.11.2013 roku w sprawie sygn. akt II Ko 3858/13 zarządzono wobec S. G. wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności orzeczonej ww. wyrokiem. S. G. został skazany prawomocnym wyrokiem łącznym wydanym przez Sąd Rejonowy w Bełchatowie II Wydział Karny w dniu 21.10.2014 roku w sprawie sygn. akt II K 513/14 na karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, która pochłonęła karę 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie II Wydziału Karnego z dnia 14.11.2011 roku w sprawie sygn. akt II K 1022/

1. Karę tą odbywał od dnia04.11.2014 roku do dnia 02.11.2015 roku. (dowód: odpis wyroku SR w Bełchatowie sygn. akt II K 1022/11 k- 47- 48, odpis wyroku SR w Bełchatowie sygn. akt II K 683/05 k- 49, odpis wyroku łącznego SR w Bełchatowie sygn. akt II K 513/14 k- 43-46, karta karna k-27-29). Oskarżony S. G. ma 43 lata, jest rozwiedziony i ma czworo dzieci w wieku od 14 do 23 lat, na które ma zasądzone alimenty w kwocie 1500 złotych miesięcznie. Oskarżony posiada wykształcenie zawodowe – mechanik pojazdów samochodowych, aktualnie nigdzie nie pracuje i utrzymuje się z prac dorywczych, z których osiąga dochód w kwocie 2000 złotych miesięcznie, był wielokrotnie karany sądownie. (dowód : wyjaśnienia oskarżonego k-69v w zw. z k - 17 , karta karna k-27-29, dane osobo- poznawcze k- 40). Oskarżony przyznał się do dokonania zarzucanego mu czynu i w postępowaniu przygotowawczym wyjaśnił, że w dniu 18.05.2017 roku jechał samochodem A. (...) jako kierujący z W.. W M. zabrał na okazję trzy osoby. W tym dniu rano wypił dwa piwa. Oskarżony podniósł, że pamięta, iż w D. doszło do kolizji drogowej z jego winy i odjechał samochodem z miejsca zdarzenia. Zatrzymał się na jakiejś drodze polnej, po czym wysiadł z auta i zaczął otwierać butelkę z piwem. Nagle na widok funkcjonariuszy Policji pobiegł w stronę lasu, ale został przez nich zatrzymany. Następnie poddano go badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu i okazało się, że jest nietrzeźwy. S. G. dodatkowo wyjaśnił, że zdawał sobie sprawę, że ma orzeczony czynny zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, gdyż był już dwukrotnie skazany za jazdę samochodem w stanie nietrzeźwym i ma zatrzymane prawo jazdy. (dowód: wyjaśnienia oskarżonego k -6 9v w zw. z k-18) . Z ustaleń Sądu wynika, że W dniu 18.05.2017 roku około godziny 14.40 funkcjonariusz Policji z KPP w D. D. R. kontrolował na ulicy (...) w D. pojazd marki S. (...) nr rej. (...). W tym czasie na skrzyżowaniu doszło do zderzenia się dwóch pojazdów marki A. (...) oraz F. (...). Kierujący samochodem marki F. (...) zatrzymał się na miejscu kolizji, natomiast kierujący samochodem marki A. (...) gwałtownie oddalił się z miejsca zdarzenia w kierunku miejscowości K.. Natychmiast za kierującym tym samochodem udał się radiowozem D. R. i zatrzymał go po pewnym czasie, jak próbował na pieszo oddalić się z samochodu, który stał na polnej drodze. Po doprowadzeniu do radiowozu ustalono, iż kierowcą samochodu A. (...) nr rej (...) był S. G.. Poddano go badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu i okazało się, że jest nietrzeźwy. Przeprowadzone badanie wykazało o godzinie 14.58 u oskarżonego (...) mg/l i o godzinie 15.17 - (...) mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Za takimi ustaleniami Sądu przemawiają wyjaśnienia oskarżonego złożone w postępowaniu przygotowawczym, które zasługują na wiarę. Oskarżony przyznał się do dokonania zarzucanego mu czynu i opisał przebieg całego zdarzenia związanego z zatrzymaniem go przez Policję. Ponadto potwierdził, że zdawał sobie sprawę, że ma orzeczony czynny zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych przez Sąd. Z wyjaśnieniami oskarżonego korespondują zeznania świadków funkcjonariuszy Policji D. R. i M. O., które są logiczne, spójne, wzajemnie się uzupełniają i zasługują na wiarę. Z zeznań funkcjonariuszy Policji jednoznacznie wynika, że oskarżony nie spożywał już alkoholu, gdy zatrzymał samochód, którym kierował, a zatem w chwili gdy jechał swoim samochodem był nietrzeźwy. Nie budzi wątpliwości przeprowadzone badanie na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu przeprowadzone u oskarżonego, które wykazało u niego o godzinie 14.58 - (...) mg/l i o godzinie 15.17 - (...) mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. S. G. był już w przeszłości karany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwym. Za takimi ustaleniami Sądu przemawiają odpisy prawomocnych wyroków: Sądu Rejonowego w Bełchatowie VI Wydziału Grodzkiego z dnia 13.10.2005 roku wydanego w sprawie sygn. akt VI K 683/05 i Sądu Rejonowego w Bełchatowie II Wydziału Karnego z dnia 14.11.2011 roku wydanego w sprawie sygn. akt II K 1022/
2. Jednocześnie w wyroku wydanym w sprawie sygn. akt II K 1022/11 Sąd orzekł wobec S. G. na podstawie art. 42§ 2 kk środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 10 lat i w chwili dokonania zarzucanego mu czynu zakaz ten obowiązywał. Ponadto z wyroku tego S. G. odbył karę 8 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art.

§4

kk, która została pochłonięta prawomocnym wyrokiem łącznym wydanym przez Sąd Rejonowy w Bełchatowie II Wydział Karny w dniu 21.10.2014 roku w sprawie sygn. akt II K 513/14. Karę tą odbywał w okresie od 04.11.2014 roku do 02.11.2015 roku. Za takimi ustaleniami Sądu przemawia odpis prawomocnego wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Bełchatowie II Wydział Karny wydanego w dniu 21.10.2014 roku w sprawie sygn. akt II K 513/14 wraz z obliczeniem kary. Sąd w całości przypisał wiarę nieosobowemu materiałowi dowodowemu w postaci dokumentacji z przeprowadzonego badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, jak również zaświadczenia o karalności z Krajowego Rejestru Karnego i odpisów wyroków dołączonych do akt. Wszystkie w/w dokumenty zostały sporządzone przez podmioty do tego uprawnione, w ramach przyznanych im kompetencji i w czasie procesu nie zostały zakwestionowane przez żadną ze stron. Oceniając dowody zgromadzone w sprawie i analizując ustalony stan faktyczny Sąd doszedł do przekonania, że oskarżony podlega odpowiedzialności karnej, ponieważ zostały spełnione warunki konieczne do przyjęcia tej odpowiedzialności. S. G. dopuścił się bowiem czynu naruszającego normę prawną i zagrożonego przez ustawę sankcją karną, czyn ten w ocenie Sądu jest społecznie szkodliwy w stopniu wyższym niż znikomy, zaś sprawcy można przypisać winę. Oskarżony w chwili popełniania przypisanego mu czynu był pełnoletni, poczytalny, nie stwierdzono ponadto żadnych okoliczności wyłączających winę lub bezprawność czynu. W świetle poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych - oceniając zachowanie oskarżonego w kategoriach prawa karnego - nie ulega wątpliwości, że S. G. działaniem swoim wypełnił znamiona przestępstwa art.

§ 1i 4 kk w zw.

z art. 64§1 kk, gdyż w dniu 18.05.2017 roku w D. na ul. (...) woj. (...) na drodze publicznej poruszał się w ruchu lądowym jako kierujący samochodem osobowym marki A. (...) o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości i w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie II Wydział Karny wydanym w dniu 22.11.2011 roku w sprawie sygn. akt II K 1022/11, a także będąc wcześniej skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie VI Wydział Grodzki wydanym w dniu 13.10.2005 roku w sprawie sygn. akt VI K 683/05, przy czym czynu tego dopuścił się po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślnie przestępstwo podobne prawomocnym wyrokiem łącznym wydanym w dniu 21.10.2014 roku w sprawie sygn. akt II K 513/14. Sad zmienił opis czynu zarzucanego oskarżonemu i jego kwalifikację prawną. Przede wszystkim zdaniem Sądu oskarżony dopuścił się przestępstwa z art.

§4kk działając w warunkach recydywy z art.

64§1 kk. Błędnie natomiast prokurator zakwalifikował czyn oskarżonego kumulatywnie z art. 244 kk. W tym miejscu wskazać należy na stanowisko zawarte w wyroku Sądu Najwyższego, że między art. 244 kk a art.

§4kk nie zachodzi kumulatywny zbieg przepisów ustawy w rozumieniu art.

11§2 kk. Opis czynu z art. 244 kk w pełni bowiem zawiera się w znamionach czynu stypizowanego w art.

§1i 4 kk ( wyrok SN z 16.01.2014 r., VKK 213/13).

Przy wymiarze kary Sąd kierował się dyrektywami wskazanymi w art. 53 § 1 i 2 kk. Jako okoliczności obciążające Sąd uwzględnił znaczny stopień szkodliwości społecznej popełnionego przez oskarżonego czynu ze względu na dobro prawne objęte ochroną, w które czyn ten godzi, a więc bezpieczeństwo w ruchu drogowym, znaczny stan nietrzeźwości S. G. w chwili dokonania zarzucanego mu czynu, dotychczasową jego karalność. Jako okoliczności łagodzące wymiar kary Sąd przyjął przyznanie się oskarżonego do dokonania zarzucanego mu czynu . Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.

§ 4kk wymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.

Na podstawie art. 42 § 3 kk Sąd obligatoryjnie orzekł w stosunku do oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznym w strefie ruchu lądowego dożywotnio. Na podstawie art. 43a§3 kk Sąd obligatoryjnie orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu (...) świadczenie pieniężne w kwocie 10000 złotych. Orzeczona oskarżonemu kara jest adekwatna do czynu, którego się dopuścił i powinna spełnić swe cele w zakresie obu prewencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 627 kpk. Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 180 złotych opłaty zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23.06. 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (tj. Dz. U. nr 49 z 1983 r., poz. 223 z późn. zm.) i 74,80 złote z tytułu zwrotu wydatków.