XII W 1460/17

Sygn. akt XII W 1460/17 UZASADNIENIE W dniu 14 maja 2017r. R. W. około godziny 4:55 przyszedł na stację paliw P. M., znajdującą się przy ulicy (...) w T., gdzie ze sklepowego regału zabrał dwa czteropaki piwa K. , o łącznej wartości 23,92 zł, a następnie oddalił się ze stacji, nie płacąc za zabrany towar. (dowód: - zeznania świadka J. R. k.7, e-protokół czas nagrania 00:03:40 k. 42; - nagranie z monitoringu k.9 e-protokół czas nagrania 00:07:08 k. 42; - zawiadomienie pokrzywdzonego k. 2, e-protokół czas nagrania 00:07:08 k. 42) R. W. w dniu 14 maja 2017r. o godzinie 5:36, przyszedł na tę samą stację paliw, zabierając tym razem pojedynczy czteropak piwa K. , o wartości 11,96 zł i podobnie wyszedł ze sklepu bez płacenia. R. W. został ujęty przez pracowników stacji benzynowej, gdy po kilku godzinach ponownie pojawił się na stacji, a następnie został przekazany wezwanym na miejsce funkcjonariuszom Policji. (dowód: - zeznania świadka J. R. k.7, e-protokół czas nagrania 00:03:40 k. 42; - nagranie z monitoringu k.9 e-protokół czas nagrania 00:07:08 k. 42; - zawiadomienie pokrzywdzonego k. 4, e-protokół czas nagrania 00:07:08 k. 42) R. W. był uprzednio 16 razy karany sądownie za wykroczenia, w tym za tożsame czyny – polegające na kradzieży piwa, w dodatku na tej samej stacji benzynowej. Dwukrotnie został skazany na karę aresztu. R. W. nie leczył się psychiatrycznie. (dowód: - odpisy wyroków k. 24- 39v e-protokół czas nagrania 00:07:08 k. 42; - informacja z Wojewódzkiego Szpitala (...) w T. k. 40, e-protokół czas nagrania 00:07:08 k. 42) Obwiniony w toku postępowania nie został przesłuchany, gdyż nie stawił się zarówno w dniu 29.05.2017r. na wezwanie do komisariatu Policji, jak i na rozprawę przed Sądem w dniu 26 września 2017r. Sąd ocenił jako w pełni wiarygodne zeznania świadka J. R., pracownika stacji, który rozpoznał obwinionego, jako sprawcę obu kradzieży. Zeznania tego świadka były jasne i kategoryczne oraz znajdowały potwierdzenie w nagraniu ze sklepowego monitoringu. Sąd ocenił także jako wiarygodne dowody z przeprowadzonych w sprawie dokumentów urzędowych i prywatnych przede wszystkim w postaci odpisów prawomocnych wyroków, notatek urzędowych oraz zawiadomień pokrzywdzonego o popełnionych wykroczeniach. Prawdziwość oraz autentyczność dokumentów nie były w toku postępowania kwestionowane. Wskazane źródła dowodowe zostały włączone do postępowania z zgodnie z obowiązującą procedurą i pozwalały na poczynienie, w oparciu o nie, wiążących ustaleń co do istotnych okoliczności faktycznych. W sprawie nie zachodziły okoliczności, które pozwalałyby podważać poczytalność obwinionego w czasie dokonywania kradzieży. Jako sprawca pełnoletni, działał on z należytym rozeznaniem i z pełną świadomością tego, że po raz kolejny dopuszcza się czynów zabronionych, zwłaszcza, że wcześniej był już sądownie karany za podobne kradzieże. Wyrokiem zaocznym z dnia 26 września 2017r. Sąd Rejonowy w Toruniu uznał obwinionego R. W. za winnego popełnienia zarzucanych mu wykroczeń z art. 119§1 kw i wymierzył mu za nie karę 30 dni aresztu. Sąd zwolnił obwinionego od ponoszenia opłaty sądowej, a wydatkami poniesionymi w toku postępowania obciążył Skarb Państwa. W ocenie Sądu okoliczności popełnienia zarzucanych obwinionemu czynów nie budziły wątpliwości. Zgromadzony materiał jednoznacznie potwierdza, że obwiniony dopuścił się zarzucanych mu czynów – dokonując dwukrotnie w dniu 14 maja 2017r., kradzieży piwa. R. W. został rozpoznany przez pracownika stacji J. R., który znał obwinionego, w związku z wcześniejszymi kradzieżami, jakich obwiniony dokonywał na tej samej stacji BP. Przepis art. 119§1 Kodeksu wykroczeń penalizuje zachowanie polegające na kradzieży lub przywłaszczeniu cudzej rzeczy ruchomej, jeżeli jej wartość nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia (tzw. czyny przepołowione). Przedmiotem czynności wykonawczej przy wskazanym wykroczeniu jest rzecz ruchoma, posiadająca określoną wartość, która to, aby była mowa o wykroczeniu, nie może przekraczać kwoty 500 zł, gdyż taka w czasie popełnienia była wysokość ¼ minimalnego wynagrodzenia. Sąd uznał, że swoim zachowaniem R. W. wypełnił znamiona wskazanego wykroczenia. Mimo iż wartość skradzionego piwa nie była znaczna, a łącznie wyniosła 35,88 zł, to jednak Sąd miał na uwadze fakt, że obwiniony był wielokrotnie karany za tożsame wykroczenia. Zatem kary łagodniejszego rodzaju nie stanowiłyby względem niego adekwatnej reakcji, w związku z popełnionymi czynami zabronionymi, zwłaszcza, że dotychczasowe kary wolnościowe, nie przyniosły oczekiwanych rezultatów, w postaci powstrzymania R. W. przed ponownym dokonywaniem kradzieży. Sąd uznał, że jedynie kara aresztu w wymiarze 30 dni może podziałać na obwinionego wychowawczo, skłaniając go do refleksji, że nie warto dokonywać kolejnych kradzieży - także rzeczy o niewielkiej wartości, gdyż takie zachowanie nigdy nie popłaca. Sąd miał także na względzie, że żadne inne środki reakcji, jakie można byłoby zastosować w stosunku do sprawcy wykroczenia, poza umieszczeniem go w areszcie, nie prowadziłyby do skutecznej ochrony interesów i dóbr pokrzywdzonego. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 624§1 kpk, w zw. z art. 119 kpw uznając, że ich uiszczenie przez obwinionego stanowiłoby nadmierną uciążliwość ze względu na jego sytuację majątkową.