Sygn. akt VI Gz 216/17 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2017 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Małgorzata Bartczak – Sobierajska po rozpoznani

§ 1k.p.c.).

Przepis art. 505 37 § 1 k.p.c. stanowi, że po przekazaniu sprawy w przypadkach wskazanych w art.

§ 1, art.

505 34 § 1 oraz art. 505 36 § 1 przewodniczący wzywa powoda do wykazania umocowania zgodnie z art. 68 zdanie pierwsze oraz dołączenia pełnomocnictwa zgodnie z art. 89 § 1 zdanie pierwsze i drugie, a po przekazaniu sprawy na podstawie art.

§ 1oraz art.

505 34 § 1 dodatkowo do uiszczenia opłaty uzupełniającej od pozwu – w terminie dwutygodniowym od daty doręczenia wezwania pod rygorem umorzenia postępowania. W razie nieusunięcia powyższych braków pozwu sąd umarza postępowanie. Zarządzeniem z dnia 09 marca 2017 roku, doręczonym w dniu 29 marca 2017 roku pełnomocnik powoda został wezwany do usunięcia braków formalnych pozwu m. in. przez uiszczenie brakującej opłaty w kwocie 92 zł - w terminie dwutygodniowym pod rygorem umorzenia postępowania. Następnie Sąd I instancji powołał się na art. 505 29 k.p.c., stosownie do którego w elektronicznym postępowaniu upominawczym nie stosuje się przepisów o postępowaniach odrębnych innych niż wymienione w art. 505 28 […]. Według tego Sądu, taka redakcja przepisu pozwala na stwierdzenie, że jedynym postępowaniem odrębnym mającym zastosowanie jest postępowanie upominawcze, ale już nie postępowanie uproszczone. W tej sytuacji opłata od pozwu jest stosunkowa, zatem przy wartości dochodzonego roszczenia w kwocie 2 460 zł wynosi 123 zł, nie zaś 100 zł, jak by to było w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 28 p. 2 uoksc. Zakreślony termin do uiszczenia uzupełniającej opłaty od pozwu upłynął bezskutecznie z dniem 12 kwietnia 2017 roku. Mając na uwadze powyższe Sąd Rejonowy, na podstawie art. 505 37 § 1 k.p.c. zd. 2 orzekł jak w sentencji. W zażaleniu na powyższe postanowienie powód zarzucił Sądowi Rejonowemu obrazę przepisów postępowania, tj. art. 505 37 § 1 k.p.c. w zw. z art. 10 u.k.s.c. i art. 3 u.k.s.c. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz rozpatrzenia możliwości uwzględnienia tego zażalenia przez Sad Rejonowy na zasadzie art. 395 § 2 k.p.c. jako oczywiście uzasadnionego oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu swojego stanowiska powód podniósł, m.in., iż w obecnym systemie prawnym, ani ustawa o kosztach sądowych, ani lex specialis jakim jest art. 505 37 § 1 k.p.c., nie nakładają obowiązku do uiszczenia opłaty uzupełniającej od pozwu w sprawie przekazanej z EPU do sądu właściwości ogólnej. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie podlegało uwzględnieniu, choć z innych względów niż w nim wskazano. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 505 37 § 1 k.p.c. w zw. z art.

§ 1

k.p.c., po przekazaniu sprawy sądowi właściwości ogólnej, przewodniczący wzywa powoda do wykazania umocowania zgodnie z art. 68 zd. pierwsze k.p.c. oraz do dołączenia pełnomocnictwa zgodnie z art. 89 § 1 zd. pierwsze i drugie k.p.c., a po przekazaniu sprawy na podstawie art.

§ 1k.p.c.

oraz art. art. 505 34 § 1 k.p.c., dodatkowo do uiszczenia opłaty uzupełniającej od pozwu – w terminie dwutygodniowym od daty doręczenia wezwania pod rygorem umorzenia postępowania. W razie nieusunięcia powyższych braków pozwu Sąd umarza postępowanie (art. 505 37 § 1 zd. drugie k.p.c.). W przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, czyli wystąpiła sytuacja z art.

§ 1k.p.c.

Zatem Sąd Rejonowy co do zasady prawidłowo wezwał pełnomocnika powoda do uiszczenia opłaty uzupełniającej, w oparciu o art. 505 37 § 1 k.p.c. w zw. z art.

§ 1k.p.c., w brzmieniu obowiązującym w dniu wniesienia pozwu czyli 25 lipca 2016 r.

Wobec tego chybiony był zarzut skarżącego, iż nie miał on obowiązku uiszczenia opłaty uzupełniającej. Natomiast, w ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy błędnie przyjął, że niniejsza sprawa nie może być rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, a co za tym idzie, Sąd ten niewłaściwie ustalił wysokość opłaty uzupełniającej na kwotę 123,00 zł. Powołany przez Sąd I instancji art. 505