I1 C 753/16

Sygn. akt: I 1 C 753/16 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 stycznia 2017 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I 1 Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Piotr Jędrzejewski Protokolant: stażysta Hanna Cholcha po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r. w Gdyni na rozprawie sprawy z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej (...) z siedzibą w G. przeciwko M. O. o zapłatę I. Zasądza od pozwanej M. O. na rzecz powoda Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w G. kwotę 3.127,15 zł (trzy tysiące sto dwadzieścia siedem złotych piętnaście groszy) wraz z odsetkami : - ustawowymi od dnia 19 maja 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. - ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty. II. Umarza postępowanie w pozostałej części. III. Koszty postępowania znosi wzajemnie między stronami. UZASADNIENIE Powódka Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w G. pozwem z dnia 19 maja 2015 r. wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanej M. O. kwoty 6.645,51 zł wraz z odsetkami ustawowymi od wniesienia pozwu oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, iż powyższe żądanie wynika z nieuiszczania przez członka Spółdzielni regularnie czynszu za okres od 1 września 2013 r. od 30 kwietnia 2015 r. oraz odsetki ustawowe za opróżnienie wyliczone za okres ten okres w opóźnieniach wpłat. Pozwana mimo wezwania nie uiściła tych opłat w terminie. /pozew karta 2-4/ W dniu 19 czerwca 2015 r. Sąd Rejonowy w Gdyni wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym zgodnie z żądaniem powoda. Pozwana wniosła sprzeciw od tego nakazu zapłaty w przepisanym terminie. Wniósł o oddalenie powództwa w całości i obciążenie powoda kosztami postępowania. Pozwana wskazała, iż częściowo kwotę uznaje, jednak w jej ocenie została ona przez powódkę wyliczona nieprawidłowo i jest zawyżona. /odpowiedź na pozew– karta 31-32/ W dniu 14 listopada 2016 r. r. powódka cofnęła pozew ze zrzeczeniem się roszczenia co do kwoty przewyższającej 3.127,15 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia wniesienia pozwu a także podtrzymała roszczenie w zakresie zwrotu kosztów procesu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwana M. O. zajmuje i użytkuje lokatorskie spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w G. przy ul. (...). W okresie od 1 września 2013 r. do 30 kwietnia 2015 r. uiszczała czynsz nieregularnie na pokrycie opłat eksploatacyjnych związanych z użytkowaniem lokalu, na łączną kwotę 6.405,80 zł plus odsetki za opóźnienie. Dowód : kartoteka finansowa k. 11, zestawienie wpłat k.157 W okresie od września 2013 r. do 1 maja 2015 r. pozwana dokonała łącznie 17 wpłat na łączna kwotę 13.735,14 zł, które zostały zaksięgowane i zaliczone na poczet zaległości pozwanej. Okoliczność bezsporna nadto dowody wpłaty k. 49-70 Sąd zważył co następuje: Ustalenia stanu faktycznego w sprawie Sąd dokonał w oparciu o dowody przedstawione przez strony. Okoliczności sprawy nie budziły wątpliwości za wyjątkiem okoliczności czy powód prawidłowo dokonał rozliczenia wpłat dokonanych przez pozwaną. W tej części Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie dokumentów złożonych do akt sprawy, które zostały uznane za wiarygodne i to zarówno złożone przez powódkę jaki i pozwaną. Zarzuty pozwanej dotyczące nierzetelności prowadzonych rozliczeń nie zostały potwierdzone, zaś ogólny zarzut nieprawidłowego prowadzenia księgowości Spółdzielni nie był przedmiotem badania Sądu. W ocenie Sądu mimo, iż pozwana kwestionowała wysokość oraz zasadność roszczenia to zostało ono wykazane przez powoda załączonymi do akt dowodami. Cofnięcie częściowe powództwa wynikało z dokonywanych po wytoczeniu powództwa wpłat przez pozwaną, które zostały zaliczone przez powódkę na poczet tego długu. Powód cofnął powództwo w zakresie i zarzekł się roszczenia, co skutkowało wydaniem przez Sąd w pkt II wyroku orzeczenia o umorzeniu postępowania w tej części. Dług którego zapłaty dochodziła powódka był długiem wymagalnym, będącym w opóźnieniu i narastającym od 2013 r. Powódka w każdym czasie mogła wystąpić o jego zasądzenie przed sądem. Bark jest podstaw do przyjęcia, iż pozwana nie dała podstaw do wytoczenia powództwa, co mogłoby skutkować odstąpieniem od obciążenia jej kosztami procesu. Wierzytelność powstała w dłuższym okresie czasu, pozwana była wyzwana do jej zapłaty nie uregulowała należności przed wniesieniem pozwu. Zdaniem Sądu zarzuty podniesione przez pozwaną jako obrona przed powództwem nie znalazły potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym co powoduje, iż roszczenia powódki dotyczące zasadzenia zasądzenia kwoty głównej w kwocie 3.127,15 zł oraz odsetek od żądanej kwoty od daty wytoczenia powództwa do daty zapłaty żądanego roszczenia oraz zwrotu kosztów procesu są zasadne. Wobec powyższego na mocy art. 481 § 1 k.c. w zw. z art. 482 § 1 k.c. w pkt I wyroku Sąd zasądził zgodnie z żądaniem pozwu kwotę 3.127,15 zł wraz z odsetkami. O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie III wyroku zgodnie z zasadą rozdzielenia kosztów na mocy art. 100 k.p.c.