IV P 93/17

Sygn. akt IV P 93/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 listopada 2017 r. Sąd Rejonowy w (...) IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Grażyna Giżewska - Rozmus Protokolant: st. sekr. sądowy Joanna Racis po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2017 r. w (...) na rozprawie sprawy z powództwa J. S. przeciwko Starostwu Powiatowemu w O. o sprostowanie świadectwa pracy I oddala powództwo, II zasądza od powódki J. S. na rzecz pozwanego Starostwa Powiatowego w O. kwotę 120 złotych (sto dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. IV P 93/17 UZASADNIENIE Powódka J. S. w pozwie skierowanym przeciwko Starostwu Powiatowemu w O. wniosła o sprostowanie świadectwa pracy poprzez zamieszczenie w nim informacji , że pozostawała w zatrudnieniu od dnia 30.10.2015r. do dnia 28.02.2017r. W uzasadnieniu wskazała, iż roszczenie jest kolejnym kierowanym przeciwko temu samemu pracodawcy, który konsekwentnie i uporczywie narusza jej uprawnienia pracownicze. Podniosła, że działanie pracodawcy w stosunku do niej nosi znamiona czynu przestępczego. Strona powodowa podkreśliła, iż wyrokiem z dnia 9 września 2015r. Sąd Rejonowy w (...) przywrócił powódkę do pracy. Powódka wyraziła gotowość do podjęcia pracy jeszcze przed uprawomocnieniem się wyroku. Wskazała, iż pomimo uprawomocnienia się wyroku pozwana nie wezwała powódki do pracy, brak wiedzy o prawomocnym orzeczeniu uniemożliwił jej zgłoszenie gotowości do pracy. Podkreśliła, że zgłoszenie gotowości nastąpiło dopiero pismem z dnia 29 października 2015r., a dotarło ono do pozwanego w dniu 30 października 2015r. Pozwany odmówił dopuszczenia powódki do pracy, o czym poinformował ją pismem z dnia 6 listopada 2015r. W tej sytuacji powódka skierowała roszczenie o dopuszczenie do pracy. Powódka wskazała, iż jeszcze kilkakrotnie wnosiła o dopuszczenie jej do pracy, ale nie wywoływało to żadnej reakcji pozwanego. Wskazała, iż wyrokiem z dnia 23 czerwca 2016r. Sąd nakazał pozwanemu dopuszczenie powódki do pracy, jednakże orzeczenie to zostało zaskarżone przez pozwanego. Sąd II Instancji w orzeczeniu z dnia 17 października 2016r. dał wyraz swojemu stanowisku co do merytorycznej zasadności roszczenia powódki, w wyniku czego pozwana dopuściła powódkę do pracy z dniem 27.10.2016r. Nadmieniła, iż nie została dopuszczona do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku i wkrótce otrzymała wypowiedzenie zmieniające warunki pracy i płacy. Podkreśliła, że w związku z odmową przyjęcia zmienionych warunków zatrudnienia stosunek pracy ustał z dniem 28 lutego 2017r. Strona powodowa wskazała , iż pozwany wydał jej świadectwo pracy zawierające informację o jej zatrudnieniu w okresie od 27 października 2016r., a nie od dnia 30 października 2015r. W dniu 6 marca 2017r powódka wezwała pozwanego do sprostowania świadectwa pracy, jednakże ten odmówił. Powódka wniosła także o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. W odpowiedzi na pozew Starostwo Powiatowe w O. wniosło o oddalenie powództwa. Wskazano w pierwszej kolejności, że pomiędzy stronami przed Sądem Rejonowy w (...) toczyło się postępowanie o przywrócenie powódki do pracy. Wyrokiem z dnia 9 września 2015r. powódka została przywrócona do pracy u pozwanego. Z uwagi na zgłoszenie przez powódkę gotowości do pracy z uchybieniem ustawowego terminu, Starostwo odmówiło ponownego zatrudnienia powódki. Wskazano, iż orzeczeniem z dnia 23 czerwca 2016r. nakazano pozwanemu dopuszczenie powódki do pracy. W związku z apelacją pozwanego, wyrok ten został uchylony wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 24 października 2016r. Podkreślono, iż pozwany dopuścił powódkę do pracy powierzając jej do wykonywania inne czynności niż te, które wykonywała dotychczas. Wskazano, że w świadectwie pracy prawidłowo wskazano okres zatrudnienia powódki. Powódka została dopuszczona do pracy w dniu 26 października 2016r i z tą chwilą nastąpiła faktyczna reaktywacja stosunku pracy. Wskazano, że w okresie pomiędzy 30 października 2015r. a 27 października 2016r. istniał spór pomiędzy stronami co do skuteczności złożonego przez powódkę po terminie oświadczenia o gotowości do pracy. Pozwany powołując się na art. 48 §1 kp wskazał, że pomiędzy rozwiązaniem umowy o pracę a momentem skutecznego złożenia przez pracownika oświadczenia o gotowości do podjęcia pracy stosunek pracy między stronami nie istnieje. Ponadto wskazano, iż na skutek złożenia przez pracodawcę oświadczenia o odmowie zatrudnienia powódki nie doszło do restytucji stosunku pracy na podstawie oświadczenia z dnia 29 października 2015r. Wskazano, że w przypadku gdy oświadczenie zostało złożone po terminie przywrócenie do pracy zależy od woli pracodawcy. Pomimo, iż spór pomiędzy stronami nie został zakończony, w celu uniknięcia dalszego przedłużania postępowania, strona pozwana dopuściła powódkę do pracy z dniem 27 października 2016r. po złożeniu przez powódkę oświadczenia w dniu 21 października 2016r. Wskazano również, iż mimo wyrażenia gotowości do podjęcia pracy powódka nie pracowała w okresie od 30 października 2015r. do dnia 27 października 2016r. Brak uwzględnienie jej oświadczenia z dnia 29 października 2015 r. spowodowało, że przywrócenie do pracy nastąpiło z chwilą faktycznego dopuszczenia powódki do pracy. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powódka J. S. zatrudniona była w pozwanym Starostwie Powiatowym w O. w okresie od 03 września 2007r. do 31.05.2015r. na stanowisku inspektora. Powyższy stosunek ustał w wyniku rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę. Z dniem 27 października 2016r. pracodawca dopuścił powódkę do pracy w wymiarze 0,75 etatu na stanowisku inspektora. Powyższy stosunek ustał w dniu 28.02.2017r. w wyniku rozwiązania umowy przez oświadczenie jednej ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia. ( dowód: akta osobowe część C- wypowiedzenie k. 2, świadectwo k 5,7-7v) W związku z rozwiązaniem umowy o pracę pracodawca wystawił powódce świadectwo pracy z dnia 28 lutego 2017r., w którym wskazano, iż powódka była zatrudniona u pozwanej w okresie od dnia 27 października 2016r. do dnia 28 lutego 2017r. Powódka pismem z dnia 06.03.2017r. wezwała pracodawcę do sprostowania świadectwa pracy, poprzez zamieszczenie w nim informacji, że pozostawała w zatrudnieniu od dnia 30 października 2015r. do dnia 28 lutego 2017r. Pracodawca pismem z dnia 13.03.2017r. poinformował powódkę, iż negatywnie rozpatrzył jej wniosek o sprostowanie świadectwa pracy. (dowód: akta osobowe część C- świadectwo k 7-7v, pisma k. 8-9) Pomiędzy stronami przed Sądem Rejonowym w (...) toczyło się, w sprawie IV P (...), postępowanie o przywrócenie powódki do pracy. Wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 09 września 2015r. Sąd Rejonowy przywrócił powódkę do pracy u pozwanego. Pismem z dnia 01 października 2015r. ( data wpływu do Starostwa 02.10.2015r.) powódka, jeszcze przed uprawomocnieniem się wyroku, zgłosiła pracodawcy gotowość do podjęcia pracy. Kolejną gotowość do pracy powódka zgłosiła pismem z dnia 29 października 2015r. ( data wpływu do Starostwa 30.10.2015r.), w którym wskazała, iż oczekuje na wezwanie pod jej adresem zamieszkania lub telefonicznie. Nie wskazała przyczyn uchybienia terminowi zgłoszenia gotowości do podjęcia pracy. (dowód: odpis wyroku z dnia 09.09.2015r. k. 30, pisma k. 6,7, przesłuchanie M.C. k.41 00:19:34-00:31:10) Pismem z dnia 06 listopada 2015r. pracodawca poinformował powódkę, że pismo z dnia 30 października 2015r., w którym powódka zgłasza gotowość do pracy zostało złożone po terminie, albowiem na dokonanie tej czynności powódka miała 7 dni po uprawomocnieniu się wyroku. Oświadczeniem tym pracodawca odmówił ponownego zatrudnienia powódki. ( bezsporne: nadto: pismo k. 13, przesłuchanie stron: Starosty (...) M. C. k.41 00:19:34-00:31:10, J. S. 40v-41 00:10:59-00:19:30) . Pismami z dnia 18 kwietnia 2016r., z dnia 10 maja 2016r. oraz z dnia 07 czerwca 2016r. kolejny raz powódka zgłaszała pracodawcy swoją gotowość do podjęcia pracy. (dowód: pismo z dnia 18.04.2016r. k. 8, pismo z dnia 10.05.2016r. k. 9, pismo z dnia 07.06.2016r. k. 10 ) Powódka wniosła pozew o dopuszczenie do pracy. Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2016r. w sprawie IV P 700/15 Sąd Rejonowy w (...) nakazał pozwanemu dopuszczenie powódki do pracy. Od powyższego wyroku pozwany złożył apelację. Powyższe orzeczenie wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 24 października 2016r. zostało uchylone. (dowód: odpis wyroku z dnia 23.06.2016r. sygn. IV P 700/15 k. 31, wyrok Sądu Okręgowego z dnia 24 października 2016r. IV Pa 123/16 k. 32). Strona powodowa pismem z dnia 24 czerwca 2016r., w związku z zapadłym w sprawie IV P 700/15 wyrokiem o dopuszczeniu do pracy, ponownie zgłosiła swoją gotowość do podjęcia pracy, wskazując jednocześnie, iż oczekuje na wezwanie od pracodawcy. J. S. pismem z dnia 21 października 2016r. zgłosiła swoją gotowość do podjęcia pracy. Po złożeniu oświadczenia powódka rozpoczęła wykonywanie pracy z dniem 27 października 2016r. Postanowieniem z dnia 25.01.2017r. w sprawie IV P 418/16 ( prowadzonej pod nowym numerem w związku z uchyleniem wyroku w sprawie IV P 700/15) Sąd umorzył postępowanie z uwagi na cofnięcie pozwu przez powódkę. J.S. cofnęła pozew z uwagi na fakt , iż została dopuszczona do pracy u pozwanego. ( dowód: pisma k. 11,12, postanowienie k. 33, przesłuchanie stron: Starosty (...) M. C. k.41 00:19:34-00:31:10, J. S. 40v-41 00:10:59-00:19:30) Powódka wykonywała inne czynności niż dotychczas, na innym stanowisku pracy ( bezsporne). Sąd zważył, co następuje: Roszczenie powódki nie zasługuje na uwzględnienie. Powódka wnosiła o sprostowanie świadectwa pracy poprzez zamieszczenie w nim informacji, iż pozostawała w zatrudnieniu od dnia 30 października 2015r. do dnia 28 lutego 2017r. Zgodnie z art. 97 § 1 kp w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy pracodawca jest obowiązany niezwłocznie wydać pracownikowi świadectwo pracy. Wydanie świadectwa pracy nie może być uzależnione od uprzedniego rozliczenia się pracownika z pracodawcą. § 2 wskazanego artykułu przewiduje, iż w świadectwie pracy należy podać informacje dotyczące okresu i rodzaju wykonywanej pracy, zajmowanych stanowisk, trybu rozwiązania albo okoliczności wygaśnięcia stosunku pracy, a także inne informacje niezbędne do ustalenia uprawnień pracowniczych i uprawnień z ubezpieczenia społecznego. Ponadto w świadectwie pracy zamieszcza się wzmiankę o zajęciu wynagrodzenia za pracę w myśl przepisów o postępowaniu egzekucyjnym. Na żądanie pracownika w świadectwie pracy należy podać także informację o wysokości i składnikach wynagrodzenia oraz o uzyskanych kwalifikacjach. Pracownik może w ciągu 7 dni od otrzymania świadectwa pracy wystąpić z wnioskiem do pracodawcy o sprostowanie świadectwa. W razie nieuwzględnienia wniosku pracownikowi przysługuje, w ciągu 7 dni od zawiadomienia o odmowie sprostowania świadectwa pracy, prawo wystąpienia z żądaniem jego sprostowania do sądu pracy (§ 2 1). Warunki szczególne wydawania świadectw pracy i ich treści określa Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania (Dz. U. z dnia 30 maja 1996 r.). W pierwszej kolejności należy stwierdzić, iż jak stanowi art. 97 par. 2