Sygnatura akt VI W 1869/17 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 06-11-2017 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Paweł Chodkowski Protokolant: Justyna Tsaykler po rozpoznaniu w dniu 06-11-2017 r. sprawy przeciwko Z. M.
(1)synowi I. i S. z domu C. urodzonemu (...) w miejscowości S. obwinionemu o to, że w dniu 13 kwietnia 2017 roku ok. godz. 12:10 we W. na ul. (...) poza wyznaczonym miejscem legalnego zgromadzenia i przed jego rozpoczęciem przy pomocy urządzenia nagłaśniającego ustawionego na dachu pojazdu marki O. (...) nr rej. (...) emitował muzykę oraz przemawiał, czym naruszył zakaz używania instalacji lub urządzeń nagłaśniających tj. o czyn z art. 343 ust. 1 Prawo ochrony środowiska ****************** I. uznaje obwinionego Z. M.
(1)za winnego czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie z art. 343 ust. 1 Prawo ochrony środowiska i za to na podstawie art. 343 ust. 1 Prawo ochrony środowiska x wymierza mu karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) złotych; II. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt VI W 1869/17 UZASADNIENIE W toku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny: W dniu 13 kwietnia 2017 roku przy ul. (...) we W. odbyć się miało legalne zgromadzenie. Przed jego rozpoczęciem, około godziny 12:20, znajdując się poza miejscem wyznaczonym dla przeprowadzenia zgromadzenia, Z. M.
(1)za pomocą urządzenia nagłaśniającego, które było ustawione na dachu pojazdu marki O. (...) nr (...) emitował muzykę oraz przemawiał. dowód: - zeznania świadka M. N. , k. 29 - zeznania świadka R. G., k. 6-7, 30 - notatki urzędowe k.2,3. Z. M.
(1)stał obok pojazdu, na dachu którego zainstalowane było urządzenie nagłaśniające i nie reagował na polecenia policjantów, by wyłączyć to urządzenie ani też dołączyć do zgromadzenia. dowód: - zeznania świadka M. N. , k. 29 - zeznania świadka R. G., k. 6-7, 30 - notatki urzędowe k.2,3. Z. M.
(1)nie stawiał się na wezwanie Sądu i tym samym nie skorzystał do uprawnienia złożenia wyjaśnień w sprawie i przedstawienia swojej wersji przebiegu zdarzeń. Zdaniem Sądu, oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stwierdzić należy, że ustalony stan faktyczny wynika ze zgodnych zeznań świadków R. G. i M. N.. Powołane dowody nie zawierają żadnych sprzeczności i tworzą jednolitą całość. Świadkowie ci zeznawali na okoliczności znane im z racji wykonywania czynności służbowych, ich zeznania wzajemnie się uzupełniały i pozwoliły na ustalenie stanu faktycznego w sprawie. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy prowadzi do uznania, że obwiniony Z. M.
(1)swoim zachowaniem wyczerpał znamiona wykroczenia z art. 343 § 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska, który to przepis przewiduje odpowiedzialność wykroczeniową, za działanie, które polega na naruszeniu zakazu używania instalacji lub urządzeń nagłaśniających określonego w art. 156 ust. 1 tejże ustawy. Wprawdzie, w ust. 2 art. 156 przewidziano wyjątek, wskazując, że nie stosuje się przepisu ust. 1 do okazjonalnych uroczystości i imprez związanych z kultem religijnym, imprez sportowych, handlowych i innych lokalnych zgromadzeń, a także podawania do publicznej wiadomości informacji i komunikatów służących bezpieczeństwu publicznemu, jednakże w realiach niniejszej sprawy żadnej z wymienionych okoliczności nie zaistniała. Zdarzenie z dnia 13 kwietnia 2017 roku, podczas którego obwiniony Z. M.
(1)co wynika z zeznań świadków R. G. i M. N., głośno emitował muzykę i przemawiał, wykorzystując urządzenie nagłaśniające, nie miało bowiem charakteru okazjonalnej uroczystości, czy też imprezy związanej z kultem religijnym, imprezy sportowej, handlowej, rozrywkowej a działania Z. M.
(1)nie służyły podaniu do publicznej wiadomości informacji czy też komunikatów służących bezpieczeństwu publicznemu. Sposób działania obwinionego, miejsce i czas popełnienia wykroczenia, to okoliczności które Sąd miał na względzie wymierzając Z. M.
(2)karę grzywny. Kara ta nie jest nadmiernie surowa, a jednocześnie w pełni adekwatna do stopnia winy oraz społecznej szkodliwości przedmiotowego czynu, uwzględnia jego sytuację materialną i pozwoli na osiągnięcie celu kary w zakresie wychowawczego oddziaływania na obwinionego. Uwzględniono ponadto społeczne oddziaływanie oraz cele zapobiegawcze orzeczonej kary. Sąd wyraża jednocześnie przekonanie, iż spełni ona swoje zadania w zakresie prewencji szczególnej i pomoże zrozumieć Z. M.
(2)niewłaściwość jego zachowania. Rozstrzygnięcie w zakresie kosztów procesu oparte zostało na treści art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw.