Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 20 września 2013 r. w sprawie sygn. akt. II K 367/13 orzekł: I. uznał oskarżonego M. J. za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, ustalając że stanowi on przestępstwo określone w art.
w zw. z art.
§ l k.k. i za to na podstawie art.
wymierzył oskarżonemu M. J. karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § l i § 2 k.k. i art. 70 § l pkt l k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego M. J. w wyroku kary 6 miesięcy pozbawienia wolności warunkowo zawiesił ustalając okres próby na 5 (pięć) lat; III. na podstawie art. 71 § l k.k. w zw. z art. 33 § l i § 3 k.k. wymierzył oskarżonemu M. J. karę grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych, IV. na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 43 § l k.k. orzekł wobec oskarżonego M. J. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 (trzech) lat; V. na podstawie art. 49 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego M. J. świadczenie pieniężne w kwocie 1.500 (jednego tysiąca pięciuset) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; VI. na podstawie art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonego M. J. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 444,95 zł. (czterysta czterdzieści cztery złote dziewięćdziesiąt pięć groszy) tytułem kosztów sądowych, w tym na podstawie art. 2 ust. l pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (tj. Dz.U. z 1983 r. Nr 49, póz. 223 ze zm.) kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem opłaty od kary pozbawienia wolności a na podstawie art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (tj. Dz.U. z 1983 r. Nr 49, póz. 223 ze zm.) kwotę 160 (sto sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty od kary grzywny. Apelację od wyroku tego w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego wniósł prokurator i na podstawie art. 438 pkt 2 kpk wyrokowi temu zarzucił: obrazę przepisów postępowania mogącego mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 413 § 1 pkt. 6 kpk poprzez niewskazanie art. 69 § 4 kk jako podstawy warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności M. J., wnosząc o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. II poprzez zastosowanie jako podstawy prawnej zawieszenia wykonania orzeczonej wobec M. J. kary pozbawienia wolności art. 69 § 4 kk. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Apelacja prokuratora jest zasadna. Oskarżony M. J. popełnił przestępstwo z art. 178 a § 4 kk. Wymierzając oskarżonemu karę pozbawiania wolności w rozmiarze 6 miesięcy Sąd orzekający warunkowo zawiesił jej wykonanie na okres próby 5 lat. Za podstawę prawną orzekania w tym zakresie Sąd ten przyjął przepisy art. 67 § 1 i 2 kk oraz art. 70 § 1 pkt 1 kk. Tymczasem z brzmienia przepisu art. 69 § 4 kk wynika wprost, że wobec sprawcy przestępstwa określonego w art. 178 a § 4 kk Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Skoro Sąd Rejonowy wydając zaskarżony wyrok uznał, że wobec oskarżonego M. J. zachodzi właśnie taki uzasadniony wypadek, czemu dał wyraz w treści uzasadnienia wyroku, to jest oczywistym, że w podstawie prawnej orzeczenia o warunkowym zawieszeniu kary pozbawienia wolności winien być powołany wspomniany powyżej przepis art. 69 § 4 kk o co słusznie wnosiła apelacja prokuratora. Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art. 437 § 1 kpk orzekł jak w sentencji. Orzeczenie o wydatkach za postępowanie odwoławcze oparte zostało na przepisach art. 635 kpk w zw. z art. 624 § 1 kpk. Zwolnienie oskarżonego od tych wydatków uzasadnione jest względami słuszności. SSO A. Ślusarczyk SSO A. Bablion - Domagała SSO K.Sójka KK
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.