Sygn. akt VIII U 124/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 października 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Pat
§ 1k.p.c.
oddalił w pkt 1 odwołanie. Jednocześnie w pkt 2 na podstawie art.
§ 2k.p.c. Sąd zmienił częściowo zaskarżoną decyzję z dnia 15 listopada 2016 roku nr (...) (...), zaadresowaną do K. P.
(1), określającej zadłużenie K. P.
(1)z tytułu składek, odsetek za zwłokę, kosztów upomnienia, kosztów egzekucyjnych na ubezpieczenia społeczne za okres od maja 2007r. do kwietnia 2015r., na ubezpieczenie zdrowotne za okres od maja 2008r. do kwietnia (...). i na Fundusz Pracy za okres od sierpnia 2010r. do kwietnia 2015r. w ten sposób, że stwierdził, iż zabezpieczenie wierzytelności na majątku wspólnym K. P.
(1)i K. P.
(2)może dotyczyć należności powstałych do dnia 5 lipca 2010r. W pozostałej części – w pkt 3 – Sąd oddalił odwołanie na podstawie art.
§ 1k.p.c..
Odwołujący byli reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika i złożyli wniosek o zwrot kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Organ rentowy był reprezentowany przez upoważnionego pracownika. W pkt 4 wyroku Sąd na podstawie art. 102 k.p.c. odstąpił od obciążenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. kosztami zastępstwa procesowego na rzecz K. P.
(2). Art. 102 kpc stanowi, że w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Pozwala zatem na wyłączenie podstawowej zasady ponoszenia kosztów procesu, jaką jest finansowa odpowiedzialność za wynik sprawy (ponoszenie finansowego ryzyka podejmowanych czynności procesowych) w sytuacjach wyjątkowych (określonych przez ustawę jako wypadki szczególnie uzasadnione) nie definiując ich jednak. Norma ta pozostawia sądowi swobodę oceny i wartościowania argumentów prezentowanych przez strony. Umożliwia wydanie orzeczenia zgodnego ze zobiektywizowanym poczuciem sprawiedliwości w sytuacji, gdy zastosowanie zasady odpowiedzialności za wynik procesu prowadziłoby do rozstrzygnięcia oczywiście niesłusznego (niesprawiedliwego). Przepis ten jest wyrazem (przykładem) tzw. prawa sędziowskiego – przyznaje sądowi kompetencję do łagodzenia skutków zasad przyjętych przez ustawodawcę w sytuacji, gdy ich zastosowanie nie daje się pogodzić z elementarnym poczuciem sprawiedliwości. W ocenie Sądu zachodzą podstawy do zastosowania art. 102 k.p.c. Odwołujący K. P.
(2)wystąpił na drogę sądową z uwagi na podjęte decyzje przez organ rentowy. Jedno z odwołań zostało przez Sąd oddalone, natomiast drugie częściowo uwzględnione, stąd też, w ocenie Sądu, należało odstąpić od obciążania organu rentowego kosztami zastępstwa procesowego na rzecz odwołującego K. P.
(2). (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek