k.c., poprzez jego błędna wykładnię i uznanie, że zapisy dotyczące opłaty administracyjnej stanowią niedozwoloną klauzulę, podczas gdy zgodne sa z ustawą o kredycie konsumenckim.. Wskazując na powyższe zarzuty powódka wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa w całości i obciążenie pozwanej kosztami procesu. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja jest częściowo uzasadniona, ale zasługuje na uwzględnienie tylko w nieznacznej części. Należy zgodzić się z apelującym , że Sąd rozpoznając przedmiotową sprawę, nie odniósł się w swych rozważanych do przepisów o kredycie konsumenckim i nie ocenił postanowień umowy pożyczki w kontekście tej ustawy. Trzeba jednak zauważyć, że umowa została zawarta w dniu 10 marca 2016 r, a artykuł 36a KredytKonsU stosuje się do umów o kredyt konsumencki zawartych po 11.3.2016 r. (art. 9 ust. 2 i art. 11 pkt 1 ustawy z 5.8.2015 r. o zmianie ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. z 2015 r. poz. 1357 ze zm., oraz art. 54 pkt 3 ustawy z 9.10.2015 r. o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. z 2015 r. poz. 1830). Z drugiej strony brak tego przepisu nie oznacza, że pozaodsetkowe koszty kredytu nie podlegają kontroli sądu w zakresie ich zgodności z art. art. 353 1 k.c. i art.
przy wykorzystaniu między innymi treści obecnie obowiązującego art. 36 a ustawy. W realiach sporu powódce udzielono pożyczki w kwocie 2000 zł, przy czym dodatkowe koszty jej udzielenia zamknęły się kwotą 2000 zł. Gdyby zastosować obowiązujący obecnie przepis art. 36a ustawy o kredycie konsumenckim maksymalna kwota pozaodsetkowych kosztów przy zastosowaniu podanego w przepisie wzoru wynosiłaby1979, 45 zł, ale odnosi się ona do całego okresu trwania umowy. Oceniając postanowienia umowy w zakresie wysokości opłaty administracyjnej w aspekcie art.
k.c., należy zgodzić się z apelującym, że sama konieczność jej pobierania w celu opłacenia kosztów obsługi pożyczki, wyceny ryzyka, utrzymywania baz danych nie może być traktowana jako klauzula niedozwolona, pozwalająca na dodatkowe wzbogacenie się powoda, czy mająca na celu omijanie przepisów o odsetkach maksymalnych. Należy jednak powiązać jej wysokość z okresem kredytowania. W rozpoznawanej sprawie okres spłaty pożyczki został rozłożony na 30 miesięcznych rat. Po podzieleniu kwoty 17000 zł przez 30 otrzymujemy opłatę miesięczną w wysokości 56,66 zł, co może odpowiadać kosztom jej obsługi. Mając na uwadze, że pożyczka była spłacana z uwzględnieniem okresu wypowiedzenia tylko przez 6 miesięcy, to tylko za taki okres należy się powodowi opłata administracyjna., czyli w kwocie 339,96 zł. Po pomniejszeniu opłaty uiszczonej przez pozwaną w wysokości 56,66, do zapłaty na rzecz powoda pozostaje kwota 283,30 zł i taką też kwotę dodatkowo Sąd Okręgowy zasądził na rzecz powoda na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. Łączne koszty pozaodsetkowe udzielenia kredytu zamknęły się kwotą 636 zł, gdyby natomiast zastosować wzór podany w art. 36a ust.1 to przy uwzględnieniu faktycznego czasu trwania umowy ( 6 miesięcy ) koszt ten zamknął by się kwotą 795,89 zł. Z powyższych zestawień wynika, że kwota opłaty administracyjnej liczona niezależnie od czasy faktycznego trwania umowy była rażąco zawyżona do faktycznie otrzymanej przez pozwaną pożyczki. W tych okolicznościach należało co do zasady zgodzić się z poglądem Sądu Rejonowego, że umowa w części dotyczącej wysokości opłaty administracyjnej jest nieważna, chociaż nie w całości. Należy bowiem zauważyć, że do uzasadnionych kosztów umowy pożyczki wchodzą nie tylko odsetki, ale także prowizje, opłaty. Jednak jak już zaznaczono wyżej ich wysokość musi pozostawać w ekwiwalentności z udzieloną pożyczką., dlatego też apelacja w pozostałej części podlegała oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. O kosztach procesu za drugą instancję orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c. obciążając pozwaną stosownie do wygranej ( 17 %) kosztami postępowania apelacyjnego częściowo w wysokości 93,50 zł ( 550 zł razy 17%). Mimo częściowej zmiany wyroku sądu pierwszej instancji nie zmieniono rozstrzygnięcia o kosztach za pierwszą instancję, ponieważ powód otrzymał zwrot całości poniesionych kosztów .
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.