(uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z 15 marca 2006 r., III CZP 106/05, OSNC 2006 r., Nr 10, poz. 160). W niniejszej sprawie taka sytuacja jednak nie zachodziła, gdyż powodowie D. D., jak i B. D., jak i współmałżonek A. D. (będąca uprzednio wpisana do KW, jako współwłaściciel, na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej) są osobami uprawnionymi do składania wniosków o dokonanie wpisu w księdze wieczystej na podstawie art.
D. (por. akt poświadczenia dziedziczenia, k. 69-73), widniejącym w dalszym ciągu w dziale II Kw nr (...), a pozwani są również osobami ujawnionymi we władnącej księdze wieczystej nr (...). Zatem nikt ze stron niniejszego procesu nie był osobą nie posiadającą tytułu prawnego do omawianych nieruchomości, jak i nie posiadającą uprawnienia do złożenia wniosku o dokonanie wpisu w omawianych księgach wieczystych. W niniejszej sprawie, zatem już od momentu wytoczenia powództwa, w dziale III KW nr (...), dotyczącym działki nr (...) była wpisana służebność drogowa obciążająca nieruchomość oddaną powodom w użytkowanie wieczyste. A zatem, co zostało już powiedziane właściwą drogą do usunięcia tego wpisu (na skutek wygaśnięcia prawa, co stanowi zasadniczą podstawę prawną powództwa), a taki był przecież cel wytoczonego powództwa, jak i odpowiadającego go wpisu zamieszczonego w dziale I-SP księgi wieczystej KW nr (...) dotyczącej prawa własności nieruchomości (władnącej) o nr (...) było wytoczenie powództwa w trybie art. 10 ust.1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, zważywszy również na fakt, iż wszystkie strony procesu są wpisane do wskazanych ksiąg wieczystych lub są osobami uprawnionymi (dotyczy to powodów, jako spadkobierców ustawowych po T. D.) do złożenia wniosku o dokonanie wpisu w księdze wieczystej na podstawie art.
(uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z 15 marca 2006 r., III CZP 106/05, OSNC 2006 r., Nr 10, poz. 160), a na dzień orzekania przez sąd odwoławczy stan prawny uwidoczniony w powyższych księgach wskazuje, że omawiana służebność jest w nich zamieszczona. Sąd Okręgowy, wobec braku zmiany żądanie pozwu w toku całego procesu, nie mógł orzekać ponad żądanie (art. 321§1 kpc w zw. z art. 391§1kpc), gdyż był związany żądaniem. Z tych też względów rozpoznanie zarzutów naruszenia prawa procesowego, jak i materialnego określonych w apelacji okazało się bezprzedmiotowe. Z powyższych względów apelacja podlegała oddaleniu na podstawie art. 385 kpc. O kosztach postępowania Sąd Okręgowy orzekł według norm przepisanych, zgodnie z odpowiedzialnością za wynik postępowania apelacyjnego na podstawie art. 98§1, 3, 99kpc, 108§1 kpc w zw. z art. 391§1kpc. SSO Joanna Banaś-Paluch SSO Andrzej Roman SSO Piotr Łakomiak sędzia ref. I inst. SSR A. Trybuła
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.