k.p.c. poprzez przyjęcie braku uprawdopodobnienia skuteczności wypowiedzenia i naruszenia przez stronę pozwaną art.5 k.c. samej czynności wypowiedzenia. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W realiach rozpoznawanej sprawy zarzut skarżących dotyczący nierozpoznania istoty wniosku o udzielenie zabezpieczenia jest kompletnie niezrozumiały w kontekście przepisu art.
k.p.c. normującego zakres i przedmiot rozpoznania wniosku o udzielenie zabezpieczenia. Z tej przyczyny nie sposób odnieść się do niego w sposób merytoryczny. Wskazać przy tym trzeba, iż wbrew przekonaniu skarżących, uzasadnienie skarżonego postanowienia przekonuje o tym, że Sąd I instancji rozpoznał istotę przedmiotowego wniosku w zakresie w nim zawartym i wyznaczonym treścią obowiązujących w tej materii przepisów kodeksu postępowania cywilnego. Podobnie całkowicie bezzasadnym i równie niezrozumiały, co zarzut wcześniejszy, jawi się zarzut naruszenia przepisu art.736 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw. z art.
odnoszący się jedynie do wymogów formalnych, którym odpowiadać musi wniosek o udzielenie zabezpieczenia. Niewątpliwie zaś kwestia ta nie była przedmiotem rozpoznania przez Sąd I instancji. Wydaje się, iż skarżący w sposób dość nieudolny w istocie kwestionują prawidłowość uznania przez Sąd I instancji braku uprawdopodobnienia przez nich spornego roszczenia, jako jednej z koniecznych do udzielenia zabezpieczenia przesłanek określonych w art.
Sąd Apelacyjny, podziela jednak stanowisko Sądu Okręgowego, obszernie wyrażone w uzasadnieniu skarżonego orzeczenia, w zakresie dotyczącym niewykazania owej przesłanki przez powodów, co z tej przyczyny nie wymaga powtarzania. Oceny tej w żaden sposób nie może zmienić lakoniczne i chaotyczne w swej treści stanowisko skarżących wyrażone w zażaleniu. Wskazać wreszcie należy, iż o całkowitej bezzasadności owego wniosku o udzielenie zabezpieczenia przekonywał brak drugiej z przesłanek koniecznych do udzielenia zabezpieczenia w postaci uprawdopodobnienia interesu prawnego w rozumieniu art.
Podkreślić przy tym trzeba, iż w owym wniosku powodowie nawet nie podjęli próby wykazania istnienia owej przesłanki, co umknęło również uwadze Sądu I instancji. Oczywistym na gruncie cytowanego przepisów pozostaje obowiązek strony ubiegającej się o udzielenie zabezpieczenia wykazania łącznego zaistnienia dwóch przesłanek w postaci uprawdopodobnienia spornego roszczenie oraz uprawdopodobnienia interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. W konsekwencji brak wykazania zaistnienia tylko jednej z nich co do zasady uniemożliwia udzielenie zabezpieczenia. Jak już wskazano taka właśnie sytuacja miała miejsce w omawianej sprawie i już tylko ta przyczyna uzasadniała oddalenie przedmiotowego wniosku. W konsekwencji całokształtu powyższych rozważań Sąd Odwoławczy uznając zażalenie za pozbawione uzasadnionych podstaw, oddalił je po myśli przepisu art. 385 k.p.c. i orzekł, jak w sentencji. bp
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.