Sygnatura akt VIII Ua 122/17 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 27 czerwca 2017 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi X Wydział Pracy i (...) po rozpoznaniu sprawy z wniosku D. K., T. K. (1) przeciw

§ 2k.p.c.

Sąd zmienił zaskarżoną decyzję w tym zakresie, natomiast na podstawie art.

§ 1k.p.c.

Sąd oddalił odwołanie w pozostałej części. Apelację od powyższego wyroku wnieśli wnioskodawcy reprezentowani przez pełnomocnika, zaskarżając wyrok w zakresie pkt.

1. Wyrokowi zarzucili:
2. sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z materiałem dowodowym istniejącym w sprawie, w szczególności poprzez uznanie, iż analizie podlega wyłącznie brak objęcia ubezpieczeniem społecznym D. K. z tytułu zatrudnienia w przedsiębiorstwie zainteresowanego, tymczasem postępowanie dotyczy nienależnie pobranych świadczeń z tytułu zasiłku chorobowego, który przysługuje także w przypadku, gdy stwierdzone zostanie, iż ubezpieczona podlegała w okresie objętym decyzjami innym tytułem do ubezpieczenia chorobowego niż stosunek pracy, a wniosek o dokonanie ustaleń w tym zakresie zainteresowany złożył do organu rentowego i poinformował o tym fakcie Sąd w dniu 27 czerwca 2017r.
3. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 177 par. l pkt 3) k.p.c. poprzez uznanie, iż wszczęcie na skutek wniosku zainteresowanego skierowanego do ZUS o ponowne ustalenie prawa ubezpieczonej do świadczeń z tytułu umowy zlecenia nie powoduje konieczności zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie. Wobec powyższych zarzutów wniosła o uchylenie niniejszego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, nadto o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd pierwszej instancji wydał trafne orzeczenie, znajdujące oparcie w zebranym w sprawie materiale dowodowym i obowiązujących przepisach prawa. Sąd Okręgowy w pełni aprobuje ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji i przyjmuje je za własne, podziela również wywody prawne zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, nie znajdując żadnych podstaw do jego zmiany bądź uchylenia. Zarzut apelacji sprowadzał się do zarzutu nieuwzględnienia wniosku o zawieszenie postępowania w związku z koniecznością rozpoznania złożonego wniosku o objęcie ubezpieczonej innym tytułem ubezpieczenia niż stosunek pracy, a tym samym apelujący wywodził, że objęcie ubezpieczonej innym tytułem ubezpieczenia da jej prawo do zasiłku chorobowego z innego tytułu. Stanowisko apelującego nie zasługuje na uwzględnienie. Należy przypomnieć, że sądowe postępowanie odwoławcze ma charakter kontrolny, co oznacza, że jego przedmiotem jest ocena zgodności z prawem, w aspekcie formalnym i materialnym, decyzji organu rentowego z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego istniejącego w chwili wydawania rozstrzygnięcia zaskarżonego odwołaniem (zob. też wyrok SN z dnia 20 maja 2004 r., II UK 395/03, OSNPUSiSP 2005, nr 3, poz. 43 i wyrok SN z dnia 3 grudnia 1998 r., II UKN 341/98, OSNAPiUS 2000, nr 2, poz. 72). Zakres i przedmiot rozpoznania sądowego w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych wyznacza przedmiot decyzji organu rentowego i żądanie zgłoszone w odwołaniu wniesionym do sądu (zob. tezę 4 wyroku SN z dnia 7 kwietnia 2011 r., I UK 357/10, LEX nr 863946; tezę 1 wyroku SN z dnia 1 września 2010 r., III UK 15/10, LEX nr 667499; wyrok SN z dnia 9 kwietnia 2008 r., II UK 267/07, LEX nr 469168 oraz tezę 2 postanowienia SN z dnia 26 stycznia 2012 r., I UK 310/11, LEX nr 1215418; postanowienie SN z dnia 22 lutego 2012 r., II UK 275/11, LEX nr 1215286; postanowienie SN z dnia 2 marca 2011 r., II UZ 1/11, LEX nr 844747; tezę 2 postanowienia SN z dnia 20 stycznia 2010 r., II UZ 49/09, LEX nr 583831; tezę 2 postanowienia SN z dnia 3 lutego 2010 r., II UK 314/09, LEX nr 604214 i postanowienie SN z dnia 13 maja 1999 r., II UZ 52/99, OSNAPiUS 2000, nr 15, poz. 601), gdyż sąd, rozpoznając odwołanie od decyzji organu rentowego, rozstrzyga o zasadności odwołania w granicach wyznaczonych zakresem samego odwołania oraz treścią zaskarżonej decyzji (zob. wyrok SN z dnia 9 września 2010 r., II UK 84/10, LEX nr 661518 i wyrok SN z dnia 23 kwietnia 2010 r., II UK 309/09, LEX nr 604210). Sąd nie może "tylko" wyjść poza te granice (mogłoby to bowiem naruszać zakaz wyrokowania obok czy ponad żądanie), toteż odwołujący się nie może żądać czegoś, o czym organ rentowy nie decydował (zob. wyrok SN z dnia 18 lutego 2010 r., III UK 75/09, OSNPUSiSP 2011, nr 15-16, poz. 215). O tym więc, jaki przedmiot - ze względu na zakres faktyczny i prawny decyzji - ma postępowanie sądowe w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, rozstrzyga stwierdzenie, że sąd orzeka o prawidłowości (zasadności) decyzji, czyli jej zgodności z prawem i ze stanem faktycznym (wyrok SN z dnia 14 marca 2013 r., I UK 555/12, LEX nr 1383249). W postępowaniu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych niedopuszczalne jest merytoryczne rozpoznanie żądań, które wykraczają poza zakres zaskarżonej odwołaniem decyzji. Przed sądem odwołujący się może żądać jedynie korekty stanowiska zajętego przez organ rentowy i wykazywać swoją rację, odnosząc się do przedmiotu sporu objętego zaskarżoną decyzją, nie może natomiast żądać czegoś, o czym organ nie decydował. Zasada ta koreluje z treścią przepisu art. 477 10 § 2 k.p.c., który nakazuje nowe żądania, dotychczas nierozpoznane, przekazać organowi rentowemu do rozpoznania. A zatem kontrolna rola sądu musi korespondować z zakresem rozstrzygnięcia dokonanego w decyzji administracyjnej, bowiem zgodnie z systemem orzekania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, w postępowaniu wywołanym odwołaniem do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych sąd rozstrzyga o prawidłowości zaskarżonej decyzji (art.

§ 2

i art.

a k.p.c.) w granicach jej treści i przedmiotu. /tak wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 15 grudnia 2016 r. III AUa 2373/15,wyrokSądu Apelacyjnego w Ł. z dnia 15 lipca 2016 r. III AUa 1852/15 /. Wobec tego, że przedmiotem spornej decyzji był zasiłek chorobowy, do którego prawo ubezpieczona wywodziła z tytułu ubezpieczenia w postaci stosunku pracy, brak było możliwości rozpoznawania prawa do zasiłku ubezpieczonej w oparciu o inny tytuł do ubezpieczenia. W takiej sytuacji Sąd nie rozstrzygałby już prawidłowości zaskarżonej decyzji, a wyszedłby poza jej granice. Zatem brak było podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 177 § 1 pkt. 3 kpc w związku z koniecznością rozpoznaniem wniosku o objęcie ubezpieczonej innym tytułem ubezpieczenia. Na marginesie podnieść należy, że organ rentowy przedłożył decyzję z dnia 6 października 2017 r w przedmiocie ustalenia, że ubezpieczona nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym oraz dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu na podstawie umowy zlecenia. Od tej decyzji przysługuje droga odwoławcza, a w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia dla płatnika i ubezpieczonej, zaistnieje możliwość wystąpienia z roszczeniem o zasiłek chorobowy – ale w oparciu o inny tytuł ubezpieczenia. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawie art. 385 kpc, jako niezasadną. Przewodniczący: Sędziowie: