w jego pierwotnym brzmieniu było podyktowane dążeniem do stworzenia instrumentu ochrony przed negatywnym zjawiskiem zachodzącym w praktyce inwestycji budowlanych polegającym na niepłaceniu wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane przez podwykonawców. Tak ujęta funkcja art.
KC pozostaje aktualna również po jego zmianie wprowadzonej ustawą z 07.04.2017 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia dochodzenia wierzytelności (Dz.U. z 2017 r. poz. 933). (...) tej funkcji służyć ma solidarna odpowiedzialność inwestora i wykonawcy (a także podwykonawcy zawierającego umowę z dalszym podwykonawcą) za zapłatę na rzecz podwykonawcy wynagrodzenia za wykonanie robót budowlanych. Interes podmiotów ponoszących solidarną odpowiedzialność z kontrahentem podwykonawcy ma natomiast zabezpieczać wprowadzenie przesłanek uzależniających jej powstanie zależnie od trybu, albo od zawarcia w formie pisemnej umowy określającej szczegółowy przedmiot robót budowlanych, które mają być wykonywane przez oznaczonego podwykonawcę (art.
KC), albo od zgłoszenia przez wykonawcę lub podwykonawcę i braku sprzeciwu złożonego we właściwy sposób, we właściwym czasie i we właściwej formie (art.
Zmiana art.
KC, która weszła w życie 01.06.2017 r., a zwłaszcza § 3 tego przepisu uzasadnia przyjęcie, że przepis ten ma na celu zabezpieczenie nie tylko interesów podwykonawców, lecz również interesów inwestorów i generalnych wykonawców przed niekontrolowanym rozrostem ich odpowiedzialności względem podwykonawców i dalszych podwykonawców. Przesłanki warunkujące powstanie solidarnej odpowiedzialności względem podwykonawcy podmiotów wskazanych w art.
i 5 KC należy interpretować mając z jednej strony na względzie funkcję i cel ochronny względem podwykonawców przyświecający wprowadzeniu art.
do KC, a z drugiej strony konieczność zabezpieczenia inwestora i generalnego wykonawcy przed solidarną odpowiedzialnością względem podwykonawcy w przypadkach, w których nie wyraziliby oni zgody na zawarcie umowy o podwykonawstwo, gdyby wiedzieli, kto jest podwykonawcą i jaki zakres robót budowlanych został mu powierzony do wykonania (por. druk sejmowy Sejmu VIII kadencji, Nr (...), uzasadnienie, s. 4). W sprawie niniejszej powód był podwykonawcą (...) GRUPA Sp. z o.o., z którą zawarł umowę o roboty budowlane, obejmującą wykonanie instalacji elektrycznej w budowanej dla pozwanego oborze. Zarówno treść tej umowy jak też sam fakt jej zawarcia nie był znany pozwanemu, który czuł się związany umową jedynie z generalnym wykonawcą. Nie zatwierdzał więc zakresu robót powierzanych podwykonawcy ani nie miał możliwości wniesienia od nich sprzeciwu. Należy również mieć na uwadze fakt, że pozwany w sprawie niniejszej spełnił swoje zobowiązanie w postaci obowiązku zapłaty ceny na rzecz (...) GRUPA Sp. z o.o. Cena ta została zapłacona w całości. Obarczanie pozwanego obowiązkiem zapłaty kwoty, której w pozwie domaga się powód prowadziłoby do sytuacji w której pozwany dwukrotnie płaciłby za element wykonanej inwestycji, raz do rąk generalnego wykonawcy, co już uczynił, a następnie jeszcze raz do rąk podwykonawcy w osobie powoda w sprawie niniejszej. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach odwołuje się do zasady wyrażonej w art. 98 K.p.c., przy czym pozwany jako strona wygrywająca nie wykazał poniesienia kosztów w tej sprawie, co skutkowało odstąpieniem od zasądzania na jego rzecz od powoda zwrotu kosztów postępowania.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.