III RC 107/17

Sygn. akt: III RC 107/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia, 28 września 2017 r. Sąd Rejonowy w Złotoryi III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Tomasz Popiel Protokolant : Elżbieta Juszczyk po rozpoznaniu w dniu 28 września 2017 roku w Złotoryi na rozprawie sprawy z powództwa J. M. przeciwko M. M. o alimenty I umarza postępowanie w zakresie w którym powódka J. M. cofnęła powództwo, II oddala dalej idące powództwo, III nie obciąża powódki obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanego, IV nie uiszczonymi kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Powódka J. M. wniosła o zasądzenie od pozwanego M. M. alimentów w kwocie po 1 200 złotych miesięcznie. W uzasadnieniu pozwu podała, iż pozwany jest jej byłym mężem. Zdaniem powódki, żyje ona obecnie w niedostatku i choruje na wiele schorzeń. Utrzymuje się jedynie z emerytury. Pozwany M. M. wniósł o oddalenie powództwa. W odpowiedzi na pozew podniósł, iż wystąpienie z powództwem o alimenty po 37 latach od rozwodu jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Zdaniem pozwanego, J. M. miała wystarczająco dużo czasu aby ułożyć sobie życie i być osobą samowystarczalną. Po rozwodzie związała się z innym mężczyzną, lecz nigdy nie sformalizowała tego związku. Pozwany wskazał ponadto, że także jest osobą schorowaną i wymaga stałego i kosztownego leczenia. W trakcie rozprawy powódka J. M. zmniejszyła wysokość żądanych alimentów do kwoty po 700 złotych miesięcznie, a następnie do kwoty po 500 złotych miesięcznie. Pozwany M. M. wyraził zgodę na cofnięcie powództwa w powyższym zakresie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wyrokiem z dnia 27 marca 1981 r. w sprawie RIC (...) Sąd Rejonowy w Legnicy rozwiązał małżeństwo M. M. i J. M. z winy pozwanego M. M.. D. ó d: - kserokopia wyroku Sądu Rejonowego w Legnicy k. 3 - kserokopia karty selekcyjnej k. 30 Po orzeczeniu rozwodu powódka J. M. związała się M. P.. Pozostała z nim w nieformalnym związku, z którego urodziło się jedno dziecko. Powódka pracowała jako kelnerka do 31 sierpnia 1990 r. Potem utrzymywała się z zasiłku chorobowego oraz zasiłku dla bezrobotnych. Następnie przebywała na rencie. Od 2012 r. otrzymuje emeryturę, która obecnie wynosi 903 złote miesięcznie. Z emerytury potrącana jest pożyczka w kwocie 336 złotych miesięcznie. Powódka posiada własne mieszkanie. Czynsz kosztuje powódkę 333 złote miesięcznie, a na prąd i gaz wydaje około 100 złotych miesięcznie. Powódka otrzymuje dodatek mieszkaniowy w wysokości około 95 złotych miesięcznie. Miesięczne koszy wyżywienia powódki wynoszą około 600 złotych, na zakup odzieży przeznacza 100 złotych miesięcznie, a na środki czystości i pielęgnacji około 100 złotych miesiecznie. J. M. w trudnych sytuacjach życiowych może liczyć na pomoc finansową siostry pracującej w Niemczech. Powódka leczy się na depresje oraz nadciśnienie tętnicze. D. ó d: - zaświadczenie o wysokości emerytury k. 4,82 - zawiadomienie o opłatach k. 77 - decyzja w sprawie dodatku mieszkaniowego k. 78 - decyzja emerytalna k. 81 - faktury k. 83-84 - historia choroby k. 87-104 - karta informacyjna leczenia szpitalnego k. 105,106,108-109, - przesłuchanie powódki k. 116 -117 Pozwany M. M. ma 69 lat. Po orzeczeniu rozwodu ponownie zawarł związek małżeński. Obecnie razem z małżonką zamieszkuje w mieszkaniu własnościowym. Pozwany utrzymuje się z emerytury w wysokości około 2 400 złotych miesięcznie. Choruje na choroby płuc, kręgosłupa oraz przebył dwa zawały. D. ó d: - karta informacyjna leczenia szpitalnego k. 15,16-17,18,19,20-22,24,49-51 - decyzja emerytalna k. 25 - przesłuchanie pozwanego k. 117 Sąd zważył co następuje : Powództwo J. M. nie zasługiwało na uwzględnienie. Podstawą prawną roszczenia powódki był art. 60 kro. Zgodnie z nim małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i który znajduje się w niedostatku, może żądać od drugiego małżonka rozwiedzionego dostarczania środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego. Jeżeli jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, sąd na żądanie małżonka niewinnego może orzec, że małżonek wyłącznie winny obowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego, chociażby ten nie znajdował się w niedostatku. Wobec tego, iż pozwany M. M. został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia jego obowiązek alimentacyjny wygasłby jedynie w razie zawarcia przez powódkę J. M. nowego związku małżeńskiego ( art. 60 § 3 kro). Powódka po orzeczeniu rozwodu z pozwanym nie zawarła związku małżeńskiego i co do zasady przysługiwało jej roszczenie alimentacyjne wobec byłego małżonka. Należy jednak zgodzić się z pozwanym, że wniesienie przedmiotowego powództwa po trzydziestu sześciu latach od rozwodu jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego o których mowa w art. 5 kc. Zgodnie z nim nie można czynić ze swego prawa użytku, który byłby sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. Zgodnie natomiast z art. 144