Pogląd taki podzielił też m. in. Sąd Apelacyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 13 kwietnia 2015 r. (I Acz 27/15) podnosząc, że rozstrzygniecie o kosztach postępowania zażaleniowego jest konsekwencją oceny samego środka odwoławczego. Gdy taki jego charakter połączyć ze sformułowaniem końcowego fragmentu normy art.
, w której mówi się nie o postanowieniu a postanowieniach (wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji), jako tych od których „ zażalenie poziome „ nie przysługuje, prezentowany pogląd jawi się tym bardziej jako usprawiedliwiony. Przekładając powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należało, że postanowienie co do kosztów postępowania zażaleniowego z dnia 30 sierpnia 2017 r. jest orzeczeniem sądu drugiej instancji, na które nie przysługuje skarżącemu dalszy środek zaskarżenia. Przepis art.
określa bowiem zamknięty katalog sytuacji, w których stronie przysługuje możliwość złożenia zażalenia do innego równorzędnego składu sądu drugiej instancji. Zgodnie z ww. przepisem na postanowienia sądu drugiej instancji, których przedmiotem są oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego, zwrot kosztów procesu, zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, skazanie świadka, biegłego, strony, jej pełnomocnika oraz osoby trzeciej na grzywnę, zarządzenie przymusowego sprowadzenia i aresztowania świadka, odmowa zwolnienia świadka i biegłego od grzywny i świadka od przymusowego sprowadzenia, przysługuje zażalenie do innego składu tego sądu, z wyjątkiem postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Postanowienie z dnia 30 sierpnia 2017 r. w zakresie rozstrzygnięcia w pkt 2. nie dotyczy żadnej z wymienionych kwestii. Odnośnie kosztów postępowania zażaleniowego jest tylko procesową konsekwencją rozstrzygnięcia zażalenia, nie rozstrzyga więc samoistnie o ww. zwrocie kosztów procesu. Mając na uwadze przedmiot całego orzeczenia, jest postanowieniem wydanym w wyniku zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji, a co za tym idzie stanowi wyjątek wyłączony z dopuszczalności zaskarżeniem w drodze zażalenia poziomego. Zażalenie niedopuszczalne podlega zaś odrzuceniu. Z tych wszystkich przyczyn Sąd Okręgowy na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art.
orzekł jak w sentencji postanowienia. SSO Aneta Łazarska SSO Anna Gałas SSO Bolesław Wadowski
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.