popełniony w dniu 16 stycznia 2001 r. na karę 1 (jednego) roku pozbawiania wolności, II. czyn z art. 229 § 3 k.k. popełniony w dniu 16 stycznia 2001 r. na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; z mocy art. 85 k.k. i art 86 § 1 k.k. orzeczono karę łączną 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, z zaliczeniem na jej poczet na podstawie art 63 § 1 k.k. okresu tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 2 października 2001 r. do dnia 05 października 2001 r.; na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzeczono zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres lat 3 (trzech), powyższy wyrok został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 20 listopada 2004 roku w sprawie sygn. akt IX Ka 1336/04 kara została wykonana w całości;
popełniony w dniu 29 lipca 2012 r. na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 5 (pięciu) lat, a na podstawie art. 42 § 2 k.k. i art. 43 § 1 k.k. orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) lat środek karny został wykonany w całości; 24. Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza z dnia 10 grudnia 2012 r. w sprawie o sygn. akt IV K 223/12 za czyn z art.
popełniony w dniu 2 marca 2012 r. na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 5 (pięciu) lat oraz karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych każda, a na podstawie art. 42 § 1 i 2 k.k. orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 (pięciu) lat; postanowieniem Sądu Rejonowego dla Warszawy Żoliborza z dnia 21 października 2016 r. zarządzono wobec skazanego wykonanie kary pozbawienia wolności, którą skrócono o 100 dni odpowiadających liczbie uiszczonych 100 stawek dziennych grzywny kara grzywny została wykonana w całości, środek karny nie został wykonany; 25. Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa z dnia 12 listopada 2014 r. w sprawie o sygn. VIII K 922/13 za czyny I. z art. 224 § 2 k.k. popełniony w dniu 17 stycznia 2013 r. na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, II. z art. 226 § 1 k.k. popełniony w dniu 17 stycznia 2013 r. na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz III. z art.
popełniony w dniu 17 stycznia 2013 r. na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie art. 85 i 86 § 1 k.k. wymierzono skazanemu kare łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 5 (pięciu) lat, na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 10 (dziesięciu) lat kara oraz środek karny nie zostały wykonane; 26. wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ z dnia 20 maja 2013 r. w sprawie o sygn. VIII K 61/13 za czyn z art.
popełniony w dniu 30 października 2012 r. na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 30 października 2012 r. do 31 października 2012 r., na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 (czterech) lat kara oraz środek karny nie zostały wykonane; 27. Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 5 kwietnia 2016 r. w sprawie o sygn. V K 504/15 za czyn z art.
popełniony 29 listopada 2012 r. na kare 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności od 29 listopada 2012 r. do 30 listopada 2012 r., na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) lat kara oraz środek karny nie zostały wykonane I. na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 86 § 1 k.k. oraz art. 89 § 1a i 1b k.k. łączy kary: a. 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 5 lat wymierzoną wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Żoliborza w Warszawie w sprawie III K 431/12, b. 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności wymierzoną wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Żoliborza w Warszawie w sprawie IV K 223/12, c. karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności wymierzoną wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie w sprawie VIII K 922/13, d. 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności wymierzona wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszaw Pragi-Północ w Warszawie w sprawie VIII K 61/13, e. 1 (jednego) roku pozbawienia wolności wymierzoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Wołominie w sprawie V K 504/15 i wymierza skazanemu karę łączną 5 (pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej w pkt I kary łącznej pozbawienia wolności zalicza skazanemu okres odbywania kary w sprawie Sądu Rejonowego dla Warszaw Pragi-Północ w Warszawie o sygn. VIII K 61/13 od 10 kwietnia 2017 r. do 7 grudnia 2017 r.; III. na podstawie art. 90 § 2 k.k. łączy środki karne: a. 5 (pięciu) lat zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczony wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Żoliborza w Warszawie w sprawie IV K 223/12 i b. 4 (czterech) lat zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczony wyrokiem Sądu Rejonowego w Wołominie w sprawie V K 504/15 i orzeka wobec skazanego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 (pięciu) lat; IV. na podstawie art. 90 § 2 k.k. łączy środki karne: a. 10 (dziesięciu) lat zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym orzeczony wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie w sprawie VIII K 922/13 i b. 4 (czterech) lat zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym orzeczony wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszaw Pragi-Północ w Warszawie w sprawie VIII K 61/13 i orzeka wobec skazanego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 10 (dziesięciu) lat; V. na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umarza postępowanie w zakresie połączenia kar i środków karnych orzeczonych wyrokami opisanymi w pkt 1, 2, 5-9, 11-17, 19 i 20 niniejszego wyroku; VI. na podstawie art. 572 k.p.k. umarza postępowanie w zakresie połączenia kar grzywien orzeczonych wyrokami opisanymi w pkt 4, 10, 18 i 23 oraz środków karnych orzeczonych wyrokami opisanymi w pkt 17, 20 i 23 wyroku; VII. zwalnia skazanego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, obciążając wydatkami Skarb Państwa. XII K 197/17 UZASADNIENIE (w zakresie kary) Wyrokiem łącznym z 7 grudnia 2017 r., w jego pkt I, sąd połączył następujące orzeczone wobec skazanego G. W. kary: I. 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 5 lat wymierzoną wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Żoliborza w Warszawie w sprawie III K 431/12, II. 2 lat pozbawienia wolności wymierzoną wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Żoliborza w Warszawie w sprawie IV K 223/12, III. karę łączną 2 lat pozbawienia wolności wymierzoną wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie w sprawie VIII K 922/13, IV. 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności wymierzona wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszaw Pragi-Północ w Warszawie w sprawie VIII K 61/13, V. 1 roku pozbawienia wolności wymierzoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Wołominie w sprawie V K 504/15. Obrońca wniósł o uzasadnienie wyroku jedynie w zakresie kary, a zatem nie wymaga wyjaśnienia zastosowanie przez sąd przepisów o karze łącznej w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015 r. w toku postępowania nie było sporu pomiędzy stronami w tym zakresie. Przechodząc zatem do samego wymiaru kary łącznej, nakreślić należy jej granice, w ramach których sąd się poruszał, a wynosiły one od 2 lat pozbawienia wolności (najsurowsza z kar podlegających łączeniu), do 7 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności (suma kar podlegających łączeniu, po przeliczeniu kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na podstawie art. 89 § 1b k.k.). Miarkując karę łączną, sąd kierował się przede wszystkim jej dyrektywami wskazanymi w art. 85a k.k. nakazującymi brać pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Jeżeli chodzi o cele wychowawcze i zapobiegawcze, nie miał sąd wątpliwości, że konieczne jest wymierzenie kary łącznej w wysokości zbliżonej do zasady kumulacji. Analiza karty karnej G. W. prowadzi do wniosku, że orzekane wobec niego za przestępstwo z art.
kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia ich wykonania (jak w poz. 17 i 20 karty karnej) nie przynoszą rezultatu. 12 października 2011 r. G. W. został warunkowo przedterminowo zwolniony z odbywania kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie XVIII K 82/07 (k. 140v akt XII K 254/17), która obejmowała m. in. karę wymierzoną za czyn z art.
wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe. Następnie, w okresie od 2 marca 2012 r. do 17 stycznia 2013 r. pięciokrotnie dopuścił się przestępstwa z art.
lub § 4 k.k., stąd wniosek, że celów wychowawczych do tego czasu odbyte kary nie spełniły. Nie ma oczywiście gwarancji, że wymierzona w wysokości bliższej zasadzie kumulacji kara łączna spełni swoje cele wychowawcze, ale będzie ona niewątpliwie mieć znaczenie zapobiegawcze, albowiem pozwoli na dłuższy okres wyeliminować skazanego z życia w społeczeństwie, a przede wszystkim z uczestnictwa w ruchu drogowym. Winno to wpłynąć pozytywnie na poziom bezpieczeństwa na drogach, co nie wymaga dogłębnego wyjaśnienia, a jedynie powtórzenia truizmu, że nietrzeźwi kierowcy stanowią poważne zagrożenie dla siebie i innych uczestników ruchu drogowego. Należy jedynie wyrazić nadzieję, że podczas pobytu w zakładzie karnym skazany podda się terapii dla uzależnionych od alkoholu, której termin według opinii zakładu karnego został już wyznaczony (k. 45), co pozwoli mu wrócić do społeczeństwa i nie popadać w dalsze konflikty z prawem, które skutkować mogą coraz bardziej dolegliwymi karami pozbawienia wolności. Wpływ na wymiar kary łącznej miała również dyrektywa mówiąca o tym, że sąd miarkując ją winien kształtować świadomość prawną społeczeństwa. Pożądaną sytuacją jest społeczne przekonanie, że kara za przestępstwa ma charakter nieuchronny, a dopuszczanie się kilkukrotnie podobnego typu czynów spotyka się z adekwatną reakcją karną oraz w zasadzie wyklucza możliwość wymierzenia kary łącznej na zasadzie niemalże absorpcji, jak chciałby obrońca. Jest to tym bardziej aktualne w sytuacji, gdy chodzi o czyn polegający na prowadzeniu samochodu w stanie nietrzeźwości. Przestępstwo to bowiem w ostatnich latach podlega szczególnemu społecznemu napiętnowaniu, prowadzonych jest wiele kampanii mających mu przeciwdziałać, opinia społeczna informowana jest regularnie o potencjalnych zagrożeniach wynikających z obecności na drogach nietrzeźwych kierowców, a ustawodawca poszukuje kolejnych środków prawnych zmierzających do ograniczenia ich liczby. Nie można zatem przyjąć, że skazany miał prawo nie zdawać sobie sprawy z potencjalnych konsekwencji kolejnych przestępstw, jakich się dopuszczał. Opinia o G. W. wydana przez Zakład Karny w C. nie zawiera informacji, które nakazywałyby sądowi istotnie zredukować wymiar kary łącznej. Skazany zachowuje się w sposób poprawny. Budzi aprobatę sądu, że zdecydował się na podjęcie terapii dla uzależnionych od alkoholu, natomiast jej rozpoczęcie jeszcze nie nastąpiło i konieczne jest monitorowanie jego postawy w tym zakresie, stąd na obecnym etapie nie może to mieć znaczenia dla wymiaru kary łącznej. Pośród innych niż wyrażone wprost w art. 85a k.k. okoliczności wpływających na wymiar kary łącznej, sąd miał na uwadze wielokrotną karalność oskarżonego, wobec którego zapadły już 24 prawomocne wyroki. G. W. jest zatem osobą, która niemal od początku swojego dorosłego życia nie wykazuje żadnego szacunku dla porządku prawnego i w związku z tym nie może już liczyć na pobłażliwość ze strony wymiaru sprawiedliwości. Dawanie mu kolejnej szansy poprzez orzeczenie kary łącznej de facto absorbującej w całości 3 z 5 kar z wyroków podlegających łączeniu nie znajduje uzasadnienia. Na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono skazanemu okres odbywania kary w sprawie Sądu Rejonowego dla Warszaw Pragi-Północ w Warszawie o sygn. VIII K 61/13 od 10 kwietnia 2017 r. do 7 grudnia 2017 r. Mając wszystko powyższe na uwadze, sąd wymierzył G. W. karę łączną 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.