Sygn. akt II K 135/17 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lipca 2017 r. Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim, w II -gim Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Małgorzat

§ 1kk w zw.

z art. 12 kk popełniony w dniu 19 stycznia 2016r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 100 stawek dziennych o wartości 10 zł każda – niewykonana w żadnej części oraz za czyn z art. 244 kk popełniony w dniu 9 stycznia 2016 r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, a za zbiegające się czyny na karę łączna 1 roku pozbawienia wolności wykonaną w całości w okresie od 07 lipca 2016 r. do 07 lipca 2017 r.; V. Sądu Rejonowego dla Ł. (...)w Ł. z dnia 01 grudnia 2016 r. w sprawie o sygn. akt VI K 1183/

§ 1kk w zw.

z art. 12 kk popełniony w okresie od 21 maja 2016 r. do 03 czerwca 2016 r. na karę mieszaną: 3 miesiące pozbawienia wolności oraz 12 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie – niewykonaną w żadnej części, kara pozbawienia wolności przewidziana do odbycia w okresie od 16 sierpnia 2018 r. do 14 listopada 2018 r. ; VI. Sądu Rejonowego w P. (...) z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie o sygn. akt VII K 263/

§ 1kk w zw.

z art. 12 kk popełniony w dniu 20 listopada 2015 r. na karę grzywny w liczbie 100 stawek dziennych niewykonaną w żadnej części; o r z e k a

1. na podstawie art. 569 § 1 kpk w zw. z art. 85 § 1, 2 i 3 kk, art. 86 § 1 kk, art. 87 § 1 kk i art. 89 § 1 b łączy jednostkowe kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności wymierzone wyrokami opisanymi w pkt II, III i V i wymierza skazanemu B. K. karę łączną 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;
2. na podstawie art. 569 § 1 kpk w zw. z art. 85 § 1, 2 i 3 kk, art. 86 § 1 i 2 kk łączy jednostkowe kary grzywny wymierzone wyrokami opisanymi w pkt II i VI i wymierza skazanemu B. K. karę łączną grzywny w licznie 150 (sto pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
3. stwierdza, że w zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym wyroki jednostkowe podlegają odrębnemu wykonaniu;
4. zasądza ze Skarbu Państwa na rzecz adwokat K. R. 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu;
5. zwalnia skazanego od kosztów postępowania związanych z wydaniem wyroku łącznego, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE B. K. został skazany prawomocnymi wyrokami: I. Sądu Rejonowego w P. z dnia 02 czerwca 2011 r. w sprawie o sygn. akt II K 116/11 za czyn z art. 178a § 1 kk popełniony 13 stycznia 2011 r. na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres próby 2 lat, która to kara nie została zarządzona do wykonania Dowód: odpis wyroku k. 151-152, dane z KRK k. 8-8v, informacja o orzeczeniach i pobytach k. 3-4v II. Sądu Rejonowego dla Ł. (...) w Ł. z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie o sygn. akt VI K 836/14 za czyn z art. 178a § 4 kk popełniony w dniu 04 kwietnia 2014 r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, zarządzoną do wykonania postanowieniem tegoż Sądu z dnia 23 września 2016 r. w sprawie II Ko 831/
6. Karę tę skazany ma odbyć w okresie od 22 lipca 2017 r. do 19 marca 2018 r. Dowód: odpis wyroku k. 37, postanowienie k. 89 akt VI K 836/14, dane z KRK k. 8-8v, informacja o orzeczeniach i pobytach k. 3- 4v III. Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 30 marca 2016 r. w sprawie o sygn. akt II K 378/15 za czyn z art. 244 kk popełniony w dniu 30 stycznia 2015 r. na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności, z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym, niewykonaną w żadnej części, zamienioną postanowieniem tegoż Sądu Rejonowego z dnia 25 listopada 2016 r. w sprawie II Ko 864/16 na zastępczą karę 150 dni pozbawienia wolności, z przewidywanym okresem odbycia od 19 marca 2018 r. do 16 sierpnia 2018 r.; Dowód: odpis wyroku k. 20, odpis postanowienia k. 21, obliczenie kary k. 22 IV. Sądu Rejonowego w Z. (...) z dnia 14 kwietnia 2016 r. w sprawie o sygn. akt II K 59/

§ 1kk w zw.

z art. 12 kk popełniony w dniu 19 stycznia 2016r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 100 stawek dziennych o wartości 10 zł każda – niewykonaną w żadnej części oraz za czyn z art. 244 kk popełniony w dniu 9 stycznia 2016 r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Za zbiegające się czyny skazanemu wymierzono karę łączną 1 roku pozbawienia wolności wykonaną w całości w okresie od 07 lipca 2016 r. do 07 lipca 2017 r.; Dowód: odpis wyroku k. 81-82v, obliczenia kary k. 83, informacja o orzeczeniach i pobytach k. 3-4v V. Sądu Rejonowego dla Ł. (...) wŁ. z dnia 01 grudnia 2016 r. w sprawie o sygn. akt VI K 1183/

§ 1kk w zw.

z art. 12 kk popełniony w okresie od 21 maja 2016 r. do 03 czerwca 2016 r. na karę mieszaną: 3 miesiące pozbawienia wolności oraz 12 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie – niewykonaną w żadnej części, kara pozbawienia wolności przewidziana do odbycia w okresie od 16 sierpnia 2018 r. do 14 listopada 2018 r. ; Dowód: odpis wyroku k. 41, dane z KRK k. 8-8v, informacja o orzeczeniach i pobytach k. 3-4v VI. Sądu Rejonowego w P. (...) z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie o sygn. akt VII K 263/

§ 1kk w zw.

z art. 12 kk popełniony w dniu 20 listopada 2015 r. na karę grzywny w liczbie 100 stawek dziennych niewykonaną w żadnej części. Dowód: odpis wyroku k. 43-43v Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Dopuszczalność wydania wyroku łącznego – stosownie do dyspozycji art. 569 § 1 kpk podlega badaniu przez pryzmat warunków zezwalających na orzeczenie kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów. W przypadku B. K. , treść wyroku łącznego kształtowały regulacje prawne obowiązujące od 1 lipca 2015 r., o czym przesądził art. 19 ust. 1 Ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U. z 2015 r. poz. 396). Zaszła bowiem potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem mającym miejsce po dniu wejścia w życie powołanej nowelizacji – tj. po 1 lipca 2015 r. Po dacie tej zapadły bowiem cztery z sześciu wyroków jednostkowych przeciwko skazanemu. Przepisy art. 85 §1, 2 i 3 kk w obecnym stanie prawnym konstytuują trzy warunki orzeczenia kary łącznej. Są to: - po pierwsze, jednorodzajowość orzeczonych kar lub ich zdatność do połączenia ( art. 85§ 1 kk); - po drugie, podleganie kary wykonaniu w całości lub w części ( 85§ 2 kk), co eliminuje z zakresu rozważań kary już w całości wykonane; - po trzecie, pozostawanie łączonych kar w takiej relacji czasowej do popełnianych przestępstw, aby karą łączną nie została objęta kara za przestępstwo popełnione po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania kary lub kary łącznej podlegającej łączeniu. Innymi słowy, węzłem kary łącznej nie może być objęta taka kara, w czasie odbywania której sprawca popełnił kolejny czyn zabroniony. Analizując historię skazań B. K. przez pryzmat wskazanych materialnoprawnych przesłanek orzekania kary łącznej należało zatem w pierwszej kolejności stwierdzić brak warunków do objęcia wyrokiem łącznym skazań na karę pozbawienia wolności orzeczonych w wyrokach: z dnia 2 czerwca 2011 r. w sprawie II K 116/11 (pkt I) i z dnia 14 kwietnia 2016 r. w sprawie II K 59/16 ( pkt IV). Pierwsza ze wskazanych powyżej kar nie podlega obecnie wykonaniu z uwagi na upływ terminu wskazanego w art. 75 § 4 kk, a druga została odbyta w całości w okresie od 7 lipca 2016 r. do 7 lipca 2017 r. Co oczywiste, nie kwalifikowały się do połączenia kary orzeczone za wykroczenia, których połączenia domagał się skazany w piśmie dnia 5 czerwca 2017 r. ( k. 55), gdyż kara łączna obejmuje wyłącznie kary wymierzone za przestępstwa. Kryteria doboru kar kwalifikujących się do połączenia spełniały natomiast skazania z wyroków jednostkowych w sprawach VI K 836/14 ( pkt II), II K 378/15 (pkt III) oraz VI K 1183 /16 (pkt V), gdyż orzeczono nimi kary pozbawienia wolności oraz ograniczenia wolności, które w myśl art. 87 § 1 kk podlegają łączeniu, przy czym miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom kary pozbawienia wolności. Jednocześnie żadna z w/w nie została wykonana w całości, a osądzone przestępstwa nie zostały popełnione po rozpoczęciu odbywania żadnej z w/w kar. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 kk – sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak wskazanych w tym przepisie limitów przewidzianych dla każdego rodzaju kary. Oznacza to, że granice możliwej do wymierzenia skazanemu kary łącznej pozbawienia wolności lokowały się w przedziale od 8 miesięcy ( najwyższa z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa w sprawie VI K 836/14) do 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności ( suma wszystkich orzeczonych kar w łączonych wyrokach jednostkowych VI K 836/14, II K 378/15 i VI K 263/16). Decydując o doborze techniki łączenia kar, należało mieć na uwadze brzmienie art. 85a kk formułującego zasadę uwzględnienia przede wszystkim celów zapobiegawczych i wychowawczych, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. W ocenie Sądu, osiągnięcie tych celów zapewni połączenie kar na zasadzie asperacji ze skutkiem w postaci wymierzenia kary łącznej na poziomie 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. B. K. z pewnością nie zasłużył na premię w postaci sprowadzenia kary łącznej do najwyższej z wymierzonych kar, bowiem z uporem powracał na drogę przestępstwa, w tym godząc dwukrotnie w to samo dobro prawne i nie wyciągając żadnych wniosków z kolejnych zapadających przeciwko niemu wyroków jednostkowych. Z drugiej jednak strony niesłuszne byłoby również wymierzenie kary opartej na zasadzie kumulacji, bowiem skazany popełniał przestępstwa uciążliwe społecznie, ale stosunkowo drobne i powodujące relatywnie niewielką szkodę. Do objęcia karą łączną kwalifikowały się nadto jednostkowe kary grzywny wymierzone w sprawach II K 59/16 i II K 263/16 ( pkt IV i VI). Stosując tę samą technikę łączenia kar wymierzono skazanemu karę łączną grzywny w liczbie 150 stawek dziennych grzywny szacując jedną stawkę dzienną na poziomie 10 zł. Wynagrodzenie dla obrońcy ustalono zgodnie z brzmieniem § 17 ust. 5 w zw. z § 4 ust. 1 i 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2015, poz. 1801). Uznając, że odbywający obecnie karę pozbawienia wolności skazany nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania orzeczono o ich przejęciu na rachunek Skarbu Państwa.