35§1 kk, do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym, 2. oskarżonego Ł. S. uznaje za winnego ciągu przestępstw z art. 18§ 3 kk w zw. z art. 297§1 kk, popełnionych w sposób wyżej opisany w punktach II, III, IV, V, i za to na podstawie art. 19§1 kk w zw. z art. 297§1 kk w zw. z art. 91§1 kk wymierza mu jedną karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art.69§
2 kk i art.70§1 kk warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat tytułem próby,
35§1 kk, do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym, 8. oskarżoną W. R. uznaje za winną występku z art. 297§1 kk i art. 286§1 kk w zw. z art. 11§2 kk, popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie VII. i za to na podstawie art. 286§1 kk w zw. z art. 11§3 kk wymierza jej karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art.69§
2 kk i art.70§1 kk warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat tytułem próby,
kk i art.35§1 kk, do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym, 12. na podstawie art. 633 kpk i art.627 kpk oraz art. 1, art. 2 ust. 1 pkt 3 i art.3 ust.1 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973 r. (Dz. U. z 1983 r., nr 49, poz. 223 z późniejszymi zmianami) zasądza od oskarżonych Ł. S. i M. K. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe po 1/5 oraz opłaty i z tego tytułu obciąża ich następującymi kwotami: - Ł. S. – 1.082 zł - M. K. 602 zł, natomiast oskarżone B. R., W. R. i E. L. M. na podstawie art.624§1 kpk zwalnia w całości od ponoszenia kosztów sądowych. SSR Katarzyna Stolarek UZASADNIENIE WYROKU Z DNIA 16.11.2017r. W CZĘŚCI CO DO KARY (zgodnie z wnioskiem Prokuratora – mna podstawie art.4231a kpk) Przedmiotowym wyrokiem sąd uznał oskarżonych B. R., Ł. S., E. L. M., W. R. oraz M. K. za winnych popełnienia zarzuconych im przestępstw. I tak B. R. oraz E. M. oraz M. K. uznał za winnych występków z art.297§1 kk i z art.286§1 kk w zw. z art.11§2 kk i za to na podstawie art.286§1 kk w zw. z art.11§3 kk w zw. z art.37a kk wymierzył im kary ograniczenia wolności. B. R., E. M. po 1 roku ograniczenia wolności z obowiązkiem prac społecznych w wymiarze 20 godzin miesięcznie. M. K. w wymiarze 1 roku i 2 miesięcy ograniczenia wolności po 20 godzin w miesiącu. W. R. została uznana za winną występku z z art.297§1 kk i z art.286§1 kk w zw. z art.11§2 kk i za to na podstawie art.286§1 kk w zw. z art.11§3 kk wymierzona jej została kara 7 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat z obowiązkiem informowania kuratora o przebiegu okresu próby. Oddano ją w okresie próby pod dozór kuratora. Natomiast Ł. S. został uznany za winnego ciągu przestępstw z art.18§3 kk w zw. z art.297§1 kk i za to na podstawie art.91§1 kk wymierzona mu jedna kara 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat z obowiązkiem informowania kuratora o przebiegu okresu próby. Oddano go w okresie próby pod dozór kuratora. Nadto orzeczono wobec niego grzywnę na podstawie art.33§2 kk 100 stawek po 30 złotych każda oraz orzeczono przepadek korzyści majątkowych uzyskanych z przestępstwa w kwocie 13.800 zł. Decydując o wymiarze kar dla oskarżonych sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary wskazane w art.53 i następne kodeksu karnego. Sąd dążył do orzeczenia takich kar które byłyby adekwatne do stopnia winy oskarżonych, szkodliwości społecznej popełnionych czynów oraz uwzględniałyby cele stawiane karze w zakresie prewencji indywidualnej oraz generalnej. Sąd miał na uwadze dyspozycje co do kary zawarte w przepisach art.286§1 art.297§1 kk oraz możliwości wynikające z art.37a kk.. Zróżnicowanie kar orzeczonych w wyroku wynikało z uwzględnienia indywidualnie w odniesieniu do każdego z oskarżonych okoliczności obciążających i łagodzących istotnych dla wymiaru kary. Uwzględniono ilość popełnionych czynów, okoliczności oraz rolę każdego z oskarżonych, osiągniętą korzyść majątkową oraz motywację. I tak najłagodniejsze kary wymierzono B. R. oraz E. M.. Obie oskarżone nie były dotychczas karane za przestępstwa. Przyznały się do popełnienia przestępstw, wyraziły skruchę. Wobec powyższego sąd uznał za zasadne skorzystać z treści art.37a kk i orzec karę łagodniejszego rodzaju niż przewidzianą w treści art.286§1 kk tj. kary ograniczenia wolności, uznając iż będzie to wystarczająca dolegliwość dla w.w. Podobnymi kryteriami sąd kierował się wymierzając karę ograniczenia wolności dla M. K., decydując jednak o wyższym wymiarze kary dla niego z uwagi na dużo wyższą wartość szkody. W odniesieniu do W. R. mimo, iż ona również przyznała się do winy, wyraziła skruchę i gotowość do dobrowolnego poddania się karze to przy uwzględnieniu jej uprzedniej karalności w tym za przestępstwo podobne (aczkolwiek skazanie już po dacie przedmiotowego czynu) sąd zdecydował o wymierzeniu kary pozbawienia wolności aczkolwiek w dolnej granicy (7 miesięcy), zawieszając przy tym wykonanie kary na okres 3 lat próby i nakładając dozór kuratora celem weryfikacji postawionej pozytywnej prognozy kryminologicznej. Ł. S. sąd wymierzył karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres 3 lat próby. Sąd miał na uwadze ilość czynów, motywację oskarżonego, osiągniętą korzyść majątkową z popełnienia przestępstw. Sąd zdecydował się jednak na warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności mając na uwadze postawę oskarżonego, który ostatecznie przyznał się do popełnienia przestępstw i wyraził gotowość poniesienia kary. Co istotne w dacie orzekania wszystkie dotychczasowe jego skazania uległy zatarciu. Dlatego sąd uznał, iż orzekanie bezwzględnej kary pozbawienia wolności za niepotrzebne. Celem zweryfikowania pozytywnej prognozy kryminologicznej oddano oskarżonego pod dozór kuratora, zobowiązano do informowania o przebiegu okresu próby. Nadto celem odczucia przez oskarżonego bezpośredniej dolegliwości kary nałożono grzywnę oraz orzeczono przepadek korzyści majątkowych uzyskanych z przestępstw. Sąd zrezygnował z orzekania w wyroku obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych kierując się wskazaniami art.415§1 kpk, mając na uwadze treść informacji ze (...) odnośnie prowadzonych postępowań cywilnych i przygotowywanych pozwów cywilnych (k.23 – 24 akt). W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie przepisów powołanych w pkt 12 wyroku. Oskarżone B. R., W. R. oraz E. M. zwolniono od tychże kosztów z uwgai na trudną sytuację materialną. SSR Katarzyna Stolarek
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.