II Ka 328/13

Sygn. akt II Ka 328/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 grudnia 2013r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Marek Konrad Protokolant: Luiza Ustaszewska Sęk przy udziale oskarżyciela: po rozpoznaniu w dniu: 30.12.2013r. sprawy obwinionego: D. R. obwinionej o popełnienie czynu z art. 107 kw z powodu apelacji: obwinionej od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrołęce z dnia 03.10.2013r. w sprawie IIW 289/13 orzeka: I. Zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy uznając apelację za oczywiście bezzasadną. II. Zwalnia obwinioną od ponoszenia kosztów sądowych za II instancję, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa Sygn. akt IIKa 328/13 UZASADNIENIE D. R. obwiniona została o to że: W okresie od sierpnia 2012r. do marca 2013r. w miejscowości K. na ul. (...) w celu dokuczenia A. W. złośliwie go niepokoiła w ten sposób, że zaczepiała go słownie, wyzywała słowami wulgarnymi i wielokrotnie dokonywała zgłoszeń na Policji dotyczących jego osoby, które nie miału potwierdzenia w rzeczywistości Tj. o czyn z art. 177kw Sąd Rejonowy w Ostrołęce, wyrokiem z dnia 3 października 2013r. w sprawie IIW 289/13, uznał obwinioną D. R. za winną zarzucanego jej czynu i skazując na podstawie art. 107kw wymierzył jej karę 1 miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne – na rzecz Urzędu Gminy w K. w wymiarze 20 godzin Zwolnił obwinioną od obowiązku uiszczenia kosztów postępowania przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. Apelację od przedmiotowego wyroku wniosła obwiniona która wyrokowi zarzuciła: - obrazę przepisów postępowania – art. 4, 410§1pkt kpk mającą wpływ na treść wyroku wynikający z oparcia orzeczenia tylko na dowodach obciążających, z pominięciem dowodów korzystnych dla obwinionej bez uzasadnienia takiego stanowiska - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mający wpływ na jego treść polegający na stwierdzeniu, że obwiniona w okresie od sierpnia 2012r. do marca 2013r. dokuczała W., złośliwie go niepokoiła w ten sposób, że dokonywała zaczepek słownych, używając słów wulgarnych co w rzeczywistości nie miało miejsca. W konkluzji apelacji skarżąca wniosła o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Sąd zważył co następuje: Apelacja jest niezasadna i to w stopniu oczywistym a podnoszone w niej zarzuty są chybione. Niezasadny jest zarzut wyartykułowany przez skarżącą w pkt I apelacji, który to zarzut dotyczy obrazy przepisów postępowania jakiej dopuścić się miał Sąd Rejonowy. Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w kontekście treści uzasadnienia zapadłego orzeczenia zdecydowanie przeczy tej tezie. Sąd Rejonowy dokonał bowiem wnikliwej i wszechstronnej analizy materiału dowodowego. Wskazał, na jakich dowodach oparł się wydając orzeczenie i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych – w szczególności dlaczego nie dał wiary dowodowi w postaci wyjaśnień obwinionej. Wskazał, dlaczego wyjaśnienia te nie zasługują na wiarę a wnioski te - jakie wyciągnął Sąd Rejonowy po analizie innych dowodów w sprawie, Sąd Okręgowy w pełni podzielił. Jak słusznie podnosi Sąd Rejonowy o zachowaniu obwinionej nie świadczą jedynie dowody osobowe ale także pozaosobowe – treść notatek policyjnych, z których wprost wynika, iż obwiniona w okresie objętym zarzutem wielokrotnie dokonywała zgłoszeń na pokrzywdzonego, które nie potwierdziły się a co więcej powody z jakich obwiniona wzywała Policję trudno uznać za całkowicie racjonalne. Warto także podnieść, iż to właśnie z obwinioną były przeprowadzana rozmowy w sprawie bezzasadności zgłoszeń. Jednocześnie warto podkreślić, iż innych dowodów, które miałyby świadczyć na korzyść obwinionej poza jej własnymi wyjaśnieniami w sprawie nie ma a ten zaś dowód został omówiony przez Sąd w sporządzonym uzasadnieniu. Trudno także podzielić argumentację dotyczącą zarzutu dotyczącego błędnego ustalenia przez Sąd Rejonowy stanu faktycznego. Sąd Rejonowy prawidłowo – w oparciu o jasne i przekonujące dowody ustalił tenże stan faktyczny. Dowody w postaci zeznań pokrzywdzonego w żadnej mierze nie wzbudzają także zdaniem Sądu Okręgowego, żadnych wątpliwości – są spójne i logiczne. Są także potwierdzone innymi dowodami – w szczególności wskazanymi wyżej dowodami w postaci notatki policyjnej. Już sam fakt zgłaszania zupełnie bezpodstawnie interwencji przez obwinioną co do rzekomych zachowań pokrzywdzonego przemawia o chęci dokuczenia A. W.. Także osobowe źródła dowodowe utwierdzają w przekonaniu, iż Sąd Rejonowy ustalając stan faktyczny nie dopuścił się żadnych uchybień a podnoszony zarzut w tym zakresie – uznać należy za całkowicie bezpodstawny. Jakkolwiek w sprawie zasadniczo brak jest innych naocznych świadków zachowań obwinionej, to dowody w postaci zeznań innych świadków w odniesieniu do zeznań A. W. przekonują o prawdziwości jego twierdzeń. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.