Sygn. akt VI Gz 265/17 POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2018 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Małgorzata Bartczak – Sobierajska (spr.) Sędziow

§ 1

k.p.c., uprawdopodobnienie roszczenia oraz interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. Ten ostatni, jak stanowi art.

§ 2

k.p.c., istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. W brew zarzutom skarżącego, roszczenie uprawnionego zostało uprawdopodobnione przede wszystkim dołączonymi do wniosku dokumentami. Chybiony był zarzut braku legitymacji procesowej uprawnionego do złożenia wniosku. Fakt, iż uprawniony nie jest właścicielem trzech kotłów, tylko leasingobiorcą, nie pozbawia go prawa do żądania udzielenia zabezpieczenia, a następnie wydania rzeczy. Uprawniony jest samoistnym posiadaczem rzeczy i przysługuje mu ochrona prawna z tego tytułu. Natomiast kwestia własności jest przedmiotem rozpoznania sprawy toczącej się przed S. R.we W. pod sygnaturą I C 3627/17. W ocenie Sądu Okręgowego wnioskodawca uprawdopodobnił także interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Pozwany stanowczo odmawia wydania rzeczy twierdząc, iż stanowią jego własność. Zatem pozostaje w przekonaniu, iż może nimi swobodnie dysponować, istnieje wiec ryzyko zbycia spornych ruchomości. W ocenie Sądu Okręgowego wskazany przez uprawnionego sposób zabezpieczenia jest co do zasady adekwatny do charakteru roszczenia, Jednakże przy udzieleniu zabezpieczenia należało mieć na uwadze nie tylko interes uprawnionego, ale także to, aby sposób zabezpieczenia nie obciążał ponad potrzebę obowiązanego. W rezultacie na obecnym etapie postępowania, zajęcie ruchomości wymienionych w zaskarżonym postanowieniu oraz ustanowienie zakazu rozporządzania i obciążania tych rzeczy należało uznać za odpowiedni sposób zabezpieczenia, który w należyty sposób zabezpiecza roszczenie uprawnionego, Rację ma skarżący, iż zakazanie obowiązanemu użytkowania rzeczy obciąża go ponad potrzebę i jest nieuzasadnione. Użytkowanie rzeczy w żaden sposób nie zagraża interesowi powoda, natomiast w sposób istotny utrudniłoby funkcjonowanie Szpitala (art.

§ 3k.p.c.).

Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 k.p.c., 730 § 1 i 2 k.p.c. i art. 747 pkt 1 k.p.c. zmienił częściowo zaskarżone postanowienie i orzekł jak w punkcie 1 (pierwszym) sentencji. W pozostałej części zażalenie należało oddalić jako bezzasadne na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnie Sąd Rejonowy w orzeczeniu kończącym. Jerzy P. Naworski Małgorzata Bartczak – Sobierajska Joanna Rusińska Zażalenie nie służy Z. 1. (...), 2. (...): - (...), - (...) 3. (...). T. 31.01.2018 r.