Sygn. akt IV C 1183/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 listopada 2017 r. Sąd Okręgowy w Warszawie IV Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR (del.) Robert Masznicz Protokolant: sekretarz sądowy Kamila Osica po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2017 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością pod firmą (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. przeciwko pozwanemu samodzielnemu publicznemu zakładowi opieki zdrowotnej pod nazwą (...) Szpital (...) w W. z siedzibą w W. o zapłatę 1) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 675.034,34 zł (sześćset siedemdziesiąt pięć tysięcy trzydzieści cztery złote 34/100) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od następujących kwot oraz terminów:
(1)w zw. z art. 535 k.c. Niezasadny jest zarzut pozwanego, że wierzytelność (...) względem pozwanego wygasła wskutek jego zaspokojenia przez (...) na zasadzie art. 356 § 2 k.c. Przepis ten stanowi, że jeżeli wierzytelność pieniężna jest wymagalna, wierzyciel nie może odmówić przyjęcia świadczenia od osoby trzeciej, chociażby działała bez wiedzy dłużnika. Warunkiem zaistnienia takiej sytuacji jest jednak to, by spełniający świadczenie działał za dłużnika. W tak ustalonym stanie prawnym oraz biorąc pod uwagę ustalone przez Sąd okoliczności faktyczne sprawy brak podstaw do uznania, że (...) spełnił względem (...) świadczenie pozwanego. Nawet gdyby przyjąć, że między powodem, a (...) doszłoby do wymiany środków pieniężnych wynikających z umów konsorcjum, to obejmowałyby one jedynie wewnętrzne ustalenia stron i nie prowadziłyby do wygaśnięcia odpowiedniego zobowiązania pozwanego. W takim stanie pozwany obowiązany jest zapłacić powodowi wynikające z faktur należności wraz z należnymi odsetkami, które zostały określone w art. 4 pkt 3 oraz art. 7 ust. 1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych Zgodnie z art. 108 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. Sąd Okręgowy rozstrzygnął w wyroku o kosztach procesu mając na uwadze, że roszczeniu (...) udzielono ochrony w całości. W takim stanie Sąd orzekł o kosztach procesu na podstawie art. 98 § 1 i § 3 w zw. z art. 99 k.p.c. Na zasądzoną od pozwanego na rzecz (...) łączną sumę 45.569,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania złożyły się:
- a)kwota 33.752,00 zł stanowiącą zwrot kosztu opłaty sądowej od pozwu;
- b)kwota 10.800,00 zł stanowiącą zwrot kosztów zastępstwa procesowego;
- c)kwota 17,00 zł stanowiącą zwrot kosztów opłaty skarbowej od złożonego pełnomocnictwa procesowego. Kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego na rzecz (...), którego zastępstwo procesowe wykonywał pełnomocnik w osobie radcy prawnego została określona na podstawie właściwego rozporządzenia wykonawczego określającego odpowiednie stawki wynagrodzenia, obowiązującego w chwili wszczęcia postępowania. Nieusprawiedliwiony był wniosek pozwanego o odstąpienie od obciążania pozwanego obowiązkiem zwrócenia (...) kosztów procesu na podstawie art. 102 k.p.c. (...), który prawidłowo wykonał własne zobowiązanie, poniósł przecież wysokie i konieczne wydatki w procesie w celu dochodzenia roszczenia, którego wymagalności pozwany nie uznał także w toku postępowania. Poniesione w sprawie przez (...) koszty sądowe uległy czterokrotnemu zwiększeniu z ¼ opłaty stosunkowej od pozwu (koszty sądowe w postępowaniu upominawczym w razie uprawomocnienia się nakazu zapłaty) do pełnej opłaty stosunkowej wyłącznie wskutek zachowania procesowego pozwanego. Pozwany mógł zaniechać sprzeciwu od nakazu zapłaty i w odpowiedniej części zaspokoić roszczenie (...) stwierdzone nakazem. Zgodnie z art. 79 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, taka postawa spowodowałaby zwrócenie na rzecz (...) ¾ opłaty od pozwu z rachunku Skarbu Państwa i istotnie ograniczyłaby poniesione przez (...) nie tylko koszty sądowe, ale i koszty zastępstwa procesowego, gdyż stawki wynagrodzenia pełnomocnika procesowego są odpowiednio niższe w postępowaniu upominawczym. Skarżąc nakaz zapłaty, pozwany mógł wreszcie zawrzeć ugodę sądową co do zaspokojenia (...) ze skutkiem zwrócenia (...) połowy opłaty od pozwu z rachunku Skarbu Państwa zgodnie z art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. c ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, jak również ze skutkiem wzajemnego zniesienia kosztów procesu zgodnie z art. 104 k.p.c. Z wielu możliwych postaw procesowych pozwany dokonał wyboru na rzecz zachowania powodującego istotne zwiększenie kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego po stronie (...). W takim stanie, okoliczności, na które powoływał się pozwany, nie mogą stanowić usprawiedliwienia dla przerzucenia wysokich kosztów nieuzasadnionego sporu na (...), który prawidłowo wykonał własne zobowiązanie. Stan majątkowy pozwanego może się zresztą w przyszłości poprawić, a pozwany odpowiada za zobowiązania wywołane kosztami procesu również swoim majątkiem przyszłym. Z tych przyczyn i na podstawie przywołanych przepisów Sąd orzekł jak w sentencji. ZARZĄDZENIE (...) (...)