Sygn. akt II Ca 490/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 września 2016 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSA w SO Stanisław Łęgosz po rozpoznaniu w dniu 27 września 2016 roku w Piotrkowie Trybunalskim na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym sprawy z powództwa M. Ł.
(1)i M. Ł.
(2)przeciwko S. K. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 26 kwietnia 2016 roku, sygn. akt I C 387/15upr oddala apelację i zasądza od pozwanego S. K. na rzecz powodów M. Ł.
(1)i M. Ł.
(2)solidarnie kwotę 600 (sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu za instancję odwoławczą. S. Ł. Sygn. akt II Ca 490/16 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2016 roku w sprawie l C 387/15 Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. zasądził od pozwanego S. K. solidarnie na rzecz powodów M. Ł.
(2)i M. Ł.
(1)kwotę 3 192,10 złote z ustawowymi odsetkami od dnia 24 listopada 2014 roku do dnia zapłaty oraz nie obciążył pozwanego kosztami procesu na rzecz powodów. Zasądzona kwota stanowiła zaległości w opłatach czynszowych i opłatę za zużytą energię elektryczną, jaką pozwany był zobowiązany do zapłaty na rzecz powodów na podstawie zawartej umowy najmu lokalu o powierzchni (...)m
(2)znajdującego się w budynku w P.. przy ul. (...). W toku postępowania Sąd Rejonowy nie podzielił stanowiska pozwanego, że pozwany może uchylić się od obowiązku zapłaty tych należności, z uwago na to, iż prowadzona przez niego działalność gospodarcza nie przynosiła dochodów, bo pracownik którego zatrudniał usunął dane dotyczące ofert i klientów firmy, w związku z czym pozwany popadł w poważne problemy związane z płynnością finansową jego firmy. Od powyższego wyroku apelację złożył pozwany. Zarzucił w niej naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na treść wydanego wyroku, nierozpoznanie istoty sprawy oraz naruszenie przepisu prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 357 1 kc. Występując z tymi zarzutami wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie o rozwiązaniu umowy najmu przy zastosowaniu przepisu art. 357 1 kc. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie jest uzasadniona. Mimo, że apelacja wskazuje aż trzy zarzuty apelacyjne, to jednak jej uzasadnienie i ogranicza się jedynie do zarzutu naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 357 1kc i uznanie, że w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy nie było podstaw do rozwiązania umowy najmu a tym samym do uwolnienie się pozwanego od zapłaty dochodzonej należności. Pozostałe zarzuty apelacyjne nie zawierały jakiegokolwiek uzasadnienia. Przepis art. 357 1 kc. stanowi, że jeżeli z powodu nadzwyczajnej zmiany stosunków spełnienie świadczenia byłoby połączone z nadmiernymi trudnościami albo groziłoby jednej ze stron rażącą stratą, czego strony nie przewidziały przy zawarciu umowy, sąd może po rozważeniu interesów stron, zgodnie z zasadami współżycia społecznego, określić sposób wykonania zobowiązania, wysokość świadczenia lub nawet orzec o rozwiązaniu umowy. Zmiana stosunków o której mowa w art. 357 1 kc jest to zmiana nadzwyczajną -wyjątkowa, normalnie niespotykana. W doktrynie dominuje pogląd, że chodzi tylko o przekształcenie stosunków społecznych mające charakter powszechny (odnoszące się do pewnej grupy podmiotów) nie zaś o zmianę indywidualnej sytuacji strony bądź obu stron stosunku zobowiązaniowego, taką jak choroba, czy pogorszenie sytuacji materialnej (Por Komentarz KC pod red prof. Gniewka - teza 2 do art.357 1). Sąd Okręgowy, podobnie jak Sąd Rejonowy, powyższą ocenę podziela. Wobec powyższego okoliczności podnoszone przez pozwanego, odnoszące się do przyczyn złej kondycji finansowej, nie mogą prowadzić do oddalenia powództwa o zapłatę. Skoro Sad Rejonowy nie naruszył wskazanego w apelacji prawa materialnego, nie naruszył prawa procesowego oraz wyjaśnił istotę sprawy, to apelacja podlega oddaleniu z zasadzeniem od pozwanego na rzecz powodów kosztów procesu za instancję odwoławczą - art. 385 i 98 kpc.