Sąd Okręgowy przyjął, że ugoda zawarta przed mediatorem została zawarta pomiędzy przedsiębiorcami: P. K. prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą Firma (...) P. K., G. 66A, (...)-(...) M. ( wierzyciel ), a Młyn (...) spółką z o.o., (...), (...)-(...) O. reprezentowaną przez N. C. i R. M. oraz (...) spółką z o.o., (...), (...)-(...) O. reprezentowaną przez I. M. ( dłużnicy solidarni ). W dalszej części ugody, jako dłużników oznaczono już jednak nie spółki prawa handlowego, ale osoby fizycznej je reprezentujące. W tej sytuacji, w ocenie Sądu Okręgowego należało przyjąć, że ugoda zawiera sprzeczności w zakresie oznaczenia stron ugody – dłużników zobowiązanych do zapłaty, a przynajmniej przyjąć w oparciu o jej treść, że oznaczenie dłużników jest niejasne i to w stopniu, który nie da się usunąć przy zastosowaniu wykładni oświadczeń zawartych w ugodzie, co uniemożliwia jej wykonanie i stanowi podstawę do odmowy zatwierdzenia w drodze nadania klauzuli wykonalności. – k. 56-57 w aktach IX GCo 113/12 W niniejszym postępowaniu wierzyciel wniósł o zatwierdzenie ugody z dnia 31.03.2012 r. określając jako uczestników postępowania Młyn (...) sp. z o.o. w (...) sp. z o.o. w organizacji w B.. Trudno jednak przyjąć, że poprzez zmianę uczestników postępowania usunięta została przeszkoda do zatwierdzenia ugody jaką wskazał Sąd Okręgowy w sprawie IX GCo 113/12. Już więc tylko z tego powodu należało uznać, że istnieje przeszkoda do zatwierdzenia ugody w rozumieniu art.
Ale w ocenie Sądu Apelacyjnego istnieją jeszcze dalsze przesłanki, które uzasadniają odmowę jej zatwierdzenia. Z całą pewnością nie nadaje się do egzekucji roszczenie opisane w § 3 pkt 1 tiret 3 skoro nie jest ono sprecyzowane co do kwoty podlegającej egzekucji. Wydaje się, że i wierzyciel prezentuje w tym zakresie taki pogląd. Ale nie nadaje się także do egzekucji roszczenie opisane w § 2 ugody, a to wobec ewidentnego braku precyzji w określeniu jakie kwoty, od jakiej daty są wymagalne. Strony w § 2 podały, że zadłużenie wynika z trzech szczegółowo opisanych faktur. Łączna kwota należności z tych faktur wynosi 280.421,13 zł Jednocześnie strony podały, że po częściowej spłacie zobowiązania zadłużenie wynosi 255.421,13 zł. Wynika z tego, że dłużnicy zapłacili 25.000 zł. Nie wiadomo jednak na które z zobowiązań ta wpłata została zarachowana. Tymczasem z treści ugody musi jasno wynikać jakie konkretnie kwoty i od kiedy są wymagalne, aby dało się wyliczyć bez żadnych wątpliwości poszczególne kwoty główne wraz z odsetkami ustawowymi. Wobec treści § 2 ugody jest to oczywiście niemożliwe. Te sprzeczności stanowiłyby samodzielną przesłanką do odmowy zatwierdzenia tej ugody na podstawie art.
W tych okolicznościach należało zmienić zaskarżone postanowienie poprzez oddalenie wniosku o zatwierdzenie ugody zawartej przed mediatorem. - art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oraz art. 391 § 1 k.p.c. SSA M. Głowacka SSA J. Geisler SSA P. Górecki
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.