Kodeksu cywilnego - poprzez przyjęcie, że powodowi przysługuje od Pozwanego (...) S.A.odszkodowanie w kwocie wyższej niż 576,09 zł. W konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa w zaskarżonej części oraz zasądzenie kosztów postępowania za pierwszą instancją stosownie do wyniku sprawy oraz od powoda na rzecz pozwanego (...) S.A. kosztów postępowania za drugą instancję, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Dodatkowo wnosił, na podstawie art. 382 k.p.c. o dopuszczenie dowodu z dokumentów na okoliczność uprawnienia do odliczenia podatku VAT przez powoda w związku ze szkodą i tym samym konieczności rozliczenia kosztów naprawy według cen netto. Do twierdzeń i wniosków zawartych w powyższej apelacji przyłączył się pozwany (...)Sp. z o.o. w Ł.. Odpowiedź na zażalenie wniósł pełnomocnik powoda domagał się jego oddalenia jako bezzasadnego i zasądzenie od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz powoda kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja i zażalenie są bezzasadne. Sąd pierwszej instancji przeprowadził wystarczające dla rozstrzygnięcia sprawy postępowanie dowodowe i dokonał trafnych ustaleń faktycznych, które Sąd Okręgowy podziela i przyjmuje za własne. W pierwszej kolejności rozpatrzeniu podlegała apelacja pozwanego jako idąca dalej niż wcześniejsze zażalenie. Zaskarżył on w niej rozstrzygnięcie co do wysokości przyznanego powodowi odszkodowania, co automatycznie pociągało za sobą zaskarżenie również rozstrzygnięcia o kosztach procesu. Sąd Okręgowy nie podziela argumentów przedstawionych przez pełnomocnika pozwanego (...) S.A. mających świadczyć o nieprawidłowym zastosowaniu przepisów art. 363 § 1, 805 § 2 pkt 1, 822 § 1,
Kodeksu cywilnego - poprzez przyjęcie, że powodowi przysługuje od pozwanego (...) S.A. odszkodowanie w kwocie wyższej niż 576,09 zł. Zarzut ten w uznaniu Sądu jest całkowicie chybiony. Wbrew twierdzeniom autora skargi apelacyjnej bezspornym w omawianej sprawie jest jedynie to, że powód, jest podatnikiem podatku VAT. Brak natomiast dowodu pozwalającego przyjąć, że uszkodzony pojazd był użytkowany w związku z prowadzoną przez powoda działalnością gospodarczą a tym bardziej, że w związku z tą działalnością powód miał możliwość odliczenia podatku VAT, jaki podlegałby zapłaceniu w związku z naprawą uszkodzonego pojazdu. Przedstawiony przez pozwanego w apelacji dowód w postaci oświadczenia powoda o możliwości odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących naprawę pojazdu w związku z kolizją nie ma cech nowości. Okoliczność ta była po części znana Sądowi już na etapie postępowania pierwszo-instancyjnego, gdyż powód już przy zgłaszaniu szkody wskazał, że jest podatnikiem podatku VAT. Ponadto dowód ten nie może mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, z tej również przyczyny, że nie można wykluczyć, że sposób korzystania przez powoda z samochodu w okresie od 21 maja 2012 r. ( data pierwszej szkody ) do 11 października 2012 r. ( data szkody w związku z którą powód złożył wskazane wyżej oświadczenia ) uległa zmianie. Stosownie do art. 6 KC ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z określonego faktu wywodzi skutki prawne. W niniejszej sprawie to na pozwanym (...) S.A. spoczywał ciężar udowodnienia, że powód miał możliwość dokonania odliczenia podatku VAT, co w konsekwencji skutkowałoby zmniejszeniem odszkodowania przyznanego powodowi. Skoro pozwany już od momentu zgłoszenia przez powoda szkody miał wiedzę, że jest on płatnikiem podatku VAT, to na etapie postępowania w pierwszej instancji powinien wnosić o zmniejszenie zasądzonego ewentualnie odszkodowania o należny podatek VAT, wykazując jednocześnie możliwość takiego odliczenia. W przedmiotowej sprawie powód wykazał, że za dokonaną w warsztacie naprawę uszkodzonego pojazdu zapłacił kwotę, dochodzoną następnie w pozwie oraz, że nie uzyskał z tego tytułu żadnego rachunku czy faktury. Podkreślenia wymaga fakt, że powód nie uzyskując potwierdzenia dokonanej płatności w postaci faktury VAT nie mógł nawet ewentualnie dokonać odliczenia podatku VAT w związku ze szkodą, ponieważ niezbędnym do jego dokonania jest posiadanie dowodu poniesionych kosztów. W konsekwencji stwierdzić należy, że Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, iż powód poniósł koszty naprawy samochodu w wysokości 4.398,59 zł., dokonując naprawy uszkodzeń samochodu w nieautoryzowanym warsztacie samochodowym. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie poglądem odszkodowanie za szkodę poniesioną przez podatnika podatku VAT, nie obejmuje podatku VAT, ale tylko w zakresie, w jakim poszkodowany podatnik mógł obniżyć podatek należny o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i usług w celu naprawienia szkody. Według przedstawionego poglądu, podatek VAT ma znaczenie cenotwórcze i może wpłynąć na wysokość odszkodowania, ale tylko wtedy, gdy poszkodowany - rekompensując poniesiony uszczerbek majątkowy - efektywnie go poniesie (por. Uchwała SN z dn. 16.10.1998r., III CZP 42/98; Wyrok SN z dn. 18.01.2001r., V CKN 193/00). Zgodnie z treścią art.
KC, w sytuacji, gdy strony umowy ubezpieczenia nie umówiły się inaczej, suma pieniężna wypłacona przez ubezpieczyciela z tytułu ubezpieczenia nie może być wyższa od poniesionej szkody. W omawianej sprawie zasądzone odszkodowanie nie jest zawyżone. Powód dokonał naprawy pojazdu po niższych kosztach niż zostało to określone przez powołanego w sprawie biegłego. Powyższa okoliczność wyklucza również możliwość przyjęcia naruszenia przepisu art. 363 KC. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że odszkodowanie należne poszkodowanemu będącemu płatnikiem podatku VAT, przysługuje w wysokości obniżonej o wartość tego podatku tylko w sytuacji, gdy miał faktyczną możliwość jego odliczenia. Skoro pozwany nie wykazał, że w omawianej sprawie powód mógł odliczyć od zapłacony podatek VAT nie może skutecznie domagać się obniżenia zasądzonego odszkodowania. Reasumując uznać należy, że wysokość zasądzonego przez Sąd Rejonowy odszkodowania odpowiada poniesionej przez powoda szkodzie. Bezzasadne jest również wniesione przez pełnomocnika pozwanego (...) S.A. zażalenia na punkt 4 wyroku, rozstrzygającego o kosztach postępowania. W artykule 16 ust. 3 Ustawy z dn. 22.05.2003r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz.U.2013.950) wskazano, że jeżeli świadczenie nie przysługuje lub przysługuje w innej wysokości niż określona w zgłoszonym roszczeniu, zakład ubezpieczeń informuje o tym pisemnie osobę występującą z roszczeniem, wskazując na okoliczności oraz na podstawę prawną uzasadniającą całkowitą lub częściową odmowę wypłaty świadczenia. Informacja zakładu ubezpieczeń powinna zawierać pouczenie o możliwości dochodzenia roszczeń na drodze sądowej. Pozwany ubezpieczyciel miał wiec obowiązek poinformowania powoda o zapisach umowy przewidujących franszyzę redukcyjną oraz o jej wysokości. Pozwane towarzystwo nie uznając swojej odpowiedzialności powinno liczyć się z możliwością wystąpienia przez poszkodowanego na drogę sądową. Zatem w odmowie uznania swojej odpowiedzialności za powstałą szkodę powinien on zawrzeć stwierdzenie o istniejącej między (...)Sp. z o.o. w Ł., a (...) S.A.umowie franszyzowej i zredukowaniu ewentualnego powództwa przeciwko (...) S.A.o kwotę 3.000 zł. W piśmiennictwie podkreśla się, że uchybienie temu obowiązkowi przez ubezpieczyciela daje sądowi możliwość obciążenia go negatywnymi konsekwencjami w płaszczyźnie kosztów sadowych co miało miejsce w powyższej sprawie. Dlatego też rozstrzygnięcie o kosztach procesu jest w ocenie Sądu Okręgowego prawidłowe. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie przepisu art. 385 kpc apelację pozwanego oddalił jako bezzasadną, oraz na podstawie art., 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie jako bezzasadne. O kosztach procesu orzekł na podstawie art. 98 kpc w zw. z § 2 w zw. z § 6 pkt 3 i § 13 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013.461).
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.