IV U 577/17

Sygn. akt IV U 577/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 lutego 2018r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jacek Witkowski Protokolant st. sekr. sądowy Marzena Mazurek po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2018 r. w Siedlcach na rozprawie odwołania M. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 31 maja 2017 r. Nr (...) i z dnia 25 lipca 2017r. Nr (...) w sprawie M. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżone decyzje i przyznaje M. J. prawo do emerytury od dnia 01 marca 2017 r. Sygn. akt IV U 577/17 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 31.05.2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu M. J. przyznania prawa do emerytury na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 887 ze zm.) w zw. z par. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8 poz. 43), ponieważ wnioskodawca nie wykazał na dzień 1.01.1999 r. co najmniej 15-letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach, a także nie udowodnił 25-letniego stażu ubezpieczeniowego. Od decyzji tej odwołanie złożył ubezpieczony M. J., który wnosił o jej zmianę. Mianowicie, domagał się zaliczenia okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach od 3.09.1980 r. do 15.06.1993 r. nie wskazując, o jakie zatrudnienie chodzi i o który zakład. Ponadto domagał się zaliczenia pracy w Zakładzie (...) w W. od 1.03.1974 r. do 31.05.1976 r. Pozwany organ rentowy po złożeniu odwołania wydał w dniu 25.07.2017 r. kolejną decyzję w przedmiocie prawa do emerytury. Na mocy tej decyzji, uwzględnił wnioskodawcy staż pracy w szczególnych warunkach na podstawie art. 40 w wymiarze 14 lat, 9 miesięcy i 3 dni. Pozwany ZUS na mocy tej kolejnej decyzji również odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury w wieku obniżonym, gdyż nie spełnił ponownie tych samych dwóch przesłanek, które zostały wymienione w poprzedniej decyzji. Od tej kolejnej decyzji M. J. również złożył odwołanie. Jego treść była taka sama jak w przypadku poprzedniego odwołania. W odpowiedzi na obydwa odwołania, pozwany organ rentowy wnosił o ich oddalenie argumentując, iż brak jest podstaw do zaliczenia do stażu ubezpieczeniowego okresu pracy ubezpieczonego w gospodarstwie rolnym od 1.03.1974 r. do 31.05.1976 r., ponieważ w tym okresie odbywał on praktyczną naukę zawodu w miejscowości oddalonej od miejsca zamieszkania o 58 km. Ponadto, ZUS twierdził, iż ten sam okres nie może być zaliczony jako okres zatrudnienia w warsztacie mechaniki pojazdowej w W., ponieważ brak jest dokumentacji potwierdzającej ubezpieczenie w tym okresie. Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje: Ubezpieczony M. J., urodzony (...), złożył wniosek o emeryturę do pozwanego Oddziału ZUS w dniu 28.03.2017 r. Na podstawie przedłożonych świadectw pracy, organ rentowy przyjął, iż wnioskodawca na dzień 1.01.1999 r., legitymuje się okresem ubezpieczeniowym w wymiarze 23 lat, 4 miesięcy i 18 dni. Nie zaliczył żadnego okresu zatrudnienia do stażu pracy w warunkach szczególnych. Decyzją z dnia 31.05.2017 r., odmówił M. J. przyznania prawa do emerytury (k. 59 a. e.). W związku ze stwierdzonym z urzędu przez organ rentowy nieprawidłowym raportem z analizy konta, pozwany ZUS wydał kolejną decyzję w przedmiocie prawa do emerytury M. J.. Decyzja ta wydana w dniu 25.07.2017 r. uwzględniała pracę w szczególnych warunkach zaliczoną na podstawie art. 40 ustawy emerytalnej okresy: od 27.10.1977 r. do 31.10.1979 r. służbę wojskową oraz od 3.09.1980 r. do 15.06.1993 r. Łącznie do tej kategorii zatrudnienia zaliczył 14 lat, 9 miesięcy i 3 dni. Natomiast staż ubezpieczeniowy ponownie został ustalony w tym samym wymiarze, tj. 23 lata, 4 miesiące i 18 dni. Decyzją z dnia 25.07.2017 r. organ rentowy odmówił M. J. przyznania prawa do emerytury (k. 62 a. e.). Na rozprawie ubezpieczony wnosił o zaliczenie do zatrudnienia w szczególnych warunkach okresu od 1.03.1974 r. do 31.05.1976 r., tj. zatrudnienia w Warsztacie (...) w W., gdzie został zatrudniony w celu nauki rzemiosła. Ponadto wnosił o zaliczenie do kategorii pracy w szczególnych warunkach okresu pracy od 16.06.1993 r. do 11.11.1997 r. w firmie (...) jako kierowca tira. Sąd Okręgowy ustalił, iż ubezpieczony zawarł w dniu 1.03.1974 r. umowę o naukę rzemiosła w Warsztacie (...) w W., za zgodą Izby Rzemieślniczej w W. (oryginał umowy k. 53). W ramach tej umowy, M. J. pracował w Warsztacie J. P. w każdym dniu tygodnia po 8 godzin, a w soboty po 6 godzin, zaś w sobotę po południu i w niedzielę uczył się w zasadniczej szkole zawodowej. Mieszkał wtedy u rodziców i codziennie dojeżdżał do warsztatu J. P.. Za tą pracę miał przyznane wynagrodzenie w kwocie 800 zł miesięcznie (zeznania świadka K. K., zeznania ubezpieczonego k. 55v a. s. oraz umowa o naukę rzemiosła). Zatrudnienie w tym zakładzie wykonywał do dnia 31.05.1976 r. (pismo sporządzone przez J. P. z dnia 31.05.1976 r. koperta k. 53). Umowa o pracę została wypowiedziana w związku z likwidacją warsztatu. W późniejszym czasie M. J. zdał egzamin czeladniczy. Ponadto Sąd ustalił, iż ubezpieczony w okresie od 16.06.1993 r. do 31.10.1996 r. był pracownikiem (...) sp. z o. o. Zakład Produkcyjny w S. na stanowisku kierowcy (świadectwo pracy k. 36 a. e.). Zakład ten był firmą meblową, która produkowała meble i transportowała je do odbiorców. Ubezpieczony był kierowcą samochodu ciężarowego typu tir. Jako kierowca rozwoził meble z Polski do Niemiec, a także z Niemiec do Rosji, gdyż w Niemczech miała siedzibę macierzysta firma. W S. pod W. znajdowała się baza samochodów ciężarowych (zeznania świadków K. R.