poprzez odrzucenie apelacji, bez uprzedniego wezwania powoda do uiszczenia brakującej opłaty. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się w pierwszej kolejności do zasadności zastosowania w niniejszej sprawie rygoru odrzucenia apelacji z uwagi na unormowanie wynikające z art.
k.p.c., to stwierdzić trzeba, że przepis ten nie znajduje zastosowania do środków zaskarżenia wnoszonych przez profesjonalnych pełnomocników. Po uchyleniu art.
przyjęto koncepcję odpowiedniego stosowania art. 130 § 1 i 1 1 k.p.c., nakładającą na Sąd obowiązek wezwania profesjonalnego pełnomocnika strony do uiszczenia należnej opłaty z modyfikacją dotyczącą właściwego rygoru, czyli nie zwrotu środka odwoławczego (zaskarżenia), lecz jego odrzucenia w wypadku nieuiszczenia opłaty w ustawowym terminie. W niniejszej sprawie zaskarżone orzeczenie nie mogło się ostać z uwagi na bezzasadne zastosowanie w niniejszej sprawie art.
k.p.c. Przyjąć należało, że Sąd Okręgowy nieprawidłowo odrzucił apelację na podstawie na podstawie art. 370 k.p.c. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji na mocy 386 § 1 w związku z art. 397 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 108 § 1 k.p.c. SSA Grzegorz Stojek SSA Aleksandra Janas SSA Irena Piotrowska
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.