VI Ka 859/17

Ka 859/17 UZASADNIENIE Apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 30 czerwca 2017 r. sygn. VI K 473/16 wniósł obrońca oskarżonego W. P. , zaskarżając powyższy wyrok na korzyść oskarżonego i zarzucając: - obrazę art. 5 k.p.k. przez niepowzięcie przez Sąd wątpliwości co do sprawstwa oskarżonego, - art. 7 k.p.k. przez dowolną ocenę materiału dowodowego, - art. 366 k.p.k. przez brak wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, - 410 k.p.k. przez brak oparcia wyroku o całokształt okoliczności ujawnionych w postępowaniu, -które to uchybienia miały wpływ na treść wyroku i doprowadziły Sąd do wadliwych ustaleń faktycznych w zakresie błędnego ustalenia sprawstwa oskarżonego co do zarzucanego mu czynu. Obrońca wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 30 czerwca 2017 r. sygn. VI K 473/16 wniósł prokurator, który zarzucił obrazę przepisu art. 43b k.k., przez orzeczenie wobec oskarżonego środka karnego w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości na podstawie art. 50 k.k. a nie prawidłowo - na podstawie art. 43b k.k. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja wywiedziona przez obrońcę oskarżonego nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola instancyjna wykazał, iż poczynione przez Sąd pierwszej instancji ustalenia faktyczne są zasadne i zostały poczynione w oparciu o właściwie zgromadzony materiał dowodowy. Kontrola przeprowadzona przez Sąd Odwoławczy nie potwierdziła, by Sąd Orzekający dopuścił się w zaskarżonym wyroku błędów w ustaleniach faktycznych, bowiem Sąd oparł swój wyrok na faktach, które znajdują oparcie w wynikach postępowania dowodowego, a wnioski wysnute z prawidłowo ustalonego stanu faktycznego zgodne są z prawidłami logicznego rozumowania. Sąd I instancji rozważył należycie dowody i okoliczności ujawnione w toku rozprawy, na ich podstawie czyniąc swe ustalenia faktyczne. Dokonana przez Sąd ocena dowodów w żadnym razie nie nosi znamion dowolności, lecz zgodna jest z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, zaś ustalone fakty znajdują oparcie w wynikach postępowania dowodowego, a wnioski wysnute z prawidłowo ustalonego stanu faktycznego zgodne są z prawidłami logicznego rozumowania. Ocena dowodów zaprezentowana przez Sąd Rejonowy nie jest ocena dowolną, lecz przeciwnie obiektywną, bezstronną, w trakcie której nie przekroczono granic swobodnej oceny dowodów, jak i zasad logicznego rozumowania. Ocena materiału dowodowego przez Sąd nie wykazuje błędów logicznych i nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów i jako taka pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k. Obrońca w apelacji skupia się na kwestionowaniu oceny dowodów, jednakże argumentacja zawarta w apelacji ma charakter wybiórczy i postulatywny. Obrońca kwestionuje treść opinii odnośnie eliminacji alkoholu z organizmu powołując się na publikacje medialne i to, że „eliminacja alkoholu z organizmu trwa znacznie dłużej niż z samego wydychanego powietrza” (sic!). Sąd ocenił dopuszczony dowód z opinii Zakładu (...) w K. stwierdzając, że opinie sporządzone zostały prawidłowo, a wnioski w nich zawarte poparte są logiczną argumentacją, przejrzyste i należycie uzasadnione. Samo zatem powoływanie się na publikacje medialne nie może być wystarczającym argumentem do podważenia opinii z których wynika jednoznacznie, że możliwym jest zmniejszenie się zawartości alkoholu w organizmie z poziomu 0,58 i 0,57 mg/l o godz. 8:50 w wydychanym powietrzu (badania oskarżonego W. P.) do poziomu 0,00 promila o godzinie 13:50 w pobranej próbce krwi tego samego dnia. W ocenie Sądu Okręgowego brak jest podstaw do kwestionowania powyżej wskazanych opinii, są ona jasne, spójne i kompletne. Fakt iż wnioski opinii nie są korzystne dla oskarżonego nie może stanowić wystarczającej podstawy do kwestionowania opinii. Podobnie trudno uznać, iż ocena zeznań funkcjonariuszy Policji jest bezzasadna. Obrońca wskazuje, iż oskarżony konsekwentnie kwestionował wynik badań, miał domagać się badania krwi a zeznania funkcjonariuszy Policji powinny prowadzić do powzięcia wątpliwości dlaczego badań takich nie przeprowadzono. Takie twierdzenia są jednakże jednostronnie oparte na wyjaśnieniach oskarżonego i żadne inne dowody nie potwierdzają sekwencji, którą przedstawia obrońca w apelacji. Wystarczy wskazać, że przesłuchiwany dwa dni po zdarzeniu oskarżony (karta 8) nic nie stwierdzał odnośnie okoliczności badania, ani też nie wskazywał, że sporządzone wcześniej protokoły badania nie zawierają żądania przeprowadzenia badania krwi. Przecież skoro była to tak istotna dla oskarżonego kwestia, która miała wskazywać na jego niewinność to trudno uznać, iż oskarżony do tych kwestii odwołał się dopiero na rozprawie. Należy przy tym zauważyć iż okoliczności podnoszone przez oskarżonego nie znajdują potwierdzenia w innych dowodach, bowiem sąsiad oskarżonego nie posiadał żadnych innych informacji ponad to że widział oskarżonego w radiowozie, a zatem okoliczności wskazane w wyjaśnieniach oskarżonego, nawet weryfikowane w oparciu o dowody przez niego wnioskowane w istocie nie potwierdzają się. Należy także zauważyć iż oskarżony wskazując na jakoby celowe działanie funkcjonariuszy Policji nie podaje żadnego powodu dla którego mieliby oni działać wbrew przyjętym zasadom i procedurom. W ocenie Sądu Okręgowego trafnie przyjęto w oparciu o zeznania funkcjonariuszy policji P. Ś.