Warszawa, dnia 15 lutego 2018 r. Sygn. akt VI Ka 893/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Małgorzata Bańkowska (spr.) Sędziowie: SO Sebastian Mazurkiewicz SR (del.) Justyna Dołhy protokolant: protokolant sądowy – stażysta Renata Szczegot przy udziale prokuratora Wojciecha Groszyka po rozpoznaniu dnia 15 lutego 2018 r. w Warszawie sprawy M. W.
(1), syna Z. i B., ur. (...) w R. oskarżonego o czyn z art. 297 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie z dnia 15 marca 2017 r. sygn. akt IV K 715/15 zaskarżony wyrok uchyla i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie do ponownego rozpoznania. SSR (del.) Justyna Dołhy SSO Małgorzata Bańkowska SSO Sebastian Mazurkiewicz Sygn.akt VI Ka 893/17 UZASADNIENIE Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja prokuratora zasługuje na uwzględnienie. Racje ma skarżący, że sąd rejonowy dokonał dowolnej oceny dowodów zebranych w sprawie, czego konsekwencją było niesłuszne uznanie, że oskarżony M. W.
(1), nie popełnił zarzuconego mu czynu z art.297§1kk. Jak słusznie zostało wskazane w apelacji prokuratora, z zeznań świadka M. B. jasno wynikało jaka była procedura przy ubieganiu się o kredyt, a analiza wniosku złożonego przez M. W.
(1)wskazywała jednoznacznie, że wniosek taki złożył on osobiście w placówce banku. Nadto należy zauważyć, na co zwrócił uwagę świadek i co wprost wynika z pisma banku skierowanego do sądu /k.141/, że przy składaniu wniosku kredytowego nr (...), nie uczestniczył żaden pośrednik. W tych okolicznościach, wyjaśnienia oskarżonego, w których zaprzecza, że osobiście składał przedmiotowy wniosek i załączniki, należało ocenić jako niewiarygodne. Oskarżony nie potrafił, w żaden sposób uwiarygodnić twierdzenia, że przy tej czynności korzystał z pomocy pośrednika, nie potrafił wskazać jego personaliów, czy też podać jakiejkolwiek innej informacji, w oparciu o którą możliwe by było zweryfikowanie jego linii obrony. Co prawda świadek T. H. mówił w swoich zeznaniach, że wniosek kredytowy, w sprawie M. W.
(1), pochodził od pośrednika, była to kobieta N. C. /k.115v/, lecz nie pamiętał żadnych szczegółów tej transakcji bankowej. Jego zeznania pozostawały w sprzeczności, nie tylko z depozycją świadka M. B. i informacją przekazaną z centrali banku, ale również z wyjaśnieniami samego oskarżonego, który twierdził, że pośrednikiem w jego spawie był mężczyzna w wieku ok.35-40 lat /k.50/. Ta istotna sprzeczność w określeniu osoby, która miała rzekomo reprezentować M. W.
(1), w banku przy składaniu wniosku kredytowego, świadczy o tym, że świadek T. H. nie może być uznany za wiarygodnego, a jego zeznania nie mogą stanowić wsparcia linii obrony podanej przez oskarżonego. Mając powyższe na względzie , sąd odwoławczy uznał, że ocena dowodów przeprowadzona przez sąd meritii jest wadliwa, bo dokonana wbrew zasadom logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego, co narusza nomę art.7kpk, dlatego zaskarżony wyrok należało uchylić i przekazać sprawę sądowi rejonowemu do ponownego rozpoznania. sso Małgorzata Bańkowska sso Sebastian Mazurkiewicz ssr/del/ Justyna Dołhy