III K 111/17

(1)s. G. i E. z domu S., ur. (...) w W., obywatelowi polskiemu, karanemu oskarżonemu o to, że: I. w okresie od kwietnia 2011 roku do 2 listopada 2012 roku, w W., P. i na terenie województwa (...), kierował zorganizowaną grupą przestępczą, mającą na celu wprowadzanie do obrotu środków odurzających i substancji psychotropowych w znacznych ilościach, w której uczestniczyli również J. S.

(1), M. J.

(1), M. G.

(1)i ustalona osoba oraz inne nieustalone osoby to jest o przestępstwo z art. 258 § 3 k.k. II. w okresie od kwietnia 2011 roku do maja 2011 roku, w nieustalonym miejscu na terenie kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i wbrew przepisom ustawy, wprowadził do obrotu środki odurzające w znacznych ilościach, w ten sposób, że J. S.

(1)przekazał nie mniej niż 4.000 gramów marihuany za kwotę 60.000 złotych, która to marihuana przeznaczona była do dalszej sprzedaży, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 18.10.2006 r. do 6.01.2010 r. kary łącznej 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11.02.2008 r. w sprawie VIII K178/07 m.in. za umyślne przestępstwo podobne z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. III. w okresie od maja 2011 roku do czerwca 2011 roku, w nieustalonym miejscu na terenie kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i wbrew przepisom ustawy, wprowadził do obrotu środki odurzające w znacznych ilościach, w ten sposób, że J. S.

(1)przekazał nie mniej niż 1.000 gramów marihuany za kwotę około 20.000 złotych, która to marihuana przeznaczona była do dalszej sprzedaży, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 18.10.2006 r. do 6.01.2010 r. kary łącznej 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11.02.2008 r. w sprawie VIII K 178/07 m.in. za umyślne przestępstwo podobne z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. IV. w sierpniu 2011 roku, w nieustalonym miejscu na terenie kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i wbrew przepisom ustawy, wprowadził do obrotu środki odurzające w znacznych ilościach, w ten sposób, że J. S.

(1)przekazał nie mniej niż 1.000 gramów marihuany za kwotę 15.500 złotych, która to marihuana przeznaczona była do dalszej sprzedaży, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 18.10.2006 r. do 6.01.2010 r. kary łącznej 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11.02.2008 r. w sprawie VIII K 178/07 m.in. za umyślne przestępstwo podobne z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. V. w okresie od kwietnia 2012 roku do 20 września 2012 roku, w okolicach miejscowości S. w województwie (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czynem ciągłym, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą i inną nieustaloną osobą, wbrew przepisom ustawy, wprowadził do obrotu środki odurzające w znacznych ilościach w ten sposób, że działającym wspólnie i w porozumieniu J. S.

(1)i M. G.

(1)odpłatnie przekazywał przeznaczone do dalszej sprzedaży środki odurzające w postaci marihuany odbieranej odpłatnie przez M. G.

(1)o częstotliwości od 1 do 2 razy w miesiącu, każdorazowo w ilościach od nie mniej niż 1.000 gramów do nie mniej niż 2.000 gramów, co miało miejsce między innymi w dniach 12 maja 2012 roku, 11 czerwca 2012 roku, 12 lipca 2012 roku, 23 sierpnia 2012 roku, 6 września 2012 roku i w dniu 20 września 2012 roku, kiedy to M. G.

(1)odebrała od A. F.

(1)1.988,51 gramów marihuany w cenie 16,50 złotych za 1 gram, po czym została zatrzymana na gorącym uczynku ich posiadania, czym brał udział w obrocie środkami odurzającymi w ilości nie mniejszej niż 8.988,51 gramów marihuany, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 18.10.2006 r. do 6.01.2010 r. kary łącznej 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11.02.2008 r. w sprawie VIII K 178/07 m.in. za umyślne przestępstwo podobne z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. VI. w dniu 15 lipca 2012 roku, w W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą wbrew przepisom ustawy, posiadał znaczną ilość substancji psychotropowych w postaci 5.000 tabletek ekstazy, czyniąc przygotowania do ich wprowadzania przez A. F.

(1)do dalszego obrotu, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 18.10.2006 r. do 6.01.2010 r. kary łącznej 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11.02.2008 r. w sprawie VIII K 178/07 m.in. za umyślne przestępstwo podobne z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii to jest o przestępstwo z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 56 ust. 3 w zb. z art. 57 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. VII. w okresie od 2 do 6 sierpnia 2012 roku, w W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z K. R.

(2)i korzystając z pomocy ustalonej osoby i J. S.

(1), upozorował kradzież z włamaniem samochodu marki M. (...) nr rej. (...) o numerze nadwozia (...) rocznik 2009 o wartości 95.000 złotych, w ten sposób, że samochód ten w okresie od 2 do 3 sierpnia 2012 roku przekazał w W. J. S.

(1), a po złożeniu przez K. R.

(2)w dniu 5 sierpnia 2012 roku w Komisariacie Policji w W. fałszywego zawiadomienia o kradzieży pojazdu, w dniu 6 sierpnia 2012 roku ubezpieczycielowi (...) S.A. zgłosił powstanie szkody w wyniku rzekomej kradzieży pojazdu, czym doprowadził ubezpieczyciela do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci nienależnie wypłaconego odszkodowania auto-casco w wysokości 95.000 złotych to jest o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. 2. K. R.

(2)z domu O., c. A. i R. z domu N., ur. (...) w W., obywatelce polskiej, nie karanej oskarżonej o to, że: VIII. w okresie od 2 do 6 sierpnia 2012r., w W., działając czynem ciągłym w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z K. R.

(1)i korzystając z pomocy J. S.

(1)oraz innej ustalonej osoby, upozorowała kradzież z włamaniem samochodu marki M. (...) nr rej. (...) o numerze nadwozia (...) rocznik 2009 o wartości 95.000 zł, w ten sposób, że po przekazaniu samochodu w okresie od 2 do 3 sierpnia 2012r. J. S.

(1), w dniu 5 sierpnia 2012r., w Komisariacie Policji w W., będąc pouczoną o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań i złożenie zawiadomienia o niepopełnionym przestępstwie, złożyła fałszywe zawiadomienie o rzekomej kradzieży samochodu marki M. (...) nr rej. (...) o numerze nadwozia (...) rocznik 2009 i fałszywe zeznania dotyczące okoliczności kradzieży pojazdu, czym doprowadziła (...) S.A., powiadomionego w dniu 6 sierpnia 2012r. przez K. R.

(1)o powstaniu rzekomej szkody, do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci nienależnie wypłaconego odszkodowania auto- casco w wysokości 95.000 zł to jest o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. i z art. 233 § 1 k.k. i z art. 238 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. ================================================== 1) oskarżonego K. R.

(1)(S. R.) uznaje za winnego tego, że w okresie od kwietnia 2011 roku do końca października 2012 roku, w W., P. i na terenie województwa (...), kierował zorganizowaną grupą przestępczą, mającą na celu popełnianie przestępstw z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w szczególności wprowadzanie do obrotu środków odurzających i substancji psychotropowych w znacznych ilościach, a w której brali również udział J. S.

(1), M. J.

(1), M. G.

(1)i inna ustalona osoba oraz inne nieustalone osoby, z tym, że M. G.

(1)brała udział w tej grupie przestępczej w okresie od kwietnia 2012r. do 20 września 2012r., jest uznaje oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa z art. 258 § 3 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 3 k.k. wymierza oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; 2) oskarżonego K. R.

(1)((...)) uznaje za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w akcie oskarżenia, wyżej opisanych w punktach II, III, IV, z tym ustaleniem, że oskarżony dopuścił się każdego z tych trzech przestępstw działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i działając w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od dnia 18.10.2006 r. do dnia 6.01.2010 r. kary łącznej 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11.02.2008 r. sygn. akt VIII K 178/07 za umyślne przestępstwa podobne z art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 24.04.1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i art. 4 § 1 k.k. oraz z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii, ponadto ustalając, że oskarżony popełnił wyżej opisane w punktach II, III, IV przestępstwa w krótkich odstępach czasu w podobny sposób, uznaje go winnego popełnienia ciągu trzech przestępstw z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii – w brzmieniu ustawy obowiązującym do dnia 9 grudnia 2011 roku – w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (w brzmieniu ustawy obowiązującym do dnia 9 grudnia 2011 roku) w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i art. 33 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. oraz art. 57 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 30 (trzydzieści) złotych; 3) na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego K. R.

(1)- w związku ze skazaniem za ciąg przestępstw przypisanych mu w pkt 2 wyroku - nawiązkę na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii w wysokości 5.000,00 (pięć tysięcy) zł na rzecz Poradni Profilaktyki i Terapii Uzależnień (...)w P. ul. (...); 4) na podstawie art. 45 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego K. R.

(1)- w związku ze skazaniem za ciąg przestępstw przypisanych mu w pkt 2 wyroku - środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia tych przestępstw w łącznej wysokości 95.500,00 zł (dziewięćdziesiąt pięć tysięcy pięćset złotych); 5) oskarżonego K. R.

(1)((...)) – w ramach czynu zarzucanego mu w pkt V aktu oskarżenia - uznaje za winnego tego, że w okresie od kwietnia 2012 roku do 20 września 2012 roku, w okolicach miejscowości S. w województwie (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą i inną nieustaloną osobą, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wprowadził do obrotu środki odurzające w postaci marihuany w znacznej ilości w ten sposób, że działającym wspólnie i w porozumieniu J. S.

(1)i M. G.

(1)odpłatnie przekazywał przeznaczone do dalszej sprzedaży środki odurzające w postaci marihuany odbieranej odpłatnie przez M. G.

(1)co najmniej raz w miesiącu, każdorazowo w ilości od nie mniej niż 1000 gramów do nie więcej niż 2000 gramów, co miało miejsce między innymi w dniach 12 maja 2012 roku, 11 czerwca 2012 roku, 12 lipca 2012 roku, 23 sierpnia 2012 roku, 6 września 2012 roku i w dniu 20 września 2012 roku, kiedy to M. G.

(1)odebrała od A. F.

(1)1.988,51 gramów netto marihuany w cenie 16,50 złotych za 1 gram, po czym została zatrzymana na gorącym uczynku ich posiadania i w ten sposób wprowadził do obrotu środki odurzające w ilości łącznie co najmniej 6.988,51 gramów marihuany z przeznaczeniem jej do dalszej sprzedaży, przy czym oskarżony dopuścił się tego czynu działając w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od dnia 18.10.2006 r. do dnia 6.01.2010 r. kary łącznej 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11.02.2008 r. sygn. akt VIII K 178/07 za umyślne przestępstwa podobne z art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 24.04.1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i art. 4 § 1 k.k. oraz z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii, to jest uznaje oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.; 6) oskarżonego K. R.

(1)((...)) – w ramach czynu zarzucanego mu w pkt VI aktu oskarżenia - uznaje za winnego tego, że w dniu 15 lipca 2012 roku, w W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wprowadził do obrotu znaczną ilość substancji psychotropowych w postaci 5.000 tabletek ekstazy w ten sposób, że inna ustalona osoba przekazała je odpłatnie za kwotę 11.300 zł nieustalonemu odbiorcy w celu dalszej sprzedaży, przy czym oskarżony dopuścił się tego czynu działając w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od dnia 18.10.2006 r. do dnia 6.01.2010 r. kary łącznej 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11.02.2008 r. sygn. akt VIII K 178/07 za umyślne przestępstwa podobne z art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 24.04.1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i art. 4 § 1 k.k. oraz z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii, to jest uznaje oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.; 7) ustalając, że oskarżony K. R.

(1)dopuścił się przypisanych mu w punkcie 5 i 6 wyroku przestępstw działając w krótkich odstępach czasu w podobny sposób i uznając, że stanowią one ciąg dwóch przestępstw z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. , wymierza za to oskarżonemu - na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i art. 33 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. oraz art. 57 § 1 k.k. - karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 300 (trzystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 30 (trzydzieści) złotych; 8) na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego K. R.

(1)- w związku ze skazaniem za ciąg przestępstw przypisanych mu w punktach od 5 do 7 wyroku - nawiązkę na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii w wysokości 5.000,00 (pięć tysięcy) zł na rzecz Poradni Profilaktyki i Terapii Uzależnień (...)w P. ul. (...); 9) na podstawie art. 45 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego K. R.

(1)- w związku ze skazaniem za ciąg przestępstw przypisanych mu w punktach od 5 do 7 wyroku - środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia tych przestępstw w łącznej wysokości 126.610,42 zł (sto dwadzieścia sześć tysięcy sześćset dziesięć złotych czterdzieści dwa grosze); 10) oskarżonego K. R.

(1)((...)) uznaje za winnego tego, że w okresie od 2 do 6 sierpnia 2012 roku, w W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z K. R.

(2)i korzystając z pomocy ustalonej osoby i J. S.

(1), wprowadził w błąd pracowników ubezpieczyciela (...) S.A. w ten sposób, że upozorował kradzież z włamaniem samochodu marki M. (...) nr rej. (...) o numerze nadwozia (...) rocznik 2009 o wartości 95.000 złotych, będącego własnością K. R.

(2), w ten sposób, że samochód ten w okresie od 2 do 3 sierpnia 2012 roku przekazał w W. J. S.

(1), a po złożeniu przez K. R.

(2)w dniu 5 sierpnia 2012 roku w Komisariacie Policji w W. fałszywego zawiadomienia o kradzieży pojazdu, w dniu 6 sierpnia 2012 roku ubezpieczycielowi (...) S.A. zgłosił powstanie szkody w wyniku rzekomej kradzieży pojazdu, czym doprowadził ubezpieczyciela (...) S.A. z siedzibą w Ł. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w postaci nienależnie wypłaconego K. R.

(2)odszkodowania z tytułu umowy ubezpieczenia auto-casco w wysokości 95.000 złotych, przy czym oskarżony dopuścił się tego czynu działając w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od dnia 18.10.2006 r. do dnia 6.01.2010 r. kary łącznej 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11.02.2008 r. sygn. akt VIII K 178/07 za umyślne przestępstwa podobne z art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 24.04.1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i art. 4 § 1 k.k. oraz z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii, to jest uznaje oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. i art. 33 § 1 - 3 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 30 (trzydzieści) złotych; 11) na podstawie art. 91 § 2 k.k. w zw. z art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. - w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015r. - w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzeczone wyżej wobec oskarżonego K. R.

(1)((...)) w punktach 1, 2, 7 i 10 wyroku kary jednostkowe pozbawienia wolności i grzywy łączy i wymierza oskarżonemu K. R.

(1)w ich miejsce karę łączną w wymiarze 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności oraz łączną karę grzywny w wymiarze 500 (pięćset) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 30 (trzydzieści) złotych; 12) na podstawie art. 63 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. zalicza oskarżonemu K. R.

(1)na poczet orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 15 grudnia 2016r. godz. 4.00 do - nadal; 13) oskarżoną K. R.

(2)uznaje za winną tego, że w okresie od 2 do 6 sierpnia 2012r., w W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z K. R.

(1)i korzystając z pomocy J. S.

(1)i innej ustalonej osoby, wprowadziła w błąd pracowników ubezpieczyciela (...) S.A. w ten sposób, że upozorowała kradzież z włamaniem samochodu marki M. (...) nr rej. (...) o numerze nadwozia (...) rocznik 2009 o wartości 95.000 złotych, będącego jej własnością, w ten sposób, że samochód ten w okresie od 2 do 3 sierpnia 2012 roku został przekazany w W. J. S.

(1), a następnie w dniu 5 sierpnia 2012r., w Komisariacie Policji w W., będąc pouczoną przez funkcjonariusza policji o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań i za złożenie zawiadomienia o niepopełnionym przestępstwie, złożyła fałszywe zawiadomienie o rzekomej kradzieży samochodu marki M. (...) nr rej. (...) o numerze nadwozia (...) rocznik 2009, wiedząc, że przestępstwa nie popełniono i złożyła fałszywe zeznania dotyczące podania nieprawdy na temat okoliczności kradzieży pojazdu, mające służyć za dowód w postępowaniu karnym prowadzonym w sprawie kradzieży w/w samochodu, po czym w dniu 6 sierpnia 2012 roku K. R.

(1)zgłosił ubezpieczycielowi (...) S.A. powstanie szkody w wyniku rzekomej kradzieży pojazdu, czym doprowadziła ubezpieczyciela (...) S.A. z siedzibą w Ł. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w postaci nienależnie wypłaconego oskarżonej odszkodowania z tytułu umowy ubezpieczenia auto-casco w wysokości 95.000 złotych, to jest uznaje oskarżoną K. R.

(2)winna popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 233 § 1 k.k. i z art. 238 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 33 § 1 - 3 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierza oskarżonej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 300 (trzysta) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 20 (dwadzieścia) złotych; 14) na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. – w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015r. - w zw. z art. 4 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej K. R.

(2)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 4 (czterech) lat tytułem próby; 15) na podstawie art. 46 § 1 k.k. - w brzmieniu obowiązującym do dnia 30.06.2015r. - w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonych K. R.

(1)i K. R.

(2)– w związku ze skazaniem za czyn przypisany oskarżonemu w punkcie 10 wyroku, a oskarżonej w punkcie 13 wyroku - obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę solidarnie na rzecz (...) S.A. z siedzibą w Ł. ul. (...), (...)-(...) Ł. kwoty 95.000,00 złotych (dziewięćdziesiąt pięć tysięcy złotych); 16) na podstawie art. 627 k.p.k., art. 633 k.p.k., oraz art.1, art.2 ust.1 pkt. 4, 6, art. 3 ust.1 oraz art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu w ten sposób, że za postępowanie przygotowawcze od oskarżonego K. R.

(1)w wysokości ¾ części, a od oskarżonej K. R.

(2)w wysokości ¼ części, natomiast za postępowanie sądowe obciążą oskarżonych kosztami procesu w całości w częściach równych, a także wymierza oskarżonym opłaty karne w wysokości: ⚫ oskarżonemu K. R.

(1)w kwocie 3.600,00 zł; ⚫ oskarżonej K. R.

(2)w kwocie 1.500,00 zł. . SSO Dorota Biernikowicz UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w sprawie oskarżonych K. R.

(1)i K. R.

(2)ustalił następujący stan faktyczny: W okresie od 21 października 2006 roku do 7 października 2007 roku J. S.

(1), mieszkaniec C., odbywał karę pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 28 grudnia 2004 r. w sprawie III K 453/04. Już przed osadzeniem w zakładzie karnym, J. S.

(1)pozostawał w związku nieformalnym z M. J.

(1), mieszkanką P., z którą mieszkał wspólnie w (...). Po opuszczeniu zakładu karnego, J. S.

(1)w dalszym ciągu pozostawał blisko związany z M. J.

(1), którą nazywał (...). Na stałe J. S.

(1)mieszkał jednak z żoną I. S. w domu jednorodzinnym przy ulicy (...) w C.. Od 2011 roku J. S.

(1)zaczął wysyłać M. J.

(1)do różnych osób w P. w celu odbioru pieniędzy, stopniowo wtajemniczając ją w swoje interesy. W tym czasie J. S.

(1)zajmował się m.in. obrotem narkotykami i w tym zakresie nawiązał przestępczą współpracę z mieszkańcami W., a mianowicie z K. R.

(1)i A. F.

(1). K. R.

(1)był karany za przestępstwa z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii - wyrokiem z dnia 11 lutego 2008r. Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie VIII K 178/07 wymierzył mu karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. K. R.

(1)odbywał karę w okresie od 18.10.2006r., do 06.01.2010r. K. R.

(1)w okresie od kwietnia 2011 roku do końca października 2012 roku, w W., P. i na terenie województwa (...), kierował zorganizowaną grupą przestępczą, mającą na celu popełnianie przestępstw z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w szczególności wprowadzanie do obrotu środków odurzających i substancji psychotropowych w znacznych ilościach, a w której brali udział właśnie J. S.

(1), M. J.

(1), M. G.

(1)(prawomocnie skazani za udział w tej grupie przestępczej) i A. F.

(1)(przeciwko niemu postępowanie przygotowawcze jest zawieszone z uwagi na odbywanie od listopada 2012r. kary pozbawienia wolności w tureckim zakładzie karnym z posiadanie znacznej ilości kokainy, za co został skazany wspólnie i w porozumieniu z K. R.

(1)) oraz inne nieustalone osoby, z tym, że M. G.

(1)brała udział w tej grupie przestępczej w okresie od kwietnia 2012r. do 20 września 2012r. J. S.

(1)od co najmniej kwietnia 2011 roku do 20 września 2012 roku nabywał marihuanę od działających wspólnie i w porozumieniu K. R.

(1)i A. F.

(1), gdzie rolę kurierów narkotyków, odbierających od tych mężczyzn narkotyki, pełniły kobiety związane prywatnie z J. S.

(1)- najpierw M. J.

(1), która dostarczała K. R.

(1)do W. pieniądze od J. S.

(1)za marihuanę, a następnie M. G.

(1), która pełniła rolę kuriera odbierającego od R. lub F., działających wspólnie, narkotyki w postaci marihuany i przewożąca je dla J. S.

(1). W okresie wiosny 2011 roku, a więc w okresie od kwietnia 2011 roku do maja 2011 roku, J. S.

(1)oświadczył M. J.

(1), że pojedzie ona do W. na spotkanie z mężczyzną o imieniu K. w celu przekazania mu pieniędzy w kwocie 60.000 złotych. M. J.

(1)pojechała wówczas pociągiem do W., wioząc ze sobą kopertę z zawartością gotówki otrzymanej od J. S.

(1). Na dworcu (...)PKP w W. podszedł do niej mężczyzna ciemnej karnacji, który przedstawił się jako (...) i zabrał kopertę. Po powrocie M. J.

(1)do P. w bezpośredniej rozmowie J. S.

(1)potwierdził jej wcześniejsze podejrzenia, że kwota 60.000 złotych stanowiła zapłatę za narkotyki. Mężczyzną tym był oskarżony K. R.

(1). Tym samym, w okresie od kwietnia 2011 roku do maja 2011 roku, w nieustalonym miejscu na terenie kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z A. F.

(1), w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, oskarżony K. R.

(1)wprowadził do obrotu środki odurzające w znacznych ilościach, w ten sposób, że J. S.

(1)przekazał nie mniej niż 4.000 gramów marihuany za kwotę 60.000 złotych, która to marihuana przeznaczona była do dalszej sprzedaży. Dostarczona przez M. J.

(1)K. R.

(1)kwota 60.000 złotych odpowiadała bowiem czarnorynkowej wartości 4.000 gramów marihuany, która została zakupiona przez J. S.

(1)w celu jej dalszego wprowadzenia do obrotu. M. J.

(1)dopiero po dostarczeniu gotówki odbiorcy, dowiedziała się od J. S.

(1), że była to zapłata za narkotyki. Po upływie około miesiąca czasu, a zatem w okresie od maja 2011 roku do czerwca 2011 roku, M. J.

(1), tym razem w pełni świadoma przeznaczenia otrzymanej od J. S.

(1)gotówki, ponownie zawiozła kopertę z pieniędzmi do W., gdzie przekazała ją do rąk mężczyzny o imieniu K.. Tym razem przekazana została kwota około 20.000 złotych jako cena za narkotyki nabyte przez J. S.

(1). Mężczyzną tym był oskarżony K. R.

(1). Tym samym oskarżony K. R.

(1)w okresie od maja 2011 roku do czerwca 2011 roku, w nieustalonym miejscu na terenie kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z A. F.

(1)w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wprowadził do obrotu środki odurzające w znacznych ilościach, w ten sposób, że J. S.

(1)przekazał nie mniej niż 1.000 gramów marihuany za kwotę około 20.000 złotych, która to marihuana przeznaczona była do dalszej sprzedaży. Do trzeciego spotkania M. J.

(1)z pochodzącym z W. mężczyzną o imieniu K., którym był oskarżony K. R.

(1), doszło w sierpniu 2011 roku w restauracji (...)w P., gdzie mężczyzna ten przyjechał wspólnie z mężczyzną o imieniu A.. Tym drugim mężczyzną był A. F.

(1). W spotkaniu tym M. J.

(1)towarzyszyła J. S.

(1), który uzgadniał datę i miejsce odbioru 1 kilograma narkotyków za cenę 15.500 złotych. Tym samym oskarżony K. R.

(1)w sierpniu 2011 roku, w nieustalonym miejscu na terenie kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z A. F.

(1), w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wprowadził do obrotu środki odurzające w znacznych ilościach, w ten sposób, że J. S.

(1)przekazał nie mniej niż 1.000 gramów marihuany za kwotę 15.500 złotych, która to marihuana przeznaczona była do dalszej sprzedaży. Po upływie kilku tygodni M. J.

(1)była też uczestnikiem spotkania K. i A. (wówczas znała ich jedynie z imion) z J. S.

(1), do którego doszło w domu J. S.

(1)w C. pod nieobecność jego żony I.. Spotkanie to trwało około godzinę, podczas której K. R.

(1)i A. F.

(1)rozmawiali z J. S.

(1)o interesach. W 2012 roku M. J.

(1)nie brała już udziału w spotkaniach z K. i A., o których wiedziała, że dostarczają narkotyki dla J. S.

(1), który zajmował się ich dalszą dystrybucją. M. J.

(1)rozpoznała wizerunek K. R.

(1), jako mężczyzny o imieniu K., któremu dwukrotnie dostarczyła pieniądze za narkotyki oraz rozpoznała wizerunek A. F.

(1), jako mężczyzny towarzyszącego K.. W przypadku drugiego wyjazdu M. J.

(1)z gotówką przeznaczoną dla K. R.

(1), M. J.

(1)miała już pełną świadomość, iż wiozła pieniądze stanowiące cenę za narkotyki, przez co świadomie udzieliła J. S.

(1)pomocy do udziału w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających. Przekazana wówczas kwota około 20.000 złotych odpowiada czarnorynkowej wartości co najmniej 1.000 gramów marihuany, podobnie jak uzgodniona podczas spotkania w restauracji (...)cena 15.500 złotych. Zatem w okresie od maja 2011 roku do sierpnia 2011 roku J. S.

(1)w nie mniej niż 3 transakcjach zakupił od K. R.

(1)i A. F.

(1)nie mniej niż 6.000 gramów marihuany przeznaczonej do dalszej sprzedaży, którą ci ostatni w ten sposób wprowadzili do obrotu. J. S.

(1)aż do jesieni 2012 roku utrzymywał kontakty z K. R.

(1)i A. F.

(1). Jednocześnie cały czas J. S.

(1)zajmował się handlem marihuaną, głównie na terenie P. i okolic, w który to proceder zaangażowała się również M. J.

(1). Po zatrzymaniu M. J.

(1)na początku 2013r., w toku przeszukania jej mieszkania, zabezpieczono kartkę z odręcznie zapisanymi numerami telefonów oznaczonymi imieniem (...), a którą otrzymała wcześniej od J. S.

(1). Na kartce tej widnieją numery abonenckie (...), (...)i (...). Były to numery używane przez A. F.

(1)i K. R.

(1), które objęte były kontrolami operacyjnymi kryptonim "(...)" (numer (...)), (...) (numer (...)) i "(...)" (numer (...)). Przestępcze współdziałanie J. S.

(1)i M. J.

(1)z K. R.

(1)i A. F.

(1)mieściło się w ramach zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu wprowadzanie do obrotu środków odurzających w znacznych ilościach, przy czym K. R.

(1)kierował w/w działalnością przestępczą i zajmował się z A. F.

(1)wprowadzaniem do obrotu znacznych ilości narkotyków, głównie marihuany, która pochodziła z nieustalonego źródła, a rolą J. S.

(1)było uczestniczenie w obrocie znacznymi ilościami marihuany nabywanymi w celu dalszej odsprzedaży od K. R.

(1)współdziałającego w tym z A. F.

(1)i kierującego przestępczym procederem. Z czasem, w 2012 roku, w działalność tej grupy przestępczej zaangażowała się M. G.

(1), z którą J. S.

(1)był również emocjonalnie związany i pomieszkiwał czasowo w jej domu na terenie ogródków działkowych w L.. M. G.

(1)osobiście spotykała się zarówno z K. R.

(1), jak i A. F.

(1), mając pełną świadomość procederu, w którym uczestniczyła. J. S.

(1)miał duże zaufanie do M. G.

(1), która – w ramach zorganizowanej grupy przestępczej - pełniła rolę kuriera i pośrednika pomiędzy nim, a R. i F. - dostawcami narkotyków z W.. Środki odurzające były zamawiane przez J. S.

(1)bezpośrednio u K. R.

(1)ps. (...), (...), (...), mieszkańca W., bezpośrednio współdziałającego z A. F.

(1)ps. (...). Zamawianie narkotyków przez J. S.

(1)u K. R.

(1)mieściło się w ramach stałej, regularnej i zorganizowanej działalności przestępczej, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez K. R.

(1), w której M. G.

(1)pełniła rolę kuriera narkotykowego, przewożącego narkotyki przeznaczone dla J. S.

(1), który zajmował się ich dalszą dystrybucją na terenie (...), głównie P. i okolic. M. G.

(1)cyklicznie wyjeżdżała więc w kierunku W., najczęściej w okolice miejscowości S. i B. w województwie (...), dokąd w tym samym czasie udawali się A. F.

(1)lub K. R.

(1). Używane przez M. G.

(1)bądź J. S.

(1)numery abonenckie (...)i (...)logowały się na masztach BTS na terenie województwa (...) w dniach 12 maja 2012 roku, 11 czerwca 2012 roku, 12 lipca 2012 roku, 14 sierpnia 2012 roku, 23 sierpnia 2012 roku i 6 września 2012 roku, gdzie logowały się w tym samym czasie także numery abonenckie używane przez A. F.

(1)(w dniach 12 maja 2012r., 11 czerwca 2012r., 14 i 23 sierpnia 2012r.) i K. R.

(1)(w dniach 12 lipca 2012r., 6 września 2012r.). O spotkaniach M. G.

(1)z A. F.

(1)lub K. R.

(1)świadczy zbieżność miejsc logowań ich numerów telefonów na masztach BTS w datach logowań w zbliżonych miejscach numerów M. G.

(1)bądź J. S.

(1). Oskarżony K. R.

(1)w okresie od kwietnia 2012 roku do 20 września 2012 roku, w okolicach miejscowości S. w województwie (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z A. F.

(1)i inną nieustaloną osobą, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wprowadził do obrotu środki odurzające w postaci marihuany w znacznej ilości w ten sposób, że działającym wspólnie i w porozumieniu J. S.

(1)i M. G.

(1)odpłatnie przekazywał przeznaczone do dalszej sprzedaży środki odurzające w postaci marihuany odbieranej odpłatnie przez M. G.

(1)co najmniej raz w miesiącu, każdorazowo w ilości od nie mniej niż 1000 gramów do nie więcej niż 2000 gramów, co miało miejsce między innymi w dniach 12 maja 2012 roku, 11 czerwca 2012 roku, 12 lipca 2012 roku, 23 sierpnia 2012 roku, 6 września 2012 roku i w dniu 20 września 2012 roku, kiedy to M. G.

(1)odebrała od A. F.

(1)1.988,51 gramów netto marihuany w cenie 16,50 złotych za 1 gram, po czym została zatrzymana na gorącym uczynku ich posiadania i w ten sposób wprowadził do obrotu środki odurzające w znacznej ilości- łącznie co najmniej 6.988,51 gramów marihuany z przeznaczeniem jej do dalszej sprzedaży. Zbieżność miejsc i dat logowań numerów M. G.

(1)bądź J. S.

(1)oraz numerów abonenckich telefonów K. R.

(1)i A. F.

(1)na masztach BTS potwierdzają, że w dniu 12 maja 2012 roku doszło do spotkania M. G.

(1)i A. F.

(1)w okolicach miejscowości B. i G., w dniu 11 czerwca 2012 roku doszło do spotkania M. G.

(1)i J. S.

(1)z A. F.

(1)w okolicach miejscowości B. i G., w dniu 12 lipca 2012 roku doszło do spotkania M. G.

(1)i K. R.

(1)w okolicach S., w dniu 14 sierpnia 2012 roku doszło do spotkania M. G.

(1)i A. F.

(1)okolicach K., w dniu 23 sierpnia 2012 roku w godzinach południowych występują logowania numerów M. G.

(1)i A. F.

(1)na masztach BTS w S.woj. (...), w dniu 6 września 2012 roku w doszło do spotkania M. G.

(1)i K. R.

(1). Korelacja miejsc logowania wskazuje, iż w wyżej wskazanych datach doszło do bezpośrednich spotkań M. G.

(1)lub J. S.

(1)z K. R.

(1)lub A. F.

(1), a część z tych spotkań znajduje swoje odzwierciedlenie także w materiałach z kontroli operacyjnych stosowanych nr telefonów R., F. i S.. Rozmowy utrwalone w ramach kontroli operacyjnej kryptonim „(...)" wskazują na umawianie się J. S.

(1)z A. F.

(1)na rozliczenie finansowe i przekazanie pieniędzy, do którego doszło w dniu 14 sierpnia 2012 roku. W rozmowie telefonicznej z dnia 11 sierpnia 2012 roku z godziny 18.47 na pytanie A. F.

(1)o planowany przyjazd, J. S.

(1)odpowiedział, że „na wtorek", co odpowiadało dacie 14 sierpnia 2012 roku. W rozmowach telefonicznych prowadzonych między sobą - A. F.

(1)i K. R.

(1)określali J. S.

(1)przezwiskiem (...), natomiast M. G.

(1)określana była przezwiskiem (...). W zarejestrowanej rozmowie telefonicznej z dnia 13 sierpnia 2012 roku z godziny 21.59 oraz rozmowie telefonicznej z dnia 15 sierpnia 2012 roku z godziny 15.04, K. R.

(1)poprosił A. F.

(1)o przesłanie mu numeru do (...). Wkrótce po tej rozmowie, A. F.

(1)przesłał K. R.

(1)smsa z numerem (...), którym posługiwał się J. S.

(1). Z rozmowy telefonicznej z dnia 14 sierpnia 2012 roku z godziny 18.10 prowadzonej pomiędzy K. R.

(1), a A. F.

(1)wynika, że (...), czyli J. S.

(1), rozliczył się z nimi w sposób nie budzący zastrzeżeń, na co wskazuje stwierdzenie „od D. się wszystko zgadzało". Z kolei w dniu 15 września 2012 roku, kiedy to A. F.

(1)wyjechał do W., K. R.

(1)sprawdzał gotówkę będącą w ich posiadaniu. W rozmowie telefonicznej z godziny 19.18 zwrócił się do A. F.

(1)z pytaniem, czy „te w papierowej torebce to były od D.?", a z kontekstu rozmowy wynika, że były to pieniądze spięte gumkami. A. F.

(1)odpowiedział wówczas, że „tam było czterdzieści pięć". Zbieżność logowań na masztach BTS numerów M. G.

(1)i K. R.

(1)świadczy o ich spotkaniu w dniu 6 września 2012 roku. W telefonie komórkowym M. G.

(1)o numerze abonenckim (...)ujawniono sms przychodzącego z dnia 6 września 2012 r. godz. 11.06 z numeru (...)o treści: „K. nie ma tamtego tei może 15 min się spaznic". Wynika z powyższego, iż M. G.

(1)została wówczas powiadomiona przez J. S.

(1)o spodziewanym spóźnieniu K. R.

(1)na zaplanowane spotkanie. W utrwalonej w ramach kontroli operacyjnej kryptonim (...) rozmowie telefonicznej z dnia 11 września 2012 roku z godziny 20.36 K. R.

(1)zwrócił się do J. S.

(1), aby ten "ogarnął się do piątku". Jednocześnie K. R.

(1)stwierdził, że przyjedzie w piątek pociągiem do dużego miasta na spotkanie. W rozmowie telefonicznej z godziny 21.09 mężczyźni umówili spotkanie na czwartek. W rozmowie telefonicznej z dnia 12 września 2012 roku z godziny 16.45 K. R.

(1)i J. S.

(1)umówili się na spotkanie nazajutrz, o godzinie 12.30 w P. w restauracji (...)przy dworcu. J. S.

(1)zapewnił, że "wszystko będzie si". W dniu 13 września 2012 roku K. R.

(1)przyjechał zatem do P. po odbiór pieniędzy za narkotyki wprowadzane do obrotu przez J. S.

(1). Na spotkanie z K. R.

(1)do restauracji (...) przyjechała wówczas M. G.

(1), a spotkanie to zostało utrwalone na zapisie monitoringu wizyjnego. M. G.

(1)w dniu 20 września 2012 roku wyjechała samochodem marki O. (...) numer rejestracyjny (...) w stronę W., gdzie w okolicach miejscowości B. spotkała się z A. F.

(1)ps. (...), 32-letnim mieszkańcem W.. Celem tego spotkania było przekazanie narkotyków zamówionych przez J. S.

(1), 57-letniego mieszkańca C., z którym M. G.

(1)pozostawała w nieformalnym związku. Środki odurzające zostały zamówione przez J. S.

(1)bezpośrednio u K. R.

(1)ps. (...), (...), (...), mieszkańca W., bezpośrednio współdziałającego ze wspomnianym A. F.

(1)ps. (...). M. G.

(1)odebrała wówczas od A. F.

(1)1.988,51 gramów netto marihuany w cenie 16,50 złotych za 1 gram, po czym została zatrzymana na gorącym uczynku ich posiadania. W dniu 20 września 2012 roku przy Punkcie Poboru Opłat N. funkcjonariusze Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Wojewódzkiej Policji zatrzymali bowiem do kontroli drogowej samochód marki O. (...) numer rejestracyjny (...), którym kierowała 41-letnia M. G.

(1). Podczas kontroli przewożonego ładunku w części bagażowej samochodu funkcjonariusze Policji ujawnili między innymi torby foliowe z zawartością suszu roślinnego koloru brunatno-zielonego oraz zapakowane w torbie foliowej dwie paczki szczelnie owinięte brązową taśmą klejącą. Po przeprowadzeniu oględzin ujawnionych pakunków, ich zważeniu i poddaniu znajdujących się w nich substancji testerem narkotykowym stwierdzono, że w kierowanym przez M. G.

(1)samochodzie marki O. (...) numer rejestracyjny (...), zarejestrowanym na A. R., przewożone były narkotyki w postaci amfetaminy w ilości łącznej 418,11 gramów brutto oraz marihuany w ilości łącznej 2.048,4 gramów brutto. Przy M. G.

(1)zabezpieczono również 4 telefony komórkowe marki SAMSUNG. M. G.

(1)została zatrzymana i w ramach wszczętego w dniu 21 września 2012 roku śledztwa Ds. 1146/12 Prokuratury Rejonowej w Środzie Wlkp. przedstawiono jej zarzut popełnienia przestępstwa z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Postanowieniem z dnia 22 września 2012 roku Sąd Rejonowy w Środzie Wielkopolskiej w sprawie II Kp 188/12 zastosował wobec M. G.

(1)środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania w areszcie przebywała do maja 2013r. Przy zatrzymanej M. G.

(1)zabezpieczono 4 telefony komórkowe marki SAMSUNG. Na podstawie opinii biegłego z dziedziny informatyki i uzyskanych od operatorów danych telekomunikacyjnych ustalono, że telefony te posiadały karty SIM o numerach abonenckich: (...)- numer w sieci (...) zarejestrowany abonencko na M. G.

(1), (...)- numer na tzw. kartę w sieci (...), nie zarejestrowany abonencko, (...)- numer na tzw. kartę w sieci (...), nie zarejestrowany abonencko i (...)- numer na tzw. kartę w sieci (...), nie zarejestrowany abonencko. M. G.

(1)w czasie zatrzymania na autostradzie posiadała zatem przy sobie jeden telefon "oficjalny" w sieci (...) zarejestrowany na siebie oraz trzy telefony na tzw. kartę, z czego telefon z numerem (...)był typowym telefonem „roboczym" służącym do kontaktu „jeden na jeden" z abonentem numeru (...), logującym się generalnie na masztach BTS w W.. Z kolei numer (...)służył M. G.

(1)do kontaktów z numerem (...). Z numerów abonenckich (...), (...)i (...) M. G.

(1)kontaktowała się niezwykle często z numerem abonenckim (...)zarejestrowanym abonencko na J. S.

(1)i z numerem (...), który wykorzystywany był przez firmę (...) J. S.

(1). W okresie od 1 lipca 2012 roku do zatrzymania M. G.

(1)w dniu 20 września 2012 roku stwierdzono 1005 połączeń pomiędzy numerami abonenckimi w/w, a numerami (...)i (...) J. S.

(1). Numery telefonów używanych przez M. G.

(1)logowały się najczęściej na masztach BTS w okolicach S.. Historia logowań jej numerów wskazuje, że w dniu 20 września 2012 roku M. G.

(1)w godzinach rannych wyjechała z S. i udała się do miejscowości B. w województwie (...). Stamtąd udała się w drogę powrotną, podczas której o godz. 14.40 została zatrzymana do kontroli drogowej na Punkcie Poboru Opłat N.. Podczas podróży do B. M. G.

(1)utrzymywała kontakt telefoniczny z abonentami numerów (...)i (...). To właśnie abonent numeru (...) w dniu 20 września 2012 roku kontrolował na bieżąco zachowanie M. G.

(1), o czym świadczy treść wiadomości tekstowych sms ujawnionych w zabezpieczonym od oskarżonej telefonie komórkowym z numerem abonenckim (...). W pamięci karty SIM z numerem abonenckim (...), biegły ujawnił smsy wychodzące z dnia 20 września 2012 roku z godz. 12.31 do godz. 14.05 do abonenta numeru (...), według których M. G.

(1)zdawała relację ze swoich poczynań abonentowi tego numeru. O godz. 12.48 oskarżona wysłała smsa o treści: „powinnam zdążyć na ustaloną godzinę", natomiast o godz. 13.37 wysłała smsa z zapytaniem: „wuja będzie na orzełku, czy na D.". O godz. 14.05 M. G.

(1)wysłała do abonenta numeru (...) smsa o treści (...). Wracając, posiadała w samochodzie marki O. (...) prawie 2 kilogramy marihuany i 0,5 kilograma amfetaminy. Abonentem numeru (...) był J. S.

(1). Karta SIM z numerem abonenckim (...) pracowała w okresie od 17 sierpnia 2012 roku do 20 września 2012 roku z telefonem komórkowym numer IMEI: (...), logując się generalnie na masztach BTS w C., a więc w miejscu zamieszkania J. S.

(1). Ponadto, wcześniej w tym samym telefonie komórkowym numer IMEI: (...) pracowała karta SIM z numerem abonenckim (...) J. S.

(1). Zatem do nowo zakupionej karty SIM J. S.

(1)wykorzystał posiadany przez siebie już wcześniej telefon komórkowy. Telefon ten służył J. S.

(1)do kontaktów wyłącznie z numerem (...) M. G.

(1)i z objętym kontrolą operacyjną kryptonim (...) numerem (...) używanym przez K. R.

(1). J. S.

(1)korzystał też w tym czasie z numeru abonenckiego (...), z którego od dnia 2 sierpnia 2012 roku kontaktował się z numerem (...) używanym przez A. F.

(1), a od dnia 16 sierpnia 2012 roku kontaktował się z numerem (...) używanym przez K. R.

(1). Abonentem numeru (...) był J. S.

(1), gdyż w dniu 1 lutego 2012 roku podczas przeszukania używanego przez J. S.

(1)samochodu marki A. (...) zatrzymano telefonu komórkowego z kartą SIM z numerem abonenckim (...). Używany przez K. R.

(1)numer abonencki (...) objęty był kontrolą operacyjną kryptonim (...), zastosowaną na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6 września 2012 roku w sprawie XVIII K 1524/RPKOKGP/2012. W ramach powyższej kontroli operacyjnej utrwalona została rozmowa telefoniczna z dnia 18 września 2012 roku z godziny 19.49 pomiędzy numerem (...) J. S.

(1), a numerem (...) K. R.

(1). W rozmowie tej, K. R.

(1)stwierdził wprost, że J. S.

(1)musi czekać 2 tygodnie, a "jak nie przeżyjesz, to mogę cię poratować takimi, co są na siedemnaście". Jednocześnie, J. S.

(1)zamówił "sztukę czy dwie", uzgadniając z rozmówcą cenę na 16,50. J. S.

(1)podkreślił też, że "ważne żeby coś się ruszało, bo nic nie zarobię inaczej". W rozmowie z godziny 22.36 J. S.

(1)stwierdził wprost, że nie może czekać, bo by wypadł z obiegu. Mężczyźni umówili się na telefon na następny dzień. W dniu 19 września 2012 roku o godzinie 19.47 J. S.

(1)zatelefonował do K. R.

(1), dając do zrozumienia, że wszystko zostało już uzgodnione. J. S.

(1)użył bowiem słów "tam już wszystko ten, bo mi tam dzwoniła", co wskazuje, że w imieniu J. S.

(1)uzgodnień dokonała kobieta. Tą kobietą była M. G.

(1), która posiadała telefon z numerem abonenckim (...), służący do kontaktu „jeden na jeden" z abonentem numeru (...). Abonentem numeru (...) był A. F.

(1)- "prawa ręka" K. R.

(1). W okresie od 21 sierpnia 2012 roku do 19 września 2012 roku było 33 połączeń z numeru (...) z numerem (...) M. G.

(1), przy czym ostatnie połączenie miało miejsce 19 września 2012 roku o godz. 19.11. A zatem, kiedy J. S.

(1)zatelefonował w dniu 19 września 2012 roku o godzinie 19.47 do K. R.

(1), szczegóły zamówienia zostały doprecyzowane pół godziny wcześniej pomiędzy M. G.

(1), a A. F.

(1). Wyjazd M. G.

(1)w dniu 20 września 2012 roku w okolice miejscowości B. w województwie (...) miał na celu odbiór zamówionych wstępnie przez J. S.

(1)u K. R.

(1)narkotyków w postaci marihuany, której cena została ustalona na kwotę 16,50 złotych za 1 gram. M. G.

(1)udała się przy tym na spotkanie z abonentem numeru (...), którym był A. F.

(1). Numer (...) w dniu 20 września 2012 roku o godz. 12.04 logował się na maszcie BTS w Ł. w województwie (...). M. G.

(1)odebrała paczki z zawartością narkotyków bezpośrednio od A. F.

(1). Wynika to z rozmowy telefonicznej z dnia 20 września 2012 roku z godziny 19.16, przeprowadzonej pomiędzy J. S.

(1), posługującym się numerem (...), a A. F.

(1), korzystającym z numeru (...). Rozmowa ta i następne przeprowadzone tego dnia pomiędzy J. S.

(1), a A. F.

(1), zostały utrwalone w ramach kontroli operacyjnej kryptonim "(...)". Rozmowa ta została przeprowadzona już po zatrzymaniu M. G.

(1). We wcześniejszych rozmowach telefonicznych z tego dnia od godziny 15.59 J. S.

(1)informował swoich rozmówców, że „nie odbiera mi", „nie ma kontaktu". W rozmowie telefonicznej z godziny 19.16 J. S.

(1)zwrócił się do A. F.

(1)z pytaniem, czy „K. i tam u was wszystko ok"", bo „dzwonię do niej, a ona ... nie odbiera". J. S.

(1)w rozmowie tej wyrażał obawę, że stało się coś również z K. R.

(1), stwierdzając „myślałem, że coś ten, bo K. miał też wyłączony". A. F.

(1)wprost przyznał: „ja się widziałem z nią, rozumiesz, ja byłem z nią". Jednocześnie A. F.

(1)dodał, że umówił się z „nią" na telefon około godziny 16-tej, dodając, że „ona się pytała co do ceny". W kolejnej rozmowie telefonicznej z godziny 21.58 J. S.

(1)informował A. F.

(1)o nowych okolicznościach dotyczących zatrzymania M. G.

(1), wskazując, że zatrzymana została również osoba, na którą zarejestrowany został samochód marki O. (...). Chodziło tutaj o A. R., która faktycznie tego dnia była przesłuchiwana w charakterze świadka na Policji. Jednocześnie J. S.

(1)w rozmowie tej prezentował zaufanie do postawy M. G.

(1), stwierdzając „nie sądzę żeby tam zadrżały kolana...". W telefonie komórkowym J. S.

(1)w katalogu kontakty ujawniono wpis objętego kontrolą operacyjną kryptonim „(...)" numeru (...) z opisem (...). J. S.

(1)i A. F.

(1)prowadzili zatem rozmowy na temat M. G.

(1), która tego dnia została zatrzymana na gorącym uczynku przewozu narkotyków. Na opakowaniu po marihuanie zabezpieczonej w dniu 20 września 2012 roku podczas przeszukania kierowanego przez M. G.

(1)samochodu marki O. (...) ujawniono bowiem ślady linii papilarnych A. F.

(1). Po zatrzymaniu M. G.

(1)J. S.

(1)kontynuował przestępcze współdziałanie z K. R.

(1)i A. F.

(1), aż do końca października 2012 roku, kiedy to R. i F. wyjechali samochodem osobowym do (...), gdzie następnie 2 listopada 2012r. zostali zatrzymania na gorącym uczynku posiadania ponad kilograma kokainy. Wobec J. S.

(1)była natomiast nadal stosowana kontrola operacyjna kryptonim "(...)", polegająca na podsłuchu używanego przez niego telefonu z numerem abonenckim (...). Kontrola ta została zastosowana wobec J. S.

(1)na podstawie zarządzenia Komendanta Głównego Policji z dnia 25 września 2012 roku i postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 27 września 2012 roku w sprawie sygn. akt XVIII K 1639/RPKOKGP/2012. Oskarżony K. R.

(1), a także A. F.

(1), w ramach grupy przestępczej kierowanej przez oskarżonego przeprowadzali także inne transakcje narkotykowe, niż opisane z J. S.

(1), mieli bowiem dostęp do innych narkotyków, niż marihuana. Świadczy o tym chociażby fakt zatrzymania ich 2 listopada 2012r. w (...)z znaczną ilością kokainy, a także materiały z międzynarodowej pomocy prawnej, z których wynika, że K. R.

(1)i A. F.

(1)mieli międzynarodowe kontakty przestępcze zarówno w Europie – (...), jak i w Ameryce Południowej. Oskarżony K. R.

(1)w dniu 15 lipca 2012 roku, w W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z A. F.

(1)wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wprowadził także do obrotu znaczną ilość substancji psychotropowych w postaci 5.000 tabletek ekstazy w ten sposób, że A. F.

(1)przekazał je odpłatnie za kwotę 11.300 zł nieustalonemu odbiorcy w celu dalszej sprzedaży. Kontrola operacyjna prowadzona pod kryptonimem „(...)” obejmowała zapisy rozmów przychodzących i wychodzących z numeru abonenckiego (...) użytkowanego przez A. F.

(1). Z rozmowy z dnia 11 lipca 2012r., godzina 20:34 wynika, że A. F.

(1)kupuje tzw. „koła” za 35 eurocentów z „wiatraków”, przy czym „koła” oznaczają tabletki ekstazy, a „wiatraki” (...). Podczas przeprowadzonej w dniu 15 lipca 2012r., rozmowy o godzinie 19.21 A. F.

(1)poinformował nieustalonego rozmówcę, że „goni koła za 55 eurocentów już z zarobkiem, że nikt na koła nie narzeka i dzisiaj jedzie następne 5 kół zawieść i jest umówiony, więc idzie. W rozmowie tej A. F.

(1)stwierdza, że „każdy bierze, nikt nie mówi, że to chujowe jest, czy coś, że parę źródeł bierze i to jest sprawdzone. Dzień wcześniej w jednej z zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej tego numeru telefonu rozmowie osoba użytkująca telefon przedstawia się jako A. F.

(1). Z treści rozmowy wynika, iż dotyczy ona planowanej sprzedaży 5000 tabletek narkotyku ekstazy za cenę 55 eurocentów za sztukę. Z rozmowy zarejestrowanej 15 lipca 2012r. o godz. 20.11 pomiędzy F., a R. wynika, że F. zdaje R. relację z przeprowadzonej transakcji dotyczącej 5000 tabletek ekstazy, gdyż mówi, że „tu wszystko załatwiłem, teraz się widziałem, dostałem dzisiaj za drobne – dał mi dychę na razie powiedział że ten resztę jutro podrzuci – wiesz te tysiąc trzysta końcówkę jutro podrzuci”. R. na to odpowiedział „no dobrze no”, a F. stwierdził „no wziął następne”. Rozmowy te zarejestrowane w ramach kontroli operacyjnej dotyczą zrealizowanej przez A. F.

(1), działającego wspólnie i w porozumieniu z K. R.

(1), w dniu 15 lipca 2012 roku, w W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, transakcji polegającej na wprowadzeniu do obrotu znacznej ilość substancji psychotropowych w postaci 5.000 tabletek ekstazy w ten sposób, że A. F.

(1)przekazał je odpłatnie za kwotę 11.300 zł nieustalonemu odbiorcy w celu dalszej sprzedaży. K. R.

(2)w lipcu 2011 roku zawarła związek małżeński z K. R.

(1). Od 4 kwietnia 2011 roku była właścicielem samochodu osobowego marki M. (...), który nabyła od N. C. w B. (k. 57 teczki osobowej) za kwotę 40.000 zł - według zapisów umowy. Samochód ten został zarejestrowany pod nr rej. (...) i ubezpieczony m.in. w zakresie AC w (...) SA (termin płatności II raty składki ubezpieczenia przypadał na 5.10.2012r). Jak wynika z rozmowy oskarżonego K. R.

(1)z oskarżoną K. R.

(2)nagranej przez tą ostatnią na swoim telefonie, 4 lipca 2012r. od godz. 19.57, rozmowa dotyczy samochodu, od którego trzeba zapłacić 3500 zł ubezpieczenia - drugą ratę, rozmówcy kłócą się o sposób załatwienia sprawy z tym samochodem, przy czym mężczyzna proponuje pomoc w załatwieniu sprawy tego samochodu, aby kobieta miała z tego jakąś korzyść i nie musiała płacić drugiej raty ubezpieczenia i nie miała problemu ze sprzedażą tego samochodu, określając go jako „trzy litry benzyny”, na co kobieta protestuje, że sama go sprzeda (k. 69 i 70). Następnie K. R.

(1)wspólnie i w porozumieniu z żoną K. R.

(2)upozorował kradzież samochodu marki M. (...), w czym pomógł mu J. S.

(1)i doprowadził ubezpieczyciela (...) S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci nienależnie wypłaconego odszkodowania auto-casco. W dniu 5 sierpnia 2012 roku o godzinie 23.50 K. R.

(2), żona K. R.

(1), powiadomiła Komisariat Policji w W. o dokonaniu w okresie od 2 sierpnia 2012 roku na jej szkodę kradzieży z włamaniem samochodu marki M. (...) rocznik 2009 koloru czarnego o numerze rejestracyjnym (...) o wartości szacunkowej około 100.000 złotych. K. R.

(2)zeznała, że samochód ten w dniu 2 sierpnia 2012 roku około godziny 20.00 pozostawiła na parkingu niestrzeżonym przy ulicy (...) w W., zamykając go na kluczyk. Następnego dnia rano, K. R.

(2)wraz z mężem K. R.

(1)poleciała samolotem do P., skąd wróciła do W. w dniu 5 sierpnia 2012 roku około godziny 22.00. Kiedy K. R.

(1)podwiózł ją drugim samochodem na ulicę (...), stwierdziła ona brak pozostawionego wcześniej samochodu. Wszczęte w tej sprawie dochodzenie umorzone zostało wobec niewykrycia sprawcy kradzieży w dniu 5 października 2012 roku. Jeszcze przed wydaniem postanowienia o umorzeniu dochodzenia K. R.

(2)i K. R.

(1)kierowali pretensje pod adresem funkcjonariuszki prowadzącej postępowanie, domagając się szybkiego zakończenia. Umożliwiało to bowiem wypłatę odszkodowania auto-casco za szkodę polegającą na kradzieży pojazdu. Jak ustalono, w dniu 6 sierpnia 2012 roku K. R.

(1)zgłosił ubezpieczycielowi (...) S.A. powstanie szkody. W wyniku postępowania szkodowego, ubezpieczyciel w dniu 30 października 2012 rok wypłacił odszkodowanie auto-casco w wysokości 95.000 złotych. Przedmiotowy samochód marki M. (...) został natomiast przez J. S.

(1)odebrany wraz z dowodem rejestracyjnym i kluczykiem, który w ten sposób pomógł K. R.

(1)w upozorowaniu jego kradzieży, a tym samym, w oszustwie ubezpieczeniowym na szkodę ubezpieczyciela (...) S.A. A mianowicie, z analizy połączeń numerów abonenckich (...), (...)i (...), używanych przez J. S.

(1)wynika, że oskarżony ten przebywał w W. od 2 do 3 sierpnia 2012 roku, a więc w dacie rzekomej kradzieży samochodu, gdyż jego telefon logował się na masztach BTS w W.. J. S.

(1)kontaktował się wówczas z numerem (...) używanym przez A. F.

(1). J. S.

(1)na prośbę K. R.

(1)pojechał pociągiem do W. zabrać i ukryć samochód należący do małżonki K. R.

(1)o przezwisku (...) i przywiózł go, ukrywając go początkowo w nieustalonym miejscu. J. S.

(1)zaaranżował odstawienie tego samochodu do warsztatu lakierniczego R. M., gdzie samochód ten przebywał co najmniej do dnia 29 września 2012 roku, kiedy to R. M. swoim telefonem komórkowym wykonał zdjęcie tego pojazdu. Zdjęcie to zostało następnie ujawnione w protokole oględzin telefonu R. M. z numerem abonenckim (...). W dniu 5 sierpnia 2012r. J. S.

(1)odesłał K. R.

(1)kluczyk i dowód rejestracyjny od samochodu marki M. przesyłką konduktorską, adresowaną na dane personalne A. F.

(1), które uzyskał od F. sms-em. Nadawca fikcyjnym przesyłki konduktorskiej, którą pakowała M. G.

(1), był J. T., wynajmujący wówczas od M. G.

(1)mieszkanie w P.. Fakt przesłania kluczyka i dowodu rejestracyjnego K. R.

(1)przez J. S.

(1)potwierdzają też utrwalone w ramach kontroli operacyjnej kryptonim „(...)" rozmowy telefoniczne z dnia 5 sierpnia 2012 roku. W rozmowie telefonicznej z dnia 6 sierpnia 2012 roku z godziny 18.58 K. R.

(1), telefonujący z numeru (...) zwrócił się do J. S.

(1)z pytaniem, kiedy on ostatni raz używał kluczyka, dodając, że „musi dobrze powiedzieć bo oni zczytują". Tego właśnie dnia K. R.

(1)powiadomił ubezpieczyciela o rzekomej kradzieży pojazdu. K. R.

(1)obawiał się więc, że ubezpieczyciel skopiuje kluczyk od samochodu i zostanie w ten sposób stwierdzone, kiedy ostatni raz był on w użyciu. W rozmowie tej jednocześnie pada określenie „tort" w kontekście samochodu marki M. (...). J. S.

(1)zadał bowiem pytanie, kiedy ten „tort pochlastać", co należy rozumieć, kiedy samochód ten pociąć na części. K. R.

(1)odpowiedział, że najpierw muszą być dopełnione wszystkie formalności. Również w rozmowie telefonicznej z dnia 8 sierpnia 2012 roku z godziny 20.21 J. S.

(1)dopytywał się A. F.

(1), kiedy może „urodzinowy tort pokroić". Określenie „tort" używane też było w kolejnych rozmowach telefonicznych J. S.

(1), utrwalonych w ramach stosowanych wobec niego kontroli operacyjnych kryptonim „(...)". W przeprowadzonej z A. F.

(1)rozmowie telefonicznej z dnia 20 września 2012 roku z godziny 21.58 J. S.

(1)zwracał się do rozmówcy z prośbą o dyspozycję w sprawie „tortu", który miał być w jego posiadaniu. Zaniepokojony zatrzymaniem M. G.

(1)J. S.

(1)stwierdził bowiem, że „trzeba wyczyścić ten element". J. S.

(1)przyjął zatem od K. R.

(1)samochód marki M. (...) w ramach tak zwanego układu, polegającego na upozorowaniu kradzieży pojazdu w celu wyłudzenia odszkodowania auto-casco. Zachowanie J. S.

(1)oceniono jako pomocnictwo do przestępstwa oszustwa- za co po uprzednim przyznaniu się do winy - został on prawomocnie skazany. W upozorowaniu kradzieży w celu wyłudzenia odszkodowania uczestniczyła K. R.

(2)–żona K. R.

(1), korzystając z pomocy A. F.

(1)i J. S.

(1). W pamięci zabezpieczonego u K. R.

(2)telefonu (...) znajduje się plik dźwiękowy – nagranie rozmowy z dnia 4 lipca 2012r., godzina 19:57. Treść tej rozmowy wskazuje, iż K. R.

(2)miała wiedzę na temat planów K. R.

(1)względem przedmiotowego samochodu. Składając zawiadomienie o przestępstwie i będąc przesłuchiwaną po uprzedzeniu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań zeznała nieprawdę oraz zataiła istotne okoliczności dotyczące utraty samochodu M.. Zatem K. R.

(1)w okresie od 2 do 6 sierpnia 2012 roku, w W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z K. R.

(2)i korzystając z pomocy A. F.

(1)(pośredniczącego pomiędzy nim a J. S.

(1), pod nieobecność w Polsce R. i jego żony) i J. S.

(1), wprowadził w błąd pracowników ubezpieczyciela (...) S.A. w ten sposób, że upozorował kradzież z włamaniem samochodu marki M. (...) nr rej. (...) o numerze nadwozia (...) rocznik 2009 o wartości 95.000 złotych, będącego własnością K. R.

(2), w ten sposób, że samochód ten w okresie od 2 do 3 sierpnia 2012 roku przekazał w W. J. S.

(1), a po złożeniu przez K. R.

(2)w dniu 5 sierpnia 2012 roku w Komisariacie Policji w W. fałszywego zawiadomienia o kradzieży pojazdu, w dniu 6 sierpnia 2012 roku ubezpieczycielowi (...) S.A. zgłosił powstanie szkody w wyniku rzekomej kradzieży pojazdu, czym doprowadził ubezpieczyciela (...) S.A. z siedzibą w Ł. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w postaci nienależnie wypłaconego K. R.

(2)odszkodowania z tytułu umowy ubezpieczenia auto-casco w wysokości 95.000 złotych. Również K. R.

(2)w okresie od 2 do 6 sierpnia 2012r., w W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z K. R.

(1)i korzystając z pomocy J. S.

(1)i A. F.

(1), wprowadziła w błąd pracowników ubezpieczyciela (...) S.A. w ten sposób, że upozorowała kradzież z włamaniem samochodu marki M. (...) nr rej. (...) o numerze nadwozia (...) rocznik 2009 o wartości 95.000 złotych, będącego jej własnością, w ten sposób, że samochód ten w okresie od 2 do 3 sierpnia 2012 roku został przekazany w W. J. S.

(1), a następnie w dniu 5 sierpnia 2012r., w Komisariacie Policji w W., będąc pouczoną przez funkcjonariusza policji o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań i za złożenie zawiadomienia o niepopełnionym przestępstwie, złożyła fałszywe zawiadomienie o rzekomej kradzieży samochodu marki M. (...) nr rej. (...) o numerze nadwozia (...) rocznik 2009, wiedząc, że przestępstwa nie popełniono i złożyła fałszywe zeznania dotyczące podania nieprawdy na temat okoliczności kradzieży pojazdu, mające służyć za dowód w postępowaniu karnym prowadzonym w sprawie kradzieży w/w samochodu, po czym w dniu 6 sierpnia 2012 roku K. R.

(1)zgłosił ubezpieczycielowi (...) S.A. powstanie szkody w wyniku rzekomej kradzieży pojazdu, czym doprowadziła ubezpieczyciela (...) S.A. z siedzibą w Ł. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w postaci nienależnie wypłaconego w dniu 30.10.2012r. oskarżonej odszkodowania z tytułu umowy ubezpieczenia auto-casco w wysokości 95.000 złotych. Kiedy K. R.

(1)i K. R.

(2)wyjechali na początku sierpnia do P. świętować urodziny żony oskarżonego, w W. pozostał A. F.

(1), który telefonicznie i osobiście nadzorował sprawę upozorowania kradzieży samochodu marki M. (...), kontaktując się w tej sprawie z J. S.

(1), pomagając mu ukryć samochód w okolicach P., ponieważ jak wynika z logowań telefonu użytkowanego przez F. logował się on 4 sierpnia 2012r. w P.. Nadto to A. F.

(1)podał telefonicznie J. S.

(1)i M. G.

(1)swoje dane do wysłania przesyłki konduktorskiej z kluczykami i dowodem rejestracyjnym od samochodu i następnie to F. odebrał w/w przesyłkę w W.. K. R.

(1)wspólnie z A. F.

(1)zatrzymani zostali w dniu 2 listopada 2012 roku na terytorium (...) na gorącym uczynku posiadania około 1.180 gramów kokainy. Po skazaniu ich przez (...) sąd, K. R.

(1)przebywał w zakładzie karnym w (...) w B., odbywając karę 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w dniu 6 września 2013 roku za przestępstwo handlu kokainą ujawnioną w dniu 2 listopada 2012 roku. Oskarżony w 2015 roku zbiegł z zakładu karnego w B., przekroczył granicę (...) na podstawie podrobionego paszportu na dane obywatela Iranu, za co (...) Sąd pierwszej instancji skazał go na karę 9 miesięcy pozbawienia wolności w związku z art. 329 § 1 (...) kodeksu karnego (nielegalne przekroczenie granicy). Po odbyciu kary przez wyżej wymienionego w dniu 25 października 2016r., Prokuratura Generalna (...) wydała zgodę na ekstradycję wyżej wymienionego. W dniu 6 grudnia 2016r., otrzymano informację, iż orzeczenie jest prawomocne. W dniu 15 grudnia 2016r., o godzinie 4.00 K. R.

(1)został przekazany funkcjonariuszom Komendy Stołecznej Policji w ramach postępowania ekstradycyjnego. W dniu 15.12.2016r., o godzinie 7:18 dokonano odprawy granicznej wyżej wymienionego na terenie RP. M. J.

(1)utrzymywała z J. S.

(1)stały kontakt telefoniczny, posługując się w drugiej połowie 2012 roku numerem abonenckim (...). Z uzyskanych od operatora sieci (...) danych dotyczących numeru (...) wynika, że numer ten w okresie od 1 września 2012 roku do 21 września 2012 roku łączył się 87-krotnie z numerem (...) J. S.

(1), a od dnia 21 września 2012 roku do 28 stycznia 2013 roku aż 852-krotnie łączył się z numerem (...) J. S.

(1), objętym kontrolą operacyjną kryptonim "(...)". W toku przeszukania mieszkania M. J.

(1)zabezpieczono między innymi dwa telefony komórkowe, w których pracowała karta S. z numerem abonenckim (...), co potwierdza, iż abonentem tego numeru była M. J.

(1). Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2013 roku z akt śledztwa V Ds. 88/12 Prokuratury Okręgowej w Poznaniu do postępowania o sygnaturze V Ds. 92/13 wyłączono materiały przeciwko K. R.

(1)i A. F.

(1). Śledztwo V Ds. 88/12 przeciwko między innymi J. S.

(1)M. G.

(1)i M. J.

(1)zakończone zostało wniesieniem w grudniu 2013 roku aktu oskarżenia do Sądu Okręgowego w Poznaniu, gdzie sprawa zarejestrowana została pod sygnaturą III K 261/13. Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2014r., Sąd Okręgowy w Poznaniu w sprawie III K 26/13 uznał J. S.

(1)za winnego czynów zarzucanych mu aktem oskarżenia w sprawie V Ds. 88/12. Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2014r., Sąd Okręgowy w Poznaniu w sprawie III K 111/14 uznał M. G.

(1)za winną czynów zarzucanych jej aktem oskarżenia w sprawie V Ds. 88/12. Wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2014r., M. J.

(1)została uznana za winną czynów zarzucanych jej aktem oskarżenia w sprawie V Ds. 88/12. Wyroki w ich sprawach są prawomocne, a wydane zostały w wyniku uwzględnienia przez Sąd ich wniosków o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzania postępowania dowodowego. Postępowanie przygotowawcze przeciwko A. F.

(1)jest natomiast nadal zawieszone, ponieważ podejrzany przebywa w zakładzie karnym na terenie (...), gdzie odbywa wieloletni wyrok za posiadania narkotyków. K. R.

(1)jest synem G. i E. z domu S., urodził się (...) w W., jest obywatelem polskim, rozwiedzionym, bezdzietnym, nieposiadającego nikogo na utrzymaniu, o wykształceniu wyższym, posiada licencjat z zakresu turystyki i rekreacji, bez zawodu, przed zatrzymaniem prowadzącego działalność gospodarczą do 2012 r., bez deklarowanych dochodów, bez majątku. K. R.

(1)był karany za przestępstwa z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i z art. 42 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 k.k. wyrokiem z dnia 11 lutego 2008r. Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie VIII K 178/07 wymierzył mu karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. K. R.

(1)odbywał karę w okresie od 18.10.2006r. do 06.01.2010r. (warunkowo przedterminowo zwolniony – koniec kary przypadał na 18.04.2011r.). Karany był też wyrokiem sądu (...), zatrzymany w (...) w listopadzie 2012r. odbywał karę 7 lat pozbawienia wolności, a następnie zbiegł z więzienia w (...) do (...), gdzie następnie skazany został przez Sąd w E.i odbywał karę pozbawienia wolności za nielegalne przekroczenie granicy. K. R.

(2)z domu O.jest córką A. i R. z domu N., urodziła się (...). w W., jest obywatelem polskim, zamieszkuje w W., rozwiedziona, bezdzietna, nieposiadająca nikogo na utrzymaniu, kosmetolog medyczny, studiuje i według oświadczenia jest na utrzymaniu babci, wcześniej pracująca jako policjanta w KP W. W., obecnie nie ma dochodów, jest współwłaścicielem mieszkania ( z babcią), nie karaną za przestępstwa. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: 1. wyjaśnień oskarżonych : ⚫ w części wyjaśnień oskarżonego K. R.

(1)k. 726-729 (tom IV akt głównych) w zw. z k. 1342-1343 ⚫ częściowo wyjaśnień oskarżonej K. R.

(2)k. 19-20, 92-95 (teczka osobowa nr 2) i kopia k. 932-935 akt głównych oraz k.1342 -1345 2. zeznań świadków : ⚫ M. G.

(1)k.31-32,43-45,63-63A,209-210,337-338,455-458,672-673v,692-693,698-701,709-710 w zw. z k. 1456-1483 ⚫ M. B. k. 224-225 w zw. z k. 1346-1347 ⚫ P. Z. k. 226-227 w zw. z k. 1347-1348 ⚫ J. S.

(1)k. 48-49,50-51,72-73,165-166 (tom I teczki osobowej nr 1 J. S.

(1)), k.272-273,302-303,334-335,354-355,389-390 (tom II teczki osobowej nr 1 J. S.

(1)), k.878-880 oraz k. 1364-1372 ⚫ J. P. k. 105-109 (t. osobowa nr 1), k. 74-76 i k. 917-921 akt głównych- kopia oraz k. 1373-1374 ⚫ M. J.

(1)k. 16-23,29-32,71-75,127-131 (t. osobowa nr 4) w zw. z k. 1514, ujawnione w trybie art. 391 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 394 § 2 k.p.k., gdyż nie można było doręczyć świadkowi wezwania – poszukiwana na podstawie (...) ⚫ R. M. k. 87-88 (t. osobowa nr 6) oraz k. 1348-1349 ⚫ P. T. k. 445-446,452-453 (tom IIIA wątek warszawski” w zw. z k. 1483-1484 ⚫ w niewielkiej części ujawnione w trybie art. 333 § 2 k.p.k. w zw. z art. 391 § 1 k.p.k. i art. 394 § 2 k.p.k. zeznania J. T. k. 23-24, w zw. z k. 1347-1348 ⚫ w niewielkiej części ujawnione w trybie art. 333 § 2 k.p.k. w zw. z art. 391 § 1 k.p.k. i art. 394 § 2 k.p.k. zeznania A. R. k. 25-27, 414-416, 433-434, w zw. z k. 1347-1348 ⚫ w niewielkiej części ujawnione w trybie art. 333 § 2 k.p.k. w zw. z art. 391 § 1 k.p.k. i art. 394 § 2 k.p.k. zeznania A. W. k. 50-51, w zw. z k. 1347-1348 ⚫ w niewielkiej części ujawnione w trybie art. 333 § 2 k.p.k. w zw. z art. 391 § 1 k.p.k. i art. 394 § 2 k.p.k. zeznania B. S. k. 416a i b, w zw. z k. 1347-1348 ⚫ w niewielkiej części ujawnione w trybie art. 333 § 2 k.p.k. w zw. z art. 391 § 1 k.p.k. i art. 394 § 2 k.p.k. zeznania A. S.

(1)k.425-426, w zw. z k. 1347-1348 ⚫ w niewielkiej części ujawnione w trybie art. 333 § 2 k.p.k. w zw. z art. 391 § 1 k.p.k. i art. 394 § 2 k.p.k. zeznania P. C. k.516-517, w zw. z k. 1347-1348 ⚫ w niewielkiej części ujawnione w trybie art. 333 § 2 k.p.k. w zw. z art. 391 § 1 k.p.k. i art. 394 § 2 k.p.k. zeznania H. R. 555-556,683-684, w zw. z k. 1347-1348 ⚫ w niewielkiej części ujawnione w trybie art. 333 § 2 k.p.k. w zw. z art. 391 § 1 k.p.k. i art. 394 § 2 k.p.k. zeznania R. W. k. 26-27 „wątek warszawski” t. IA w zw. z k. 1347-1348 ⚫ w niewielkiej części ujawnione w trybie art. 333 § 2 k.p.k. w zw. z art. 391 § 1 k.p.k. i art. 394 § 2 k.p.k. zeznania T. S.

(1)k. 100-101 teczka osobowa nr 1 J. S.

(1)t.I, w zw. z k. 1347-1348 ⚫ w niewielkiej części ujawnione w trybie art. 333 § 2 k.p.k. w zw. z art. 391 § 1 k.p.k. i art. 394 § 2 k.p.k. zeznania H. S. k. 105-106 teczka osobowa nr 1 J. S.

(1)t.I, w zw. z k. 1347-1348 ⚫ w niewielkiej części Z. E. k. 514-516 (teczki tematycznej wątek warszawski) w zw. z k. 1513 3. dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy i ujawnionych na rozprawie (k. 1512-1514, 1516) na podstawie art. 393 § 1-3 k.p.k. i art. 394 § 2 k.p.k., takich jak: z akt głównych: k. 1-2, 16 - notatki urzędowe k. 3-6, 9-10, 21-22, 505-507, 543-549 - protokół przeszukania k. 8, 11-13, 512 - protokół zatrzymania k. 14-15, 508-509 - protokół oględzin k. 46, 52 - informacja z rejestru prowadzonej działalności gospodarczej k. 17-18,19-20 - protokół użycia testera narkotykowego k. 67-69 - protokół oględzin samochodu k. 73 - notatka urzędowa k. 80-81 - wykaz dowodów rzeczowych k. 169-185, 233-271, 279-306, 413, 417-418, 427-430, 438-441 - dokumentacja dot. samochodu O. (...) k. 97-102 - notatka urzędowa z wydrukiem z kamer k. 202 - materiał poglądowy k. 213-215, 278 , 308-309 , 445 , 550-552 - dane telekomunikacyjne k. 287 - notatka urzędowa k. 317, 399 - zaświadczenie lekarskie k. 288-306 - informacja (...) k. 310-315,318-320, 444 - notatki - analiza danych telekomunikacyjnych k. 323-324, 330-334, 419-424 - Tablice poglądowe k. 319-320 - informacja PTK Centertel k. 325 - notatka urzędowa k. 326-328 - pismo LK KWP k. 542 - notatka urzędowa- analiza danych telekomunikacyjnych k. 550-552 - informacja PTK Centertel k. 565-578 - protokół odtworzenia dźwięku z kontroli operacyjnej k. 640, 643-648 - protokół odtworzenia dźwięku z kontroli operacyjnej k. 649-650 - protokół odtworzenia dźwięku z kontroli operacyjnej k. 651-656 - protokół odtworzenia dźwięku z kontroli operacyjnej k. 659-664 - protokół odtworzenia dźwięku z kontroli operacyjnej k. 666-667 - notatka urzędowa analiza danych telekomunikacyjnych (logowanie telefonu J. S. w W. 2 i 3 sierpnia 2012r., a numeru A. F. - 4 sierpnia 2012r. na masztach w P., a w okresie od 3 do 5 sierpnia 2012r. brak logowania nr telefonu K. R. na masztach w Polsce) k. 668-671 - protokół odtworzenia dźwięku z kontroli operacyjnej k. 687 - notatka urzędowa dot. zatrzymania w (...) 2.11.2012r.R. i F. z 1,18 kg kokainy k. 688-690 - decyzja Komendanta Głównego Policji do materiałów z kontroli operacyjnej k. 712 -714 - protokół przekazania oskarżonego do Polski k. 718-721 - postanowienie o wyłączeniu materiałów do odrębnego postępowania k. 916 - notatka urzędowa k. 811-869 - kopie wyroków i protokołów rozpraw k. 912-913 - dokumenty dotyczące skazania w (...) k. 957-969 - protokoły rozpraw III K 261/13 k. 970-991, 1020-1029 - wyrok w sprawie III K 261/13 k. 992-997 - protokół rozprawy III K 111/14 k. 998-1003 - wyrok w sprawie III K 111/14 k. 1004-1007 - protokół rozprawy III K 142/14 k. 1008-1011 - wyrok w sprawie III K 142/14 k. 1045-1050 - postanowienie o częściowym umorzeniu śledztwa k. 1090a , 1302 - dane o karalności z K. k. 1304-1311 - kopia korespondencji kierowanej przez oskarżonego z aresztu k. 1504-1508- wydruk z NOE SAD z teczki tematycznej „wątek warszawski” tom IA: k. 11-18 - notatka urzędowa - analiza kryminalna k. 1-10 - dane o karalności i wykonaniu kar k. 28-31, 34 - protokół przeszukania i zatrzymania rzeczy k. 64-67 - dane o karalności k. 68-73 - protokoły odtworzenia zapisów dźwięku utrwalonych w ramach kontroli operacyjnej k. 75 - notatka dot. kradzieży pojazdu k. 76, 101 - informacja ze Starostwa k. 77-100 - akta sprawy 4 ds. 1047/12 PR Warszawa Mokotów dot. zgłoszenia kradzieży samochodu M. k. 109, 102 - informacja o wypłacie odszkodowania (...) k. 103-108 - odpisy wyroków k. 111-200 - materiały z pomocy prawnej Prokuratury F. z teczki tematycznej „wątek warszawski” tom IIA: k. 205-301 - cd. materiałów z pomocy prawnej Prokuratury F. k. 302- 345 - odpisy wyroków i dane o karalności (K. R.

(1)skazany za przemyt narkotyków z (...) do Polski i obrót heroiną) k. 347- 399 - materiały z pomocy prawnej z (...) (dotyczą skazania K. R.

(1)i A. F. za posiadanie w dniu 2.11.2012r. ponad 500 g kokainy) z teczki tematycznej „wątek warszawski” tom IIIA: k. 400-424 - cd. materiałów z pomocy prawnej z (...) k. 436-437, 429-437 - informacja z (...) k. 438-444, 447-449 - odpis z akt szkodowych (...) k. 454 - akta szkodowe (...) (5.10.2012r. przypadała płatność drugiej raty składki ubezpieczenia AC w wysokości ok. 3500 zł za samochód marki M. (...) należący do K. R.

(2)) k. 457 - dane o wykroczeniach drogowych k. 499, 500 - dane osobowe k. 502- 504, 558 - dane o karalności k. 505 – 510 , 512 - dane telekomunikacyjne k. 517-518 - tablice poglądowe k. 520-528 - dane dotyczące wynajmu mieszkania k. 549-550, 556-557, 565-587, 600-601 - dane dotyczące pobytu oskarżonego w ZK w (...) i (...) , ekstradycji z teczki tematycznej „wątek warszawski” tom IVA: k. 607-624, 665-667- materiały z pomocy prawnej z (...) k. 626-663 - materiały z pomocy prawnej z (...) k. 669-678 - dane o karalności z teczki osobowej nr 1 J. S.

(1)tom I: k. 3-7 - protokół przeszukania k. 8-11 - protokół oględzin, użycia psa k. 13, 103-104 - protokół zatrzymania k. 14-20,21-26,27-29 - protokół przeszukania k. 30-38, 148-158, 178-186, 289-290 - dane o karalności k. 39 - protokół eksperymentu procesowego k. 40-45, 76-86 - materiał poglądowy, protokół przeszukania, zatrzymania rzeczy k. 195-201 - protokół oględzin k. 116, 118 - zatrzymana korespondencja z teczki osobowej nr 1 J. S.

(1)tom II: k. 202-231 - protokół oględzin k. 232-249 - protokół oględzin k. 250-261 - protokół oględzin k. 357-380 - kopia akt dot. zgłoszenia kradzieży samochodu M. z teczki osobowej nr 2 K. R.

(2): k. 2-7 - protokół przeszukania k. 36-54 - protokół oględzin telefonu (...) k. 55 - umowa o pracę k. 56-69 - dokumentacja dot. samochodu m. k. 70 - telefon (...) z nagraną rozmową – dowód rzeczowy k. 78 - notatka k. 83 - protokół zatrzymania k. 88-89, 91 - dane o karalności z teczki osobowej nr 4 M. J.

(1): k. 1 - notatka urzędowa analiza k. 3-7, 11-13 - protokół przeszukania k. 9 - protokół zatrzymania k. 33-35, 75-76 - tablice poglądowe k. 38-61 - protokół oględzin k. 86 - notatka urzędowa k. 87-89 - informacja z (...) k. 143-146 - protokół oględzin k. 142 -146 - protokół użycia testera i oględzin z teczki osobowej nr 6 R. M.: k. 1 - notatka urzędowa k. 3-5 - protokół przeszukania k.11-22 - protokół oględzin k. 23-73 - protokół oględzin k. 85-86 - notatka urzędowa i zdjęcia z teczki osobowej nr 1 J. P.: k. 1 - protokół zatrzymania k. 4-9, 63-69 - protokół przeszukania i zatrzymania rzeczy k. 78 - tablice poglądowe k. 79-80 - protokół oględzin k. 14-6 - dokumenty dotyczące zatrudnienia K. R.

(1), A. F., K. R.

(2), a także dotyczące wynajmu mieszkań 4. dokumenty zgromadzone w załącznikach do akt głównych w postaci teczek z kontroli operacyjnej - jawne materiały uzyskane w ramach kontroli operacyjnej kryptonim (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) – wszystkie dokumenty zgromadzone w wymienionych niżej teczkach stenogramów, w tym decyzje o zarządzeniu kontroli operacyjnej, a także materiały w postaci nagranych rozmów telefonicznych oraz wiadomości tekstowych zawarte w teczkach z kontroli operacyjnej zawierających stenogramy rozmów oraz utrwalone na dołączonych do niżej wymienionych teczek nośnikach elektronicznych (płytach DVD - R), ujawnione na rozprawie ( k. 1513 – 1514), opisane jako: - materiały z kontroli operacyjnej (...) stosowanej wobec A. F.

(1)- teczka stenogramów k. 2-84 oraz 2 płyty DVD - R załączone do stenogramów - materiały z kontroli operacyjnej (...) 2 stosowanej wobec A. F.

(1)- teczka stenogramów k. 2-59 oraz 2 płyty DVD – R i CD – R załączone do stenogramów - materiały z kontroli operacyjnej (...) stosowanej wobec K. R.

(1)- teczka stenogramów k. 2-37 oraz 2 płyty CD – R załączone do stenogramów - materiały z kontroli operacyjnej (...) stosowanej wobec Ł. K. ps. (...) - teczka stenogramów k. 2-28 oraz 2 płyty załączone do stenogramów - materiały z kontroli operacyjnej (...) stosowanej wobec A. F.

(1)ps. (...), (...)- teczka stenogramów k. 2-14 oraz 2 płyty CD – R załączone do stenogramów - materiały z kontroli operacyjnej (...) stosowanej wobec A. F.

(1)- teczka stenogramów k. 2 – 23 oraz 3 płyty DVD – R załączone do stenogramów - materiały z kontroli operacyjnej (...) stosowanej wobec A. F.

(1)- teczka stenogramów k. 2-30 oraz 2 płyty CD-R załączone do stenogramów -materiały z kontroli operacyjnej (...) stosowanej wobec K. R.

(1)- teczka stenogramów k. 2-59 oraz 3 płyty DVD – R załączone do stenogramów; a także nagrania rozmów uzyskanych w ramach kontroli operacyjnej zarejestrowane na płytach DVD - R dołączonych do teczek stenogramów obiektów: kryptonim (...), (...) 2, (...), (...), (...) 2, (...) 3, (...) 4, (...), zaliczone w poczet dowodów bez odtwarzania wszystkie płyty wyżej wymienione wraz z zarejestrowanymi na tych nośnikach rozmowami, uznając że wystarczające będzie zdaniem Sądu ujawnienie wszystkich nagranych rozmów bez ich odtwarzania na rozprawie w trybie art. 393 § 1 – 2 k.p.k. w zw. z art. 394 par 2 kpk, gdyż zgodnie z tym przepisem po nowelizacji z 01 lipca 2015 r. można uznać za ujawnione bez odczytywania dokumenty, a do takich Sąd zalicza podsłuchy, jako dokument w wersji elektronicznej, nawet mimo sprzeciwu strony jeżeli ta strona miała możliwość zapoznania się z treścią wskazanych dokumentów, a w niniejszej sprawie wszystkie strony miały możliwość zapoznać się również z całością nagrań rozmów z kontroli operacyjnej i o tym Sąd pouczał zarówno na rozprawie w dniu 30 czerwca 2017 r.– oskarżeni mieli możliwość uzyskania kopii nagrań z podsłuchów, czy też zapoznania się w Biurze Obsługi Interesanta, a tym samym należy uznać, że ujawnienie w ten sposób pozostałych nagrań z podsłuchów, nie odtworzonych na rozprawie nie narusza praw oskarżonych i dlatego w tym zakresie wniosek o odtwarzanie pozostałych podsłuchów został oddalony. 5. dowód rzeczowy w postaci telefonu komórkowego (...) nr (...) przechowywany w aktach na k. 70 teczki osobowej nr 2 K. R.

(2), w tym nagrana w pamięci telefonu rozmowa pomiędzy oskarżonym K. R.

(1)a K. R.

(2)6. opinie biegłych , ujawnione na rozprawie za zgoda stron bez odczytywania w trybie art. 393 § 1 – 3 k.p.k. w zw. z art. 394 § 2 k.p.k., takie jak: ⚫ k. 108-113 - opinia Laboratorium Kryminalistycznego KWP w P. z zakresu badań chemicznych ⚫ k. 116-162 - opinia biegłego informatyka B. B. (4 telefony, dwie pamięci przenośne typu pendrive, nawigacja samochodowa zabezpieczone przy M. G.) ⚫ k. 216-222 - opinia Laboratorium Kryminalistycznego KWP w P. biegłego z zakresu daktyloskopii ⚫ k. 190-194 - opinia biegłego z zakresu badań mechanoskopijnych ⚫ k. 326-328, 392-398 - opinia LK KWP z zakresu badań chemicznych ⚫ k. 382-386 - opinia LK KWP z zakresu badań biologicznych ⚫ k. 402-409 - opinia biegłego L. L.

(1)z dziedziny daktyloskopii ⚫ k. 535-538, 630-636 - opinia biegłego z LK KWP w P. z dziedziny daktyloskopii ⚫ k. 477-482 - opinia sądowo psychiatryczna dot. podejrzanej M. G.. Oskarżona K. R.

(2)w śledztwie nie przyznała się do zarzucanego jej czynu i złożyła wyjaśnienia, których treść pozostaje w sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym i stanowi zdaniem Sądu jedynie przyjętą linię obrony ( k. 19-20, 92-95 teczki osobowej nr 2). W postępowaniu przygotowawczym wyjaśniła w szczególności, że w 2012 roku mąż K. R.

(1)przygotował jej niespodziankę na urodziny przypadające na 3 sierpnia i był to wyjazd do P., dokąd polecieli samolotem. Była wówczas od 4 miesięcy właścicielką samochodu marki M. (...) rok produkcji 2009, którym jeździła zarówno ona, jak i jej mąż. Do tego samochodu posiadała dwa oryginalne kluczyki i przed wyjazdem do P. zaparkowała go na parkingu niestrzeżonym przed blokiem, w którym zamieszkiwała jej babcia przy ul. (...) w W.. Po powrocie z P. stwierdziła, że samochód został skradziony, jednak nie pamiętała kiedy dokładnie wróciła z P., w jaki sposób dotarła na miejsce zaparkowania samochodu, nie pamiętała, gdzie znajdowały się kluczyki do auta. Wyjaśniła, że po stwierdzeniu braku samochodu, zadzwoniła do Straży Miejskiej, aby sprawdzić, czy auto nie zostało odholowane, a następnie z mężem pojechała do Komisariatu Policji w W., gdzie złożyła zawiadomienie o kradzieży jej samochodu. Samochód jak wyjaśniła był ubezpieczony od tego typu zdarzeń i ubezpieczyciela zawiadomił prawdopodobnie jej mąż. Przyznała, że wcześniej pracowała jako policjantka w w/w Komisariacie, a pojechała tam zgłosić kradzież, gdyż był to najbliższy komisariat. Nie potrafiła podać wysokości wypłaconego odszkodowania za skradziony samochód. Wyjaśniła, że zna A. F.

(1), który jest przyjacielem jej męża, był tez świadkiem na ich ślubie i ma ps. (...), (...), potwierdziła, że mąż mówił (...) na nią i na inna jeszcze kobietę. Zaprzeczyła natomiast, aby znała J. S.

(1). Według niej jej mąż nie upozorował kradzieży samochodu, nie oszukał jej, choć policjanci próbowali jej to wmówić. Wyjaśniła, że nie wie, co się stało z tym samochodem. Po odtworzeniu oskarżonej rozmowy nagranej w ramach kontroli operacyjnej z dnia 6.08.2012r. godz. 18.58 z numeru (...) i nr (...) stwierdziła, że nie rozpoznaje głosu mężczyzn, odmówiła dalszych wyjaśnień, stwierdzając, że nie chce nimi nieświadomie zaszkodzić mężowi. W ostatnich wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym oskarżona nie przyznała się do zarzucanego jej czynu i odmówiła wyjaśnień (k. 94) . Na rozprawie głównej także nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Wyjaśniała, że zarzucany jej czyn nie ma nic wspólnego ze stanem faktycznym, ponieważ nie zna żadnych szczegółów kradzieży jej pojazdu, nie działała z nikim w porozumieniu, nie zna osób wymienionych w akcie oskarżenia, ani nikomu nie zleciła tej kradzieży. K. R.

(1)był dla niej dobrym mężem, chronił ją, nigdy nie opowiadał jej o sprawach, o których dowiedziała się, zapoznając się z aktami. Przyznała, że nadal jest jej osobą bliską. Potwierdziła, że wszystko było tak, jak zgłosiła w dniu 5 sierpnia w zawiadomieniu o kradzieży samochodu. Dodała, że 3 sierpnia odprowadziła samochód pod swój dom rodzinny i nie są znane jej jego dalsze losy. Wówczas jak wyjaśniła ówczesny mąż zabrał ją na wyjazd urodzinowy do P., była to niespodzianka. Odnosząc się do nagrania, które zabezpieczono w sprawie, a zostało nagrane na jej urządzeniu mobilnym, stwierdziła, że nie pamięta z uwagi na upływ czasu, czego dotyczyła ta rozmowa i nie wie, o co w niej chodziło. Podkreśliła, że stanowczo w niej odmówiła zgody na coś, co było tematem rozmowy, dwukrotnie zaprzeczając. Zapewniła, że nigdy nie zgodziła się na taki czyn, jaki został postawiony w zarzucie. Po odczytaniu w celu uszczegółowienia wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym na k. 19-20, 92-95 teczki osobowej nr 2, podtrzymała je w całości, dodając na pytanie obrońcy, że zawiadamiając o kradzieży samochodu, miała dwa kluczyki do tego pojazdu, o czym mówiła funkcjonariuszom. Wyjaśniała ponadto, że w tym samochodzie były jej rzeczy osobiste, perfumy, kosmetyki. Nie rozważała sprzedaży tego samochodu, bo to krótko przed kradzieżą nabyła go, posiadała stary samochód, który psuł się i postanowiła sprzedać stary samochód, dlatego wystawiła go na aukcji na allegro. Wyjaśnienia oskarżonej Sąd podzielił w niewielkim zakresie, a mianowicie odnośnie okoliczności bezspornych w sprawie, jak dotyczących jej sytuacji rodzinnej, osobistej, faktu posiadania w 2012 roku dwóch samochodów marki M., wyjazdu na początku sierpnia 2012 roku z mężem do P., faktu zgłoszenia następnie kradzieży samochodu marki M. (...) na policji, a także faktu zgłoszenia szkody ubezpieczycielowi tego pojazdu. Te wyjaśnienia potwierdzone zostały bowiem innymi dowodami, których nie kwestionowała żadna ze stron i Sąd z urzędu również nie znalazł ku temu podstaw. Natomiast nie zasługiwały na podzielenie wyjaśnienia oskarżonej w pozostałej części, a więc odnośnie istoty sprawy, w których zakwestionowała swój udział w upozorowaniu kradzieży samochodu marki M. (...), zaprzeczając jakiejkolwiek wiedzy na ten temat i kwestionując udział w wyłudzeniu odszkodowania swojego męża K. R.

(1), czy też pomoc J. S.

(1). Sąd nie dał wiary tym wyjaśnieniom oskarżonej, a tym samym nie podzielił również wyjaśnień K. R.

(1), odnoszących się do tego zarzutu, ponieważ są one sprzeczne z innymi dowodami, uczynionymi przez Sąd podstawą wyrokowania, jako wiarygodnymi, a z których logicznie wynika, że K. R.

(1)wspólnie upozorował kradzież samochodu marki M. (...), w czym pomógł mu J. S.

(1)i doprowadzili ubezpieczyciela (...) S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci nienależnie wypłaconego odszkodowania auto-casco. Jak bowiem ustalono, K. R.

(2)w dniu 5 sierpnia 2012 roku o godzinie 23.50 powiadomiła Komisariat Policji w W. o niepopełnionym przestępstwie na jej szkodę kradzieży z włamaniem samochodu marki M. (...) rocznik 2009 koloru czarnego o numerze rejestracyjnym (...) o wartości szacunkowej około 100.000 złotych dokonanym rzekomo w okresie od 2 sierpnia 2012 roku. K. R.

(2)fałszywie wówczas zeznała, że samochód ten w dniu 2 sierpnia 2012 roku około godziny 20.00 pozostawiła na parkingu niestrzeżonym przy ulicy (...) w W., zamykając go na kluczyk, a po powrocie z P. do W. w dniu 5 sierpnia 2012 roku około godziny 22.00, kiedy K. R.

(1)podwiózł ją drugim samochodem na ulicę (...), stwierdziła ona brak pozostawionego wcześniej samochodu. Zważyć należy, iż wszczęte w tej sprawie dochodzenie umorzone zostało wobec niewykrycia sprawcy kradzieży dopiero w dniu 5 października 2012 roku, natomiast jeszcze przed wydaniem postanowienia o umorzeniu dochodzenia K. R.

(2)i K. R.

(1)kierowali pretensje pod adresem funkcjonariuszki prowadzącej postępowanie, domagając się szybkiego zakończenia postępowania, co umożliwiało wypłatę odszkodowania auto-casco za szkodę polegającą na kradzieży pojazdu, ponieważ w dniu 6 sierpnia 2012 roku K. R.

(1)zgłosił ubezpieczycielowi (...) S.A. powstanie rzekomej szkody. W wyniku postępowania szkodowego, ubezpieczyciel wprowadzony w błąd poprzez upozorowanie kradzieży, w dniu 30 października 2012 rok wypłacił K. R.

(2)nienależne wyłudzone odszkodowanie auto-casco w wysokości 95.000 złotych. O nieprawdziwości wyjaśnień oskarżonych, zaprzeczającym ustalonym przez sąd faktom, świadczą tymczasem dowody zgromadzone w niniejszej sprawie, a z których wynika, że przedmiotowy samochód marki M. (...) został odebrany wraz z dowodem rejestracyjnym i kluczykiem przez J. S.

(1), który w ten sposób pomógł K. i S. R. w upozorowaniu jego kradzieży, a tym samym, w oszustwie ubezpieczeniowym na szkodę ubezpieczyciela (...) S.A. Z analizy połączeń numerów abonenckich (...), (...) i (...), używanych przez J. S.

(1), wynika bowiem, że J. S.

(1)przebywał w W. w okresie od 2 do 3 sierpnia 2012 roku, a więc w dacie rzekomej kradzieży samochodu marki M. należącego do oskarżonej. J. S.

(1)kontaktował się wówczas z numerem (...), używanym przez A. F.

(1). Jak wynika z zeznań M. G.

(1), złożonych w postępowaniu przygotowawczym, podzielonych w tej części przez Sąd, J. S.

(1)na prośbę K. R.

(1)pojechał pociągiem do W. zabrać samochód należący do małżonki K. R.

(1)o przezwisku (...) i przywiózł go, ukrywając go początkowo w nieustalonym miejscu. J. S.

(1), jak wynika z materiałów z kontroli operacyjnej, zaaranżował następnie odstawienie tego samochodu do warsztatu lakierniczego R. M., gdzie samochód ten przebywał co najmniej do dnia 29 września 2012 roku, kiedy to R. M. swoim telefonem komórkowym wykonał zdjęcie tego pojazdu. Zdjęcie to zostało następnie ujawnione w protokole oględzin telefonu R. M. z numerem abonenckim (...). Po ukryciu samochodu, J. S.

(1)odesłał K. R.

(1)kluczyk i dowód rejestracyjny od samochodu marki M. przesyłką konduktorską, adresowaną na dane personalne A. F.

(1). Na marginesie należy wskazać, że fakt przesłania kluczyka i dowodu rejestracyjnego K. R.

(1)przez J. S.

(1)potwierdzają też utrwalone w ramach kontroli operacyjnej kryptonim „(...)" rozmowy telefoniczne z dnia 5 sierpnia 2012 roku. W rozmowie telefonicznej z dnia 6 sierpnia 2012 roku z godziny 18.58 K. R.

(1), telefonujący z numeru (...), zwrócił się do J. S.

(1)z pytaniem, kiedy on ostatni raz używał kluczyka, dodając, że „musi dobrze powiedzieć bo oni zczytują". Tego właśnie dnia K. R.

(1)powiadomił ubezpieczyciela o rzekomej kradzieży pojazdu. K. R.

(1)obawiał się więc, że ubezpieczyciel skopiuje kluczyk od samochodu i zostanie w ten sposób stwierdzone, kiedy ostatni raz był on w użyciu. W rozmowie tej jednocześnie pada określenie „tort", które z uwagi na przedmiot rozmowy należy odnieść do samochodu marki M. (...). J. S.

(1)zadał bowiem pytanie, kiedy ten „tort pochlastać", co należy rozumieć, kiedy samochód ten pociąć na części. K. R.

(1)odpowiedział, że najpierw muszą być dopełnione wszystkie formalności. Również w rozmowie telefonicznej z dnia 8 sierpnia 2012 roku z godziny 20.21 J. S.

(1)dopytywał się A. F.

(1), kiedy może „urodzinowy tort pokroić" (k. 667-668, k. 695-698 tom IV akt głównych, k. 54 i k. 84-85 i k. 86-87 teczki osobowej nr 6 oraz k. 21-22 i k. 24v teczki (...)2" i k. 660-665 tom IV akt głównych). Określenie „tort" - użyte po raz pierwszy w podsłuchanej rozmowie oskarżonego z J. S.

(1)w kontekście używania kluczyka przez S. od auta - powtarzane następnie było w kolejnych rozmowach telefonicznych J. S.

(1), utrwalonych w ramach stosowanych wobec niego kontroli operacyjnych kryptonim (...) i „(...)", dlatego zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że tortem określano przedmiotowy samochód. Zresztą określenie „pochlastać, pokroić” również nie budzi wątpliwości, jeżeli zważy się na fakt, że S. przejął samochód, którego kradzież upozorowano i jak wskazuje doświadczenie życiowe najczęściej takie pojazdy były cięte na części, czy też miały przebijane numery, aby wprowadzić je z powrotem nielegalnie do obrotu. Poza tym, w przeprowadzonej z A. F.

(1)rozmowie telefonicznej z dnia 20 września 2012 roku z godziny 21.58 J. S.

(1)zwracał się do rozmówcy z prośbą o dyspozycję w sprawie „tortu", który miał być w jego posiadaniu. Zaniepokojony zatrzymaniem M. G.

(1)J. S.

(1)stwierdził bowiem, że „trzeba wyczyścić ten element" (k. 55v-56v teczki (...)2"). Powyższe dowody zatem jednoznacznie wskazują, że oskarżeni upozorowali z pomocą J. S.

(1)kradzież przedmiotowego samochodu w celu wyłudzenia nienależnego odszkodowania, zatem wyjaśnienia oskarżonych zaprzeczające swemu sprawstwu w tym zakresie nie mogą się ostać jako kłamliwe i zmierzające do uniknięcia odpowiedzialności. Nadto świadek R. M., przesłuchany w dniu 25 listopada 2013r. w charakterze podejrzanego przyznał, że w jego posiadaniu w M. znajdował się samochód marki M., uwidoczniony zresztą na zdjęciu ujawnionym w pamięci telefonu komórkowego tego świadka. W zeznaniach wskazał ponadto, iż samochód ten przywiózł nieznany mu mężczyzna polecony przez J. S.

(1)(k. 84-85, k. 86-87 teczki osobowej nr 6). Wprawdzie nie ustalono w tym postępowaniu co ostatecznie stało się z tym samochodem, jednak nie jest to konieczne dla przypisania winy i sprawstwa oskarżonym, a nie budzi żadnych wątpliwości fakt że to J. S.

(1)przyjął od K. i K. R.

(2)samochód marki M. (...) w ramach tak zwanego układu, polegającego na upozorowaniu kradzieży pojazdu w celu wyłudzenia odszkodowania auto-casco. Zachowanie J. S.

(1)niewątpliwie zatem pomogło popełnić oskarżonym to przestępstwo oszustwa, za co po uprzednim przyznaniu się do winy został on prawomocnie skazany. W świetle przywołanych dowodów nie ulega zatem wątpliwości, że w upozorowaniu kradzieży samochodu w celu wyłudzenia odszkodowania uczestniczyła także oskarżona K. R.

(2), która nawet nie musiała znać wszystkich szczegółów uzgodnionych zapewne przez oskarżonego ewentualnie za pośrednictwem A. F.

(1)z J. S.

(1), choć jako żona K. R.

(1), właścicielka przedmiotowego auta, zdaniem Sadu miała pełna świadomość tego w czym uczestniczy, a potwierdza to także nagrana na dyktafonie jej telefonu rozmowa przeprowadzona pomiędzy nią sama a jej mężem na początku lipca 2012r.. Na powyższe wskazuje analiza treści zawartości zabezpieczonego u K. R.

(2)telefonu (...). Jak ustalono w pamięci telefonu znajduje się plik dźwiękowy – nagranie rozmowy z dnia 4 lipca 2012r., godzina 19:57. Z treści tej rozmowy wynika jednoznacznie, iż K. R.

(2)miała wiedzę na temat planów oskarżonego względem przedmiotowego samochodu. O tym, że w przedmiotowej rozmowie chodzi o samochód marki M. (...), którego dotyczy zarzut aktu oskarżenia, świadczą zarejestrowane wypowiedzi o konieczności zapłaty 3500 zł tytułem drugiej raty składki ubezpieczenia, a także, że chodzi o samochód o pojemności „trzy litry benzyna”. Z akt sprawy wynika natomiast, że rzeczywiście druga rata składki ubezpieczenia AC za ten pojazd przypadła jesienią 2012r. i wynosiła ok. 3500 zł. Co więcej składając zawiadomienie o przestępstwie i będąc przesłuchiwaną po uprzedzeniu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych, oskarżona zeznań zeznała nieprawdę oraz zataiła istotne okoliczności dotyczące utraty samochodu M.. Nie są bowiem prawdziwe chociażby te jej wyjaśnienia, że dysponowała cały czas obydwoma kluczykami do samochodu, skoro jeden komplet posiadał J. S.

(1)i następnie w dniu 5 sierpnia odesłał go przesyłką konduktorską K. R.

(1)za pośrednictwem A. F.

(1)do W.. Już chociażby ten fakt, potwierdzony przecież w zeznaniach M. G.

(1), świadczy o nieprawdziwości wyjaśnień oskarżonej. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że wyjaśnienia oskarżonej odnośnie istoty sprawy, zaprzeczające sprawstwu i winie, nie zasługują na podzielenie, jako sprzeczne z innymi dowodami, stanowiąc jedynie linię obrony oskarżonej i zmierzając do uniknięcia odpowiedzialności karnej. (...)przesłuchany w charakterze podejrzanego w dniu 22 grudnia 2016r. nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień (k. 726-729 tom IV). Podobnie przed Sądem nie przyznał się do żadnego z zarzucanych czynów. Odmówił składania wyjaśnień. Nie odpowiadał na pytania, stwierdzając, że nie widzi takiej potrzeby. Po odczytaniu na podstawie art. 389 §1 kpk wyjaśnień oskarżonego złożonych w postępowaniu przygotowawczym podtrzymał je i nie dodał nic więcej. Do zakończenia postępowania dowodowego nie złożył także wyjaśnień, nie odniósł się do zgromadzonego materiału dowodowego, a w ostatnim słowie na pytanie Sądu oświadczył, że nie zgadza się na pobranie od niego próbek głosu dla potrzeb ewentualnej opinii fonoskopijnej w zakresie materiałów z tzw. podsłuchów. Oczywiście Sąd nie podzielił tych wyjaśnień oskarżonego, bo mając na uwadze skalę przestępstw narkotykowych, jakich się dopuścił i ilości narkotyków, jakimi handlował, niewiarygodne, nielogiczne i nieprawdziwe są jego wyjaśnienia zaprzeczające kierowaniu przez niego zorganizowaną grupą przestępczą i zaprzeczające wprowadzeniu do obrotu narkotyków, których dotyczą zarzuty aktu oskarżenia. Już sama wartość narkotyków, których dotyczą zarzuty stawiane oskarżonemu wskazuje, że działalność oskarżonego dotycząca obrotu w/w narkotykami musiała mieć charakter zorganizowany. Niewątpliwie wyjaśnienia oskarżonego, zaprzeczającego swemu sprawstwu, w świetle innych wiarygodnych dowodów obciążających go, są też nielogiczne, sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego i zmierzały wyłącznie zdaniem Sądu do zminimalizowania odpowiedzialności karnej oskarżonego. Zresztą jego wyjaśnienia w tej mierze są sprzeczne z innymi dowodami, jak zeznania świadków J., G., częściowo S., P., a które Sąd uczynił podstawą dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych. Z tych powodów wyjaśnienia oskarżonego, w których zaprzecza swojemu udziałowi w obrocie znaczną ilością narkotyków, czy kierowaniu grupą przestępczą, jako sprzeczne z innymi wiarygodnymi dowodami uczynionymi przez Sąd podstawą wyrokowania, Sąd odrzucił przy dokonywaniu ustaleń faktycznych, uznając je wyłącznie za nieudolną linię obrony zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności karnej. Powyższe unaocznia, że właściwie oskarżony swoje wyjaśnienia dostosowuje do zmieniającej się sytuacji procesowej, dążąc tymi kłamliwymi twierdzeniami do jeśli nawet nie uniknięcia, to choć zminimalizowania odpowiedzialności karnej. Takie wyjaśnienia nie mogą się jednak ostać i należało je zdyskwalifikować, gdyż nie wytrzymują krytyki w zestawieniu z wiarygodnymi, bo zbieżnymi, spójnymi i konsekwentnymi twierdzeniami M. J.

(1), M. G.

(1), częściowo J. S.

(1)odnośnie udziału oskarżonego w obrocie znaczną ilością narkotyków opisanych w akcie oskarżenia i przypisanych mu w wyroku i jego kierowaniu zorganizowaną grupą przestępczą, nadto wyjaśnienia oskarżonego w tym względzie, zaprzeczające sprawstwu, sprzeczne są ewidentnie z materiałami dowodowymi w postaci zarejestrowanych rozmów telefonicznych w ramach prowadzonej w stosunku m.in. do K. R.

(1)i A. F.

(1)kontroli operacyjnej. Sąd natomiast nie miał żadnej wątpliwości o wiarygodności dowodu z tzw. podsłuchów, wprowadzonych do tego postępowania legalnie, bo na podstawie kontroli zarządzonej przez Sąd, ujawnionych w prawidłowy sposób na rozprawie (w trybie art. 393 § 1-3 w zw. z art. 394 § 2 k.p.k. bez odtwarzania jako dokumenty w wersji elektronicznej, a z którymi wszystkie strony miały się możliwość zapoznać, o czym Sąd pouczał na pierwszej rozprawie 30 czerwca 2017r., dlatego nie było potrzeby odtwarzać tych nagrań z podsłuchów na rozprawie). Zapoznając się z tymi nagraniami nie ulega wątpliwości, że zarejestrowały one m.in. rozmowy prowadzone przez oskarżonego K. R.

(1), który wielokrotnie zresztą przedstawia się na tych nagraniach nazwiskiem, podaje swoje dane osobowe, miejsce zamieszkania, np. zamawiając jedzenie z dowozem do miejsca zamieszkania, zamawiając taksówkę, załatwiając sprawy urzędowe. Te okoliczności obiektywne, sprawdzalne i trudne do podważenia, wynikające z tych podsłuchanych rozmów, w powiazaniu z porównaniem głosu z podsłuchanych rozmów z głosem oskarżonego, z którym Sąd miał styczność na kilku rozprawach po kilka godzin każdorazowo, mając też na względzie, że Sąd dysonował innym nagraniem, dokonanym na dyktafonie telefonu K. R.

(2), co do którego nie ulega też wątpliwości z kontekstu rozmowy i potwierdzenia przez samą K. R.

(2)w wyjaśnieniach, że to ona nagrywała w/w rozmowę, że nagrana rozmowa prowadzona była między oskarżoną a jej mężem K., to Sąd nie miał żadnych wątpliwości, że przywołane dowodowe istotne rozmowy telefoniczne podsłuchane w ramach legalnie prowadzonej kontroli operacyjnej i prawidłowo wprowadzone do tego postępowania prowadzone były przez oskarżonego K. R.

(1)z innymi osobami występującymi w niniejszej sprawie współdziałającymi z nim w przestępczym narkotykowym procederze, bo wspomnieć jedynie należy, że także A. F.

(1)na tych podsłuchanych rozmowach niejednokrotnie przedstawia się podając swoje dane osobowe, miejsce zamieszkania, przy okazji zamawiania jedzenia, taksówki, czy spraw urzędowych. Nie zasługują zatem na podzielenie zarzuty obrońców wygłoszone w mowach końcowych, iż istnieją wątpliwości co do tego, czy nagrane rozmowy prowadzone były w ogóle przez oskarżonego. Wprawdzie oskarżony nie ma obowiązku dostarczać dowodów, ale zdaniem Sądu również brak zgody oskarżonego na ewentualne pobranie próbek jego głosu i poddanie ich badaniom fonoskopijnym w kontekście nagranych rozmów, świadczy o tym, że oskarżony kwestionuje te dowody jedynie w celu uniknięcia odpowiedzialności karnej, przy czym podkreślić należy, iż Sąd nie widział potrzeby z urzędu uzupełniać materiału dowodowego o ewentualną opinię fonoskopijną nawet gdyby oskarżony zgodził się oddać próbki głosu, a to z tego względu, że na tych dowodowych nagraniach niejednokrotnie K. R.

(1), podobnie jak A. F.

(1), prowadząc rozmowy nie związane z przedmiotem niniejszego postępowania przedstawiają się, podają swoje dane osobowe, adres zamieszkania, załatwiając zwykłe codzienne sprawy życiowe, jak np. zamawiając jedzenie, taksówkę itp. Również wyjaśnienia oskarżonego odnośnie zarzucanego mu przestępstwa wyłudzenia odszkodowania i upozorowania kradzieży samochodu marki M., w których konsekwentnie nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i przed Sądem, nie zasługują na podzielenie jako zdaniem Sądu niewiarygodne, nielogiczne sprzeczne z innymi wiarygodnymi dowodami. Wyjaśnienia oskarżonego w tej części, zaprzeczające swojemu sprawstwu również odnośnie tego czynu, nie wytrzymują krytyki w zestawieniu z pozostałymi dowodami obciążającymi go, w szczególności materiałami zgromadzonymi w ramach legalnie stosowanej kontroli operacyjnej i włączonymi w podstawę wyrokowania, wykazami połączeń, analiza logowań na masztach BTS telefonów, częściowo zeznaniami M. G.

(1), R. M., zdjęciem ujawnionym w telefonie R. M., nagraniem rozmowy na urządzeniu mobilnym żony oskarżonego K. R.

(2). Sąd uznał natomiast w przeważającej mierze za wiarygodne zeznania świadka M. J.

(1)złożone w charakterze podejrzanej, w których opisała okoliczności związane z jej udziałem w handlu narkotykami. Zważyć należy, iż M. J.

(1)zatrzymana została dopiero w dniu 9 kwietnia 2013r. i to na podstawie analizy danych od operatorów telekomunikacyjnych i materiałów z kontroli operacyjnej stosowanej wobec J. S.

(1), a początkowo miała zarzuty wynikające jedynie z w/w materiałów dowodowych i dotyczące działalności narkotykowej wspólnie z S., G., R. i F., w ramach grupy przestępczej, obejmującej okres od września do listopada 2012r. (k. 14 teczki osobowej nr 4). Przesłuchana w charakterze podejrzanej w dniu 10.04.2013r. przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów, złożyła wyjaśnienia, w których opisała jak przebiegała jej znajomość z J. S.

(1). Podała, że od 2011 roku J. S.

(1)zaczął wysyłać ją do różnych osób w P. w celu odbioru pieniędzy, stopniowo wtajemniczając ją w swoje interesy. Jeszcze wcześniej, jak wyjaśniła, wiosną 2011 roku, a więc w okresie od kwietnia 2011 roku do maja 2011 roku, J. S.

(1)oświadczył M. J.

(1), że pojedzie ona do W. na spotkanie na dworcu PKP z mężczyzną o imieniu K. w celu przekazania mu pieniędzy w kwocie 60.000 złotych. M. J.

(1)pojechała wówczas pociągiem do W., wioząc ze sobą kopertę z zawartością gotówki otrzymanej od J. S.

(1). Na dworcu centralnym PKP w W. podszedł do niej mężczyzna niskiego wzrostu o ciemnej karnacji, który przedstawił się jako (...) i zabrał kopertę. Świadek wyjaśniła wówczas, że domyślała się tego, iż chodzi o jakieś nielegalne interesy. Dodała, że wiedziała od J. S.

(1), że w kopercie było 60.000 zł, a jak sama zajrzała do koperty, to potwierdziła, że były w niej pieniądze, których jednak nie przeliczała. Jadąc do W., jak wyjaśniła, była w ciągłym kontakcie telefonicznym z J. S.

(1), nie miała numeru telefonu do K., jednak wiedziała od J. S.

(1), że mężczyzna o ciemnej karnacji, który przedstawi się jako K. podejdzie do niej od strony kas. Dodała, że J. S.

(1)mówił na nią (...) i wówczas na dworcu rzeczywiście podszedł mężczyzna przypominający wyglądem opisanego wcześniej przez J. S.

(1), przedstawił się jako K. i spytał się czy ona jest M. czy M., po czym zabrał kopertę z pieniędzmi, nie zaglądając do środka. Wówczas M. J.

(1), jak wyjaśniła, domyśliła się, że były to pieniądze za narkotyki i wracając z W. przez telefon pytała się o to S.. Po powrocie M. J.

(1)do P. w bezpośredniej rozmowie J. S.

(1)potwierdził jej wcześniejsze podejrzenia, że kwota 60.000 złotych stanowiła zapłatę za narkotyki, które J. S.

(1)osobiście odbierał od K.. Z wyjaśnień M. J.

(1)wynika, iż S. powiedział jej, że jeździł na spotkania z tym K. po odbiór narkotyków na stację paliw w pobliżu W., choć nie mówił jakie konkretnie narkotyki odbierał od tego K. i jakie ilości. Według świadka, S. mówił też na tego K. (...). Z tych pierwszych swobodnie składanych wyjaśnień przez świadka wynika ponadto, że po upływie około miesiąca czasu, a zatem w okresie od maja 2011 roku do czerwca 2011 roku, M. J.

(1), tym razem w pełni świadoma przeznaczenia otrzymanej od J. S.

(1)gotówki, ponownie pojechała pociągiem na spotkanie z mężczyzna o imieniu K. do W., gdzie spotkała się z nim w pizzerii na terenie dworca PKP i przekazała mu kopertę z pieniędzmi. Tym razem przekazana została według świadka kwota około 20.000 złotych jako cena za narkotyki nabyte przez J. S.

(1). M. J.

(1)wyjaśniła, że koperta z pieniędzmi była mniejsza, niż poprzednio, S. nie mówił jej ile w niej jest pieniędzy, a ona sama nie liczyła ich, jednak wiedziała, że są to pieniądze dla K. za narkotyki, które S. odebrał lub miał dopiero odebrać. Świadek przyznała, że sama nie odbierała od tego K. żadnych narkotyków. Dodała, że podczas drugiego wyjazdu miała już od S. numer telefonu do kontaktu z tym K.. Do trzeciego spotkania M. J.

(1)z pochodzącym z W. mężczyzną o imieniu K. doszło, jak wyjaśniła, w sierpniu 2011 roku w restauracji (...) w P. koło dworca PKP, gdzie mężczyzna ten przyjechał wspólnie z mężczyzną o imieniu A.. W spotkaniu tym M. J.

(1)towarzyszyła J. S.

(1), który uzgadniał z mężczyznami o imionach K. i A. datę i godzinę spotkania, padały skrótowe określenia, padały ceny, była mowa o kwocie 15.500 zł, którą to kwotę według świadka S. miał im przekazać za kilogram narkotyków. Świadek wówczas wyjaśniła, że nie wie jak często spotykał się S. z tymi mężczyznami z W. po odbiór narkotyków i jakie ilości narkotyków od nich kupował, jednak wiedziała, że kupuje je w celu dalszej odsprzedaży („na handel”). Po upływie kilku tygodni, około września – października 2011r., M. J.

(1), jak wyjaśniła, była też uczestnikiem spotkania K. i A. z J. S.

(1), do którego doszło w domu J. S.

(1)w C. pod nieobecność jego żony I.. Spotkanie to trwało około godzinę, podczas której K. i A. rozmawiali z J. S.

(1)o interesach. W 2012 roku M. J.

(1)nie brała już udziału w spotkaniach z K. i A., o których wiedziała, że dostarczają narkotyki dla J. S.

(1), który zajmował się ich dalszą dystrybucją. Według obserwacji świadka, ten K. rządził, a ten A. go słuchał, rzadko się odzywał podczas tych spotkań. Świadek dodała, że w 2012 roku nie kontaktowała się już z tym K., nie jeździła do W., jednak według niej S. dalej zajmował się handlem narkotykami, sprzedawał zarówno marihuanę, jak i amfetaminę, a w narkotyki zaopatrywał się od K. i A.. M. J.

(1)rozpoznała wizerunek K. R.

(1), jako mężczyzny o imieniu K., któremu dwukrotnie dostarczyła pieniądze za narkotyki oraz rozpoznała wizerunek A. F.

(1), jako mężczyzny towarzyszącego dwukrotnie K. (k. 22 teczki osobowej nr 4). W swoich wyjaśnieniach M. J.

(1)przyznała się także do udziału w obrocie narkotykami wspólnie z S. i innymi osobami nie związanymi z oskarżonym R., a za co została prawomocnie skazana i złożyła w tym zakresie również szczegółowe wyjaśnienia (k. 20-23 teczki osobowej nr 4). Świadek przyznała podczas pierwszych wyjaśnień, że nie wiedziała, co łączyło S. z M. G.

(1), pamiętała jedynie, że załatwiał dla niej adwokata, kiedy została zatrzymana. W kolejnych wyjaśnianiach złożonych w postępowaniu przygotowawczym w dniu 23.04.2013r., a ujawnionych w tym postępowaniu w trybie art. 391 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 394 § 2 k.p.k., M. J.

(1)podtrzymała wcześniejsze wyjaśnienia i uzupełniła je, opisując okoliczności udziału w obrocie narkotykami także innych osób, m.in. P. C. ps. (...), (...), czy mężczyzna ze S. (k. 29-32). Również wyjaśniając później w śledztwie (k. 71-74), M. J.

(1)podtrzymała wcześniejsze wyjaśnienia, stwierdzając, że powiedziała całą prawdę i nie zamierza nic ukrywać, rozpoznając na okazanych jej tablicach poglądowych wizerunki mężczyzn uczestniczących w obrocie narkotykami wspólnie z J. S.

(1)i przy jej pomocy. W ostatnich wyjaśnieniach złożonych przez M. J.

(1)w śledztwie, kiedy korzystała już z pomocy obrońcy z wyboru, podtrzymała swoje wcześniejsze wyjaśnienia, przyznając się do popełnienia wszystkich zarzuconych jej czynów, dodała, że na karteczce zabezpieczonej podczas przeszukania jej mieszkania w dniu 9 kwietnia 2013r., kserokopię której okazano jej podczas przesłuchania, zapisane były „numery telefonów do K. i A. z W., od których J. S.

(1)brał marihuanę” i dał jej w/w kartkę J. S.

(1)k. 47 i 130 teczki osobowej nr 4. Oceniając te zeznania M. J.

(1)przez pryzmat całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, należy uznać, iż dostarczona przez nią K. R.

(1)kwota 60.000 złotych odpowiadała czarnorynkowej wartości 4.000 gramów marihuany, która została zakupiona przez J. S.

(1)w celu jej dalszego wprowadzenia do obrotu. M. J.

(1)nie przedstawiono zarzutu w związku z tym zdarzeniem, albowiem jak wynika z jej wyjaśnień, dopiero po dostarczeniu gotówki odbiorcy, J. S.

(1)potwierdził jej, że była to zapłata za narkotyki. Inaczej rzecz przedstawia się w przypadku drugiego wyjazdu M. J.

(1)z gotówką przeznaczoną dla K. R.

(1). W tym bowiem przypadku M. J.

(1)miała już pełną świadomość, iż wiozła pieniądze stanowiące cenę za narkotyki, przez co świadomie udzieliła J. S.

(1)pomocy do udziału w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających. Przekazana wówczas kwota około 20.000 złotych odpowiada czarnorynkowej co najmniej 1.000 gramów marihuany, podobnie jak uzgodniona podczas spotkania w restauracji (...) cena 15.500 złotych. Zeznania M. J.

(1), które oceniono jako zasługujące na wiarę, stanowią zatem podstawę do przyjęcia, iż w okresie od maja 2011 roku do sierpnia 2011 roku K. R.

(1)działając wspólnie i w porozumieniu z A. F.

(1)w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i wbrew przepisom ustawy, wprowadził do obrotu środki odurzające w znacznych ilościach, w ten sposób, że J. S.

(1)przekazał łącznie w nie mniej niż 3 transakcjach nie mniej niż 6.000 gramów marihuany za kwotę łącznie 95.500 złotych, która to marihuana przeznaczona była do dalszej sprzedaży. W świetle zeznań M. J.

(1)(zaniechano bezpośredniości w zakresie przeprowadzenia tego dowodu ujawniając na podstawie art. 391 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 394 § 2 k.p.k. protokoły jej wyjaśnień jako podejrzanej, a to z uwagi na brak możliwości doręczenia wezwania świadkowi, która nie przebywa w miejscu zamieszkania, prawdopodobnie przebywa poza granicami kraju i poszukiwana jest celem odbycia kary na podstawie europejskiego nakazu aresztowania przez Sąd Okręgowy w Poznaniu), które Sąd podzielił w całości jako wiarygodne, gdyż są one logiczne, spójne, przekonujące, nie zasługiwały na wiarę wyjaśnienia oskarżonego K. R.

(1), w których nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. O wiarygodności twierdzeń M. J.

(1)świadczy także jej postawa procesowa, gdyż w swoich obciążających m.in. K. R.

(1)wyjaśnieniach była ona konsekwentna, podtrzymywała je na całym etapie postępowania, które dotyczyło jej odpowiedzialności karnej, w swoich twierdzeniach była spontaniczna, gdyż w pierwszych wyjaśnieniach ujawniła organom ścigania okoliczności popełnienia przestępstw, o których organy ścigania nie wiedziały (dotyczy to zarzutów oskarżanego K. R.

(1)z pkt II – IV aktu skarżenia) i dopiero jej wyjaśnienia były podstawą do zmiany jej zarzutów i postawienia takich zarzutów J. S.

(1)i K. R.

(1). M. J.

(1)podtrzymała także swoje wyjaśnienia przed Sądem, kiedy poddała się karze, w wyniku czego została prawomocnie skazana za przestępstwo m.in. udziału w grupie przestępczej wspólnie z J. S.

(1), M. G.

(1)i K. R.

(1), a także za pomoc J. S.

(1)i K. R.

(1)w wprowadzeniu do obrotu znacznej ilości marihuany (zarzut z pkt III a/o). Nadto z zeznań M. J.

(1)wynika, że J. S.

(1)aż do jesieni 2012 roku utrzymywał kontakty z K. R.

(1)i A. F.

(1). Jednocześnie cały czas J. S.

(1)zajmował się handlem marihuaną, w który to proceder zaangażowała się również M. J.

(1). Dowodem na prawdziwość twierdzeń M. J.

(1)jest zabezpieczona w toku przeszukania jej mieszkania karteczka z odręcznie zapisanymi numerami telefonów oznaczona imieniem (...), którą otrzymała od J. S.

(1). Na kartce tej widnieją numery abonenckie (...), (...) i (...). Były to numery używane przez A. F.

(1)i K. R.

(1), które objęte były kontrolami operacyjnymi kryptonim " (...)2" (numer (...)), (...) (numer (...)) i "(...)" (numer (...)). Zdaniem Sądu świadek M. J.

(1), ujawniając szczegóły przestępczej działalności narkotykowej m.in. J. S.

(1)i K. R.

(1), nie miała żadnej uzasadnionej motywacji, ani interesu by podejmować próby świadomego manipulowania faktami, skoro sama jednocześnie się obciążała, narażając na odpowiedzialność karną, którą zresztą w ostatecznym rachunku poniosła, co więcej jej relacje w tym względzie były spójne i konsekwentne. Natomiast istniejące w nich drobne rozbieżności, w szczególności dotyczące czasu poszczególnych transakcji oraz ich wielkości, nie mogły podważać co do zasady ich prawdziwości. Co więcej M. J.

(1)uwikłana w przestępczy proceder i od jej zatrzymania współpracująca z organami ścigania nie miała racjonalnych powodów, by fałszywie wyjaśniać w zakresie okoliczności dotyczących jej udziału i innych osób w obrocie narkotykami, zawłaszcza, że ujawniła okoliczności dotyczące transakcji narkotykowych pomiędzy R., a S. w 2011 roku, w których uczestniczyła jako kurier przewożący pieniądze, pierwszy raz nieświadomie, a następnie już świadoma tego w czym uczestniczy. Sama M. J.

(1)żałowała w swoich wyjaśnieniach tego co zrobiła, usprawiedliwiając swoje zachowanie trudną sytuacją przyznała, że kierowała nią głupota, zgubił ją związek z S. i uległość jemu, a wyjaśnienia złożyła dobrowolnie, zgodnie z prawdą. Na żadnym etapie postępowania nie wycofała się zresztą choćby z części swoich twierdzeń, obciążającym oskarżonego w tej sprawie, czy też J. S.

(1). Wskazać należy także, iż J. w swoich zeznaniach, podzielonych przez Sąd jako podstawa ustaleń faktycznych, bo zbieżnych z innymi dowodami, była konsekwentna. Sąd podzielił jako wiarygodne te zeznania, czyniąc je podstawą wyrokowania, w których przyznaje się do popełnienia zarzucanych jej czynów, gdyż zbieżne są z innymi dowodami i jej przyznanie się nie budzi żadnych wątpliwości na tle całego zgromadzonego materiału dowodowego. Oczywiście taka ocena tego dowodu, powoduje odrzucenie jako niewiarygodnych wyjaśnień K. R.

(1), zaprzeczającemu swemu sprawstwu w zakresie czynów opisanych w akcie oskarżenia, odnośnie transakcji z oskarżonym i F., które J. potwierdza, a także powoduje odrzucenie jako niewiarygodnych zeznań J. S.

(1)w części w jakiej kwestionuje on swój udział w grupie przestępczej i przestępstwach narkotykowych z udziałem K. R.

(1), a o których zeznała M. J.

(1). Zaznaczyć należy w tym miejscu, że Sąd nie miał wątpliwości, iż kiedy M. J.

(1)w swoich kolejnych wyjaśnieniach, ujawnionych w tym postępowaniu jako zeznania, opisywała przekazywanie pieniędzy czy spotkania z K. R.

(1)dotyczące transakcji narkotykowych, to dotyczyło to marihuany, ponieważ w ostatnich wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym potwierdziła, że na zabezpieczonej podczas przeszukania jej mieszkania kartce otrzymanej od S. widniały numery telefonów do K. i A. z W., od których S. kupował marihuanę. M. J.

(1), wielokrotnie przesłuchiwana w śledztwie złożyła wyjaśnienia istotne z punktu widzenia wydanego rozstrzygnięcia. Analiza jej wypowiedzi unaocznia, że o przestępczym procederze uskutecznianym przez osoby oskarżone w jej sprawie i w niniejszej sprawie świadek opowiedziała w sprawie, w której sama była podejrzana o popełnienie przestępstw głównie narkotykowych. Wówczas nie wszystkie jej wypowiedzi nie były jednak szczególnie dokładne i miały m.in. na celu zasygnalizowanie organom ścigania, jaką wiedzą dysponuje. Poza tym mówiąc o przestępczym procederze udziału w obrocie znacznymi ilościami narkotyków, siłą rzeczy musiała wskazać osoby, które także brały udział w tym procederze, z którymi współpracowała i jaka była rola poszczególnych osób, jaki ich udział w transakcjach narkotykowych, wskazując m.in. na rolę S., R. i F. w swoich wyjaśnieniach. M. J.

(1)w kolejnych wyjaśnieniach w miarę rozwoju postępowania podawała szereg szczegółowych okoliczności dotyczących analizowanych przestępstw, na które skierowana była uwaga organów ścigania. W tym miejscu wskazać należy, że wartościując zeznania (wyjaśnienia) M. J.

(1)Sąd Okręgowy miał na uwadze, że dla przyjęcia pomówienia za podstawę ustaleń faktycznych trzeba, aby wyjaśnienia te były nie tylko logiczne, konsekwentne, ale również wsparte, choćby częściowo, innymi dowodami, które bezpośrednio lub choćby pośrednio potwierdziłyby wyjaśnienia pomawiającego. W ocenie Sądu wypowiedzi M. J.

(1)charakteryzują te przymioty i – co do zasady – brak było podstaw do negowania wiarygodności jej twierdzeń. Po pierwsze wskazać należy, że opisując przestępczą działalność narkotykową S., R. i F., o których świadek J. wiedziała, bo albo była też jej udziałem, albo była ich świadkiem, albo wiedzę na ten temat miała od innych osób w ten proceder zaangażowany, niemniej jedna