II K 573/17

(1), syna T. i T. z d. J. , urodzonego (...) w D. oskarżonego o to, że : w okresie od dnia 27 stycznia 2017 roku do dnia 27 maja 2017 roku w L. woj. (...) znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją żoną E. K. oraz synami K. K.

(2)i P. K. w ten sposób ,że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awantury domowe , wyzywał słowami wulgarnymi , poniżał , groził pozbawieniem życia , podpaleniem mieszkania i samochodu , zakłócał spokój nocny , rzucał w E. K. taboretem i innymi przedmiotami , niszczył wyposażenie mieszkania , popychał pokrzywdzoną , uderzał rękami w jej plecy i głowę tj. o czyn z art. 207 § 1 k.k. 1. Oskarżonego K. K.

(1)w ramach zarzucanego mu czynu uznaje za winnego tego że w okresie od dnia 27 stycznia 2017 roku do dnia 27 maja 2017 roku w L. woj. (...) znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją żoną E. K. oraz znęcał się psychicznie nad swoimi synami K. K.

(2)i P. K. w ten sposób ,że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awantury domowe podczas których wyzywał ich słowami wulgarnymi , poniżał , groził pozbawieniem życia , podpaleniem mieszkania i samochodu , zakłócał spokój nocny , niszczył wyposażenie mieszkania a ponadto rzucał w E. K. taboretem i innymi przedmiotami , popychał pokrzywdzoną E. K. i uderzał rękami w jej plecy i głowę to jest popełnienia czynu z art. 207 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 207 § 1 k.k. wymierza mu karę 10 ( dziesięciu ) miesięcy pozbawienia wolności ; 2. Na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 2 k.k. warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego K. K.

(1)kary pozbawienia wolności na okres próby 3 ( trzech ) lat; 3. Na podstawie art. 72 § 1 pkt. 5 k.k. zobowiązuje oskarżoną oskarżonego K. K.

(1)do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu w okresie próby ; 4. Na podstawie art. 73 § 1 k.k. oddaje oskarżonego K. K.

(1)w okresie próby pod dozór kuratora sądowego ; 5. Na podstawie art. 618 § 1 pkt. 11 k.p.k. zasądza od Skarbu Państwa- Kasa Sądu Rejonowego w Legionowie na rzecz adwokata K. O. kwotę 826,56 zł ( osiemset dwadzieścia sześć złotych pięćdziesiąt sześć groszy ) tytułem nie opłaconej przez oskarżonego K. K.

(1)pomocy prawnej za obronę udzieloną z urzędu; 6. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego K. K.

(1)w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Sygn. akt II K 573/17 UZASADNIENIE Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Oskarżony K. K.

(1)i E. K. są małżeństwem . W okresie objętym aktem oskarżenia to jest w okresie od dnia 27 stycznia 2017 roku do dnia 27 maja 2017 roku oskarżony K. K.

(1)i E. K. mieszkali w L. , woj. (...) przy ul. (...) wspólnie z dwoma dorosłymi synami – K. K.

(2)i P. K.. Od 27 stycznia 2017 roku nasilił się konflikt pomiędzy oskarżonym K. K.

(1)a pokrzywdzonymi żoną E. K. i synami K. K.

(2)i P. K. związany z tym iż oskarżony mimo toczącego się postępowania o czyn z art. 207 § 1 k.k. w sprawie II K 169/17 w dalszym ciągu nadużywał alkoholu i pod jego wpływem stawał się agresywny wobec swojej żony i synów . Oskarżony K. K.

(1)zawsze gdy znajdował się w stanie nietrzeźwości wywoływał awantury domowe ze swoją żoną E. K. i synami K. K.

(2)i P. K. z błahych powodów. Oskarżony K. K.

(1)podczas tych awantur domowych wyzywał pokrzywdzonych E. K. , K. K.

(2)i P. K. słowami wulgarnymi , poniżał ich , groził im pozbawieniem życia , podpaleniem mieszkania i samochodu . Ponadto oskarżony K. K.

(1)zakłócał pokrzywdzonym E. K. , K. K.

(2)i P. K. spokój nocny i niszczył wyposażenie mieszkania . Oskarżony K. K.

(1)podczas tych awantur używał również w stosunku do pokrzywdzonej E. K. przemoc fizycznąpopychając pokrzywdzoną E. K. i uderzając rękami w jej plecy i głowę. W dniu 27 maja 2017 r. doszło do kolejnej awantury podczas której oskarżony K. K.

(1)znajdując się pod wpływem alkoholu wszczął kolejną awanturę domową podczas której wyzywać on żonę E. K. i syna P. K. słowami wulgarnymi oraz groził im iż podpali mieszkanie . Wobec agresywnego zachowania oskarżonego pokrzywdzeni wezwali na interwencje patrol policji. Przybyły na miejsce patrol policji z KPP w L. w składzie mł. asp. R. K. i sierż. szt. R. S. zatrzymał oskarżonego K. K.

(1), który został przewieziony do KPP w L. . Następnie oskarżony K. K.

(1)został przebadany na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu – I badanie 1,02 mg/l , II badanie 1,07 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu . Następnie oskarżony K. K.

(1)został osadzony w (...) w L. . K. K.

(1)ma ukończone 61 lat, jest po żonaty , jest bezrobotny na utrzymaniu żony , nie ma nikogo na utrzymaniu , nie był karany ( k. 280 ) , nie był leczony psychiatrycznie, ani leczony odwykowo . Sąd powyższy stan faktyczny ustalił na podstawie następujących dowodów : częściowo wyjaśnień oskarżonego K. K.

(1)( k. 46 , k. 49 , k. 105 , k. 111-112 i k. 222-223 ) zeznań świadków : E. K. ( k. 5-6, k. 59 i k. 223 ), K. K.

(2)( k. 13v, k. 61 , 67 i k. 224-225 ) , P. K. ( k. 9 , k. 57 , k. 70 i k. 224 ) , R. K. ( k. 22 i k. 276 ) , A. J. ( k. 19 i k. 265 ), Z. O. ( k. 264-265 ) , E. W. ( k. 17 i k. 265-266 ) i M. M. ( k. 124 i k. 266 ) oraz dokumentów w postaci : notatki urzędowej ( k. 1, k. 52, k. 65, k. 66 , k. 72-73, k. 74, k. 81 ) , protokołu badania urządzeniem kontrolno- pomiarowym ( k. 2, k. 53 , k. 86-87 ) , protokołu zatrzymania ( k. 3 ) , niebieskiej karty ( k. 26- 30 ) , karty karnej( k. 37 , k. 80 ) , protokołu doprowadzenia celem wytrzeźwienia ( k. 54 ) , protokołu zatrzymania rzeczy ( k. 75-79 ) , protokołu oględzin ( k. 88-96 ) , dokumentacji fotograficznej ( k. 97-100 ) , płyty DVD ( k. 101 ) , aktu oskarżenia w sprawie 1 Ds. 83/17 ( k. 102 ) , karty karnej ( k. 280 ) i sprawozdania z mediacji ( k. 281-282 ) . K. K.

(1)stanął pod zarzutem iż , w okresie od dnia 27 stycznia 2017 roku do dnia 27 maja 2017 roku w L. woj. (...) znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją żoną E. K. oraz synami K. K.

(2)i P. K. w ten sposób ,że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awantury domowe , wyzywał słowami wulgarnymi , poniżał , groził pozbawieniem życia , podpaleniem mieszkania i samochodu , zakłócał spokój nocny , rzucał w E. K. taboretem i innymi przedmiotami , niszczył wyposażenie mieszkania , popychał pokrzywdzoną , uderzał rękami w jej plecy i głowę to jest popełnienia czynu z art. 207 § 1 k.k.. Oskarżony K. K.

(1)podczas przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym i na rozprawie przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu ( k. 46 , k. 49 , k. 105 , k. 111 i k. 222 ) i w swoich wyjaśnieniach opisał jakie było jego zachowanie wobec żony i synów w okresie objętym aktem oskarżenia . Oskarżony K. K.

(1)w swoich wyjaśnieniach przyznał jednak iż w okresie objętym aktem oskarżenia spożywał alkohol i w sposób „ niegrzeczny i nieprzyzwoity” zachowywał się wobec żony i synów K. i P. . Oskarżony K. K.

(1)zaprzeczył by w okresie objętym aktem oskarżenia dochodziło do demolowania przez niego mieszkania , czy też rękoczynów . Przyznał jednak iż używał w stosunku żony i synów K. i P. słów wulgarnych gdy znajdował się pod wpływem alkoholu i naruszał nietykalność cielesną żony ( k. 46 , k. 49 , k. 105 , k. 111-112 i k. 222-223 ). Na wiarę zasługuje wyjaśnienia oskarżonego K. K.

(1)w części w której przyznał iż w okresie objętym aktem wyzywał żonę E. K. i synów K. i P. K. słowami wulgarnymi gdy znajdował się pod wpływem alkoholu i naruszał nietykalność cielesną żony E. K. . W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego K. K.

(1)są jasne , dokładne i korespondują z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza zeznaniami świadków E. K. ( k. 5-6, k. 59 i k. 223 ), K. K.

(2)( k. 13v, k. 61 , 67 i k. 224-225 ) , P. K. ( k. 9 , k. 57 , k. 70 i k. 224 ) , R. K. ( k. 22 i k. 276 ) i A. J. ( k. 19 i k. 265 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę . Należy wskazać iż z wyjaśnień oskarżonego K. K.

(1)w zakresie jakim Sąd dał im wiarę wynika wprost iż popełnił on zarzucany mu czyn z art. 207 § 1 k.k. . Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego K. K.

(1)pozostałym zakresie zwłaszcza faktu iż nie groził żonie E. K. i synom K. i P. K. pozbawieniem życia i spaleniem domu i samochodu oraz iż w okresie objętym aktem oskarżenia nie stosował przemocy fizycznej wobec swojej żony i nie niszczył wyposażenia mieszkania . W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego K. K.

(1)stanowią przyjętą przez niego linię obrony zmierzającą pomniejszenia swojej odpowiedzialności za popełniony przez niego czyny. Należy zauważyć iż wyjaśnienia oskarżonego K. K.

(1)pozostają w tym zakresie w sprzeczności z zeznaniami świadków E. K. ( k. 5-6, k. 59 i k. 223 ), K. K.

(2)( k. 13v, k. 61 , 67 i k. 224-225 ) , P. K. ( k. 9 , k. 57 , k. 70 i k. 224 ) , R. K. ( k. 22 i k. 276 ) i A. J. ( k. 19 i k. 265 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę. Z zeznań świadków : E. K. ( k. 5-6, k. 59 i k. 223 ), K. K.

(2)( k. 13v, k. 61 , 67 i k. 224-225 ) , P. K. ( k. 9 , k. 57 , k. 70 i k. 224 ) , R. K. ( k. 22 i k. 276 ) i A. J. ( k. 19 i k. 265 ) wynika w jaki sposób oskarżony K. K.

(1)zachowywał się wobec oskarżonych . Ponadto z wyjaśnień oskarżonego K. K.

(1)wynika wprost iż w okresie objętym aktem oskarżenia naruszał nietykalność swojej zony E. K. ( k. 222-223 ) . Wyżej wskazane fakty dyskwalifikują prawdziwość wyjaśnień oskarżonego K. K.

(1)w zakresie jakim Sąd nie dał im wiary . Sąd dał w całości zeznaniom świadków : E. K. , K. K.

(2), P. K. , R. K., A. J., Z. O., E. W. i M. M. jako jasnym dokładnym , spójnym , logicznym i korespondującym z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego. Z zeznań świadka E. K. żony oskarżonego –pokrzywdzonej w niniejszej sprawie wynika jakie był powody awantur wywoływanych przez oskarżonego K. K.

(1)w okresie objętym aktem oskarżenia oraz jakie było jego zachowanie podczas tych awantur wobec niej i ich synów K. i P. K. . Z zeznań tego świadka wynika iż podczas tych awantur oskarżony K. K.

(1)będąc zawsze pod wpływem alkoholu wyzywa ich słowami wulgarnymi i poniżał, ponadto zakłócał im spoczynek nocny , groził pozbawieniem życia , podpaleniem mieszkania i samochodu oraz niszczył wyposażenie mieszkania. Dodatkowo świadek E. K. wskazała iż podczas tych awantur oskarżony K. K.

(1)rzucał w nią taboretem i innymi przedmiotami oraz używał w stosunku do niej przemocy fizycznej w ten sposób popychał ją oraz uderzał rękami w jej plecy i głowę ( k. 5-6, k. 59 i k. 223 ). Z zeznań świadków K. K.

(2)( k. 13v, k. 61 , 67 i k. 224-225 ) i P. K. ( k. 9 , k. 57 , k. 70 i k. 224 ) , synów oskarżonego - pokrzywdzonych w niniejszej sprawie wynika w jaki sposób w okresie objętym aktem oskarżenia ich ojciec – oskarżony K. K.

(1)zachowywał się wobec nich oraz ich matki E. K.. Należy wskazać iż zeznania tych świadków ściśle korespondują w tym zakresie z zeznaniami świadka T. K.. Z zeznań tych świadków wynika iż podczas awantur wywoływanych przez ich ojca K. K.

(1), ten będąc pod wpływem alkoholu wyzywa ich słowami wulgarnymi i poniżał, ponadto zakłócał im spokój nocny, groził pozbawieniem życia , podpaleniem mieszkania i samochodu oraz niszczył wyposażenie mieszkania. Z zeznań tych wynika iż w okresie objętym aktem oskarżenia oskarżony K. K.

(1)stosował przemoc fizyczną tylko wobec ich matki E. K. . Z zeznań świadka A. J.– dziewczyny K. K.

(2)wynika w jaki sposób w okresie objętym aktem oskarżenia oskarżony K. K.

(1)zachowywał się wobec swojej żony i synów . Z zeznań tego świadka wynika iż oskarżony będąc pod wpływem alkoholu wyzywał swoich synów i zonę słowami wulgarnymi oraz ich poniżał oraz groził im że spali dom ( k. 19 i k. 265 ). Natomiast z zeznań świadków R. K. policjanta z KPP w L. wynika jaki przebieg miała interwencja policji w dniu 27 maja 2017 r. w domu przy ul. (...) w L. . Z zeznań tego świadka wynika w jaki sposób zachowywał się oskarżony K. K.

(1)podczas tej interwencji z jakich powodów został zatrzymany i osadzony w (...) w L. ( k. 22 i k. 276 ) . Jeżeli chodzi o zeznania świadków : Z. O. ( k. 264-265 ) , E. W. ( k. 17 i k. 265-266 ) i M. M. ( k. 124 i k. 266 ) to należy wskazać iż nie mieli oni wiedzy na temat zachowania oskarżonego K. K.

(1)w okresie objętym aktem oskarżenia wobec żony i synów . Fakt, że wymienieni wyżej świadkowie precyzyjnie określają zakres swojej wiedzy na temat zdarzeń, w zakresie których Sąd dał wiarę zeznaniom tych świadków, świadczy zdaniem sądu o braku skłonności do konfabulacji i dążeniu do rzetelnego przedstawienia przebiegu wydarzeń. Zeznania świadków są jasne , dokładne i korespondują z całością materiału dowodowego zebranego w sprawie. Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów , albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia . Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości. Sąd zważył, co następuje: Oskarżony K. K.

(1)w ramach zarzucanego mu czynu został uznany za winnego tego że w okresie od dnia 27 stycznia 2017 roku do dnia 27 maja 2017 roku w L. woj. (...) znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją żoną E. K. oraz znęcał się psychicznie nad swoimi synami K. K.

(2)i P. K. w ten sposób ,że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awantury domowe podczas których wyzywał ich słowami wulgarnymi , poniżał , groził pozbawieniem życia , podpaleniem mieszkania i samochodu , zakłócał spokój nocny , niszczył wyposażenie mieszkania a ponadto rzucał w E. K. taboretem i innymi przedmiotami , popychał pokrzywdzoną E. K. i uderzał rękami w jej plecy i głowę to jest popełnienia czynu z art. 207 § 1 k.k. . Przepis art. 207 § 1 k.k. stanowi , iż karze podlega , kto, znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny. Przestępstwo znęcania się, określone w art. 207 § 1 k.k., jest przestępstwem formalnym z działania lub zaniechania. Dla jego bytu nie jest wymagane spowodowanie jakichkolwiek skutków. W przypadku znęcania się, które pociągnęłoby za sobą skutki na przykład w postaci uszkodzenia ciała lub spowodowania rozstroju zdrowia, wchodzić w grę będzie kwalifikacja kumulatywna z odpowiednim przepisem określającym przestępstwo skutkowe (np. z art. 156 k.k. i 157 k.k.). Przestępstwo znęcania się jest przestępstwem indywidualnym w tej części, w której ofiarą jest osoba najbliższa lub osoba pozostająca ze sprawcą w stosunku zależności. Znęcanie się może przybrać formę znęcania się fizycznego lub psychicznego. W pierwszym przypadku zachowanie sprawcy będzie polegało na zadawaniu cierpień fizycznych, jak na przykład bicie, duszenie czy inne zadawanie bólu, a także przez głodzenie czy oziębienie ciała ofiary. Znęcanie psychiczne polegać będzie na dręczeniu psychicznym poprzez na przykład lżenie, wyszydzanie, straszenie lub zadawanie cierpień osobie, o której w tym przepisie mowa. Od strony przedmiotowej pojęcie „znęcania” oznacza zazwyczaj systematycznie powtarzające się zachowanie złożone z jedno lub wielorodzajowych pojedynczych czynności naruszających różne dobra, na przykład nietykalność ciała, godność osobistą. O uznaniu za „znęcanie się” zachowania sprawiającego ból fizyczny lub cierpienia psychiczne ofiary powinna decydować ocena obiektywna, a nie subiektywne odczucie pokrzywdzonego. Za „znęcanie” się nie można jednak uznać zachowania się sprawcy, które nie powoduje u ofiary poważnego bólu fizycznego lub cierpienia moralnego, ani sytuacji, gdy między osobą oskarżoną a pokrzywdzoną dochodzi do wzajemnego „znęcania się”. W powyższej sprawie oskarżony K. K.

(1)wypełnił wszystkie znamiona przestępstwa z art. 207 § 1 k.k. gdyż w okresie od dnia 27 stycznia 2017 roku do dnia 27 maja 2017 roku w miejscowości L. woj. (...) znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją żoną E. K. oraz znęcał się psychicznie nad swoimi synami P. K. i K. K.

(2). Działanie oskarżonego K. K.

(1)polegało na tym iż będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awantury domowe w trakcie których wyzywał pokrzywdzonych E. K. , P. K. i K. K.

(2)słowami wulgarnymi , poniżał ich oraz groził pozbawieniem życia , podpaleniem mieszkania i samochodu oraz zakłócał ich spokój nocny. Ponadto oskarżony K. K.

(1)podczas tych awantur niszczył wyposażenie mieszkania a ponadto rzucał w E. K. taboretem i innymi przedmiotami , popychał pokrzywdzoną E. K. i uderzał rękami w jej plecy i głowę. Zgodnie z definicją ustawową zawartą w art. 115 § 11 k.k. za osobą najbliższą jest małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, powinowaty w tej samej linii lub stopniu, osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej małżonek, a także osoba pozostająca we wspólnym pożyciu. Pokrzywdzona E. K. -żona oskarżonego oraz pokrzywdzeni P. K. i K. K.

(2)- synowie oskarżonego są osobami najbliższymi dla oskarżonego K. K.

(1)w rozumieniu tego przepisu. Zachowanie oskarżonego K. K.

(1)miało charakter systematycznie powtarzających się zachowań trwających o od dnia 27 stycznia 2017 roku do dnia 27 maja 2017 roku . Należy zauważyć , iż w wyniku znęcania się fizycznego i psychicznego nad pokrzywdzoną E. K. , nie odniosła ona obrażeń ciała. Wskazać jednak należy iż dla bytu przestępstwa z art. 207 § 1 k.k. nie jest wymagane spowodowanie jakichkolwiek skutków. Pojęcie „znęcanie się” na gruncie art. 207 k.k. zawiera w sobie istnienie przewagi sprawcy nad osobą pokrzywdzoną, której nie może się ona przeciwstawić lub może to uczynić w niewielkim stopniu ( tak wyrok Sądu Najwyższego z 9 czerwca 1990 r. , V KRN 96/90, WPP 1993, nr 1-2, s. 56). W powyższej sprawie oskarżony K. K.

(1)niewątpliwie dysponował przewagę fizyczną nad pokrzywdzoną E. K. , której ta tylko w niewielkim stopniu mogła się przeciwstawić . Przestępstwo znęcania się zostało w kodeksie skonstruowane jako zachowanie z reguły wielodziałaniowe. Pojęcie znęcania się w podstawowej postaci, ze swej istoty zakłada powtarzanie przez sprawcę w pewnym przedziale czasu zachowań skierowanych wobec pokrzywdzonego. Zatem, poza szczególnymi przypadkami, dopiero pewna suma tych zachowań decyduje o wyczerpaniu znamion przestępstwa z art. 207 § 1 kk. ( tak postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2003 r. , IV KK 49/03 LEX nr 108048 ) . Niewątpliwie więc zachowanie oskarżonego K. K.

(1)spełnia opisane wyżej przesłanki. Znęcanie się jest zachowaniem intencjonalnym, co wymaga umyślności w formie zamiaru bezpośredniego ( tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 października 1999 r., V KKN 580/97, Orz. Prok. i Pr. 2000, nr 2). Działanie oskarżonego K. K.

(1)było niewątpliwie działaniem umyślnym skierowanym na wywołane u pokrzywdzonej E. K. cierpień fizycznych jak i psychicznych oraz cierpień psychicznych u pokrzywdzonych K. K.

(2)i P. K. , a działanie oskarżonego miało charakter powtarzających się w pewnych przedziałach czasu zachowań skierowanych wobec jego żony E. K. i synów K. K.

(2)i P. K. . Fakt ten wynika wprost z zeznań świadków : E. K. ( k. 5-6, k. 59 i k. 223 ), K. K.

(2)( k. 13v, k. 61 , 67 i k. 224-225 ) , P. K. ( k. 9 , k. 57 , k. 70 i k. 224 ) , R. K. ( k. 22 i k. 276 ) i A. J. ( k. 19 i k. 265 ) oraz dowodów w postaci : notatki urzędowej ( k. 1, k. 52, k. 65, k. 66 , k. 72-73, k. 74, k. 81 ) , protokołu badania urządzeniem kontrolno - pomiarowym ( k. 2, k. 53 , k. 86-87 ) , protokołu zatrzymania ( k. 3 ) , niebieskiej karty ( k. 26- 30 ) , protokołu doprowadzenia celem wytrzeźwienia ( k. 54 ) , protokołu zatrzymania rzeczy ( k. 75-79 ) , protokołu oględzin ( k. 88-96 ) , dokumentacji fotograficznej ( k. 97-100 ) i płyty DVD ( k. 101 ) . Ponadto z wyjaśnień oskarżonego K. K.

(1)w zakresie jakim Sąd dał mu wiarę wynika wprost iż popełnił on czyn z art. 207 § 1 k.k. opisany w pkt. 1 wyroku ( k. 46 , k. 49 , k. 105 , k. 111-112 i k. 222-223 ). Z tych względów zarówno okoliczności sprawy , jak i wina oskarżonego K. K.

(1)co do popełnienia przez niego czynu z art. 207 § 1 k.k. nie budzą wątpliwości . Wymierzając oskarżonemu K. K.

(1)karę Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności obciążające jaki i łagodzące. Niewątpliwą okolicznością obciążającą jest duży stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu przejawiający się w charakterze naruszonego przez oskarżonego dobra jakim jest rodzina i opieka nad nią oraz okoliczności działania oskarżonego K. K.

(1). Do okoliczności łagodzących Sąd zaliczył fakt iż oskarżony K. K.

(1)nie był dotychczas karany ( k. 280 ) oraz iż w toku postepowania mediacyjnego została zawarta ugoda pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonymi ( k. 281-282 ). Orzekając o karze Sąd wymierzył oskarżonemu K. K.

(1)za czyn z art. 207 § 1 k.k. karę 10 ( dziesięciu ) miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczona wobec oskarżonego K. K.

(1)kara 10 miesięcy pozbawienia wolności spełnia wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej, a także odpowiada stopniowi zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Winna spełnić wobec oskarżonego funkcję wychowawczą i powstrzymać go w przyszłości od popełnienia podobnych czynów. Na wymiar kary miał wpływ sposób działania sprawcy oraz sprawozdanie z mediacji pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonymi i ugoda zawarta w wyniku mediacji ( k. 281-282 ) . Sąd wymierzoną oskarżonemu K. K.

(1)karę pozbawienia wolności zawiesił na okres próby 3 lat na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 2 k.k., uznając iż jest to okres wystarczający dla zrozumienia przez oskarżonego wagi popełnionego przez niego występku. Groźba zarządzenia wykonania kary w okresie próby ponadto spowoduje , iż oskarżony K. K.

(1)będzie respektował porządek prawny, a co za tym idzie cele kary zostaną osiągnięte. Należy wskazać iż oskarżony K. K.

(1)nie był dotychczas karany ( k. 280 ) oraz orzeczono karę pozbawienia wolności w wymiarze nie przekraczającym rok , tym samym zachodzą przesłanki wskazane w art. 69 § 1 k.k. umożliwiające zawieszenie orzeczonej wobec oskarżonego K. K.

(1)kary 10 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 72 § 1 pkt. 5 k.k. Sąd zobowiązał oskarżonego K. K.

(1)do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu w okresie próby , zaś na podstawie art. 73 § 1 k.k. Sąd oddał oskarżonego K. K.

(1)w okresie próby pod dozór kuratora sądowego w celu zapobieżenia kolejnego naruszenia przez oskarżonego porządku prawnego, zwłaszcza przez popełnienie przez niego podobnych przestępstw. Na podstawie art. 618 § 1 pkt. 11 k.p.k. zasądził od Skarbu Państwa- Kasa Sądu Rejonowego w Legionowie na rzecz adwokata K. O. kwotę 826,56 zł ( osiemset dwadzieścia sześć złotych pięćdziesiąt sześć groszy ) tytułem nie opłaconej przez oskarżonego K. K.

(1)pomocy prawnej za obronę udzieloną z urzędu. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił oskarżonego K. K.

(1)w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych biorąc pod uwagę dochody oskarżonego . Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.