IX U 1646/16

Sygn. akt IX U 1646/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Łącka Protokolant: Joanna Metera przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. w Rybniku sprawy z odwołania E. W. (W.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ponowne ustalenie wysokości emerytury na skutek odwołania E. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 29 czerwca 2016 r. Znak (...)- (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do ponownego przeliczenia wysokości emerytury ubezpieczonego na podstawie art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych poczynając od dnia (...) Sędzia Sygn. akt IX U 1646/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 29.06.2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu E. W. (W.) przeliczenia podstawy wymiaru emerytury na podstawie art.110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, gdyż wskaźnik wysokości podstawy wymiaru nie przekroczył 250%. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji, domagał się jej zmiany poprzez przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Ubezpieczony urodził się w dniu (...) Od dnia 15.05.1991r. jest uprawniony do emerytury górniczej. Podstawa wymiaru emerytury została ustalona z lat 1984-1986 .Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 354,78 % i został ograniczony do 250%. Ubezpieczony po przyznaniu prawa do emerytury górniczej pozostawał w zatrudnieniu. W dniu 18.12.2016r. ubezpieczony złożył wniosek o przeliczenie podstawy wymiaru, powołując się na przepisy ustawy emerytalnej w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 05.03.2015r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Obliczony przez organ rentowy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z najkorzystniejszych 20 lat wybranych z całego okresu ubezpieczenia wyniósł 217,47 % (z lat 1961-2006), a z 10 kolejnych lat 49,07% (z lat 1997-2006). (dowód: akta rentowe) Ubezpieczony od 2.01.1969 do 25.06.1991r. pracował w KWK (...), w której zajmował następujące stanowiska pracy: ślusarz pz., od 1.05.1969 – dozorca oddziału odmetanowania pz., od 1.10.1970 pz. – sztygar zmianowy, od 1.09.1984 –starszy inspektor BHP pz., od 1.10.1988 – nadsztygar ds. BHP w specjalności mechanicznej pz. Pracując jako sztygar zmianowy ubezpieczony otrzymywał: pensję zasadniczą, dodatek funkcyjny deputat węglowy w wymiarze 8 ton, dodatek gazowy z tytułu pracy w oddziale odmetanowania w kopalni gazowej, wynagrodzenie z Karty Górnika, dodatki za II i III zmianę, dodatki za pracę w 2 niedziele w miesiącu. Wynagrodzenie ubezpieczonego w latach 1969- 1978 wynosiło: ⚫ 1969- 40918,44 zł ⚫ 1970-44787,96 zł ⚫ 1971- 60920,96 zł ⚫ 1972- 61934,85 zł ⚫ 1973 – 62714,52 zł ⚫ 1974-82415,98 zł ⚫ 1975-88558,40 zł ⚫ 1976- 88558,40 zł ⚫ 1977-89930,00 zł ⚫ 1978-96370,20 zł Najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony z 20 najkorzystniejszych lat, tj. z lat 1971-1977, 1979-1991 z uwzględnieniem podstawy wymiaru przypadającej w części po przyznaniu świadczenia tj. 1991r, przy odtworzeniu zarobków ubezpieczonego z okresu jego pracy w KWK (...) z lat 1969-1978 w oparciu o dane zawarte w aktach rentowych, aktach osobowych, legitymacji ubezpieczeniowej, z uwzględnieniem obowiązujących w tym okresie uregulowań płacowych obowiązujących w KWK (...), przy uwzględnieniu zeznań ubezpieczonego dotyczących składników jego wynagrodzenia wynosi 257,88%, a więc jest wyższy niż 250%. (dowód: opinia biegłej z zakresu rent, emerytur i kapitału początkowego S. K., k. 37-72 akt, akta rentowe i osobowe ubezpieczonego, legitymacja ubezpieczeniowa, zeznania ubezpieczonego, protokół elektroniczny, k. 18 a.s. ) Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje : W ocenie Sądu odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 110 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz.U. 2015r., poz. 748 ze zm.) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego (ust.1).

1. Warunek posiadania wyższego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru nie jest wymagany od emeryta lub rencisty, który od dnia ustalenia prawa do świadczenia do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie świadczenia, w myśl ust. 1, nie pobrał świadczenia wskutek zawieszenia prawa do emerytury lub renty lub okres wymagany do ustalenia podstawy przypada w całości po przyznaniu prawa do świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wynosi co najmniej 130%.
2. Okres ostatnich 20 lat kalendarzowych, o których mowa w art. 15 ust. 1, obejmuje okres przypadający bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia. Jednocześnie jak wynika z treści art. 110a ust.1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%.
3. Ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz. Przepis art. 110a ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych daje możliwość jednorazowego przeliczenia wysokości emerytury bez względu na to czy emerytura była zawieszona czy nie, jeśli wskaźnik przekracza 250%, a wskazano podstawę wymiaru składek przypadających po przyznaniu prawa do emerytury. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe ubezpieczony spełnia warunki umożliwiające przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy emerytalnej, gdyż ustalony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przekracza 250%. Powyższe wynika jednoznacznie z opinii powołanej biegłej z zakresu świadczeń emerytalno-rentowych S. K., która na podstawie całości posiadanej dokumentacji, przy uwzględnieniu obowiązujących w górnictwie przepisów płacowych, zeznań ubezpieczonego odtworzyła wynagrodzenie ubezpieczonego za lata 1968-1978, a następnie obliczyła najkorzystniejszy wwpw z uwzględnieniem zarobków osiągniętych w części po przyznaniu emerytury. Obliczony przez biegłą, przy uwzględnieniu tylko stałych składników wynagrodzenia ubezpieczonego, wskaźnik wysokości podstawy wymiaru w wysokości 257,88 % okazał się być wyższy od 250% i może stanowić podstawę przeliczenia świadczenia na podstawie art. 110 a ustawy emerytalnej od dnia złożenia wniosku w tym zakresie, tj. od 8.12.2016r. Zastrzeżenia organu rentowego, zdaniem Sądu, są niezasadne, gdyż niewątpliwie, co również znane jest Sądowi z urzędu oraz z doświadczenia życiowego praca w sektorze górniczym wykonywana była w systemie zmianowym obejmującym cyklicznie także niedziele i święta. Podkreślić też należy, iż biegła nie przyjęła wszystkich składników wynagrodzenia ubezpieczonego, składników o charakterze uznaniowym, które otrzymywał ubezpieczony, jednak z powodu braku dokumentacji, z których jednoznacznie wynikałaby ich wysokość brak podstaw do ich uwzględnienia. Mając powyższe na uwadze Sąd kierując się powołanymi przepisami, z mocy art.477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji wyroku. Sędzia