II K 1076/17

(1), syna J. i D., z domu Ł. urodzonej (...) w P., skazanego:

1. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Słubicach z dnia 24 kwietnia 2017 roku w sprawie II K 85/17 na karę roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności; karę orzeczoną tym wyrokiem skazany odbywa w okresie od 19 stycznia 2017 roku do 28 kwietnia 2018 roku,
2. Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 23 czerwca 2017 roku w sprawie II K 869/16 za popełnione w dniu 12 lipca 2014 roku czyn z art. 158 §1 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; karę orzeczoną tym wyrokiem skazany odbywa w okresie od 28 kwietnia 2018 roku do 22 lutego 2019 roku, I. na podstawie art. 85 §1 i 2 k.k., art. 86 §1 k.k. łączy jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone skazanemu: - wyrokiem łącznym w sprawie II K 85/17 w wymiarze roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, - wyrokiem w sprawie II K 869/16 w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności i wymierza w ich miejsce karę łączną roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 576 k.p.k. pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach objętych niniejszym wyrokiem łącznym pozostawia do odrębnego wykonania; III. na podstawie art. 572 k.p.k. umarza postępowanie w pozostałym zakresie; IV. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. Z. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści złotych sześćdziesiąt groszy) za obronę udzieloną skazanemu z urzędu przed Sądem I instancji; V. na podstawie art. 624 §1 k.p.k. zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów sądowych w całości przejmując poniesione wydatki na Skarb Państwa. Sygn. akt II K 1076/17 UZASADNIENIE R. W.

(1)został prawomocnie skazany następującymi wyrokami:

1. Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 23 czerwca 2014 roku w sprawie II K 386/14 za popełnione w dniu 3 kwietnia 2014 roku przestępstwo z art. 278 §1 k.k. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat tytułem próby; postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2016 roku zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności; kara orzeczona tym wyrokiem jest wykonywana wobec skazanego w ramach kary łącznej orzeczonej w sprawie II K 85/17 w okresie od 19 stycznia 2017 roku do 28 kwietnia 2018 roku; Dowód: informacja o osobie z K. k. 13-17; odpis wyroku k. 31 akt sprawy II K 85/17; odpisy postanowień k. 35-36 akt sprawy II K 85/17; opinia o skazanym k. 10- 11;
2. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 3 października 2014 roku w sprawie II K 809/14 za przestępstwo z art. 178a §1 k.k. na karę 100 stawek dziennych grzywny po 30 zł; postanowieniem z dnia 29 maja 2015 roku karę grzywny zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności, którą wykonano w dniu 1 grudnia 2015 roku; Dowód: informacja o osobie z K. k. 13-17;
3. Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 27 maja 2015 roku w sprawie VII K 367/15 za popełnione w dniu 27 września 2014 roku przestępstwo z art. 278 §1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat tytułem próby; postanowieniem z dnia 17 lutego 2016 roku zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności; kara orzeczona tym wyrokiem jest wykonywana wobec skazanego w ramach kary łącznej orzeczonej w sprawie II K 85/17 w okresie od 19 stycznia 2017 roku do 28 kwietnia 2018 roku; Dowód: informacja o osobie z K. k. 13-17; odpis wyroku k. 30 akt sprawy II K 85/17; odpis postanowienia k. 31-32 akt sprawy II K 85/17; opinia o skazanym k. 10- 11;
4. Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 23 czerwca 2016 roku w sprawie VII K 74/16 za ciąg przestępstw popełnionych do dnia 11 listopada 2012 roku z art. 270 §1 k.k. na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności w postaci 20 godzin prac społecznych w ujęciu miesięcznym; kara orzeczona tym wyrokiem jest wykonywana wobec skazanego w ramach kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie II K 85/17 w okresie od 19 stycznia 2017 roku do 28 kwietnia 2018 roku; Dowód: informacja o osobie z K. k. 13-17; odpis wyroku k. 64-65 akt sprawy II K 85/17; opinia o skazanym k. 10- 11;
5. Sądu Rejonowego w Słubicach z dnia 7 lipca 2016 roku w sprawie II K 469/16 za: a. popełnione w dniu 14 października 2015 roku przestępstwo z art. 275 §1 k.k. na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności; b. popełnione w dniu 1 lutego 2016 roku przestępstwo z art. 278 §1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności; za powyższe przestępstwa wymierzono karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności; kara łączna orzeczona tym wyrokiem jest wykonywana wobec skazanego w ramach kary łącznej orzeczonej w sprawie II K 85/17 w okresie od 19 stycznia 2017 roku do 28 kwietnia 2018 roku; Dowód: informacja o osobie z K. k. 13-17; odpis wyroku k. 41 akt sprawy II K 85/17; opinia o skazanym k. 10- 11;
6. Sądu Rejonowego w S. z dnia 20 marca 2017 roku w sprawie II K 57/17 za popełnione w dniu 1 grudnia 2016 roku przestępstwo z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na karę 50 stawek dziennych po 10 zł; Dowód: informacja o osobie z K. k. 13-17; odpis wyroku k. 42 akt sprawy II K 57/17; opinia o skazanym k. 10- 11; Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Słubicach z dnia 24 kwietnia 2017 roku w sprawie II K 85/17 połączono skazanemu jednostkowe kary orzeczone w sprawach VII K 367/15, II K 386/14, VII K 74/14 i II K 469/16 i wymierzono w ich miejsce karę łączną roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Karę orzeczoną tym wyrokiem skazany odbywa w okresie od 19 stycznia 2017 roku do 28 kwietnia 2018 roku; Dowód: informacja o osobie z K. k. 13-17; odpis wyroku k. opinia o skazanym k. 10- 11; wydruk z systemu NOE k. 48;
7. Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 23 czerwca 2017 roku w sprawie II K 869/16 za popełnione w dniu 12 lipca 2014 roku przestępstwo z art. 158 §1 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; karę orzeczoną tym wyrokiem skazany będzie odbywał w okresie od 28 kwietnia 2018 roku do 22 lutego 2019 roku, Dowód: informacja o osobie z K. k. 13-17; odpis wyroku k. 21; opinia o skazanym k. 10- 11; wydruk z systemu NOE k. 48; Skazany R. W.

(1)nie cieszył się dobrą opinią w miejscu zamieszkania. Jego zachowanie w warunkach izolacji penitencjarnej jest oceniane natomiast pozytywnie. Dwukrotnie nagradzany, nie był karany dyscyplinarnie. W zakładzie karnym zatrudniony w bloku kuchennym. Karę odbywa w systemie programowanego oddziaływania. Na bieżąco realizując wyznaczone zadania. Jest bezkonfliktowy. Wobec przełożonych prezentuje właściwą postawę. O popełnionych przestępstwach wypowiada się mało krytycznie. Dowód: opinia o skazanym k. 10- 11; Sąd zważył, co następuje: Ustalenia stanu faktycznego przedmiotowej sprawy Sąd oparł w całości na dokumentach zebranych w aktach niniejszej sprawy oraz aktach spraw II K 57/17 i 85/17 w postaci odpisów wyroków i postanowień, danych o karalności, opinii o skazanym z ZK G. oraz wydruków z systemu NOE-SAD. Przedmiotowe dowody to dokumenty urzędowe sporządzone przez uprawnione do tego podmioty w zakresie ich kompetencji i prawem przepisanej formie. Ich autentyczność ani prawdziwość treści nie była przez żadną ze stron kwestionowane. Dlatego stanowią one obiektywne dowody stwierdzonych nimi okoliczności. Wskazać na wstępie należy, że w niniejszej sprawie zachodziła konieczność rozważenia, czy zastosowanie znajdą przepisy kodeksu karnego o karze łącznej obowiązujące do dnia 30 czerwca 2015 roku czy też od dnia 1 lipca 2015 roku. Podlegające łączeniu kary zostały bowiem częściowo wymierzone po dniu 1 lipca 2015 roku. Nadto istotna część czynów przypisanych skazanemu została popełniona przed dniem 1 lipca 2015 roku. Zauważyć w tym miejscu należy, że treść art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw nie przewiduje obowiązku stosowania przepisów o karze łącznej w przypadku, gdy jedna z kar podlegających łączeniu została prawomocnie wymierzona w dniu 1 lipca 2015 roku lub później. Przepis ten jedynie nie wyłącza w takim przypadku możliwości zastosowania ustawy nowej. Natomiast wybór pomiędzy „starymi” przepisami o karze łącznej obowiązującymi do dnia 30 czerwca 2015 roku oraz „nowymi” regulacjami dotyczącymi kary łącznej obowiązującymi od dnia 1 lipca 2015 roku następuje przy zastosowaniu art. 4 §1 k.k. W związku z tym obowiązkiem Sądu było hipotetyczne rozważanie wymiaru kary łącznej (i konsekwencji dla skazanego) zarówno na gruncie zasad obowiązujących do dnia 30 czerwca 2015 roku jak i od dnia 1 lipca 2015 roku, a następnie ocena, które z regulacji korzystniej ukształtują sytuację prawną R. W.

(1). Zastosowanie przepisów o karze łącznej obowiązujących do dnia 30 czerwca 2015 roku wymagałoby wydania orzeczenia skutkującego rozwiązaniem kary łącznej orzeczonej przez Sąd Rejonowy w S. wyrokiem łącznym w sprawie II K 85/

1. Następnie przy zastosowaniu art. 85 k.k. w brzmieniu obowiązującym przez dniem 1 lipca 2015 roku połączeniu podlegałyby:
2. kara 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona w sprawie II K 386/14 (data wyroku 23 marca 2014 roku) i kara 8 miesięcy ograniczenia wolności orzeczona w sprawie VII K 74/16 (data końcowa ciągu przestępstw 11 listopada 2012 roku); wobec braku związku czasowego, przedmiotowego i podmiotowego pomiędzy przestępstwami przypisanymi tymi wyrokami Sąd przy uwzględnieniu pozytywnej opinii o skazanym wymierzyłby karę łączną 7 miesięcy pozbawienia wolności (przy przeliczeniu kary ograniczenia wolności zgodnie z art. 87 §1 k.k.) stosując w przeważającej mierze zasadę kumulacji kar jednostkowych;
3. kara 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona w sprawie VII K 367/16 (data wyroku 27 maja 2015 roku) oraz kara 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona w sprawie II K 869/16 (data czynu 12 lipca 2014 roku); wobec braku związku przedmiotowego, nieodległego odstępu czasowego oraz braku związku podmiotowego (różni pokrzywdzeni) Sąd przy uwzględnieniu umiarkowanie pozytywnej opinii o skazanym wymierzyłby karę łączną roku pozbawienia wolności stosując zasadę asperacji; Skazany musiałby ponadto odbyć odrębnie karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie II K 469/16 albowiem przestępstwa przypisane tym wyrokiem zostały popełnione po dniu 1 lipca 2015 roku. Nie byłoby więc możliwości zastosowanie wobec nich przepisów o karze łącznej obowiązujących przed tym dniem. Częściowo zastosowanie „starych” przepisów ustawy o karze łącznej skutkowałoby łącznym pobytem oskarżonego w warunkach izolacji penitencjarnej przez okres 2 lat i 3 miesięcy (7 miesięcy + rok + 8 miesięcy). Natomiast samo proste dodatnie kar podlegających łączeniu w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy wskazuje, że nawet przy zastosowaniu w całości zasady kumulacji maksymalny wymiar kary łącznej orzeczonej skazanemu nie mógłby przekroczyć 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Przepisy obowiązujące od dnia 1 lipca 2015 roku są więc dla R. W.

(1)oczywiście względniejsze. Zgodnie z aktualną treścią art. 85 §1 k.k. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 roku jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną. Przepis §2 tegoż artykułu stanowi natomiast, iż podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1. Stosując aktualne przepisy o karze łącznej Sąd połączył oskarżonemu karę łączną pozbawienia wolności orzeczoną przez Sąd Rejonowy w Słubicach w sprawie II K 85/17 w wymiarze roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę jednostkową wymierzoną w sprawie II K 869/16 w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności. Są to bowiem kary aktualnie podlegające wykonaniu wobec skazanego. Ustalając wymiar kary łącznej Sąd kierował się dyrektywami z art. 85a k.k. Zgodnie z dyspozycją tego przepisu „ orzekając karę łączną, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa”. Oceniając okoliczności sprawy w kontekście wskazanych powyżej kryteriów zauważyć należy, że R. W.

(2)pomimo relatywnie młodego wieku był już kilkukrotnie karany za różne przestępstwa. Z informacji o osobie z K. wynika nadto, iż został także kilkukrotnie skazany za przestępstwa przeciwko mieniu na terenie Republiki Federalnej Niemiec. Dodatkowo z opinii o skazanym wynika, że ma on do odbycia szereg zastępczych kar aresztu za grzywny orzeczone w sprawach o wykroczenie. R. W.

(1)nie posiada ponadto dobrej opinii w miejscu zamieszkania. Okoliczności te przemawiały za zastosowaniem zasady kumulacji kar jednostkowych. Uwzględnić przy tym należało fakt, że kara roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona w sprawie II K 85/17 jest już karą łączną ukształtowaną częściowo przy zastosowaniu zasady asperacji. Natomiast za korzyść skazanego przemawia niewątpliwie fakt, że cieszy się on dobrą opinią w warunkach izolacji penitencjarnej, pracuje a karę odbywa w systemie programowego oddziaływania. Powyższe przemawiało za zastosowaniem zasady absorpcji kar jednostkowych. Dotychczasowy przebieg resocjalizacji R. W.

(1)w warunkach izolacji penitencjarnej jest bowiem prawidłowy. Pozwala to przyjąć, ze skazany potrafi stosować się do norm społecznych i obowiązującego porządku prawnego. Mając powyższe na uwadze Sąd mogąc wymierzyć skazanemu karę łączną od roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności do 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności na podstawie art. 85 §1 i 2 k.k., art. 86 §1 k.k. wymierzył skazanemu karę łączną roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności stosując w nieco większym zakresie zasadę kumulacji kar jednostkowych. W ocenie Sądu tak ukształtowana kara łączna uwzględnia zarówno sposób życia R. W.

(1)przed osadzeniem jak i bardzo dobre zachowania w warunkach izolacji penitencjarnej. Tak ukształtowana kara pozwoli na osiągnięcie stawianych przed nią celów w zakresie prewencji indywidualnej. Ponadto uświadomi opinii publicznej, że jakkolwiek fakt popełnienia szeregu przestępstw rzutuje na dłuższy pobyt w warunkach izolacji penitencjarnej to poddanie się procesowi resocjalizacji jest przez Sąd premiowane. W punkcie II. wyroku Sąd na podstawie art. 576 k.p.k. pozostawił do odrębnego wykonania pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach objętych niniejszym wyrokiem łącznym. W punkcie III. wyroku Sąd na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie w pozostałym zakresie. Dotyczy to kar grzywny orzeczonych wobec skazanego jako kary samoistne w sprawie II K 809/14 (kara wykonana) i w sprawie II K 57/17. W punkcie IV. wyroku Sądu na podstawie §4 ust 1., § 17 ust. 5 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. Z. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści złotych sześćdziesiąt groszy) za obronę udzieloną skazanemu z urzędu przed Sądem I instancji. Na sumę tę składa się kwota 120 zł powiększona o podatek od towarów i usług w wysokości 23 %. Wobec faktu, że skazany jest osadzony i nie uzyskuje dochodów Sąd na podstawie art. 624 §1 k.p.k. zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych w całości przejmując poniesione w sprawie wydatki na rachunek Skarbu Państwa.